บทที่ 191 พลังของมูรเซียร์เอลาโก, มิเซมุ!

บทที่ 191 พลังของมูรเซียร์เอลาโก, มิเซมุ!

“แหมะ” ท่ามกลางสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อของทุกคน จู่ๆ หยาดฝนสีดำก็เริ่มร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

ด้านหลังของคามิชิโระ รัน ปีกสีดำคู่หนึ่งที่ใหญ่พอจะบดบังท้องฟ้าได้ก็กางออก เสื้อผ้าของเขาเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมสีขาวที่เข้ารูป ผมของเขายาวขึ้น และมีรอยหยาดน้ำตาสีเขียวปรากฏขึ้นใต้ดวงตาของเขา

ต่างจากภาพลวงตาของ ชิไค รูปแบบอื่นๆ รีเซอร์เรคชั่น นี้ได้เปลี่ยนรูปลักษณ์ของคามิชิโระ รัน ไปโดยตรง

ออร่าที่อ่อนโยนซึ่งคามิชิโระ รัน เคยมีหายไป ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชา

“ออร่าของ มิติ ไม่สิ บางทีอาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ” เบียวโดอิน โฮโอ ไม่สามารถรักษาความเยือกเย็นเอาไว้ได้; ความตกตะลึงปรากฏขึ้นในรูม่านตาของเขา

“นี่ไม่ใช่ ชิไค ธรรมดาๆ!!” จู่ๆ เบียวโดอิน โฮโอ ก็นึกถึงสิ่งที่คามิชิโระ รัน เคยพูดเอาไว้

เหนือกว่า ชิไค ยังมี รีเซอร์เรคชั่น

รีเซอร์เรคชั่น มีพลังใกล้เคียงกับ ชิไค แต่มันจะแปลกประหลาดและรุนแรงกว่า

หรือว่านี่คือ รีเซอร์เรคชั่น?

“นี่มันอะไรกันเนี่ย? ร่างกายของฉันสั่นไปหมดแล้ว?!”

ในฝูงชน ยามาโตะ ยูได มองดูมือของตัวเอง แต่กลับพบว่าพวกมันกำลังสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

สิ่งที่เติมเต็มหัวใจของเขาคือความสิ้นหวังและความหวาดกลัว

“นี่คือ No.0 งั้นเหรอ? น่ากลัวอะไรขนาดนี้!”

“นี่ไม่ใช่ เท็นเค็น เมียวโอ (ราชันย์แห่งสวรรค์) ที่เขาใช้ตอนแข่งกับฉันนี่นา; มันด้อยกว่า บังไค ก็จริง แต่ก็ทรงพลังกว่า ชิไค” ความผันผวนปรากฏขึ้นในดวงตาของโอนิ จูจิโร่

“น่านานาน่า คามิชิโระมีทักษะเทนนิสเยอะแยะเต็มไปหมดเลยแฮะ งัดออกมาใช้ไม่หยุดเลย ชูจิดูจะเล่นแบบอึดอัดเอาเรื่องเลยนะเนี่ย; ดูเหมือนเขาจะต้องงัดไพ่ตายออกมาใช้บ้างแล้วล่ะ” อิริเอะ คานาตะ มองไปที่คอร์ตด้วยความสนใจอย่างมากและพึมพำกับตัวเอง

ความสามารถของทาเนกาชิมะ ชูจิ ที่ทำให้เขาได้เป็น No.2 หมายความว่าความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในระดับแนวหน้าแม้แต่ในการแข่งขันระดับโลกในปัจจุบัน ดังนั้นแน่นอนว่าเขาจะไม่ถูกบดขยี้ได้ง่ายๆ หรอก

