บทที่ 28 ซูอวี่สำแดงศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน เควินโขกศีรษะขอฝากตัวเป็นศิษย์!
บทที่ 28 ซูอวี่สำแดงศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน เควินโขกศีรษะขอฝากตัวเป็นศิษย์!
บทที่ 28 ซูอวี่สำแดงศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน เควินโขกศีรษะขอฝากตัวเป็นศิษย์!
ยินดีต้อนรับสู่นิวยอร์ก
ใจกลางนครนิวยอร์ก โรงแรมหรูระดับสี่ดาวยืนหยัดตระหง่าน โดยมีรถบ้านคันเก่าบุโรทั่งที่ดูขัดกับสภาพแวดล้อมจอดอยู่ด้านนอก
แม็กซ์เดินนำเข้าไปในโรงแรม ตรงดิ่งไปที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ และยื่นใบจองห้องพักให้พนักงานอย่างคุ้นเคย
ซูอวี่กวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ในขณะที่เกว็น เทนนีย์สันชี้ไปที่ป้ายประกาศบนกำแพง "ว้าว โรงแรมนี้มีทั้งบุฟเฟต์ สระว่ายน้ำ ซาวน่า แล้วก็สปาแผนไทยด้วย! สุดยอดไปเลย!"
"ฟังดูดีแฮะ"
ซูอวี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แม้แต่อากาศภายในโรงแรมหรูก็ยังสดชื่นขนาดนี้!
"ว้าว มีงานแถลงข่าวเกม ซูโม่สแลมเมอร์ส ด้วย! ข้างในต้องมีเครื่องเกมรุ่นใหม่ล่าสุดกับเกม ซูโม่สแลมเมอร์ส ภาคใหม่แน่ๆ เลย!"
ดวงตาของเบ็น เทนนีย์สันเป็นประกายเมื่อเห็นงานแถลงข่าวจัดขึ้นในโรงแรม!
เขาเดินไปที่ทางเข้างาน แต่กลับถูกบอดี้การ์ดร่างยักษ์ขวางเอาไว้ "ขอบัตรเชิญด้วยครับ!"
"ผมเป็นเซียนเกมซูโม่สแลมเมอร์สนะ พวกคุณเป็นคนเชิญผมมาเองต่างหาก"
เบ็น เทนนีย์สันชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโพล่งคำโกหกออกไป
คำตอบของเขา แน่นอนว่าส่งผลให้บอดี้การ์ดไล่ตะเพิดเขาออกมาอย่างไม่ไยดี
"ชิ ทำเป็นเก่ง! แต่ต่อให้เก่งแค่ไหน จะมาเทียบกับฮีโร่เอเลี่ยนได้ยังไง"
เบ็น เทนนีย์สันเดินออกมาอย่างหัวเสีย พลางบ่นอุบกับคนอื่นๆ
ซูอวี่ยักไหล่ "เบ็น นายลืมที่สัญญาไว้กับฉันแล้วเหรอ"
"ฉันไม่ได้จะเอาออมนิทริกซ์มาเล่นพิเรนทร์นะ ฉันแค่จะสั่งสอนไอ้บอดี้การ์ดจองหองนั่นเฉยๆ!"
เบ็น เทนนีย์สันเถียงกลับ
เฮ้อ... ทุกครั้งที่เบ็นก่อเรื่อง ดูเหมือนจะเป็นเพราะเกม ซูโม่สแลมเมอร์ส นี่แหละ!
ซูโม่สแลมเมอร์สนี่มันตัวอันตรายจริงๆ!
ซูอวี่พูดเสียงเข้ม "เบ็น ถ้านายอยากจะเล่นออมนิทริกซ์ก็ตามใจ แต่จำไว้ว่า การทำตามใจตัวเองในวันนี้ คือการทรยศต่อ ตัวนาย นับครั้งไม่ถ้วนที่อุตส่าห์อดทนมาได้ในอดีตนะ"
"มันไม่ได้ นับครั้งไม่ถ้วน หรือเวอร์ขนาดนั้นซะหน่อย ฉันเพิ่งจะอดทนมาได้แค่ไม่กี่วันเอง..."
เบ็น เทนนีย์สันพึมพำเบาๆ พยายามต่อสู้กับความคิดของตัวเอง
แต่ในระหว่างที่เขากำลังตัดสินใจอยู่นั้น...
แม็กซ์ ซูอวี่ และคนอื่นๆ ก็พาเบ็นกลับมาที่ห้องพักโดยที่เขาไม่รู้ตัวเสียแล้ว
เมื่อถึงห้องพัก เบ็น เทนนีย์สันก็สงบสติอารมณ์ลงและเลิกคิดเรื่องเล่นเกมในที่สุด
"เรียบร้อย"
ซูอวี่มองไปที่เบ็น เทนนีย์สันพร้อมรอยยิ้ม
เขาทำสำเร็จอีกครั้ง ห้ามเบ็น เทนนีย์สันจากการใช้ออมนิทริกซ์ก่อเรื่องได้!
