บทที่ 311 ถูกต้อนจนมุม ไพ่ตายของจอมพลิกแพลง

บทที่ 311 ถูกต้อนจนมุม ไพ่ตายของจอมพลิกแพลง

“เขาแปลงร่างเป็นกัปตันเทซึกะจริงๆ ด้วย”

สมาชิกเซย์งาคุมองไปที่เทซึกะ คุนิมิตสึ แต่ละคนก็มีความคิดในเรื่องนี้แตกต่างกันไป

เป็นที่รู้กันดีว่าการควบคุมลูกสปินของเทซึกะ คุนิมิตสึนั้นน่าสะพรึงกลัวมาก ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่มที่ดีที่สุดในวงการเทนนิสระดับมัธยมต้นทั้งหมด

“ตอนแรกฟูจิ ต่อมาก็เทซึกะ ต่อไปคงไม่ใช่คามิชิโระหรอกนะ?”

อินุอิ ซาดาฮารุดันแว่นตาขึ้นและพึมพำกับตัวเองอย่างช้าๆ และรอบคอบ

“อย่างไรก็ตาม นิโอะเคยจัดการแปลงร่างเป็นคามิชิโระมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่เขาก็ไม่สามารถเชี่ยวชาญเทคนิคของเทพมรณะพวกนั้นได้เลย เอาเถอะ ในเมื่อนิโอะกับซานาดะจับคู่กันเล่นคู่ นิโอะก็น่าจะก้าวข้ามขีดจำกัดบางอย่างในการแปลงร่างครั้งนี้ได้แล้วล่ะ”

“เทคนิคของเทพมรณะมันไม่ได้ทำความเข้าใจกันได้ง่ายๆ การที่เรียกว่าการแปลงร่างนี้ก็ต้องการให้เขาเรียนรู้และฝึกฝนทักษะของคู่แข่งซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยตัวเองด้วยเหมือนกัน”

โออิชิส่ายหัว

“สำหรับริคไคแล้ว แมตช์คู่นี้คือแมตช์ที่ต้องชนะเท่านั้น นิโอะคือกุญแจสำคัญของแมตช์นี้อย่างแน่นอน”

แม้ว่าผลงานของนิโอะในปัจจุบันจะอยู่ในระดับปานกลาง จนถึงขั้นให้ความรู้สึกว่ากำลังถ่วงแข้งถ่วงขาพวกเขาอยู่ แต่ทุกคนก็เชื่อว่านิโอะ มาซาฮารุจะปะทุพลังงานที่ไม่ธรรมดาออกมาได้อย่างแน่นอน

เกมที่สี่ ริคไคเป็นฝ่ายเสิร์ฟ

“ตึก ตึก”

‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’ เดาะลูกเทนนิสเบาๆ จ้องมองไปที่ทาจิบานะ คิปเปที่อยู่เบสไลน์ของฝั่งตรงข้ามอย่างไม่แยแส

“ฟุ่บ”

‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’ โยนลูกขึ้นไป เมื่อลูกตกลงมาถึงระดับความสูงหนึ่ง แขนซ้ายของเขาก็ยืดออก เผยให้เห็นลายเส้นกล้ามเนื้อที่ชัดเจนควบคู่ไปกับลูกเสิร์ฟอันเฉียบคม

“ระวังตัวด้วยล่ะ ทาจิบานะ”

ชิโตเสะมีสีหน้าเคร่งขรึม

เทซึกะ คุนิมิตสึเป็นผู้เล่นระดับชาติชั้นสูงอยู่แล้ว

ชิโตเสะและทาจิบานะถือว่าความแข็งแกร่งของตัวเองอยู่ในระดับแนวหน้าของระดับชาติ แต่ก็ยังมีช่องว่างระหว่างพวกเขากับเทซึกะ คุนิมิตสึอยู่ดี

“ไม่ต้องห่วง ฉันอยู่นี่แล้ว”