“คามิชิโระใช้ ดาบฟันวิญญาณ สายกฎเกณฑ์เพื่อกดดัน ความว่างเปล่า ในตอนแรก พอถูกจับทางกฎเกณฑ์ได้ ความว่างเปล่า ก็เริ่มแผลงฤทธิ์ เขาจึงเปลี่ยนแนวคิดและสลับความสามารถทันที ด้วยวิธีนี้ ข้อมูลที่ชูจิรวบรวมมาได้ก่อนหน้านี้ก็กลายเป็นไร้ประโยชน์ไปเลย คามิชิโระอาจจะรู้ความสามารถของชูจิเป็นอย่างดี หรือไม่ก็กำลังเก็บรวบรวมข้อมูลของคู่ต่อสู้ระหว่างการปะทะกันสั้นๆ และปรับเปลี่ยนการใช้งานอย่างยืดหยุ่น”

“มันง่ายมากที่เราจะถูกทำให้สับสนด้วยความสามารถที่คามิชิโระ รัน แสดงออกมา แต่ในความเป็นจริงแล้ว ความสามารถในการอ่านเกมของเขาเหนือกว่าใครๆ มาก และมันก็เป็นความสามารถที่เขาภูมิใจที่สุดด้วย”

คำพูดของโค้ชมิฟุเนะเต็มไปด้วยคำชมเชยสำหรับคามิชิโระ รัน

“เฮดโค้ชพูดถูกครับ เมื่อดูจากผลงานในสามเกมนี้ แทนที่จะบอกว่าชูจิถูกบดขยี้ น่าจะบอกว่าเขาถูกครอบงำโดยจังหวะของคามิชิโระ รัน อย่างสมบูรณ์แบบมากกว่า คามิชิโระ รัน เลือกใช้ทางเลือกที่ถูกต้องที่สุดเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของทักษะเทนนิสแต่ละอย่างให้ได้มากที่สุด ไม่เพียงแต่ตอบโต้ชูจิได้อย่างแม่นยำเท่านั้น แต่ยังแสดงทักษะให้เห็นอีกด้วย”

“จริงๆ แล้ว พื้นฐานที่คามิชิโระแสดงให้เห็นจนถึงตอนนี้ไม่ได้สูงกว่าชูจิมากนัก แต่เขาอ่านเกมได้อย่างสมบูรณ์แบบ หาจุดอ่อนของชูจิเจอ และจี้จุดนั้นไม่ปล่อย พอคู่ต่อสู้เริ่มจะชินกับจังหวะ เขาก็จะเปลี่ยนจังหวะอีกครั้ง”

“ชูจิต้องเจ็บปวดมากแน่ๆ ในแมตช์นี้” มิตสึยะ อาคุโตะ พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ไม้แร็กเกตของคามิชิโระ รัน ประทับลงบนลูกเทนนิส ไม่มีสเปเชียลเอฟเฟกต์ ไม่มีแสงใดๆ ทั้งสิ้น; มีเพียงคลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาจากไม้แร็กเกต เตะทรายและฝุ่นให้ปลิวว่อนขณะที่มันแผ่ขยายออกไป

“ปัง”

ลูกเทนนิสทะลวงผ่านครึ่งคอร์ตของทาเนกาชิมะ ชูจิ ในพริบตา และพุ่งออกนอกคอร์ตเพื่อทำคะแนน

สีหน้าตกตะลึงของทาเนกาชิมะ ชูจิ กลายเป็นฉากหลังที่สมบูรณ์แบบ

“มันเจ็บปวดจริงๆ เหมือนกำลังชกสำลีเลยล่ะ; มีแรงแต่ไม่มีที่ให้ใช้” ทาเนกาชิมะ ชูจิ กำไม้เทนนิสแน่น สีหน้าของเขาหนักอึ้ง

“เหมือนเขามองทะลุตัวฉันไปหมดเลย ความรู้สึกนี้มันชวนให้สิ้นหวังจริงๆ” เหงื่อไหลอาบหน้าทาเนกาชิมะ ชูจิ ขณะที่เขาจ้องมองไปที่คามิชิโระ รัน เขม็ง