ทว่า... ซูอวี่กลับหาข้ออ้างและพูดกับคนอื่นๆ ว่า "ปู่ครับ ผมขอลงไปดูข้างล่างก่อนนะว่าร้านอาหารมีเมนูอะไรบ้าง! เบ็น เกว็น ไว้เจอกันนะ"
เขาออกจากห้องและลงไปที่ล็อบบี้ชั้นหนึ่ง จากนั้นก็แอบย่องออกจากโรงแรมไปเงียบๆ
ตามเนื้อเรื่องเดิม เบ็น เทนนีย์สันจะแอบเล่นออมนิทริกซ์ จนทำให้ครอบครัวของแม็กซ์ถูกไล่ออกจากโรงแรม เบ็น เทนนีย์สันจะถูกดุและเดินหนีไปที่ร้านตู้เกมเพื่อระบายอารมณ์ ซึ่งที่นั่นเขาจะได้เจอกับ เควิน
แต่ตอนนี้ เนื้อเรื่องมันเปลี่ยนไปแล้ว
ซูอวี่ยังคงอยากเจอเควินเพื่อรับแต้มรางวัลอยู่!
เขาต้องขยันทำแต้มเพื่อแลกเปลี่ยนเอเลี่ยนสาวจากชาเกทริกซ์!
"นี่ ซูอวี่! นายคิดว่าพวกเราไม่รู้หรือไงว่านายกำลังจะออกไปผจญภัยน่ะ"
ทันใดนั้น เสียงตื่นเต้นก็ดังขึ้น
เบ็น เทนนีย์สันวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาหา ในขณะที่เกว็น เทนนีย์สันทำหน้าเหมือนจนปัญญา แต่แอบดีใจอยู่ลึกๆ "เซนส์ของเจ้าทึ่มนี่มันแรงจริงๆ ดันเดาทางซูอวี่ออกซะงั้น!"
"...งั้นก็ไปด้วยกันเลยสิ"
หน้าของซูอวี่คล้ำลง เขาถอนหายใจอย่างอ่อนอกอ่อนใจ
ทั้งสามคนเดินไปด้วยกัน เดินเตร็ดเตร่ไปตามถนนใกล้ๆ
เนื่องจากซูอวี่ไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอนของร้านตู้เกม พวกเขาจึงเดินวนไปวนมาราวกับไก่ไร้หัว
จนกระทั่ง... พวกเขาเดินผ่านร้านตู้เกมแห่งหนึ่งเป็นครั้งที่สอง
กลุ่มอันธพาลหลายกลุ่มวิ่งกรูเข้าไปในร้านตู้เกม แต่ละคนมีท่าทีดุดันและหงุดหงิด
"เควินอยู่ข้างใน!"
"เร็วเข้า มันดูดซับไฟฟ้าแล้วอัดลูกพี่ลูกน้องเราไปหลายคนแล้ว!"
"คราวนี้มันหนีไม่รอดแน่!!"
พวกมันสบถและบุกเข้าไปในร้านตู้เกม ปิดล้อมอย่างแน่นหนา ซ้ำยังมีเสียงเด็กร้องตะโกนดังออกมาชัดเจน!
"บ้าเอ๊ย!!"
เบ็น เทนนีย์สันกำหมัดแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ
ซูอวี่มีสีหน้าเย็นชา เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา
"ติ๊ง มอบหมายภารกิจ ปรมาจารย์กังฟู ซูอวี่!"
"รายละเอียดภารกิจ: กลุ่มอันธพาลกำลังรังแกเควินผู้อ่อนแอ! โปรดใช้ทักษะการต่อสู้ของคุณจัดการพวกอันธพาลโดยด่วน!"
"รางวัลภารกิจ: 15 แต้มรางวัล!"
มุมปากของซูอวี่กระตุกอย่างแรง
ทำไมชื่อภารกิจนี้มันเหมือนกำลังล้อเลียนเขายังไงก็ไม่รู้?
จะว่าไป เควินนี่มันสุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย ถึงได้กระตุ้นภารกิจตั้ง 15 แต้มรางวัลได้!
"ฉันทนไม่ไหวแล้ว! ฉันจะเข้าไปช่วย!"
เบ็น เทนนีย์สันพูดพลางกำหมัดแน่น
เกว็น เทนนีย์สันรีบห้ามเขาไว้ สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล "คนพลุกพล่านขนาดนี้ นายแปลงร่างไม่ได้นะ แล้วนายจะเข้าไปช่วยเด็กคนนั้นได้ยังไง"
ถ้าแปลงร่างไม่ได้ ก็แปลว่าเขาเป็นฮีโร่ไม่ได้งั้นเหรอ
เบ็น เทนนีย์สันคำรามในใจอย่างไม่ยอมแพ้
ซูอวี่ยังคงไร้ซึ่งสีหน้า เขาเพียงแค่ถอดเสื้อแจ็คเก็ตออกแล้วโยนไปข้างๆ
เบ็นยกมือขึ้นรับแจ็คเก็ตสุดเท่ไว้ตามสัญชาตญาณ
เขามองเห็น...
