บทที่ 15 ปีศาจซูอวี่เข้าเมือง ฝันร้ายของอสุรกายโคลนมาเยือน!

บทที่ 15 ปีศาจซูอวี่เข้าเมือง ฝันร้ายของอสุรกายโคลนมาเยือน!

นี่คือเมืองชายแดนอันรกร้าง นอกจากรถบ้านคันเก่าบุโรทั่งแล้ว ก็แทบไม่เห็นรถคันอื่นบนถนนเลย

"ซูอวี่ นี่เป็นครั้งแรกที่หลานจะได้เจอคุณป้าเวร่ากับคุณลุง ทำตัวให้เป็นที่ประทับใจหน่อยนะ"

แม็กซ์ขับรถบ้านคันเก่าพลางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

"เข้าใจแล้วครับคุณปู่"

ซูอวี่ส่องกระจก ทรงผมเสยไปด้านหลังอันหล่อเหลาของเขาตั้งตรง เขาสวมชุดต่อสู้ขององค์กรช่างประปาไว้ใต้เสื้อยืดสีขาว ซึ่งเป็นชุดที่สวมใส่สบายอย่างน่าประหลาดใจ

"บ้านคุณป้าเวร่าน่าเบื่อจะตายไป"

เบ็น เทนนีย์สันเท้าคางด้วยสีหน้าเบื่อโลก

เกว็น เทนนีย์สันสังเกตเห็นรูปลักษณ์ของซูอวี่ เม้มริมฝีปากแล้วกระซิบว่า "มีซูอวี่อยู่ด้วยทั้งคน ไม่น่าเบื่อแน่นอน..."

ทุกคนจมอยู่ในความคิดของตัวเองจนกระทั่งรถบ้านแล่นเข้าสู่ตัวเมือง พวกเขาถึงได้เข้าใจความหมายของคำว่าเงียบสงบอย่างแท้จริง

ในเมืองที่กว้างใหญ่ มีบ้านเก่าๆ เรียงรายอยู่เต็มไปหมด พร้อมกับชายหญิงชราหนึ่งหรือสองคนนั่งอยู่ในบ้านหรือบนสนามหญ้า พูดให้ดูดีก็คือเงียบสงบ แต่ถ้าพูดตามตรงก็คือไร้ซึ่งชีวิตชีวา

"น่าเบื่อสุดๆ..."

เบ็น เทนนีย์สันบ่นอุบพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง

รถบ้านแล่นผ่านบ้านหลังหนึ่งซึ่งมีชายชรากำลังซ่อมแซมรูบนหลังคา ดูค่อนข้างอันตราย

เขาตีลังกากลับหลังและลงจอดบนพื้นอย่างมั่นคง

"ว้าว ทุกคนเห็นนั่นไหม"

เบ็น เทนนีย์สันตกใจมาก

ซูอวี่และเกว็น เทนนีย์สันต่างมองออกไปนอกหน้าต่าง ซึ่งทุกอย่างดูสงบสุขดี

"ฉันว่าสมองน้อยๆ ของนายคงจะ... ร้อนเกินไปแล้วมั้งคูณสอง!"

เกว็น เทนนีย์สันพูดประโยคสุดคลาสสิก และซูอวี่ก็อดไม่ได้ที่จะเห็นด้วย

เบ็น เทนนีย์สันที่โดนโจมตีคูณสองเข้าไปถึงกับนั่งนิ่ง

"เคมีเราเข้ากันสุดๆ ไปเลย"

เกว็น เทนนีย์สันยื่นมือเรียวเล็กออกมาแท็กมือกับซูอวี่พร้อมรอยยิ้ม

"ฮ่าๆ..."

ซูอวี่หัวเราะเบาๆ เมื่อเบ็น เทนนีย์สันทักขึ้นมา เขาก็นึกขึ้นได้กะทันหันว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันนี้

ดังนั้น เขาต้องเตรียมตัวให้พร้อม... รถบ้านจอดสนิทที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งมีผู้อยู่อาศัยสูงวัยยืนรออยู่ที่ประตูแล้ว

หญิงชราท่าทางใจดี ผมสีขาว รูปร่างท้วม คือป้าเวร่า

ส่วนชายชรารูปร่างผอมบาง หน้าตาดุร้าย คือคุณลุง

ประตูรถเปิดออก

"แม็กซ์ เบ็น เกว็น... แล้วก็ ซูอวี่!"

ป้าเวร่าทักทายด้วยรอยยิ้ม

แม็กซ์และคนอื่นๆ ทยอยลงจากรถและกล่าวทักทาย

"คุณป้าครับ!"

ซูอวี่โบกมืออย่างกระตือรือร้น จากนั้นก็หยิบปืนฉีดน้ำออกมาด้วยการสะบัดข้อมือ "ได้เวลาอาบน้ำแล้ว!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า!"

แม็กซ์และคนอื่นๆ เห็นดังนั้นก็ยิ้มอย่างรู้ทัน

ซูอวี่

หลานนี่ซุกซนจริงๆ

ซ่า!

