บทที่ 19: คำยืนยันของถังเทียนชิง: เธออันตรายอย่างยิ่ง

บทที่ 19: คำยืนยันของถังเทียนชิง: เธออันตรายอย่างยิ่ง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลิงเหว่ยรุ่ยจึงกลับถึงบ้านของเธอ

เธอไม่ต้องการมีเรื่องกับกองกำลังรักษาความสงบหรือหน่วยลาดตระเวน

ถึงแม้ว่าการตรวจสอบจะพิสูจน์ได้ว่าเธอเป็นฝ่ายถูกและกระทำเพื่อป้องกันตัว แต่ด้วยความสามารถของเธอ สองหน่วยงานนี้อาจลากเธอไปช่วยงานดับไฟแก้ปัญหา หรือให้ไปไล่สังหารซอมบี้เพื่อช่วยเหลือผู้คน ช่วงแรกอาจจะไม่มีปัญหาอะไร แต่ภายหลังภารกิจเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้นคงจะถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อนจนเธอทำไม่ไหว

หลังจากเสียเวลาไปบ้างแล้ว หลิงเหว่ยรุ่ยจึงตัดสินใจล้มเลิกความคิดที่จะนอน และมุ่งหน้าไปยังแดนอมตะของเธอก่อน

เมื่อวานนี้เธอไม่มีเวลาทำ วันนี้หลิงเหว่ยรุ่ยจึงเปิดฟาร์มและนำไข่ที่ผ่านการซิงโครไนซ์จำนวนหนึ่งพันฟองออกมา ไข่ทั้งหมดนี้สามารถฟักออกมาเป็นลูกเจี๊ยบได้

เธอหยิบไข่ออกมาห้าสิบฟองเพื่อนำไปฟัก และควบคุมหุ่นเชิดเพาะพันธุ์ให้นำฟางข้าวที่เหลือจากข้าววิญญาณ รวมถึงเมล็ดข้าววิญญาณบางส่วนมาใช้เลี้ยงไก่ซิลกี้ฟีนิกซ์ขาวเหล่านี้

ด้วยวิธีนี้ ในอนาคตเธอจะมีทั้งผักและเนื้อสัตว์ไว้รับประทาน

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หลิงเหว่ยรุ่ยก็งีบหลับพักผ่อน เมื่อรู้สึกว่าพลังเต็มเปี่ยมแล้ว เธอก็เริ่มฝึกฝน

ขอบเขตการฝึกตนนั้นแตกต่างจากระดับเลเวล

การฝึกตนต้องใช้ทรัพยากร หากทรัพยากรเพียงพอ ความก้าวหน้าก็อาจรุดหน้าไปได้อย่างรวดเร็วราวกับติดปีก

สี่วันผ่านไป

การฝึกตนของหลิงเหว่ยรุ่ยพุ่งทะยานจากขั้นลมปราณชั้นที่หนึ่งไปสู่ชั้นที่เก้าเรียบร้อยแล้ว

ขั้นตอนต่อไป เธอจำเป็นต้องทะลวงผ่านระดับ

"ฉันต้องการเม็ดทะลวงด่านกับเม็ดกลั่นปราณ ใครจะไปคิดล่ะว่าฉันมีทั้งสองอย่างเลย!"

ยาเม็ดทั้งสองชนิดนี้เป็นไอเทมจากห้างสรรพสินค้าในเกม

ความจริงแล้ว การทะลวงสู่ขั้นกลั่นปราณสามารถทำได้โดยไม่ต้องใช้ยา ซึ่งมีโอกาสสำเร็จอยู่ที่ร้อยละแปดสิบ

หากล้มเหลว ค่าสถานะจะลดลงและเข้าสู่สภาวะอ่อนแอ ในเกมจะต้องรอเวลาอีกยี่สิบสี่ชั่วโมงจึงจะลองใหม่ได้ แต่ในความเป็นจริงแล้ว คาดว่าอาจต้องใช้เวลาถึงหนึ่งเดือน

หลิงเหว่ยรุ่ยต้องการความปลอดภัย แม้ว่าระดับการฝึกตนของเธอจะซิงโครไนซ์ทันทีเมื่อถึงเลเวลสิบ แต่การทะลวงผ่านระดับได้ก่อนย่อมมอบพลังต่อสู้ที่เหนือกว่า

ก้าวล้ำหน้าคนอื่นหนึ่งก้าว หมายถึงการนำหน้าในทุกๆ ก้าว

หลิงเหว่ยรุ่ยไม่ต้องการตามหลังใคร

อีกอย่าง ในเมื่อเธอมีวิธีทำไมจะไม่ใช้ล่ะ?

หลังจากกลืนยาเม็ดทั้งสองลงไป หลิงเหว่ยรุ่ยก็เริ่มทำการทะลวงระดับ พลังงานวิญญาณโดยรอบพลันรวมตัวกันรอบกายเธอราวกับหมอกหนา ทำให้เธอดูสง่างามราวกับเทพเซียน

"ตู้ม!"

การทะลวงระดับประสบความสำเร็จ

หลิงเหว่ยรุ่ยรู้สึกว่าจิตใจของเธอล่องลอยไปไกลเกินกว่าสรวงสวรรค์ ร่างกายทั้งหมดอบอุ่นราวกับกำลังแช่อยู่ในบ่อน้ำร้อน

รูขุมขนของเธอขยายออกและเหงื่อไหลซึมออกมา ตามมาด้วยสิ่งสกปรกสีดำที่ถูกขับออกจากร่างกาย

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ลมหายใจของเธอก็คงที่และประสาทสัมผัสทั้งห้าก็กลับมาใช้งานได้ตามปกติ ทันใดนั้น หลิงเหว่ยรุ่ยก็ได้กลิ่นเหม็นเปรี้ยวโชยขึ้นมา

ให้ตายสิ เธอแทบจะกลายเป็นตัวมนุษย์โคลนไปแล้ว

นี่เพียงแค่ถึงขั้นกลั่นปราณก็ประสบกับการชำระล้างไขกระดูกแล้ว หากเป็นขั้นสร้างรากฐานคงจะรุนแรงกว่านี้มาก

หลิงเหว่ยรุ่ยรีบหาตาน้ำวิญญาณและล้างตัวด้วยน้ำวิญญาณตรงนั้นทันที

ใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าเธอจะชำระล้างร่างกายจนสะอาดหมดจด

เมื่อเช็คเวลาพบว่าเป็นเวลาบ่ายสามโมงเย็นแล้ว

เธอต้องออกไปตั้งร้าน

หลิงเหว่ยรุ่ยเปลี่ยนเป็นชุดเทพเจ้าแห่งโชคลาภของเธอและเตรียมตัวออกเดินทาง

เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา หลิงเหว่ยรุ่ยก็พบว่ามีสายที่ไม่ได้รับยี่สิบสี่สาย ซึ่งทั้งหมดมาจากถังซิ่ว

แย่แล้ว

หลิงเหว่ยรุ่ยรีบโทรกลับทันที

"คุณปู่ถังคะ"

"เสี่ยวรุ่ย ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์ล่ะ?"

"ขอโทษค่ะคุณปู่ เมื่อคืนพวกซอมบี้ส่งเสียงดังเกินไปและมีเสียงปืนด้วยค่ะ หนูนอนไม่หลับ เลยมาหลับเอาตอนกลางวันและเพิ่งจะตื่นเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ"

"ปลอดภัยก็ดีแล้ว ไม่ต้องห่วง เรื่องซอมบี้จะได้รับการแก้ไขในไม่ช้า เมืองซีของเราได้จัดตั้งป้อมปราการสำหรับผู้เล่นไว้แล้ว คืนนี้ผู้เล่นทุกคนที่เป็นทูตแห่งสันติภาพจะถูกย้ายไปที่นั่น หนูจะไม่ต้องนอนไม่หลับอีกต่อไป!"

"วิเศษไปเลยค่ะ มีคุณปู่คอยดูแลที่เมืองซี หนูค่อยวางใจหน่อย ไม่ต้องห่วงหนูหรอกนะคะ"

ประเด็นสำคัญคือการที่คุณปู่ห่วงใยแบบนี้ ทำให้ตัวตนลับของหนูถูกเปิดเผยได้ง่ายนะคะ

ความจริงแล้วหลิงเหว่ยรุ่ยทราบเรื่องนี้อยู่แล้ว ซึ่งเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเธอถึงไม่ต่อสัญญางานเมื่อตอนที่แยกกับพวกเขาในเช้าวันนี้

ในตอนนั้น เธอก็เป็นหนึ่งในคนงานก่อสร้างด้วยเหมือนกัน!

เพราะซอมบี้จะคอยไล่ล่าผู้เล่นทูตแห่งสันติภาพ จึงมีคนเสนอให้รวบรวมทุกคนไว้ด้วยกัน

การสร้างเขตปลอดภัยจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

ในช่วงเวลาแบบนี้ ความเร็วในการก่อสร้างของประเทศจีนกำลังจะได้แสดงให้เห็น

และหลังจากซิงโครไนซ์กับเกม ความเร็วนี้ยิ่งน่ากลัวขึ้นไปอีก

ในบรรดาผู้เล่นนั้นมีผู้ที่เล่นเกมแนวสร้างเมืองที่ชื่อว่า ฉันสร้างโลก เพียงแค่เลือกไอเทมเพื่อวางซ้อนทับกันไปเรื่อยๆ หากต้องการหินก็ได้หิน หากต้องการแผ่นไม้ก็ได้แผ่นไม้

ยังมีผู้เล่นอีกหลายคนที่ซิงโครไนซ์เกมนี้

เมืองซีพบผู้เล่นกว่าร้อยคนเพื่อเริ่มก่อสร้างในเขตชานเมือง แม้ว่าหลิงเหว่ยรุ่ยจะเป็นผู้เล่นเกมเตตริส แต่เธอก็สามารถเรียกบล็อกออกมาได้ ขอเพียงแค่เว้นช่องว่างไว้ บล็อกเหล่านั้นก็จะไม่หายไป

ดังนั้น เธอจึงรับผิดชอบงานติดตั้งประตู

มันน่าขำจริงๆ ที่เธอถูกส่งมาให้ติดตั้งประตูและหน้าต่าง

ด้วยจำนวนคนสร้างกว่าห้าร้อยคน ปราสาทแห่งหนึ่งก็ผุดขึ้นจากพื้นดินภายในเวลาเพียงสามวัน และได้รับการตัดสินจากระบบว่าเป็นเขตปลอดภัย

เมืองซีมีผู้เล่นทูตแห่งสันติภาพทั้งหมดหนึ่งแสนสองหมื่นคน นี่คือการคำนวณจากคนที่ไม่ได้เล่นแค่เกมทูตแห่งสันติภาพเพียงอย่างเดียว หลายคนเลือกเล่นเกมอื่น และบางคนก็ไม่ได้ใช้บัญชีที่ตรงกับเพศของตนเอง

การย้ายผู้คนหนึ่งแสนสองหมื่นคนเข้าไปในป้อมปราการจะนำความสงบมาสู่เมือง แต่พวกเขาจะต้องเผชิญกับการต่อสู้ที่ดุเดือดกว่าเดิมที่นั่น

วันนี้เป็นวันแรก หลิงเหว่ยรุ่ยจึงอยากไปร่วมสนุกด้วยตามธรรมชาติ

"ตอนนี้ข้างนอกยังอันตรายเกินไป ปู่ให้พี่เทียนชิงนำเสบียงไปให้หนู เขาควรจะถึงมหาวิทยาลัยเร็วๆ นี้ ออกไปรับของด้วยนะ"

หลิงเหว่ยรุ่ยรีบปฏิเสธทันควัน

"ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องลำบากเลย พี่เทียนชิงคงจะยุ่งมากอยู่ตอนนี้ ไม่ต้องเอาอะไรมาให้หนูหรอกค่ะ"

"ปู่เป็นคนส่งไป หนูต้องรับไว้ คนเราต้องไม่ปฏิเสธของขวัญจากผู้ใหญ่ เดี๋ยวเทียนชิงจะโทรหาหนู"