มิตสึยะ อาคุโตะ: “ข้อมูลทางร่างกายของคามิชิโระเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 70% ในวินาทีนั้น ความแตกต่างอย่างมหาศาลนี้ทำให้ชูจิตอบสนองไม่ทัน แต่นี่ไม่น่าจะเป็นทั้งหมดของทักษะเทนนิสนี้หรอกนะ” มิตสึยะ อาคุโตะ ขมวดคิ้ว

“เสิร์ฟแล้ววอลเลย์!” ทาเนกาชิมะ ชูจิ โยนลูกขึ้น กระโดด และฟาดมันลงมา

“ปัง” ขณะที่ลูกเทนนิสตกกระทบพื้น คามิชิโระ รัน ก็เหวี่ยงแร็กเกตและตบมันลงมาทันที

“ความว่างเปล่า” คราวนี้ ด้วยความเตรียมพร้อม ทาเนกาชิมะ ชูจิ รีบก้าวไปข้างหน้า ข้อมือของเขาพลิกเล็กน้อยขณะที่แสงสีขาวปรากฏขึ้นบนไม้แร็กเกตของเขา

“ปัง”

ลูกเทนนิสพุ่งตรงไปยังเส้นเบสไลน์ในแนวทแยง

“ฟุ่บ” คามิชิโระ รัน ก้าวไปข้างหน้าและยกไม้แร็กเกตขึ้น; แสงสีดำเดือดพล่านปรากฏขึ้นบนไม้แร็กเกต

“เซโร่ ออสคิวราส (ลำแสงศูนย์มืด)”

ลูกเทนนิสสีเหลืองถูกกลืนกิน และในวินาทีต่อมา มันก็กลายเป็นลำแสงสีดำ พุ่งทะลวงเข้าหาทาเนกาชิมะ ชูจิ รอยแตกปรากฏขึ้นบนคอร์ตด้านล่าง และมองเห็นไอพลังงานสีดำที่กำลังระเหยอยู่ลางๆ

“แหมะ!” หยาดฝนสีดำที่ตกลงบนตัวเขานำมาซึ่งความเย็นยะเยือกที่แทรกซึมไปถึงกระดูก ทำให้ขนบนตัวของทาเนกาชิมะ ชูจิ ลุกชัน

“ความว่างเปล่า!!” ใบหน้าของทาเนกาชิมะ ชูจิ กระตุกอย่างรุนแรงภายใต้พายุที่เกิดจากลูกเทนนิส เซโร่ ออสคิวราส ขณะที่เขาคำรามและเหวี่ยงไม้แร็กเกตของเขา

“วิ้งงง!” แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นบนไม้แร็กเกต และเมื่อ เซโร่ ออสคิวราส มาถึงเขา พลังทั้งสองก็ปะทะกัน

ข้อมือของทาเนกาชิมะ ชูจิ งอไปด้านหลังในมุมที่เกินจริง และสีหน้าของเขาก็ดูตึงเครียดเล็กน้อย

นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงแรงกดดัน แม้จะใช้ ความว่างเปล่า อยู่ก็ตาม

“สมกับที่เป็น No.0 แม้แต่ ความว่างเปล่า ของฉันก็เริ่มจะหวาดกลัวแล้วสิเนี่ย อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่มันไม่ใช่ความสามารถที่ใช้กฎเกณฑ์เป็นพื้นฐาน ฉันก็สามารถลดทอนมันให้เหลือความว่างเปล่าได้!” ดวงตาของทาเนกาชิมะ ชูจิ เบิกกว้างอย่างดุดัน สีหน้าของเขาเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจขณะที่แสงสว่างวาบขึ้นบนไม้แร็กเกต

แสงสีขาวและแสงสีดำพันเกี่ยวกัน และภายในเวลาเพียงหนึ่งวินาที แสงสีขาวก็กลืนกินแสงสีดำเข้าไป

“ปัง!”