ซูอวี่เหนี่ยวไกปืนฉีดน้ำ สายน้ำพุ่งกระฉูดตรงดิ่งไปยังป้าเวร่า

เธอพยายามจะหลบ แต่ปืนฉีดน้ำที่เบ็น เทนนีย์สันซื้อมานั้นมีประสิทธิภาพดีเยี่ยม น้ำจึงฉีดพ่นโดนตัวเธอในทันที

"กรี๊ดดด!!"

ป้าเวร่ากรีดร้อง ร่างกายของเธอละลายอย่างรวดเร็ว กลายสภาพเป็นอสุรกายต่างดาวรูปร่างคล้ายก้อนเมือก มันคือ ไลแมกซ์!!

ร่างกายของเธอยังคงละลายอย่างต่อเนื่อง!

คุณลุงอ้าปากที่เต็มไปด้วยฟันแหลมคมพร้อมกับแผดเสียงคำราม!

"พระเจ้าช่วย ซูอวี่ นายฆ่าคุณป้าเหรอเนี่ย"

"ดะ เดี๋ยวฉันไปเอาพลาสเตอร์ยามาให้!"

เบ็น เทนนีย์สันกลัวจนสติแตก ส่วนเกว็น เทนนีย์สันถึงกับจะไปหาพลาสเตอร์ยามาแปะให้

แม็กซ์จ้องมองอย่างใกล้ชิดและตื่นตระหนกสุดขีด "ไม่ นั่นมันเอเลี่ยนสองตัวที่ปลอมตัวเป็นพวกเขาต่างหาก!!"

"ไอ้เด็กบ้า แกรนหาที่ตายนักใช่ไหม!!"

"ฉันจะฆ่าแก!"

ป้าเวร่าได้สติกลับมาและพุ่งเข้าใส่พร้อมกับแยกเขี้ยวและกางกรงเล็บ คุณลุงเองก็ทำเช่นเดียวกัน

ทำไมพวกมันถึงบ้าบิ่นขนาดนี้น่ะเหรอ เหตุผลง่ายนิดเดียว

แกมันก็แค่เด็ก

แกได้เห็นร่างที่แท้จริงของพวกเราที่เป็นเอเลี่ยน

แกควรจะกลัวจนฉี่ราด ทิ้งปืนฉีดน้ำแล้ววิ่งหนีไปสิไม่ใช่หรือไง

"หึ" ซูอวี่รู้สึกขบขัน เขารัวเหนี่ยวไกปืนฉีดน้ำให้เร็วขึ้น "ตายซะเถอะ!"

ปัง ปัง ปัง

สายน้ำพุ่งกระฉูด ละลายร่างของอสุรกายโคลนทั้งสองตัวอย่างต่อเนื่อง

จนกระทั่งพวกมันกลายสภาพเป็นกองเมือกเหลว... พวกมันจ้องมองซูอวี่อย่างไม่อยากจะเชื่อ

ไอ้เด็กน้อย ทำไมแกถึงใจกล้าหน้าด้านขนาดนี้เนี่ย

"ฟู่ ตกใจหมดเลย"

ซูอวี่แกล้งทำเป็นตกใจพลางตบหน้าอกตัวเอง "โชคดีนะเนี่ยที่ฉันเหนี่ยวไกปืนฉีดน้ำค้างไว้ ไม่งั้นคงโดนลอบโจมตีไปแล้ว"

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมเวร่ากับเขาถึง..."

แม็กซ์ยังคงจมอยู่ในความคิด

เมื่อเห็นดังนั้น เบ็น เทนนีย์สันก็รีบเล่าสิ่งที่เขาได้ยินและได้เห็นอย่างรวดเร็ว

"จากที่หลานเล่ามา"

แม็กซ์สังหรณ์ใจไม่ดี หัวใจของเขาหล่นวูบ "เมืองนี้น่าจะถูกเอเลี่ยนจำนวนมากบุกยึดครองไปแล้วแน่ๆ!!"

เอเลี่ยนจำนวนมากลงมาบุกยึดเนี่ยนะ

ยกเว้นซูอวี่

คนอื่นๆ ต่างรู้สึกไม่ปลอดภัยและเริ่มหวาดหวั่น!

จากบ้านเรือนโดยรอบ ชายหญิงชราพากันเดินออกมาเมื่อได้ยินเสียงเอะอะ สายตาของพวกเขาจับจ้องมาที่กลุ่มของซูอวี่ด้วยแววตาที่อันตรายสุดๆ

"มันมีปืนฉีดน้ำอยู่ในมือ"

"เอาไงดี จะเข้าไปใกล้ไหม"

"หาทางปัดปืนฉีดน้ำให้หลุดจากมือมันก็พอ!"

พวกมันกระซิบกระซาบ ร่างกายเริ่มกลายพันธุ์ เผยให้เห็นเมือกเหนียวเหนอะหนะ!

ซูอวี่ยกปืนฉีดน้ำขึ้น เล็งไปที่ไลแมกซ์ตัวหนึ่งแล้วเหนี่ยวไก

แต่กลับไม่มีน้ำพุ่งออกมาเลยสักหยด

บ้าเอ๊ย น้ำหมด

เมื่อเห็นดังนั้น

อสุรกายโคลนทั้งหมดก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะฉีกกระชากการปลอมตัวและพุ่งทะยานเข้ามาอย่างกระหายเลือด!!

"ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้หนู แกคิดจะเอาปืนเด็กเล่นพังๆ มาขู่ใครฮะ!"

"นังหนูนั่นเป็นของฉัน!"

"ฉันจะเอาตาแก่นั่น! ฉันอยากจะสนุกกับความรู้สึกตอนฉีกร่างมันเป็นชิ้นๆ!"

พวกมันดีใจจนเนื้อเต้น เพลิดเพลินไปกับความรู้สึกของการไล่ล่าเหยื่อ!

"ไสหัวไปให้พ้นเลยนะ ไอ้พวกตัวประหลาดน่าเกลียดน่ากลัว!"

แม็กซ์รีบคว้าก้อนหินริมทางแล้วปาใส่ไลแมกซ์ตัวที่เป็นจ่าฝูง

เกว็น เทนนีย์สันรีบตะโกนเตือน "ซูอวี่ ดูเหมือนพวกมันจะกลัวน้ำนะ นายน่าจะใช้ตัวที่ควบคุมน้ำได้สิ!"

ซูอวี่แตะหน้าปัดออมนิทริกซ์ หมุนไปที่ตำแหน่งของวอเตอร์ฮาซาร์ดอย่างรวดเร็วแล้วกดลงไปอย่างแรง

แสงสีเขียวสว่างวาบ

วอเตอร์ฮาซาร์ดปรากฏตัวขึ้นและยกนิ้วโป้งให้เกว็น เทนนีย์สัน "พวกเราใจตรงกันจริงๆ!"

"นี่มันเอเลี่ยนที่ฉันเจอตอนแปลงร่างเป็นฮีตบลาสต์นี่นา เรียกเขาว่าวอเตอร์ฮาซาร์ดละกัน!"

เบ็น เทนนีย์สันตั้งชื่อให้ซูอวี่ตามสไตล์ของเขา

เอาล่ะนะ

การสังหารหมู่เริ่มต้นขึ้นแล้ว!!

วอเตอร์ฮาซาร์ดกางมือที่มีเพรียงเกาะออก ค่อยๆ เล็งไปที่ฝูงอสุรกายโคลนที่กำลังพุ่งเข้ามา

"ติ๊ง มอบหมายภารกิจ อสุรกายโคลนบุก!"

"รายละเอียดภารกิจ เมืองนี้ถูกยึดครองโดยอสุรกายโคลน โปรดกวาดล้างกองกำลังไลแมกซ์บนดินให้สิ้นซาก และทำให้พวกมันได้ประจักษ์ถึงพลังของช่างประปาฝึกหัด!"

"รางวัลภารกิจ 10 แต้มรางวัล!"

หึหึ ภารกิจนี้... ถูกใจฉันเลย!!

ฝ่ามือที่เต็มไปด้วยเพรียงของวอเตอร์ฮาซาร์ดระเบิดกระแสน้ำแรงดันสูงออกมาอย่างฉับพลัน สายน้ำเหล่านั้นผสานเข้าด้วยกันจนกลายเป็นมังกรวารีอันน่าสะพรึงกลัว!!

ท่าไม้ตาย... คาถากระสุนมังกรวารี!!

"เชี่ยเอ๊ย"

"มะ เมื่อกี้ฉันเห็นอะไรน่ะ"

"พ่อจ๋า ไว้ชีวิตข้าด้วย!!"

ในเสี้ยววินาทีนั้น

อสุรกายโคลนทั้งหมดที่กำลังพุ่งเข้ามาต่างหุบรอยยิ้มอันบ้าคลั่งและหยุดชะงักฝีเท้าลง

พวกมันล้มลงคุกเข่าอย่างพร้อมเพรียง หวาดกลัวจนก้าวขาไม่ออก

มังกรวารีคำรามกึกก้อง พุ่งเข้าปะทะร่างของพวกมัน ระเบิดตูมราวกับระเบิดน้ำลึก!!

พร้อมกับอสุรกายโคลนนับไม่ถ้วนที่ถูกซัดจนแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ ในพริบตา ไม่อาจฟื้นคืนชีพได้อีก!!

"ทีนี้..."

ดวงตาของวอเตอร์ฮาซาร์ดประกายรังสีอำมหิตเย็นเยียบ เขาเอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า "การทำความสะอาดครั้งใหญ่เริ่มต้นขึ้นแล้ว เป้าหมายคือกวาดล้างขยะเอเลี่ยนทั้งหมดในเมืองนี้ให้สิ้นซาก!!"