ตอนที่ 14 : ผู้ช่วยของโจ๊กเกอร์?

ตอนที่ 14 : ผู้ช่วยของโจ๊กเกอร์?

สิ้นเสียงของ เรย์ ข้อมูลชุดใหม่ที่แปลกประหลาดก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขา

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาได้รับการสืบทอดพลัง เรย์ จึงสามารถรับมือกับข้อมูลมหาศาลนี้ได้โดยไม่เป็นอันตราย

แต่ในขณะที่ เรย์ คิดว่าข้อมูลเหล่านั้นคือการสืบทอดทั้งหมด จู่ๆ คลื่นความร้อนระลอกใหญ่ก็พุ่งขึ้นมาที่หน้าอก เล่นเอา เรย์ สะดุ้งโหยง!

เมื่อแหวกเสื้อออกดู เรย์ ก็เห็นว่าหน้าอกของเขาแดงเถือกเป็นหย่อมใหญ่ ราวกับว่าเลือดกำลังเดือดพล่านอยู่ใต้ผิวหนัง

เรย์ สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ จึงรีบนั่งขัดสมาธิลงกับพื้นทันที

ทันใดนั้น คลื่นความร้อนมหาศาลก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างจริงๆ จน เรย์ ต้องกัดฟันแน่น

"อ๊าก!"

เรย์ ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เพราะมันร้อนเหลือเกิน!

ราวกับถูกจับโยนลงไปในเตาหลอม ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่หนีพ้นความร้อนระอุนี้ได้เลย

เรย์ พยายามจะใช้พลังสายฟ้า โดยคิดว่าการทำให้ร่างกายกลายเป็นสสารอาจช่วยบรรเทาความเจ็บปวดได้

แต่พอยกฝ่ามือขึ้น เขากลับต้องตกใจเมื่อพบว่าพลังสายฟ้าของเขา...

...หายไปแล้ว!

"บ้าเอ๊ย! ถ้าไม่ให้ฉันใช้พลังของผลโกโรโกโร ฉันจะสู้กับแกให้ตายกันไปข้าง!"

ความรู้สึกอึดอัดก่อตัวขึ้นในอก ไม่นานใบหน้าของ เรย์ ก็แดงก่ำ

โชคดีที่ความรู้สึกแสบร้อนนั้นอยู่ไม่นานนัก ผ่านไป 15 นาที ความร้อนระอุทั่วร่างก็เริ่มจางหายไปในที่สุด

จังหวะนั้นเอง ความเย็นวาบจากหน้าอกทำให้ เรย์ สั่นสะท้าน รอยแดงบนใบหน้าค่อยๆ จางลง

เรย์ ก้มลงมองหน้าอกตัวเองด้วยความสงสัย

เพียงแค่แวบเดียว คิ้วที่ขมวดมุ่นของ เรย์ ก็คลายออก และแทนที่ด้วยรอยยิ้มแห่งความปิติ

มันคือจุดสีดำ

เรย์ รู้ทันทีว่าการสืบทอดสำเร็จแล้ว!

เริ่มแรก ฮาคิ สีดำขนาดเท่าเล็บมือปรากฏขึ้นที่ตำแหน่งหัวใจ

จากนั้นสีดำก็ลามไปอย่างรวดเร็ว ครอบคลุมหน้าอกของ เรย์ ทั้งหมดในชั่วพริบตา

เมื่อ ฮาคิ สีดำแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เรย์ รู้สึกสดชื่นราวกับคนหลงทางในทะเลทรายที่ได้สัมผัสสายฝนอันชุ่มฉ่ำเป็นครั้งแรก ความสบายแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูขุมขน

"สุดยอด!"

เรย์ ตะโกนลั่น ทำท่าจะลุกขึ้น

แต่ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง จึงรีบนั่งลงขัดสมาธิอีกครั้ง หลับตาแน่น

วูบ!

ชั่วขณะหนึ่ง เสียงหึ่งๆ ก็ดังออกมาจากร่างกายของ เรย์

ตูม!

บ้านผุพังที่อยู่ข้างๆ เหมือนถูกพลังบางอย่างกระแทกเข้าอย่างจัง จนพังครืนลงมาเสียงดังสนั่น

"เมี๊ยว~"

เจ้าเสี่ยวเฮยนั่งยองๆ อยู่ข้างๆ เรย์ มองเขาด้วยความสงสัยว่าเจ้านายกำลังคิดจะทำอะไร

ปรากฏการณ์นั้นเกิดขึ้นเพียงชั่ววูบแล้วก็หายไปอย่างรวดเร็ว

ซี่!

เสียงแผ่วเบาดังขึ้น พร้อมกับหมอกสีขาวที่เริ่มระเหยออกมาจากตัวของ เรย์

ทันทีที่หมอกขาวปรากฏ เจ้าเสี่ยวเฮยรีบเอามือปิดจมูกแล้วกระโดดหนีไปไกลทันที

นั่นคือของเสียและสิ่งสกปรกที่ถูกขับออกมาจากร่างกายของ เรย์

ในที่สุด เรย์ ก็ลืมตาขึ้น ฮาคิ บนร่างกายหดกลับไป เหลือเพียง ฮาคิ สีดำเคลือบอยู่ที่แขนทั้งสองข้าง

เรย์ ยิ้มให้เสี่ยวเฮยที่อยู่ไกลๆ แล้วพูดว่า "โทษทีนะเจ้าหนู แต่การปรากฏของ ฮาคิ มันช่วยชำระล้างร่างกายฉันไปด้วยน่ะ"

"ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ฝึกฝน ฮาคิ ขั้นพื้นฐานของ การ์ป – ฮาคิเกราะ (Armament Haki) สำเร็จ! ระดับ ฮาคิ เพิ่มขึ้นเป็น LV1 และท่านได้รับทักษะกดใช้ ... หมัดฮาคิ (Haki Fist)!"

"หมัดฮาคิ?"

ได้ยินชื่อนี้ ร่างกายของ เรย์ ก็สั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น

"คนทั้งโลกรู้แค่ว่าหมัดของ การ์ป นั้นแข็งแกร่งที่สุด แต่หารู้ไม่ว่าหมัดของเขามีชื่อเรียกที่ดังก้องกังวานยิ่งกว่า!"

"ระบบ ใช้แต้มศักยภาพ 30 แต้ม อัปเกรดผลโกโรโกโร วิชาดาบ และฮาคิ!"

เรย์ ไม่ลังเล ใช้แต้มศักยภาพทั้ง 30 แต้มทันที

ด้วย ฮาคิ ที่ทรงพลังขนาดนี้ เขายังต้องกลัวว่าจะทำภารกิจต่อย บากี้ ให้กระเด็นไม่สำเร็จอีกงั้นเหรอ?

"ติ๊ง! ยินดีด้วย ผลโกโรโกโรได้รับการอัปเกรดสำเร็จ!" "ติ๊ง! ยินดีด้วย วิชาดาบได้รับการอัปเกรดสำเร็จ!" "ติ๊ง! ยินดีด้วย ฮาคิได้รับการอัปเกรดสำเร็จ!"

【โฮสต์】: เรย์ 【สมรรถภาพร่างกาย】: 60 (ค่าเฉลี่ยผู้ใหญ่คือ 10) 【พละกำลัง】: 55 (ค่าเฉลี่ยผู้ใหญ่คือ 10) 【ความเร็ว】: 83 (ค่าเฉลี่ยผู้ใหญ่คือ 10) 【แต้มศักยภาพ】: 0 แต้ม 【ความสามารถ】: ผลโกโรโกโร (510,000 โวลต์, จักรพรรดิสายฟ้า) 【ฮาคิ】: ฮาคิเกราะ (LV2, หมัดฮาคิ) 【วิชาการต่อสู้】: ไม่มี 【วิชาดาบ】: เพลงดาบสวรรค์ (LV2.5)

"2.5?"

เมื่อเห็นระดับวิชาดาบ เรย์ ก็เลิกคิ้วขึ้น

แต่เขาก็เข้าใจได้ทันทีว่า ยิ่งเขาแข็งแกร่งขึ้น แต้มศักยภาพที่ต้องใช้ในการอัปเกรดความสามารถก็จะยิ่งสูงขึ้นตามไปด้วย

หากต้องการยกระดับวิชาดาบให้สูงขึ้น เขาคงต้องหาแต้มศักยภาพมาเพิ่มอีก

"เรย์!"

ขณะที่ เรย์ กำลังครุ่นคิด เสียงที่คุ้นเคยก็ดังมาจากด้านหลัง

เรย์ หันไปมอง ลูฟี่ และอีกสองคน แล้วพูดอย่างตื่นเต้น "พวกนายตื่นแล้ว!"

จากนั้น เรย์ ก็เล่าเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นให้ทั้งสามฟัง โดยอ้างเหตุผลอื่นเพื่อปิดบังเรื่องที่เสี่ยวเฮยเป็นคนพบยาพิษในเหล้า

หลังจากฟังเรื่องเล่าของ เรย์ และมองดูกองซากปรักหักพังตรงหน้า นามิ ก็อดอุทานออกมาไม่ได้

"เรย์ นี่นายจะบอกว่านายคนเดียวไล่ต้อนกลุ่มโจรสลัดบากี้จนกระเจิงเลยเหรอ?"

"พวกเราสลบไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แต่นายจัดการคนนับร้อยของกลุ่มโจรสลัดบากี้เนี่ยนะ?"

เรย์ เกาหัวพลางหัวเราะแห้งๆ "ก็ไม่ทั้งหมดหรอก แต่ก็เกือบแหละ"

"ว่าแต่ ฉันคิดวิธีจัดการ บากี้ ได้แล้ว พวกนายอยากไปช่วยฉันต่อย บากี้ ให้ปลิวไหม?"

"เอาสิ!"

พอได้ยินว่าจะได้สู้ ลูฟี่ ก็หัวเราะร่าและพยักหน้าทันที

โซโล ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก้มมองดาบยาวที่เอวของ เรย์ แล้วเอ่ยเรียบๆ ว่า

"งั้นไปฟันเจ้าตัวตลกนั่นกันเถอะ!"

"กล้าวางยาพวกเราแบบนี้ ฉันว่าเจ้าตัวตลกนั่นคงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วมั้ง!"

เมื่อเห็นทั้งสองคนเห็นด้วย นามิ ก็ย่อมไม่คัดค้าน

แต่ทว่า ขณะที่เดินตามทั้งสามคนไป แววตาลังเลยังคงฉายชัดอยู่ในดวงตาของ นามิ

เรย์ พาทั้งสามคนมุ่งหน้าไปที่ท่าเรือริมแม่น้ำ

คนหนีได้ แต่วัดหนีไม่ได้... ไม่ว่า ตัวตลกบากี้ จะหนีไปไหน มันก็ต้องกลับมาขึ้นเรือที่นี่อยู่ดี!

ทั้งสามคนรออยู่ที่ชายฝั่ง การรอคอยกินเวลาไปเป็นชั่วโมง

แสงอาทิตย์สีทองสาดส่อง ทอดยาวเงาของทั้งสี่คนบนพื้น

ระหว่างรออย่างเบื่อหน่าย นามิ ที่พิงรั้วกั้นอยู่ จู่ๆ ก็เอ่ยขึ้น

"เรย์!"

ได้ยินเสียงเรียก ลูฟี่ และคนอื่นๆ ก็หันมามอง

เรย์ ถามอย่างงุนงง "มีอะไรเหรอ?"

นามิ ก้มหน้าลงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นจ้องมอง เรย์ เขม็งแล้วถามว่า

"พวกนายเป็นโจรสลัดไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงต้องกำจัด บากี้ แล้วปกป้องเมืองนี้ด้วยล่ะ?"

ในความคิดของ นามิ โจรสลัดคือพวกสวะที่รู้แต่การปล้นฆ่าและทำลายล้าง ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่เธอผันตัวมาเป็นหัวขโมยล่าโจรสลัด

เรย์ รู้อยู่แล้วว่า นามิ มีความลำบากใจของเธอ แต่ในเมื่อ ลูฟี่ ยังสามารถทำให้เธอเข้าร่วมกลุ่มได้ เขาก็ต้องทำได้เหมือนกัน!

"ไม่ใช่โจรสลัดทุกคนจะเอาแต่เผาบ้านเผาเมือง ปล้นฆ่าชิงทรัพย์หรอกนะ พวกเราแค่ออกเดินทางเพื่อตามความเชื่อของตัวเอง"

เรย์ หันไปหา ลูฟี่ กับ โซโล แล้วยิ้มถาม "พวกนายเห็นด้วยใช่ไหม?"

"ชิชิชิ!"

เมื่อได้ยินคำถาม ลูฟี่ และ โซโล ก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน

เห็นดังนั้น นามิ ก็ก้มหน้าลงและไม่พูดอะไรอีก

"พวกมันมาแล้ว!"

เรย์ มองไปในระยะไกล และในที่สุดก็เห็น ตัวตลกบากี้ อีกครั้ง

แต่ทว่า... ที่เดินตามหลัง ตัวตลกบากี้ มาด้วยนั้น กลับมีคนสองคน... กับแมวอีกหนึ่งตัว?