ลูกเทนนิสแทบจะกลายเป็นรูปวงรีไปแล้ว ปราศจากสปินใดๆ มันพุ่งเข้าหาคอร์ตของคามิชิโระ รัน อย่างรวดเร็วเป็นพิเศษ

“ชุนโป”

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ลูกเทนนิสจะลอยข้ามเน็ตไป ร่างของคามิชิโระ รัน ก็มาปรากฏตัวที่หน้าเน็ตแล้ว

“แบบนี้ไม่ได้การแล้ว ถึง ความว่างเปล่า จะลบล้างทักษะเทนนิสของคามิชิโระได้ แต่มันก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก แต่คามิชิโระ รัน สามารถใช้ ชุนโป เพื่อดักหน้าลูกเทนนิสล่วงหน้าได้ ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ต่อให้ชูจิจะรีเทิร์นลูกนี้ได้ แต่ราคาที่ต้องจ่ายก็มหาศาลมากเลยล่ะ” เมื่อเห็นดังนั้น วาตานาเบะก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า สีหน้าดูเป็นกังวล

“ไม่เลวเลย ฟุตเวิร์คแบบวาร์ปนี้สามารถใช้ได้ต่อเนื่องจริงๆ แถมคามิชิโระก็ดูเหมือนจะไม่ได้ใช้พลังงานไปมากนักด้วย ถ้าการชักเย่อนี้ดำเนินต่อไป มันจะเป็นผลเสียต่อชูจิอย่างมาก” โอนิ จูจิโร่ พยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

เขานึกถึงแมตช์ไม่กี่แมตช์ที่เขาแข่งกับคามิชิโระ รัน ในช่วงที่เขาอยู่ที่ฟุโดมิเนะ

คามิชิโระ รัน ไม่เพียงแต่แสดง ชิไค เท่านั้น แต่ยังมี บังไค ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า

เมื่อดูจากผลงานในปัจจุบัน รีเซอร์เรคชั่น นี้น่าจะแข็งแกร่งกว่า ชิไค ของ เท็นเค็น เมียวโอ มาก

ถ้าเขาจะใช้ บังไค ของ มูรเซียร์เอลาโก ทาเนกาชิมะ ชูจิ จะไม่มีทางบล็อกมันได้เลย

เมื่อคิดได้ดังนี้ โอนิ จูจิโร่ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความไร้พลังในใจ

คามิชิโระ รัน แข่งแกร่งเกินไป ลึกลับเกินไป

แม้แต่ตัวโอนิ จูจิโร่ เอง เมื่อใช้ มิติ ร่วมกับ ภาวะรู้แจ้งไร้ตัวตน ก็ยังยากที่จะหยั่งถึงความลึกซึ้งของคามิชิโระ รัน

เมื่อมองดูลูกเทนนิสที่กำลังจะตกลงตรงกลางอีกฝั่ง สายตาของทาเนกาชิมะ ชูจิ ก็จริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“เขามองทะลุ ความว่างเปล่า ของฉันไปหมดแล้ว ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันแพ้แน่ๆ!”

“ถ้าอย่างนั้น...”

จู่ๆ ลูกเทนนิสที่กำลังจะตกลงพื้นก็ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ราวกับว่าเวลาถูกหยุดชั่วคราว

“ลูกเทนนิสลอยอยู่ได้ยังไงกัน?! นี่มันทักษะเทนนิสแบบไหนกันเนี่ย?” เสียงอุทานดังมาจากข้างสนาม

แม้แต่สายตาของคามิชิโระ รัน ก็ยังหรี่ลงเล็กน้อย

ร่างของทาเนกาชิมะ ชูจิ สั่นไหว ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าลูกเทนนิส และเขาก็เหวี่ยงแขนออกไป

“ปัง!” วินาทีต่อมา ลูกเทนนิสที่ลอยนิ่งอยู่ก็ปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่สะสมไว้ออกมา พุ่งไปข้างหน้าราวกับกระสุนปืนใหญ่

“มิเซมุ!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน