บทที่ 295: ขวานทองคำในมือ กับสายเรียกเข้าจากพ่อตัวจริงของจางเชา! 4

 บทที่ 295: ขวานทองคำในมือ กับสายเรียกเข้าจากพ่อตัวจริงของจางเชา!

"ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้ฉันต้องการจะเก็บตัวอย่างด้วยตัวเอง"

ปลายสาย หวังหมิงหลงไม่ได้ปล่อยให้ความดีใจที่ตามหาลูกชายจนพบมาบดบังวิจารณญาณของเขา เขายังคงรักษาความเยือกเย็นและรอบคอบเอาไว้

ในยุคสมัยที่พวกมิจฉาชีพและนักต้มตุ๋นเพ่นพ่านไปทั่วแบบนี้ การระมัดระวังตัวย่อมปลอดภัยที่สุด

"ได้ครับ! ประธานหวังส่งที่อยู่มาได้เลยครับ เดี๋ยวผมจะพาเขาไปหาคุณเดี๋ยวนี้เลย"

เจียงเทาเข้าใจความระมัดระวังของหวังหมิงหลงเป็นอย่างดี

ก็แน่ล่ะ ด้วยทรัพย์สินและสถานะทางสังคมระดับเขา พวกที่อยากจะมาเนียนเป็นลูก คงจะต่อคิวกันยาวไปจนถึงถนนวงแหวนรอบสามของปักกิ่งเลยมั้ง

เจียงเทาเดาถูกเผงเลยทีเดียว

หลังจากที่หวังหมิงหลงลงประกาศตามหาลูกชายพร้อมตั้งรางวัลนำจับก้อนโต ก็มีคนโทรเข้ามาที่เบอร์ติดต่อหลายร้อยสายต่อวัน!

ทุกคนต่างก็ร้องห่มร้องไห้ เรียกเขาว่าพ่อๆ และอยากจะเป็นลูกชายของเขากันทั้งนั้น

ในบรรดาคนที่โทรมา มีทั้งผู้ชาย ผู้หญิง คนแก่ และเด็กหนุ่ม

บางคนที่แก่กว่าหวังหมิงหลงซะอีก ก็ยังอุตส่าห์หน้าด้านโทรมา อ้างว่าตอนไปแจ้งเกิดที่อำเภอ เจ้าหน้าที่ลงอายุผิดไปเยอะ

บางคนก็เพิ่งจะอายุสิบกว่าขวบ แต่อ้างว่าตัวเองเป็นโรคหยุดการเจริญเติบโต

บางคนยิ่งหนัก อาการหนักขั้นสุด เพศก็ยังไม่ตรงด้วยซ้ำ

หวังหมิงหลงประกาศตามหาลูกชายแท้ๆ แต่กลับมีผู้หญิงโทรมาแอบอ้าง โดยบอกว่าเธอต้องแปลงเพศด้วยเหตุผลบางอย่างที่จำเป็น

สรุปก็คือ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาตั้งแต่เขาตั้งรางวัลนำจับก้อนโต มีคนไม่ต่ำกว่าหลายพันคนที่พยายามจะมาเนียนเป็นลูกของเขา!

ในแต่ละวัน เขาได้รับพัสดุที่บรรจุเส้นผมส่งมาให้ตรวจ DNA นับร้อยๆ ซอง จากคนที่อยากจะลองเสี่ยงดวง

ถ้าไม่ใช่ อย่างมากก็แค่เสียเส้นผมไปไม่กี่เส้นกับค่าส่งไปรษณีย์เท่านั้นเอง

แต่ถ้าเกิดฟลุกใช่ขึ้นมาล่ะ? ชีวิตพลิกผันกลายเป็นเศรษฐีพันล้านในชั่วข้ามคืนเลยนะเว้ย!

ดังนั้น จำนวนเส้นผมที่หวังหมิงหลงได้รับเพื่อรอการตรวจสอบ จึงมีมหาศาลจนแทบจะถมภูเขาได้เลยล่ะ!

เส้นผมที่เจียงเทาส่งไปให้หวังหมิงหลงก่อนหน้านี้ เพิ่งจะถูกนำไปตรวจสอบเมื่อ 10 นาทีก่อนนี่เอง

เมื่อเห็นผลการตรวจสอบ หวังหมิงหลงก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นดีใจ

หลังจากรอคอยมาเนิ่นนานหลายปี ในที่สุดก็เจอคนที่มีความคล้ายคลึงของ DNA สูงถึง 99.99% สักที!

