บทที่ 12 ปีศาจเพชรแผลงฤทธิ์ โจนาห์ เมลวิลล์รนหาที่ตาย!

บทที่ 12 ปีศาจเพชรแผลงฤทธิ์ โจนาห์ เมลวิลล์รนหาที่ตาย!

เทพเจ้าปีศาจเพชรเดินฝ่าใจกลางทะเลสาบมุ่งหน้าไปยังยอดเขาที่อยู่อีกฝั่ง

เมื่อไปถึง เขาก็ปลดปล่อยคริสตัล คลายโซ่ตรวน และปล่อยคราเคนลง

คราเคนร่วงหล่นลงสู่ทะเลสาบ มันรีบดูดซับน้ำเข้าไปอึกใหญ่เพื่อเติมความชุ่มชื้นให้ร่างกาย

แต่แล้วทันใดนั้น

มันก็อ้าปากกว้างด้วยความโกรธเกรี้ยว ไม่รู้จักหลาบจำ พุ่งเข้ากัดเทพเจ้าปีศาจเพชรอีกครั้ง

"ฉันมัวแต่ยุ่งกับการสยบแกจนไม่มีเวลาเกาหน้าเลยเนี่ย"

เทพเจ้าปีศาจเพชรยกมือขึ้นเกาแก้ม ไม่สนใจคราเคนที่กำลังพุ่งเข้ามาเลยสักนิด

จังหวะที่คราเคนเข้ามาประชิดตัว

ฟุ่บ!

เทพเจ้าปีศาจเพชรกระโดดหลบ ร่างกายของเขาราวกับถูกวิญญาณเอ็กซ์แอลอาร์เอทประทับร่าง เขากระโดดลอยตัวขึ้นไปสูงกว่าสิบเมตร!

เขาหลบการโจมตีของคราเคนได้อย่างหวุดหวิดและไปโผล่อยู่เหนือหัวของมัน

"ดูเหมือนหลังแกจะตึงๆ นะ เดี๋ยวฉันนวดให้"

เทพเจ้าปีศาจเพชรค่อยๆ ยกเท้าขึ้น คริสตัลเริ่มงอกเงยออกมาจากใต้ฝ่าเท้า

กึก!

คริสตัลจำนวนนับไม่ถ้วนควบแน่นกลายเป็นเท้าเพชรขนาดยักษ์ ดูราวกับขวานศึกของยักษ์ไททัน!

เทพเจ้าปีศาจเพชรกระทืบเท้าลงมาเต็มแรง ฟาดเข้ากลางหลังของคราเคนอย่างจัง!

"โฮก!"

ผิวน้ำระเบิดออกเป็นเกลียวคลื่น คราเคนแผดเสียงร้องลั่น ร่างของมันถูกกระแทกจมมิดลงไปในน้ำลึก!

คราเคนที่เคยล่าเหยื่อด้วยพละกำลังและเป็นผู้ครองทะเลสาบแห่งนี้มาตลอด

นี่เป็นครั้งแรกที่มันได้ลิ้มรสชาติของความแข็งแกร่งที่แท้จริง!

ปัง ปัง ปัง!

คราเคนพยายามจะพุ่งขึ้นเหนือน้ำเพื่อโจมตีเทพเจ้าปีศาจเพชรซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่เทพเจ้าปีศาจเพชรก็ใช้เท้าเตะเสยหัวคราเคนรัวๆ ใช้ตัวมันเป็นแท่นเหยียบเพื่อทรงตัวอยู่กลางอากาศ!

คราเคนกลายสภาพเป็นเหมือนตัวตุ่นในเกมตีตุ่น

พอมันโผล่หัวขึ้นมาเมื่อไหร่

ก็จะโดนเทพเจ้าปีศาจเพชรเตะกระเด็นกลับลงน้ำไปเมื่อนั้น!

เมื่อโดนอัดซ้ำๆ คราเคนก็เริ่มฉลาดขึ้น มันซ่อนตัวอยู่ใต้น้ำ ไม่ยอมโผล่หัวขึ้นมาอีก

เทพเจ้าปีศาจเพชรจึงสลายเท้าเพชรและร่อนลงจอดบนพื้นอย่างนุ่มนวล

ซู่! ซู่!

เกลียวคลื่นยักษ์ปั่นป่วนในทะเลสาบ ซัดสาดเข้าใส่ร่างของเขาอย่างจัง

"กะจะใช้คลื่นซัดฉันให้ตกน้ำงั้นเหรอ งั้นฉันลงไปว่ายน้ำเล่นหน่อยก็แล้วกัน"

มุมปากของเทพเจ้าปีศาจเพชรยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขาพุ่งหลาวลงไปในน้ำเย็นเฉียบของทะเลสาบ

ทะเลสาบแห่งนี้มีความลึกประมาณยี่สิบถึงสามสิบเมตร

ท่ามกลางมวลน้ำอันมืดมิด ร่างของคราเคนดูน่าเกรงขามเป็นพิเศษขณะที่มันพุ่งเข้าชาร์จเทพเจ้าปีศาจเพชร

"เพชร... หอกแมงมุม!!!"

เทพเจ้าปีศาจเพชรกางมือออก เล็งเป้าไปที่คราเคน เส้นเลือดบนหน้าผากของเขาปูดโปน

ปัง ปัง ปัง!

หนามแหลมบนหลังของเขาขยายขนาดใหญ่ขึ้น งอกเงยเป็นโครงสร้างคริสตัลที่มีรูปร่างคล้ายหอกแมงมุมจำนวนมาก พวกมันพุ่งทะลวงเข้าใส่จุดตายของคราเคน!

ถึงแม้แรงต้านของน้ำจะลดทอนความเร็วลงไปบ้าง แต่มันก็ไม่อาจหยุดยั้งหอกแมงมุมอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ได้!

คราเคนหยุดชะงักและรีบว่ายหนีดำดิ่งลงไปให้ลึกกว่าเดิม

แต่หอกแมงมุมเพชรก็ยังคงพุ่งไล่ล่าคราเคนอย่างไม่ลดละ!

จนกระทั่งพวกมันดำดิ่งลงไปถึงก้นทะเลสาบ

คราเคนเกาะติดแน่นกับก้นทะเลสาบอย่างสิ้นหวัง เบิกตาโพลงมองดูหอกแมงมุมจำนวนนับไม่ถ้วนที่พุ่งเข้าโจมตีอย่างบ้าคลั่ง

ปัง ปัง ปัง!

หอกแมงมุมพุ่งปักลงรอบตัวคราเคนทีละเล่ม แนบชิดกับผิวหนังของมัน ตรึงร่างของมันไว้ใต้น้ำอย่างแน่นหนา

หอกแมงมุมเล่มสุดท้ายพุ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าผากของคราเคนพอดิบพอดี

...

ดวงตาของคราเคนสั่นระริก มันจ้องมองหอกแมงมุมที่อยู่ตรงหน้า ไม่กล้าแม้แต่จะขยับเขยื้อน

กึก

เทพเจ้าปีศาจเพชรดึงหอกแมงมุมเหล่านั้นกลับมาเล็กน้อย หันหลังกลับ และว่ายน้ำกลับเข้าฝั่ง

คราเคนพุ่งพรวดขึ้นมาจากน้ำ จ้องมองแผ่นหลังของเทพเจ้าปีศาจเพชรเขม็ง และอ้าปากสีเลือดกว้าง... "เอ๋ง"

มันส่งเสียงร้องออกมาอย่างน่าสงสาร ราวกับกำลังจะบอกว่า

โอ้ ท่านเทพผู้ยิ่งใหญ่ โปรดให้ความยุติธรรมแก่ข้าด้วยเถิด!

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดี โฮสต์ทำภารกิจสำเร็จ!"

"โฮสต์ได้รับ 10 แต้มรางวัล!"

เทพเจ้าปีศาจเพชรเผยรอยยิ้มและมองคราเคน "แกก็มีความฉลาดอยู่ในระดับหนึ่งเลยนี่นา ให้ฉันทายนะ ที่แกไปทำร้ายผู้คนก็เพราะไข่ของแกถูกขโมยไปใช่ไหมล่ะ"

"เอ๋ง!!"