โดยไม่รอให้หลิงเหว่ยรุ่ยปฏิเสธ ถังซิ่วก็วางสายไป

เธอไม่คาดคิดเลยว่าคนที่ไล่ตามเธอเมื่อเช้านี้จะมาที่นี่ในตอนนี้

เมื่อไม่มีทางเลือก หลิงเหว่ยรุ่ยทำได้เพียงกัดฟันและเริ่มเปลี่ยนรูปลักษณ์ของเธอ

ถอดอุปกรณ์ ถอดชุด ถอดหน้ากาก ลบทรงผม และลบการปรับแต่งใบหน้าออก

หลิงเหว่ยรุ่ยสวมชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์และรองเท้าผ้าใบสีขาว ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยซี

ระหว่างทาง หลิงเหว่ยรุ่ยได้รับสายอีกครั้ง

เป็นถังเทียนชิงจริงๆ

"คุณปู่ให้พี่เอาเสบียงมาให้เธอ!"

"ค่ะ ขอบคุณมากค่ะพี่เทียนชิง หนูจะรีบไปเดี๋ยวนี้ค่ะ"

ภายในรถฮัมเมอร์

ถังเทียนชิงกำลังนวดขมับขณะนั่งอยู่บนเบาะที่นั่งผู้โดยสาร ส่วนคนขับคือชายหนุ่มหน้าตาดีชื่อเหลียงจิง ซึ่งเป็นลูกน้องของถังเทียนชิง

"หัวหน้าครับ คุณไม่ได้นอนมาสามวันแล้ว พักผ่อนบ้างเถอะครับหลังจากที่เราส่งของเสร็จ!"

พวกเขาเพิ่งเสร็จสิ้นจากการไล่ล่าผู้เล่นที่ชื่อว่า ฆ่าปลามาสิบปี แล้วก็ต้องรีบไปที่ทางหลวงเพื่อคุ้มกันรถบรรทุกผัก ตอนนี้มีทั้งหมาป่าป่า หมูป่า และสัตว์ประหลาดบางชนิดที่พวกเขาไม่รู้จักชื่อมาคอยดักรถอยู่ทั่วไปในป่า

คนขับรถบรรทุกทั่วไปหยุดขนส่งเสบียงไปนานแล้ว ทุกอย่างถูกประสานงานโดยกองกำลังรักษาความสงบ

มันเหนื่อยล้าเกินไป

"อืม ไม่เป็นไร!"

"จริงสิหัวหน้าครับ คนที่ชื่อ ฆ่าปลามาสิบปี ที่คุณไล่ล่าเมื่อวานนี้ น่าจะเป็นคนที่เล่นเกมเดียวกับพวกเรานะครับ บางทีเราอาจจะตามหาตัวตนของเธอจากทางนั้นได้ เธอคงจะยังอายุน้อย"

ถังเทียนชิงหรี่ตาลง

"นั่นเป็นเรื่องของซูอี้ซิง ให้เขาจัดการเถอะ อีกอย่าง คนที่ชื่อ ฆ่าปลามาสิบปี คนนี้แข็งแกร่งกว่าฉันมาก"

นี่เป็นสิ่งที่ถังเทียนชิงไม่เข้าใจเลย

เขาไม่ได้ตั้งใจจะลงมือกับ ฆ่าปลามาสิบปี ในเช้าวันนี้ เพราะเขารู้สึกถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ

มันไม่ใช่ความเป็นศัตรูหรืออันตราย แต่เป็นแรงกดดัน

เขาไม่เข้าใจเหตุผลเลยแม้แต่น้อย โดยไม่รู้เลยว่านั่นคือช่องว่างระหว่างขอบเขตพลัง

หลิงเหว่ยรุ่ยฝึกตนไปถึงขั้นลมปราณชั้นที่เจ็ดแล้ว

ถังเทียนชิงยังไม่ได้ฝึกตน ดังนั้นเขาจึงอยู่ที่ขั้นลมปราณชั้นที่หนึ่งเท่านั้น แม้ว่าเขาจะซิงโครไนซ์เข้าสู่ขั้นกลั่นปราณหลังจากเลเวลสิบก็ตาม

กฎของการฝึกเซียนระบุไว้ว่า ระดับที่สูงกว่าจะกดขี่ระดับที่ต่ำกว่าอย่างเบ็ดเสร็จ ดังนั้นถังเทียนชิงจึงรู้สึกถึงแรงกดดันนั้นโดยธรรมชาติ