ด้วยความคล้ายคลึงระดับนี้ สามารถฟันธงได้เลยว่าเป็นสายเลือดเดียวกันแท้ๆ!

แต่เพื่อความชัวร์ เขาจำเป็นต้องเก็บตัวอย่างเส้นผมด้วยตัวเองเพื่อนำไปตรวจสอบอีกครั้ง

เกิดมีคนสมรู้ร่วมคิดกับพนักงานในบริษัทของเขา ขโมยเส้นผมของเขาไป แล้วส่งกลับมาให้เขาตรวจสอบอีกล่ะ?

ถึงโอกาสจะเป็นไปได้ยาก แต่มันก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ซะทีเดียวนี่นา!

การเก็บตัวอย่างและตรวจสอบด้วยตัวเองจึงเป็นเรื่องที่จำเป็นอย่างยิ่ง!

นั่นคือเหตุผลที่เขาโทรหาเจียงเทาในตอนนี้

เจียงเทาและหวังหมิงหลงตกลงเวลาและสถานที่นัดพบกันผ่านทางโทรศัพท์ ก่อนจะวางสายไป

จากนั้น เจียงเทาก็หาเบอร์ของจางเชาและกดโทรออกทันที

...

"แอปเปิลหยานไถ กรอบ หวาน อร่อย เดินผ่านไปผ่านมาแวะชิมกันก่อนได้เลยจ้า ชิมก่อน ซื้อทีหลัง ไม่อร่อย ไม่คิดเงินนะจ๊ะ~"

ณ ตลาดซาเหอ

จางเชานั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติกทรงสูงข้างรถกระบะ คาบบุหรี่ไว้ในปากด้วยท่าทางเบื่อหน่าย

โทรโข่งแบบถือที่วางอยู่บนกองแอปเปิล ส่งเสียงตะโกนเรียกลูกค้าวนไปวนมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เขาขับรถมาตั้งแผงตั้งแต่หกโมงเช้า และตอนนี้ก็ปาเข้าไปเก้าโมงกว่าแล้ว

ยอดขายรวมเพิ่งจะได้แค่ 200 กว่าหยวนเท่านั้น

หักต้นทุนค่าแอปเปิลออกแล้ว กำไรยังไม่ถึง 50 หยวนเลยด้วยซ้ำ!

กว่าจะจบตลาดนัดวันนี้ เขาคงทำกำไรได้มากสุดก็แค่ 200 กว่าหยวนเท่านั้นแหละ

"เฮ้อ!"

"ถ้ารู้งี้หลายปีที่ผ่านมาฉันไม่น่าเอาเงินไปผลาญเล่นเลย น่าจะเก็บเงินไว้ลงทุนมากกว่า"

"ตอนสิ้นปี ฉันน่าจะร่วมหุ้นกับลูกพี่เจียงไปขายส้ม คงได้กำไรเป็นกอบเป็นกำไปแล้ว"

"หลังปีใหม่ ฉันก็น่าจะตามลูกพี่เจียงไปทำฟาร์มวัวด้วย!"

"ดูตอนนี้สิ หลิ่วจื้อหยวนกับซ่านอวี่เฟยชีวิตดี๊ดีไปถึงไหนต่อไหนแล้ว"

"สองคนนั้นรวยเละเพราะตามลูกพี่เจียงไปลงทุนแท้ๆ"

เมื่อนึกถึงเพื่อนซี้สองคนที่เคยยืนขายผลไม้ข้างๆ เขาเป็นประจำ แต่ตอนนี้กลับได้ดิบได้ดีเพราะเจียงเทาคอยช่วยเหลือ

จางเชาก็รู้สึกหลากหลายอารมณ์ปะปนกันไปหมด

เจียงเทาเคยหยิบยื่นโอกาสทองให้เขาสองครั้งสองครา แต่เขาดันไม่คว้ามันไว้เอง

สุดท้าย เขาก็ทำได้แค่มองดูเพื่อนรักสองคนโกยเงินเข้ากระเป๋าตาปริบๆ

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง—

โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงจู่ๆ ก็แผดเสียงดังขึ้น

เมื่อล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาดู หน้าจอก็โชว์ชื่อ 'แม่'

เมื่อเห็นชื่อนี้ จางเชาก็รู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก