บทที่ 19 จับได้คาหนังคาเขา!

บทที่ 19 จับได้คาหนังคาเขา!

เซี่ยเจี้ยนกั๋วได้ฟังคำพูดของฉางเหม่ยลี่ก็คิดว่ามีเหตุผล หากหล่อนไม่ชอบเขา ทำไมถึงบังคับให้ฉางเหม่ยลี่ถอนหมั้น แล้วยังรีบร้อนจะสลับตัวคู่หมั้นมาแต่งงานกับเขาให้ได้ล่ะ?

หล่อนคงจะแค่หน้าบาง เพราะเมื่อกี้เขาพูดตรงเกินไปต่อหน้าคนอื่น ทำให้หล่อนเสียหน้าในฐานะหญิงสาว ฉางซุ่ยซุ่ยก็เลยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

หึ! ก็แค่เล่นตัวไปอย่างนั้นแหละ สุดท้ายก็ต้องแต่งงานกับเขาอยู่ดีไม่ใช่หรือไง?

เมื่อเซี่ยเจี้ยนกั๋วนึกถึงใบหน้าเล็กๆ ขาวผ่องและดวงตาที่เย้ายวนของฉางซุ่ยซุ่ย เขาก็รู้สึกคันยุบยิบในใจ

รูปร่างของฉางซุ่ยซุ่ยดูอวบอัดเต็มไม้เต็มมือ ไม่รู้ว่ารสชาติจะเป็นยังไงนะ?

แค่คิดร่างกายของเขาก็เกิดปฏิกิริยาขึ้นมา แต่พอหันกลับมามองฉางเหม่ยลี่ และนึกถึงกลิ่นแปลกๆ บนตัวเธอเมื่อครู่ ความคิดที่เพิ่งผุดขึ้นมาในใจก็มอดดับลงทันที

เซี่ยเจี้ยนกั๋วขมวดคิ้วเล็กน้อยโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันสังเกต "เหม่ยลี่ นี่ก็เริ่มเย็นแล้ว เธอรีบกลับไปก่อนค่ำเถอะ จะได้ไม่มีใครสงสัย"

ฉางเหม่ยลี่คิดว่าเซี่ยเจี้ยนกั๋วพูดเพราะเป็นห่วง เธอจึงเอนตัวเข้าไปหอมแก้มเขา จากนั้นก็บิดสะโพก สวมหมวกสาน แล้ววิ่งฝ่าสายฝนออกไป

เซี่ยเจี้ยนกั๋วเช็ดหน้าตัวเอง พอคิดว่าผู้หญิงบ้านฉางทั้งสองคนต่างก็สนใจเขา เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่อง

เขาลุกขึ้นยืน ผิวปากอย่างอารมณ์ดี และเดินไปที่ห้องน้ำข้างคอกหมู

ส้วมที่ว่านี้ จริงๆ แล้วสร้างขึ้นจากแผ่นไม้เก่าๆ ไม่กี่แผ่น เวลาเหยียบลงไปก็มีเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อความสะดวกของคนที่ทำความสะอาดคอกหมูเป็นหลัก

ข้างในไม่มีหลอดไฟ ตอนกลางวันก็ยังพอทน แต่พอฟ้าครึ้มหรือฝนตก ข้างในก็มืดสนิทจนแทบมองอะไรไม่เห็น

กลิ่นอับชื้นและกลิ่นเหม็นอับลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ ปะปนไปกับกลิ่นโคลนเน่าเหม็นจากสายฝนด้านนอก

เซี่ยเจี้ยนกั๋วเหยียบลงบนแผ่นไม้ และทันทีที่เขารูดซิปกางเกง เขาก็ได้ยินเสียง "แกรก"

เขาไม่ทันได้คิดอะไร วินาทีต่อมา ร่างทั้งร่างของเขาก็ร่วงทะลุแผ่นไม้ลงไป

"อ๊าก! ช่วยด้วย... อึก!"

เฉียนเว่ยหมินได้ยินเสียงความวุ่นวายก็ค่อยๆ เดินออกมาจากข้างคอกหมู

เขาเจอส้วมที่พอจะใช้งานได้นี้ตั้งแต่ตอนที่เซี่ยเจี้ยนกั๋วและฉางเหม่ยลี่กำลังพลอดรักกันแล้ว

ตอนที่ทั้งสองคนไม่ทันสังเกต เขาแอบงัดแผ่นไม้ที่หลวมๆ ขึ้นมา ใช้มีดพกทหารที่พกติดตัวมาบากช่องว่างใต้แผ่นไม้ จากนั้นก็อำพรางด้วยดินและวัชพืชอย่างแนบเนียน มองจากภายนอกไม่เห็นความผิดปกติใดๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันฝนตกแบบนี้

เขากะระยะความลึกของส้วมไว้แล้ว ลึกไม่เกินหนึ่งเมตรครึ่ง นอกจากความขยะแขยงแล้วก็ไม่มีใครตายหรอก

มุมปากของเฉียนเว่ยหมินยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องและเสียงโอ้กอ้ากดังมาจากข้างใน เขาก็รีบกลืนหายไปในสายฝนทันที

แต่เขาเคลื่อนที่เร็วมาก และก่อนที่จะกลับไปที่บ้านของเซี่ยอวี่ เขาก็เห็นฉางเหม่ยลี่ที่เพิ่งมาถึงคอกวัว

เฉียนเว่ยหมินกลัวว่าสิ่งที่เขาทำจะถูกจับได้ จึงทำได้เพียงแข็งใจซ่อนตัวอยู่ข้างๆ คอกวัว

"เหม่ยลี่! เธอไปไหนมา? รู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงเธอแค่ไหน?" จ้าวหางก้าวไปข้างหน้าและจับมือฉางเหม่ยลี่ไว้ด้วยท่าทีสนิทสนม

เฉียนเว่ยหมิน "???"

ถ้าเขาจำไม่ผิด ผู้หญิงคนนี้เพิ่งจะพลอดรักกับเซี่ยเจี้ยนกั๋วเสร็จไม่ใช่เหรอ?

มุมปากของเฉียนเว่ยหมินกระตุก เขาไม่คาดคิดเลยจริงๆ ว่าการมาครั้งนี้ไม่เพียงแต่จะได้สั่งสอนเซี่ยเจี้ยนกั๋ว แต่ยังจับชายโฉดหญิงชั่วได้คาหนังคาเขาอีกคู่!

ชั่วพริบตา เขาก็กระโดดเข้าไปทางหน้าต่างหลังคอกวัวอย่างเงียบเชียบ

เสียงของคนทั้งสองที่อยู่ข้างๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ

"พี่หาง ฉันไปหาอาหารมาให้พี่น่ะค่ะ พี่ก็รู้... ถ้าไม่ใช่เพราะลูกพี่ลูกน้องของฉัน พวกเราคงไม่ถูกไล่มาอยู่คอกวัวหรอก กว่าจะได้อาหารพวกนี้มา ฉันลำบากแทบแย่..."

ฉางเหม่ยลี่ถือโอกาสหยิบอาหารที่เก็บไว้ในมิติออกมา โดยไม่ลืมที่จะใส่ร้ายฉางซุ่ยซุ่ยต่อหน้าจ้าวหาง

เมื่อได้ยินดังนั้น จ้าวหางก็กำหมัดแน่น "หล่อนก็แค่อิจฉาเธอ หล่อนทำให้ฉันต้องตกระกำลำบากขนาดนี้ ฉันจะไม่มีวันให้อภัยหล่อนเด็ดขาด!"

ฉางเหม่ยลี่ลอบหัวเราะในใจ จากนั้นก็ดึงแขนจ้าวหางพลางออดอ้อน "พี่หาง ที่จริงแล้ว ลูกพี่ลูกน้องของฉันก็แค่ชอบพี่มากเกินไปเท่านั้นแหละ พี่อย่าไปโทษเธอเลยนะคะ"

"เหม่ยลี่ เธอใจดีเกินไปแล้ว ถึงได้ถูกคนอื่นเอาเปรียบได้ง่ายๆ" จ้าวหางบีบมือฉางเหม่ยลี่แน่น สีหน้าแสดงความไม่เห็นด้วย "เธอคอยดูเถอะ ทันทีที่ฉันออกไปจากคอกวัวนี้ได้ ฉันจะทำให้ฉางซุ่ยซุ่ยต้องเสียใจกับทุกสิ่งที่ทำกับฉัน!"

ประกายตาดุร้ายวาบขึ้นในดวงตาของจ้าวหาง ฉางซุ่ยซุ่ยไม่พอใจที่เขาไปรักคนอื่นไม่ใช่หรือไง?

งั้นเขาก็จะทำลายเธอซะ ทันทีที่เธอไม่บริสุทธิ์ผุดผ่องอีกต่อไป เขาจะทรมานเธอให้ถึงที่สุด!

เขาจะทำให้เธอตระหนักว่าผู้ชายคือทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ!

ส่วนเหม่ยลี่ของเขา แน่นอนว่าเขาต้องทะนุถนอม... เมื่อเห็นว่าจ้าวหางกำลังจะถึงเนื้อถึงตัว ฉางเหม่ยลี่ก็แกล้งทำเป็นเขินอายแล้วผลักเขาออกเบาๆ "อุ๊ย พี่หาง เรามากินข้าวกันก่อนเถอะค่ะ..."