ซูอวี่ที่หันหลังให้พวกเขาทั้งสอง ร่างกายอันกว้างขวางของเขาแผ่ซ่านความรู้สึกปลอดภัยอย่างล้นเหลือ เดินก้าวเข้าไปในร้านตู้เกมราวกับเทพเจ้าแห่งสงคราม
"ฉันจัดการเอง"
เขาเดินเข้าไปในร้านตู้เกม ลูกค้าทุกคนต่างพากันวิ่งหนีไปหมดแล้ว อันธพาลหลายคนกำลังรุมกระทืบวัยรุ่นคนหนึ่งอยู่ที่มุมร้าน และอีกหลายคนกำลังยืนดูต้นทางอยู่รอบนอก
"หืม ไอ้เด็กนี่มันเข้ามาได้ยังไงวะ ออกไปเดี๋ยวนี้!"
อันธพาลคนหนึ่งชี้หน้าซูอวี่และตะโกนขู่ "เวรเอ๊ย แกวอนหาเรื่องเองนะเว้ย!"
มันเร่งฝีเท้า เดินเข้ามาหาพร้อมกับท่อนเหล็กในมือ!
ฟิ้ว!!
เมื่ออันธพาลเข้าประชิดตัว มันก็เหวี่ยงท่อนเหล็กฟาดมาในแนวนอน
ซูอวี่เบี่ยงตัวหลบท่อนเหล็ก จากนั้นก็ยกเข่าขึ้นอย่างฉับพลัน กระแทกเข้าที่หน้าอกของอันธพาลอย่างแรง!
อั้ก!!
อันธพาลถึงกับตาเหลือกและทรุดตัวลงไปกองกับพื้นทันที!
"?"
พวกอันธพาลที่ดูต้นทางเห็นเหตุการณ์นี้ก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ
จากนั้น โดยไม่สนใจจรรยาบรรณการต่อสู้ใดๆ พวกมันก็ชักท่อนเหล็กออกมาและฟาดเข้าใส่ซูอวี่พร้อมกัน!
สีหน้าของซูอวี่โหดเหี้ยม เขายอมปล่อยให้ท่อนเหล็กฟาดเข้าที่หน้าอก พลังงานจลน์ทั้งหมดถูกดูดซับโดยชุดต่อสู้ของช่างประปาจนหมดสิ้น!
"นี่... ไอ้เด็กนี่มันฟันแทงไม่เข้าเลยงั้นเหรอ"
"มันเป็นสัตว์ประหลาดหรือไง..."
ดวงตาของพวกอันธพาลเต็มไปด้วยความหวาดผวา กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกอย่างควบคุมไม่ได้
พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับตัวตนระดับไหนกันเนี่ย?
ปัง ปัง ปัง!
ซูอวี่ปล่อยหมัดมวยไทยเข้าจุดตายของอันธพาลคนหนึ่งเป็นอันดับแรก จากนั้นก็คว้าท่อนเหล็กมาและเริ่มใช้กระบวนท่าพลองสั้นอันงดงามและลื่นไหล ซัดพวกอันธพาลจนล้มลงไปทีละคน!
ถึงตอนนี้...
พวกอันธพาลที่รุมกระทืบอยู่ที่มุมร้านก็ยอมปล่อยตัวเควิน
พวกมันกำท่อนเหล็กแน่น เหงื่อแตกพลั่ก และเดินเข้าหาซูอวี่ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ
เควินนอนกองอยู่บนพื้น ดวงตาที่บอบช้ำจับจ้องไปที่ซูอวี่ไม่วางตา
ปัง ปัง ปัง!!
ซูอวี่กำท่อนเหล็กด้วยสองมือ เป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีก่อน ใช้กระบวนท่าพลองสั้นอันคล่องแคล่วฟาดฟันพวกอันธพาลล้มลงไปกองกับพื้นทีละคน!
พวกอันธพาลไม่มีแม้แต่ความกล้าที่จะตอบโต้!
พวกมันทำร้ายซูอวี่ไม่ได้เลย!!
"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จ!"
"โฮสต์ได้รับ 15 แต้มรางวัล!"
เมื่ออันธพาลคนสุดท้ายล้มลง...
ซูอวี่ดึงท่อนเหล็กกลับ ยกมือขึ้นและใช้หลังมือเช็ดเหงื่อที่หน้าผากเบาๆ
เขาก้มลงมองเควินที่กำลังงุนงงพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "นายไม่เป็นไรใช่ไหม"
"กะ กังฟู..."
เมื่อเห็นใบหน้าสไตล์คนจีนของซูอวี่ เควินก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
จู่ๆ เขาก็คุกเข่าลงกับพื้น โขกศีรษะอย่างแรง และตะโกนลั่น
"ฉันขอฝากตัวเป็นศิษย์ของนาย!!"
มุมปากของซูอวี่กระตุกอย่างแรง
เควินอยากจะเป็นศิษย์ของเขาเนี่ยนะ?