คราเคนพยักหน้ารับ

"ฉันจะช่วยตามหาไข่ของแกกลับมาให้ก็แล้วกัน แต่ก่อนหน้านั้น แกห้ามไปทำร้ายใครอีกนะ"

เทพเจ้าปีศาจเพชรเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง

คราเคนแสดงสีหน้าเชื่อใจ พยักหน้าตอบรับอย่างกระตือรือร้น

เทพเจ้าปีศาจเพชรยกเท้าขึ้นอย่างสง่างามและเดินกลับไปทางเดิม

เดินไปได้สักพัก เขาก็หยุดชะงักและหันกลับมามองคราเคน "เอ่อ ว่าแต่ ไข่ของแกนี่มันปฏิสนธิได้ยังไงน่ะ... ฉันสงสัยจริงๆ นะ"

ให้ตายเถอะ ในทะเลสาบนี้มีแกอยู่แค่ตัวเดียวไม่ใช่หรือไง!

แล้วไข่มันจะปฏิสนธิได้ยังไงล่ะ

ซูอวี่อยากรู้คำตอบของคำถามนี้มาตลอด!

คราเคนหน้าแดงก่ำ... ก่อนจะดำดิ่งลงไปก้นทะเลสาบโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย

เอาเถอะ แก้มแดงๆ ของหญิงสาวมีค่ามากกว่าสิ่งใด

เทพเจ้าปีศาจเพชรเดินหน้าต่อไป กลับไปถึงบริเวณเรือตกปลาอย่างรวดเร็ว

เขาปีนขึ้นไปบนเรือตกปลา แต่กลับพบว่าบนเรือว่างเปล่า

"หายไปไหนกันหมด..."

เทพเจ้าปีศาจเพชรขมวดคิ้วเล็กน้อย กวาดสายตามองไปรอบๆ และเห็นเรือลำใหญ่จอดเทียบท่าอยู่

บนเรือลำใหญ่

โจนาห์ เมลวิลล์ก้มมองเทพเจ้าปีศาจเพชรพร้อมรอยยิ้มเยาะ "กลับมาแล้วเหรอ ไม่ยักรู้ว่าแกจะแปลงร่างเป็นตัวแบบนี้ได้ด้วย ของล้ำค่าชัดๆ..."

"ไอ้หนู ยอมจำนนซะดีๆ แล้ววางอาวุธลงซะ!"

"ไม่งั้นพวกมันตายแน่!"

ลูกน้องของเขายิ้มหยัน พลางชี้ปืนข่มขู่ไปทางเบ็น เทนนีย์สันและคนอื่นๆ ที่ถูกมัดไว้

"ซูอวี่ อย่าไปฟังพวกมันนะ!"

เบ็น เทนนีย์สันตะโกนลั่น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความว้าวุ่น "พวกมันเอาปืนขู่แล้วก็มัดพวกเราไว้ เพื่อจะใช้เป็นเครื่องมือต่อรองกับนาย!"

"หุบปาก!"

โจนาห์ เมลวิลล์ขู่ตะคอกเสียงกร้าว ก่อนจะหันมามองเทพเจ้าปีศาจเพชร "รีบวางอาวุธลงเดี๋ยวนี้"

"โอเค เข้าใจแล้ว"

เทพเจ้าปีศาจเพชรถอนหายใจ เอื้อมมือไปแตะที่สัญลักษณ์นาฬิกาปีศาจ ราวกับจะถอดมันออก

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่สัญลักษณ์นาฬิกาปีศาจบนตัวเขา

แต่พวกเขากลับไม่ได้สังเกตเห็น... หนามแหลมบนแขนของเทพเจ้าปีศาจเพชรเลยสักนิด

ตู้ม!

หนามแหลมขยายขนาดใหญ่ขึ้นในพริบตา แปรสภาพเป็นกำปั้นคริสตัลขนาดยักษ์ ฟาดเปรี้ยงลงบนเรือลำใหญ่!

เรือลำใหญ่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง โจนาห์ เมลวิลล์และพรรคพวกล้มกลิ้งระเนระนาด ไม่ทันได้ตั้งตัวเลยแม้แต่น้อย

"ฉันน่ะเร็วกว่าเอ็กซ์แอลอาร์เอทซะอีก!"

เทพเจ้าปีศาจเพชรเหยียบกราบเรือตกปลา ร่างของเขาพุ่งทะยานออกไปราวกับสายฟ้าแลบ ขึ้นไปบนเรือลำใหญ่ในชั่วพริบตา!

ขณะที่โจนาห์ เมลวิลล์และพรรคพวกกำลังลนลานชักปืนออกมาเล็งไปที่เบ็น เทนนีย์สันและคนอื่นๆ

ฟุ่บ!

ประกายสายฟ้าสีม่วงพุ่งทะยานผ่านหน้าเบ็น เทนนีย์สันและคนอื่นๆ พาพวกเขากลับลงน้ำ และพุ่งตรงไปยังฝั่งด้วยความเร็วหลายสิบเมตรในชั่วอึดใจ!

ทุกๆ ระยะหลายสิบเมตรบนผิวน้ำ

จะมีแท่นคริสตัลขนาดยักษ์ลอยอยู่!

"หนีงั้นเหรอ พวกมันหนีไปแล้ว!"

ใบหน้าของโจนาห์ เมลวิลล์ซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว เขาหอบหายใจรัวๆ "พวกเราสยบไอ้สัตว์ประหลาดนั่นไม่ได้ มันต้องกลับมาแก้แค้นพวกเราแน่ๆ!"

"พวกเราจะทำยังไงดีครับกัปตัน??"

ลูกน้องทุกคนหันมามองเขาด้วยความหวาดผวา

โจนาห์ เมลวิลล์แผดเสียงคำราม "เตรียมอาวุธทุกชนิดให้พร้อม เตรียมตัวสู้กับไอ้สัตว์ประหลาดนั่นให้ตายกันไปข้าง!"

ไอ้คราเคนบ้าเอ๊ย แกนี่มันไร้น้ำยาจริงๆ!

ไอ้เด็กนี่เพิ่งสู้กับแกมาแท้ๆ แต่มันไม่เห็นจะดูเหนื่อยเลยสักนิด!

...บนฝั่ง

เทพเจ้าปีศาจเพชรปล่อยเบ็นและคนอื่นๆ ลง ขาของเขาอ่อนแรงจนต้องคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น หอบหายใจอย่างหนัก

เขาเค้นพลังจนถึงขีดจำกัด วิ่งเร็วจี๋ราวกับเป็นเอ็กซ์แอลอาร์เอทเสียเอง!

นั่นเป็นวิธีเดียวที่จะช่วยเบ็นและคนอื่นๆ ออกมาได้อย่างง่ายดาย!

"ซูอวี่ นายไม่เป็นไรใช่ไหม"

เบ็น เทนนีย์สันพูดอย่างตื่นเต้น "ฉันจะช่วยนายจัดการกับพวกคนเลวเอง!"

"เบ็น ไม่ต้องหรอก"

"เดี๋ยวฉันจัดการพวกมันเอง นายแปลงร่างเป็นเอเลี่ยนสายสนับสนุนซะ สิ่งเดียวที่นายต้องทำก็คือ... คอยป้องกันไม่ให้ผู้บริสุทธิ์โดนลูกหลงจากการต่อสู้!"

ดวงตาของเทพเจ้าปีศาจเพชรเย็นเยียบ เขาเอ่ยช้าๆ เน้นทีละคำ

ยังมีเรือนักท่องเที่ยวอีกหลายลำลอยลำอยู่ในทะเลสาบ

"ติ๊ง มอบหมายภารกิจ สงครามเลือด!"

"รายละเอียดภารกิจ โปรดกวาดล้างแก๊งลักลอบล่าสัตว์ของโจนาห์ เมลวิลล์ให้สิ้นซาก ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม!"

"รางวัลภารกิจ 15 แต้มรางวัล!"