บทที่ 287: การแบ่งมรดกของเฒ่าซุน 4

บทที่ 287: การแบ่งมรดกของเฒ่าซุน 4

กินสามมื้อต่อวันก็ยังไม่รู้สึกเบื่อเลย

ผักดองแปดเซียนแสนอร่อยนี้ ใครก็ตามที่ได้ลิ้มลองจะต้องตกหลุมรัก และกลายมาเป็นลูกค้าประจำของผักดองแปดเซียนตระกูลเจียงอย่างแน่นอน

จนกระทั่งเวลาหกโมงเย็น ร้านก็ยังคงเงียบเหงา ไร้เงาลูกค้า และยังขายไม่ได้เลยแม้แต่ชิ้นเดียว

สองสามีภรรยาตระกูลเจียงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากปิดร้านและค่อยมาลองใหม่ในวันพรุ่งนี้

ตลาดแห่งนี้อยู่ห่างจากหมู่บ้านไป๋เก๋อจวงเพียงแค่สองถึงสามร้อยเมตรเท่านั้น

สองสามีภรรยาจึงแวะซื้อวัตถุดิบสำหรับทำกับข้าวมื้อเย็นที่ตลาดก่อนกลับ

เมื่อกลับมาถึงบ้าน เวลาก็ปาเข้าไป 18:30 น. แล้ว เจียงเทาและเจียงปิงก็ทยอยเลิกงานกลับมาถึงบ้านเช่นกัน

เวลา 19:30 น. อาหารเย็นมื้อใหญ่ก็พร้อมเสิร์ฟบนโต๊ะ

มีเต้าหู้แห้งผัดขึ้นฉ่าย กุ้งอบวุ้นเส้น เนื้อตุ๋นมะเขือเทศ และหมูเส้นผัดเปรี้ยวหวาน

แน่นอนว่า ผักดองแปดเซียนตระกูลเจียง ซึ่งกลายเป็นเมนูประจำที่ขาดไม่ได้บนโต๊ะอาหารของครอบครัวเจียง ก็ถูกยกมาเสิร์ฟด้วยเช่นกัน!

ไม่ว่าจะเป็นบะหมี่ ข้าวสวย หรือหมั่นโถว อาหารหลักประเภทไหนก็เข้ากันได้ดีกับผักดองแปดเซียนทั้งนั้น!

"พ่อคะ น่าเสียดายจังเลยที่พ่อไม่ได้เปิดร้านอาหาร ฝีมือพ่อนี่สุดยอดจริงๆ~ หมูเส้นผัดเปรี้ยวหวานจานนี้อร่อยเหาะไปเลย!"

"รสชาติเหมือนตอนเด็กๆ ไม่มีผิดเลย!"

เจียงปิงกินไปก็เอ่ยชมพ่อไปพลาง พร้อมกับยกนิ้วโป้งให้ด้วยรอยยิ้ม

"ฮ่าๆๆ ถ้าอร่อยก็กินเยอะๆ นะลูก"

เจียงเหวินยิ้มกว้าง เขารู้สึกภูมิใจที่เห็นทุกคนมีความสุขกับอาหารที่เขาทำ

คำชมของเจียงปิงทำให้เจียงเทานึกถึงข้อมูลข่าวกรองเกี่ยวกับพ่อที่เขาเคยเห็นก่อนหน้านี้ขึ้นมา

"รอให้เรื่องผักดองแปดเซียนเข้าที่เข้าทางก่อนเถอะ เดี๋ยวผมจะเปิดร้านอาหารให้พ่อกับแม่ไปทำตามความฝันเลย"

เจียงเทาคิดในใจขณะทานอาหาร ว่าจะช่วยสานฝันการเปิดร้านอาหารให้พ่อ

"จริงสิพ่อ เมื่อบ่ายนี้พ่อกับแม่ไปเปิดแผงขายผักดองแปดเซียนที่ตลาดมานี่นา ยอดขายเป็นยังไงบ้างล่ะ?"

เจียงปิงถามขึ้นมาลอยๆ ระหว่างที่คีบแตงกวาดองเข้าปาก

"เอ่อ..."

เมื่อได้ยินคำถามของลูกสาว ใบหน้าของเจียงเหวินก็แดงซ่านขึ้นมาทันที เขารู้สึกกระอักกระอ่วนใจเหลือเกิน!

การที่เปิดร้านมาทั้งบ่ายแต่ขายไม่ได้เลยแม้แต่ชั่งเดียว มันก็น่าอายอยู่เหมือนกันนะ

"บ่ายวันนี้เราขายไม่ได้เลยสักชิ้น ลูกค้าเห็นราคาแล้วก็พากันวิ่งหนีหมดเลย"

"เราควรลองหาวิธีอื่นดูไหม?"

เถียนเสี่ยวเหมยไม่ได้รู้สึกเขินอายอะไรเลย ที่นี่ก็มีแต่ลูกๆ และคนในครอบครัวทั้งนั้น

สถานการณ์มันเป็นแบบนี้ ก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังหรือน่าอายหรอก

"แกว่าไงล่ะน้องสาม?"

เจียงเทาหันไปมองเจียงปิงเพื่อขอความเห็น

"อืม... มันก็พอมีวิธีแก้อยู่นะ!"

เจียงปิงปิ๊งไอเดียขึ้นมา และพูดว่า:

"เราก็ให้ทุกคนลองชิมฟรีก่อนสิ! ใครก็ตามที่ได้ชิมผักดองแปดเซียนของเรา จะต้องกลับมาซื้ออีกแน่นอน!"

การให้ชิมฟรีก่อนซื้อ เป็นกลยุทธ์ทางการตลาดที่พบเห็นได้ทั่วไป

ร้านขายขนมหรือของกินอร่อยๆ หลายร้าน มักจะจัดโปรโมชั่นลดแลกแจกแถมในช่วงเปิดร้านใหม่ๆ เพื่อสร้างชื่อเสียงและดึงดูดลูกค้า

อย่างเช่น จ่ายแค่ไม่กี่เซนต์ในแอปสั่งอาหารก็ได้น่องไก่ทอดไปกินฟรีๆ หรือจ่ายแค่ไม่กี่เหรียญก็ได้เป็ดย่างมาทั้งตัว

ดูเผินๆ เหมือนพ่อค้าแม่ค้าจะยอมขาดทุนเพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่จริงๆ แล้วพวกเขาไม่ได้โง่หรอกนะ พวกเขาแค่เอางบโฆษณามาทำโปรโมชั่นคืนกำไรให้ลูกค้าต่างหาก

วิธีนี้ทำให้พวกเขาได้ทั้งโปรโมตร้าน ลูกค้าก็ได้ของถูก และยังสร้างชื่อเสียงที่ดีให้กับร้านได้อีกด้วย เรียกได้ว่าวิน-วิน-วิน กันทุกฝ่าย

กลยุทธ์การตลาดที่เรียบง่ายและตรงไปตรงมานี้ เหมาะกับผักดองแปดเซียนตระกูลเจียงมากๆ

เจียงเทาตัดสินใจทันที:

"ไอเดียของน้องสามเข้าท่าดีนะ พรุ่งนี้เราทำตามวิธีของเธอกันเลย"

"ตักใส่กล่องเล็กๆ ให้ลูกค้าลองชิมคนละกล่อง ทำแบบนี้สักสามวัน แล้วหลังจากนั้นเราค่อยเริ่มขายกันอย่างเป็นทางการ"

"ผักดองแปดเซียนตระกูลเจียงของเรา จะต้องเจาะตลาดปักกิ่งแตกแน่นอน! มันก็แค่เรื่องของเวลาเท่านั้นแหละ!"

ระหว่างที่พูด เจียงเทาก็คีบหัวไชเท้าดองเข้าปาก เคี้ยวดังกร้วมๆ ด้วยความเอร็ดอร่อย