"ได้ๆ เอาตามที่เธอว่าเลย นังจิ้งจอกน้อย~"

เฉียนเว่ยหมิน "..."

ถ้าเขาทำอะไรผิด ก็ปล่อยให้กฎหมายลงโทษเขาเถอะ อย่าให้เขาต้องมาทนฟังบทสนทนาสุดสะพรึงพวกนี้เลย!

คิ้วของเฉียนเว่ยหมินแทบจะผูกเป็นปม เขาปรายตามองไปที่ห้องกั้นเล็กๆ ข้างคอกวัว

เขาตัดสินใจกระโดดข้ามและแอบเข้าไปข้างใน

เขาเตะโครงเตียง จากนั้นก็ถอดแผ่นไม้บนเตียงออกทีละแผ่นอย่างรวดเร็วและชำนาญ จนกระทั่งเตียงทั้งหลังพร้อมจะพังครืนลงมาเพียงแค่สะกิดเบาๆ เขาถึงได้รู้สึกพอใจ... ฝนข้างนอกตกหนักขึ้นเรื่อยๆ น้ำฝนไหลรวมกันเป็นสายตามชายคา หยดลงบนพื้นเปียกแฉะ แตกกระจายเป็นระลอกคลื่นเล็กๆ

ดวงตาสีเข้มของเซี่ยอวี่จ้องมองไปที่ขอบหน้าต่างอย่างเงียบๆ เขาคิดว่าฝนตกหนักขนาดนี้ วันนี้ฉางซุ่ยซุ่ยคงไม่มาแล้ว

เขารู้สึกวูบโหวงในใจอย่างบอกไม่ถูก และความรู้สึกที่ผิดปกตินี้ก็ทำให้เขาเผลอขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว

"เอี๊ยด—"

เสียงแผ่วเบาจากทางหน้าต่างทำให้ดวงตาของเซี่ยอวี่สว่างวาบขึ้นมาทันที เขาหันไปมองแทบจะในทันที

จากนั้นเขาก็เห็นเฉียนเว่ยหมินฉีกยิ้มกว้างและพิงขอบหน้าต่างอยู่ "พี่เซี่ย! ผมกลับมาแล้ว!"

เซี่ยอวี่ "..."

ถ้าขาเขาไม่ได้เจ็บอยู่ล่ะก็ เขาคงเตะหมอนี่ไปแล้วสองที กลับมาก็กลับมาสิ ทำไมไม่เข้าทางประตู แต่กลับดึงดันจะเข้าทางหน้าต่างให้ได้!

เมื่อเห็นว่าเซี่ยอวี่ไม่ตอบสนอง เฉียนเว่ยหมินก็อ้อมหน้าต่างแล้ววิ่งเข้าไปข้างใน "พี่เซี่ย ผมทำภารกิจที่พี่มอบหมายให้สำเร็จลุล่วงแล้วนะ แต่ตอนขากลับ ผมบังเอิญได้ยินความลับสุดยอดเข้า! แถมยัง... ยังน่าตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย!"

เซี่ยอวี่ชำเลืองมองเฉียนเว่ยหมิน "ในชั้นเรียนรู้หนังสือ นายเรียนมาแค่สองสำนวนนี้งั้นเหรอ?"

เฉียนเว่ยหมินเกาหัวแก้เก้อ "ก็แหม ตั้งแต่ผู้บัญชาการอย่างพี่จากไป ก็ไม่มีใครจัดให้พวกเราเรียนอีกเลยนี่นา..."

เซี่ยอวี่คว้าผ้าขนหนูแห้งจากหัวเตียงแล้วโยนให้เขา "เล่ามาสิ นายไปได้ยินความลับสุดยอดอะไรมา?"

เฉียนเว่ยหมินเอาผ้าขนหนูเช็ดหน้า จากนั้นก็พาดไว้บนบ่า แล้วพูดด้วยท่าทีลึกลับ "ผู้หญิงที่อยู่กับเซี่ยเจี้ยนกั๋วคนนั้นน่ะ หล่อนมีชู้รักอยู่ในคอกวัวด้วยนะ!"

เซี่ยอวี่ "ผู้หญิงคนนั้นชื่อฉางเหม่ยลี่ใช่ไหม?"

ดวงตาของเฉียนเว่ยหมินเบิกกว้างในทันที "พี่เซี่ย พี่รู้เรื่องนั้นด้วยเหรอ?!"

เซี่ยอวี่ "..."

ไม่แปลกใจเลยสักนิด

"แล้วก็... ผู้หญิงคนนี้ กับชู้รักของหล่อนที่อยู่ในคอกวัว..."