ทาจิบานะ คิปเปย่อตัวลงและตั้งท่าเพื่อรีเทิร์นลูก ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอ และสายตาของเขาก็จดจ่อและเฉียบคม

ข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวกับเทซึกะ คุนิมิตสึวาบผ่านเข้ามาในความคิดของเขา

“ในเรื่องของการเสิร์ฟ มีเทคนิคหนึ่งอยู่ นั่นคือลูกเสิร์ฟศูนย์องศา”

ทาจิบานะ คิปเปกำแร็กเก็ตแน่นขึ้นโดยสัญชาตญาณ

“เอี๊ยด”

ลูกเทนนิสกระทบพื้นและเริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว การกระดอนที่คาดหวังไม่ได้เกิดขึ้น แต่มันกลับกลิ้งถอยหลังไปเป็นระยะทางสั้นๆ แทน

“15–0”

ผู้ชมทั้งสนามแตกตื่น

“ลูกเสิร์ฟศูนย์องศา อย่างที่คิดไว้เลย เขาเชี่ยวชาญท่าไม้ตายของเทซึกะแล้วจริงๆ”

หัวใจของทาจิบานะและชิโตเสะจมดิ่งลงทันที

“เหลือเชื่อ นิโอะสามารถเชี่ยวชาญแม้กระทั่งศูนย์องศาได้ด้วยเหรอเนี่ย?”

ประกายความตกตะลึงวาบผ่านดวงตาของอินุอิ ซาดาฮารุ

“ด้วยการใส่สปินมหาศาลให้กับลูกเทนนิส ทำให้มันไม่กระดอนเมื่อกระทบพื้น แต่จะกลิ้งถอยหลังกลับไปแทน ลูกเสิร์ฟศูนย์องศามีความต้องการในเรื่องของสปินที่สูงมาก และสามารถสร้างความเสียหายให้กับแขนได้เลยทีเดียว”

“การที่สามารถทำได้ถึงระดับนี้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าความแข็งแกร่งของนิโอะพัฒนาขึ้นอย่างมากแล้ว”

“อย่างไรก็ตาม แต้มเดียวไม่ได้พิสูจน์อะไร หากเขาสามารถตีลูกเสิร์ฟศูนย์องศาได้อย่างสม่ำเสมอ นั่นถึงจะเป็นการแสดงฝีมือที่แท้จริง”

“ทำได้ดีมาก”

ซานาดะเหลือบมอง ‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’ และดวงตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะเหม่อลอยไปชั่วขณะ

ทั้งคามิชิโระและเทซึกะคือคู่แข่งที่เขาอยากจะเอาชนะให้ได้อย่างเหลือล้น คราวนี้ การได้ “ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่” ทำให้เขารู้สึกแปลกใหม่

“ซานาดะ มีสมาธิหน่อยสิ”

‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’ พูดด้วยน้ำเสียงเข้มงวด ซึ่งทำให้มุมปากของซานาดะกระตุกอย่างลับๆ

“ฟุ่บ”

เป็นลูกเสิร์ฟศูนย์องศาอีกครั้ง คราวนี้ ทาจิบานะ คิปเปที่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว วางแร็กเก็ตไว้ใกล้พื้นแล้วเหวี่ยงอย่างแรง แร็กเก็ตครูดไปกับพื้นจนเกิดประกายไฟ

แต่น่าเสียดายที่ลูกเทนนิสไปโดนกรอบแร็กเก็ตและไม่ข้ามเน็ตไป

“30–0”

หลังจากนั้น ‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’ ก็ตีลูกเสิร์ฟศูนย์องศาติดต่อกัน

“40–0”

“เกม 2–2”

