บทที่ 22: ป้อมปราการสันติภาพ ฝูงซอมบี้บุก

บทที่ 22: ป้อมปราการสันติภาพ ฝูงซอมบี้บุก

โชคดีที่นางไม่ได้เลือกวิชาตัวเบามา หากวันนี้หลิงเวยรุ่ยต้องเผชิญหน้ากับถังเทียนชิงโดยไม่มีมัน นางคงไม่มีทางหนีรอดไปได้

วันนี้เหลือเพียงทักษะที่ 2 [จันทร์เงินดั่งตะขอ] เท่านั้น แต่นางยังมีวิธีอื่นในการสังหารสัตว์ประหลาด ขอเพียงแค่คนลากรถสามารถจัดหาไอเทมมาให้ได้

คนลากรถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วสมคำร่ำลือ เขาเข้าร่วมกลุ่มเกมหลายกลุ่มอย่างรวดเร็ว

เขาบอกว่าต้องการซื้อไอเทมในเกม แต่ไม่ได้เจาะจงว่าเป็นศิลาปลุกพลังเพียงอย่างเดียว

ในระหว่างที่เขาสืบหาข้อมูล เขาก็พบว่าไอเทมชิ้นนี้หายากมาก แต่เขากลับไปพบผู้เล่นสองคนที่ครอบครองมันอยู่

อีกฝ่ายเรียกราคา 2 ล้าน ดังนั้นคนลากรถจึงยังคงมีกำไรเหลืออยู่

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองคนนั้นอยู่ที่คนละฝั่งของประเทศ แต่นี่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับคนลากรถ เพราะเขาที่ใช้งานอยู่ในกลุ่มต่างๆ จึงรู้จักผู้เล่นคนหนึ่งชื่อฟางเจิ้น ซึ่งเป็นจอมเวทมิติที่สามารถเคลื่อนย้ายผู้คนในระยะทางไกลได้สูงสุดถึง 1,000 กิโลเมตร

เมื่อมีเขา ก็สามารถข้ามผ่านเขตปลอดภัยได้อย่างสมบูรณ์

การจ่ายค่าตอบแทนให้ 100,000 หยวนถือว่าใจป้ำมากแล้วสำหรับคนลากรถ... เวลาห้าโมงเย็น

หลิงเวยรุ่ยเดินทางไปยังป้อมปราการสันติภาพ

นางเลือกรูปแบบใบหน้าโดยไม่มีการแต่งหน้าด้วยเอฟเฟกต์พิเศษใดๆ และมีสีผิวเป็นสีแทน

จากนั้น ในบรรดาทรงผมโบราณและทรงผมเซียนจำนวนนับไม่ถ้วน นางเลือกทรงหางม้าง่ายๆ

หลิงเวยรุ่ยสวมชุดเกราะระดับ 3 หมวกระดับ 3 และเป้สะพายหลังระดับ 3 พร้อมกับสะพายปืนเอ็ม 4 และเอเคไว้ที่หลัง

เมื่อปลดปล่อยรถลัมโบร์กีนีสีชมพูออกมา หลิงเวยรุ่ยก็มุ่งหน้าไปยังป้อมปราการสันติภาพ

ป้อมปราการสันติภาพตั้งอยู่ในเขตชานเมือง สองข้างทางเดิมทีควรจะเป็นทุ่งข้าวโพด แต่พวกมันถูกปรับหน้าดินราบเพื่อสร้างปราสาทที่ดูเหมือนอิฐโมเสก

นี่คือปราสาทที่สร้างขึ้นโดยผู้เล่นในชื่อ [ฉันสร้างโลก]

มันมีขนาดใหญ่โต โดยรวมมีรูปร่างเป็นทรงสี่เหลี่ยมคางหมูคว่ำ มีหน้าต่างอยู่ด้านนอกเพื่อให้ผู้เล่นติดตั้งปืนและโจมตี

บนถนนที่นำไปสู่ป้อมปราการสันติภาพ มีรถบรรทุกคันแล้วคันเล่ากำลังขนส่งผู้คน และบางคนก็เดินทางมาด้วยตัวเอง

ลำโพงเริ่มประกาศซ้ำไปซ้ำมาตลอดทาง

"ผู้เล่นในฐานะ [ทูตสันติภาพ] สามารถใช้บัตรประชาชนเพื่อขอรับหอพักเป็นเขตปลอดภัยได้ หลังจากเสียชีวิต ท่านสามารถกลับไปยังหอพักเพื่อฟื้นคืนชีพ อย่ากลับไปยังบ้านของตนเองหรือสถานที่อื่นเพื่อฟื้นคืนชีพ เพื่อหลีกเลี่ยงการนำอันตรายไปสู่คนทั่วไป"

"หลังอาทิตย์อัสดง ภารกิจใหม่จะถูกปล่อยออกมา การสังหารซอมบี้หนึ่งตัวได้รับ 100 หยวน สุนัขซอมบี้ 50 หยวน ค้างคาวซอมบี้ 30 หยวน ซอมบี้ยักษ์สีม่วง 300 หยวน และซอมบี้สังเคราะห์ 1,000 หยวน"

"เสบียงสามารถซื้อได้ด้วยเงิน แต่ของที่ริบได้จากซอมบี้ที่ล่ามาได้จะถูกรวบรวมโดยกองกำลังและขายให้กับผู้เล่นในราคาตลาดเพื่อสร้างวงจรที่ดี หากผู้เล่นคนใดเสี่ยงชีวิตเพื่อแย่งชิงเสบียง ผู้นั้นต้องรับความเสี่ยงด้วยตนเอง"

เพียงแค่สามวัน

เมือง Z นำหน้าเมืองอื่นไปก้าวหนึ่ง โดยเป็นผู้นำในการแก้ไขวิกฤตซอมบี้หลังอาทิตย์อัสดง

หลิงเวยรุ่ยแทรกตัวเข้าไปในฝูงชนและเข้าสู่ป้อมปราการสันติภาพ โดยค้นหาหยางกวงอวี่และคนอื่นๆ ผ่านระบบปาร์ตี้

หยางกวงอวี่ประหลาดใจมากเมื่อเห็นชุดของหลิงเวยรุ่ย

"พี่สาวฉาอวี่ ทักษะการแต่งหน้าของพี่น่าทึ่งมาก"

"ทักษะการแต่งหน้าอะไรกัน นี่คือการปรับแต่งใบหน้าในเกมต่างหาก พวกคุณไม่ได้เล่นเกมใหญ่ๆ แบบนี้ ก็เลยไม่รู้" คนลากรถเป็นผู้เล่นมากประสบการณ์อย่างชัดเจนและรู้แล้วว่าเกมของหลิงเวยรุ่ยคือ [สำนักเซียนเสวียนอิ่ง]

"พี่สาวฉาอวี่ ผมได้รับไอเทมทั้งหมดที่พี่ขอให้ซื้อแล้ว แต่มีศิลาปลุกพลังเพียงแค่ 2 ก้อนเท่านั้น"

โดยไม่รู้ตัว ทั้งคนลากรถและหยางกวงอวี่ต่างเริ่มเรียกหลิงเวยรุ่ยว่าพี่สาวฉาอวี่ แม้ว่าจริงๆ แล้วนางจะอายุน้อยกว่าพวกเขาก็ตาม

"พวกเขาทั้งสองทำรายการซื้อขายก่อนหน้านี้"

จากนั้น คนลากรถก็ซื้อเสบียงจากหลิงเวยรุ่ยต่อโดยการตั้งแผงขายของ

หลิงเวยรุ่ยหยิบห่อของออกมาทีละห่อแล้วโยนลงบนแผงของคนลากรถโดยตรง รวมทั้งหมด 154 ห่อ

ปริมาณนี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นั่นตกตะลึง

หากเขาไม่ได้สัมผัสกับพลังของหลิงเวยรุ่ยเมื่อครั้งก่อน หยางกวงอวี่อาจจะมีความคิดไม่ซื่อเกิดขึ้นมาบ้าง

ท้ายที่สุด แม้ว่าที่นี่จะเป็นป้อมปราการสันติภาพ แต่เขาก็จ้างลูกน้องกว่าห้าสิบคนและควบคุมหอพักบนชั้นนี้ พวกเขาล้วนเป็นคนของเขา

แต่เมื่อนึกถึงพลังของหลิงเวยรุ่ย เขาก็ไม่กล้า

"พี่สาวฉาอวี่ พี่มีแผนจะเข้าร่วมกองกำลังบ้างไหมครับ อสังหาริมทรัพย์แสงศักดิ์สิทธิ์ของเราเป็นหนึ่งในกองกำลังระดับท็อปของเมือง Z อย่างแน่นอน ถ้าพี่เข้าร่วม ผมสามารถให้เงินเดือนพี่เดือนละ 100 ล้านหยวน"

100 ล้านหยวน เป็นเป้าหมายเล็กๆ

แต่ไอเทมที่หลิงเวยรุ่ยขายในครั้งนี้มีมูลค่าถึง 30 ล้านหยวน

จากสถานการณ์ปัจจุบัน นางสามารถทำเงินได้ถึง 300 ล้านหยวนต่อเดือน

ทำไมต้องทำงานให้คนอื่นด้วยล่ะ

หลิงเวยรุ่ยปฏิเสธทันที

"ไม่ล่ะ ฉันชอบความเป็นอิสระมากกว่า"

จากนั้น หลิงเวยรุ่ยคุยกับคนลากรถเกี่ยวกับการค้าข้าววิญญาณ

หลิงเวยรุ่ยขายข้าววิญญาณ 3,000 ถุงต่อวัน พร้อมด้วยผัก ผลไม้ และไข่หลากหลายชนิด มันเหมือนกับการขายตรงจากโรงงาน ยกเว้นราคาของข้าววิญญาณที่หลิงเวยรุ่ยไม่ยอมลด ทุกอย่างที่เหลือสามารถขายในราคาถูกได้

เขาสามารถขายในนามของนางหรือซื้อโดยตรงจากนางในราคาส่ง

ในฐานะนักธุรกิจ เขาย่อมมองเห็นผลกำไรในจุดนี้

อาหารเป็นสิ่งที่ล้ำค่าอย่างยิ่งในตอนนี้ พืชผลที่ปลูกนอกเขตปลอดภัยถูกทำลายจนหมดสิ้นโดยสัตว์ประหลาดจากเกม และรถบรรทุกขนส่งก็แทบจะเข้าถึงพื้นที่ได้ยาก ผู้คนทั้งเมืองต่างเรียกร้องหาอาหาร

ผักและผลไม้เหล่านี้ยังมีคุณสมบัติพิเศษ ทำให้มันกลายเป็นสินค้าที่ขายดีอย่างแน่นอน

หลิงเวยรุ่ยขายเสบียงไปอีกมูลค่า 10 ล้านหยวน

จากคลื่นลูกนี้ หลิงเวยรุ่ยได้รับศิลาปลุกพลัง 2 ก้อน ตราพรางตัว 1 อัน บวกกับเงินอีก 20 ล้านหยวน

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

ยามค่ำคืนมาเยือนอีกครั้ง

หลิงเวยรุ่ยเห็นข้อความปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบ

[ภารกิจสาธารณะ: ออกโดย: กองบัญชาการทหารประจำเมือง Z

เนื้อหาภารกิจ: ผู้เล่นในฐานะทูตสันติภาพทุกคนที่อยู่ในป้อมปราการสันติภาพเป็นเวลา 12 ชั่วโมง จะได้รับสินทรัพย์ 100 หยวน

ภารกิจเสริม: เข้าร่วมการต่อสู้ สำหรับซอมบี้แต่ละประเภทที่สังหารได้ จะได้รับรางวัลเป็นเงินที่แตกต่างกันไป]

"ฉันขอตัวก่อนนะ"

หลิงเวยรุ่ยไปยังบริเวณรอบนอกสุดของป้อมปราการสันติภาพ

เมื่อถึงเวลาหกโมงเย็น

ด้านนอกของปราสาทสว่างไสว ทำให้ผู้เล่นทุกคนมีวิสัยทัศน์ที่ดีที่สุด

ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้ผู้คนได้เห็นซอมบี้ที่น่าเกลียดน่ากลัว

เมือง Z ทั้งเมืองมีผู้เล่นในฐานะทูตสันติภาพ 120,000 คน เมื่อรวมตัวกันจำนวนซอมบี้ที่เกิดใหม่คือ 3.6 ล้านตัว

แน่นอนว่าพวกมันไม่ได้เกิดออกมาพร้อมกันทั้งหมด บางทีอาจเป็นเพราะมีซอมบี้จำนวนมากเกินไป ฝูงซอมบี้จึงรักษาจำนวนไว้ที่ 300,000 ตัวภายใต้การเบียดเสียดกันตลอดเวลา

สถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศยังจุคนได้สูงสุดเพียง 80,000 คน ป้อมปราการสันติภาพที่มีผู้คน 120,000 คนอาจจะแออัด แต่ก็ไม่น่ากลัวเท่าซอมบี้ 300,000 ตัวอย่างแน่นอน

ซอมบี้ล้อมรอบป้อมปราการสันติภาพไว้จนมิด

ในสถานการณ์เช่นนี้ ใครๆ ก็อยากจะทิ้งระเบิดปรมาณูเพื่อทำลายล้างซอมบี้ให้กลายเป็นผุยผง

"ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!"

เฮลิคอปเตอร์บินวนอยู่กลางอากาศ และจากนั้นระเบิดก็ถูกทิ้งลงมาทีละลูก

สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจคือ พวกเขาไม่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนใดๆ ขณะที่อยู่ในปราสาท

หลิงเวยรุ่ยแบกเครื่องยิงจรวดไว้บนบ่า

หลังจากสะสมมาสองสามวัน นางมีจรวดอยู่ในมือ 320 ลูก แม้ว่ามันจะไม่เพียงพอสำหรับทั้งคืน แต่นางก็มีเงินและสามารถซื้อเพิ่มได้จากทางการ

มันฟุ่มเฟือยเกินไปหรือเปล่า

แต่นางคือผู้เล่นสายเปย์!

"ปัง!"

กระสุนถูกยิงออกจากเครื่องยิงจรวดในระยะสองร้อยเมตร พุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้ พร้อมกับเสียงระเบิดที่ทำให้ซอมบี้กว่าร้อยตัวกระจัดกระจาย

ได้รับเงิน 10,000 หยวน

"อืม จรวดหนึ่งลูกดูเหมือนจะมีราคา 20,000 หยวน ฉันกำลังขาดทุนอยู่สินะ"