ริคไคตีเสมอได้สำเร็จ

ทาจิบานะ คิปเปและชิโตเสะ เซ็นริไม่มีวิธีรับมือกับลูกเสิร์ฟศูนย์องศาเลยแม้แต่น้อย

“ลูกเสิร์ฟศูนย์องศาเป็นลูกเสิร์ฟที่ไม่มีทางแก้ได้อยู่แล้วล่ะ”

ยูกิมุระกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว

เขาครุ่นคิดถึงวิธีรับมือกับลูกเสิร์ฟศูนย์องศาในใจ แต่ก็พบว่าแม้ว่าเขาจะเป็นคนที่อยู่บนคอร์ต เขาก็ไม่สามารถรีเทิร์นมันกลับไปได้อยู่ดี

“ไม่สิ ถ้าเป็นคามิชิโระล่ะก็ มีวิธีแก้ลูกเสิร์ฟศูนย์องศาตั้งมากมาย”

ยะนางิ เรงจิส่ายหัว

“วิถีผูกมัดที่ควบคุมกระแสลม วิถีทำลายที่เปลี่ยนภูมิประเทศ...มีวิธีรีเทิร์นมันไม่ต่ำกว่าสองวิธีด้วยการใช้วิถีมารเพียงอย่างเดียว”

“แขนของเขาไม่น่าจะทนรับได้นานกว่านี้นะ”

ชิโตเสะและทาจิบานะ คิปเปสบตากัน

“ปัง” คราวนี้ทาจิบานะ คิปเปเป็นฝ่ายเสิร์ฟ และทั้งสองฝ่ายก็เข้าสู่การตีโต้ไปมาอีกครั้ง

“รวดเร็วดั่งสายลม” การเหวี่ยงที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นอีกครั้ง

“ท่านี้มันไร้ประโยชน์ไปแล้วล่ะ”

ชิโตเสะปรากฏตัวที่หน้าเน็ตทันเวลาและตีลูกดรอปวอลเลย์ที่รับยาก

ซานาดะไปไม่ทันที่จะรีเทิร์นลูกนี้แล้ว แต่ ‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’ กลับยืนอยู่กับที่ ไม่มีเจตนาที่จะวิ่งเลยแม้แต่น้อย

“ฟุ่บ” กระแสลมที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้น ดึงดูดลูกเทนนิสโดยตรง ซึ่งวาดวิถีโค้งที่ดูเกินจริงเข้าไปในแร็กเก็ตของ ‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’

ด้วยการตีเบาๆ ‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’ ก็ส่งลูกไปยังอีกฝั่งของคอร์ตคู่แข่ง

“ปัง ปัง ปัง”

สถานการณ์ระหว่างทั้งสองฝ่ายเปลี่ยนไป ไม่ว่าจะรีเทิร์นกลับมาแบบไหน มันก็จะถูกเทซึกะ โซนดึงดูดไปทั้งหมด

มันเป็นลูกเบสไลน์ที่รับยากอีกครั้ง แต่คราวนี้ ทาจิบานะ คิปเปไม่ได้นิ่งดูดาย

“ถึงเวลาทำลายความตึงเครียดนี้สักที”

รูม่านตาของทาจิบานะ คิปเปเปลี่ยนเป็นดวงตาสิงโตที่ดุร้ายในทันที และออร่าที่บ้าคลั่งและรุนแรงก็ปะทุออกมาจากร่างกายของเขา

“ลูกบอลระเบิดเริงระบำ”

ร่างของทาจิบานะ คิปเปเต็มเปี่ยมไปด้วยแรงกดดันราวกับสิงโต เขาวิ่งไปที่จุดตกแทบจะในพริบตาและยกแขนขวาขึ้น ภายใต้แขนเสื้อของเขา เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแขนอย่างลางๆ

“ปัง” ด้วยการระเบิด ลูกเทนนิสพุ่งวาบผ่านไป มาถึงคอร์ตของคู่แข่งในทันที ภาพติดตานับไม่ถ้วนกะพริบอยู่กลางอากาศก่อนจะควบแน่นเป็นสิงโตตัวใหญ่ที่พุ่งชนรั้วลวดตาข่ายด้านหลังริคไคพร้อมกับเสียงคำราม

“15–0”

“ในที่สุดก็เอาจริงแล้วสินะ?”

เมื่อมองดูทาจิบานะ คิปเปที่แผ่ออร่าอันน่าสะพรึงกลัวออกมา ซานาดะและ ‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’ ก็อดไม่ได้ที่จะตัวแข็งทื่อ

แมตช์หลังจากนั้นดุเดือดมากยิ่งขึ้น

ทุ่มกำลังเต็มที่ ทาจิบานะ คิปเปใช้ความบ้าคลั่งของเขาเพื่อตีลูกที่รุนแรงและรับยากอย่างต่อเนื่อง ฉีกเปิดช่องโหว่ในเทซึกะ โซนอย่างจงใจ

“15–15”

“30–15”

เมื่อมองดูลูกที่เหมือนกับสิงโตตัวใหญ่อีกครั้ง ซานาดะที่เงียบมาเป็นเวลานานก็เคลื่อนไหว

“เคลื่อนไหวดั่งสายฟ้า”

ขาของเขาปะทุพลังอันน่าทึ่งออกมาในทันที ขับเคลื่อนร่างกายของเขาให้มาปรากฏที่จุดตกของลูกบอลในชั่วพริบตา ราวกับว่ามีสายฟ้าพันรอบใต้ฝ่าเท้าของเขา

แร็กเก็ตของเขานำมาซึ่งสายลมที่พัดโหมกระหน่ำซึ่งปะปนไปกับเสียงฟ้าร้อง ก่อเกิดเป็นโมเมนตัมที่ไม่อาจบรรยายได้

“ตู้ม” ด้วยเสียงระเบิด ลูกเทนนิสตกลงมาจากท้องฟ้าราวกับสายฟ้า หลังจากกระแทกพื้นอย่างแรง มันก็กระดอนขึ้นทำมุมฉาก พุ่งเฉียดแก้มของทาจิบานะ คิปเปและทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

“ฟุ่บ”

ร่างของทาจิบานะ คิปเปเหมือนกับสิงโตตัวใหญ่ขณะที่เขากระโดดขึ้นอย่างกะทันหัน ร่างกายของเขาสามารถตามลูกบอลที่บินด้วยความเร็วสูงได้ทัน

“เป็นไปได้ยังไง? เขายังเป็นคนอยู่หรือเปล่าเนี่ย?”

ท่ามกลางเสียงอุทานของผู้ชม แร็กเก็ตก็สร้างภาพติดตาขึ้นมา

สิงโตตัวใหญ่ที่ตกลงมาจากท้องฟ้าพุ่งทะยานออกไป

ลูกเทนนิสพุ่งชนแร็กเก็ตของ ‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’ และปัดมันกระเด็นไปในทันที

ร่างของ ‘เทซึกะ คุนิมิตสึ’ ก็กระเด็นถอยหลังไปหลายเมตรเช่นกัน

“เคลื่อนไหวดั่งสายฟ้าถูกทำลายแล้วเหรอ?!”

รูม่านตาของซานาดะหดเล็กลงทันที

เทคนิคของเขาไม่ใช่ความลับ และมันก็เป็นเรื่องปกติที่จะถูกศึกษามาอย่างถี่ถ้วน

แต่เมื่อมันเกิดขึ้นจริงๆ หัวใจของเขาก็ยังคงเต็มไปด้วยความคับข้องใจ

“แคร็ก”

นิโอะลากสังขารของตัวเองไปหยิบแร็กเก็ต สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

การแปลงร่างของเขาเพิ่งจะถูกทำลายไป

“ดูเหมือนว่าถึงเวลาต้องงัดไพ่ตายออกมาใช้แล้วล่ะ”

นิโอะและซานาดะสบตากัน

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน