บทที่ 111 การเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ชนะการแข่งขัน

บทที่ 111 การเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ชนะการแข่งขัน

“โลกเราไม่เคยขาดแคลนอัจฉริยะหรอก ฟูจิ ชูสุเกะ อัจฉริยะแห่งเซย์งาคุ ในตอนนี้คือคู่ต่อสู้ที่พวกนายต้องตามให้ทัน” คามิชิโระ รัน พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“ชิ ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย? คนอย่างฉันเนี่ยนะจะแพ้ให้หมอนั่น?” อาคุสึสวนกลับด้วยความหงุดหงิดทันที

“พูดให้ถูกก็คือ ระดับความแข็งแกร่งของพวกนายไม่ได้ห่างกันมากนักหรอก” คามิชิโระ รัน ปรายตามองอาคุสึด้วยรอยยิ้ม

ในปัจจุบัน ฟูจิ ชูสุเกะ ได้ก้าวเข้าสู่ระดับชาติอย่างเต็มตัวแล้ว อาคุสึไม่สามารถการันตีชัยชนะเหนือเขาได้จริงๆ

“ชิ เดี๋ยวเราจะได้รู้กันว่าใครแข็งแกร่งกว่ากัน” แววตาของอาคุสึเต็มเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

การผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศของเซย์งาคุเป็นสิ่งที่แน่นอนอยู่แล้ว หลังจากฟุโดมิเนะโค่นเฮียวเทย์ได้ พวกเขาจะต้องไปชิงแชมป์กับเซย์งาคุ

“ฉันอยากแข่งกับฟูจิ ชูสุเกะ” อาคุสึพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“เอ่อ ผมก็อยากแข่งประเภทเดี่ยวเหมือนกันครับกัปตัน” เอจิเซ็น เรียวมะ พูดด้วยความไม่เต็มใจเล็กน้อย

แต่พูดตามตรง ความแข็งแกร่งของเขาในฟุโดมิเนะนั้นถือว่าอยู่แค่ระดับกลางๆ เท่านั้น

เขายิ่งเสียเปรียบเข้าไปใหญ่ในการแข่งประเภทเดี่ยว

“มิซึกิ ฮาจิเมะ ดึงความแข็งแกร่งของฟูจิออกมาได้ไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ การแข่งรอบคัดเลือกโตเกียวครั้งนี้น่าเบื่อกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก” คามิชิโระ รัน ส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม

ไม่เคยมีใครทำให้ฉันดูน่าสมเพชขนาดนี้มาก่อนเลย

สมกับเป็นฟูจิ ชูสุเกะ ฉันยอมรับเลยว่าฉันประเมินนายต่ำไปจริงๆ

อย่างไรก็ตาม...

ฉันก็ไม่ใช่คนที่นายจะมาล้อเล่นด้วยง่ายๆ เหมือนกัน

ถึงแม้ความแข็งแกร่งของนายจะเพิ่มขึ้น แต่ตราบใดที่ฉันคำนวณอัตราการเติบโตได้ ฉันก็จะได้รับข้อมูลที่แม่นยำกว่าเดิม ถึงตอนนั้น นายก็จะไม่มีที่ซ่อนอีกต่อไป

“ฮ้า!” มิซึกิ ฮาจิเมะ โยนบอลขึ้น ดวงตาของเขาดุดัน ราวกับว่าโมเมนตัมจะสามารถชดเชยเทคนิคที่ขาดหายไปของเขาได้ เมื่อลูกบอลขึ้นไปถึงจุดสูงสุด แร็กเกตในมือของเขาก็ฟาดลงมาอย่างแรง

ลูกเทนนิสพุ่งออกไปราวกับลำแสง

“ปัง”

ลูกเทนนิสพุ่งกลับมาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมและกระดอนออกนอกคอร์ตไป กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ มิซึกิ ฮาจิเมะ แทบไม่มีเวลาให้ตอบสนองด้วยซ้ำ

“15–0”

“เร็วมาก!”

“อัจฉริยะแห่งเซย์งาคุสมชื่อจริงๆ”

ตรงข้ามกับเสียงฮือฮาจากข้างสนาม มิซึกิ ฮาจิเมะ ที่เพิ่งเสียแต้มไป กลับคลี่ยิ้มอย่างมั่นใจ

เอาเลย ตีกลับมาสิ ในขณะที่นายกำลังทำคะแนน ความตายก็ค่อยๆ คืบคลานเข้าใกล้นายทีละก้าวแล้ว

ข้อมูลของนายกำลังตกอยู่ในการควบคุมของฉันอย่างช้าๆ

ฟุ่บ! มิซึกิ ฮาจิเมะ เสิร์ฟลูกธรรมดาๆ ออกไปอีกครั้ง

เมื่อเทียบกับ ลูกเสิร์ฟล่องหน ของฟูจิ ชูสุเกะแล้ว ลูกนี้ดูจืดชืดไปถนัดตา

“ปัง” สายตาของฟูจิ ชูสุเกะ เย็นเยียบ เขาก้าวไปข้างหน้า ตวัดข้อมือเป็นมุมเล็กๆ และสไลด์แร็กเกตขึ้นด้านบน

ฟืด ฟืด ฟืด วินาทีที่ลูกเทนนิสกระทบพื้น มันก็หมุนอย่างรุนแรงและพุ่งออกไปในระดับที่แทบจะติดพื้น

“30–0”

“ฟูจิ ชูสุเกะ เชี่ยวชาญ ฟีนิกซ์รีเทิร์น อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว การตีลูกนี้เกือบจะไร้ที่ติเลย” สายตาของอาคุสึเย็นชาลงหลายองศาขณะที่เขาตกอยู่ในห้วงความคิด “ถ้าเป็นฉัน ลูกนี้ก็คงรับยากเหมือนกัน”

อาคุสึจำลองการแข่งขันในหัว แต่ก็พบว่าตัวเองในตอนนี้ไม่มีวิธีไหนเลยที่จะทำลาย ฟีนิกซ์รีเทิร์น ได้

ฟีนิกซ์รีเทิร์น จะพุ่งเรียบไปกับพื้น ถึงแม้ความเร็วจะไม่สูงมาก แต่ก็ไม่ใช่ลูกที่จะตีกลับไปได้ง่ายๆ เลย

เนื่องจากสปินที่รุนแรง แร็กเกตจึงมีโอกาสสูงที่จะทำให้ทิศทางการรีเทิร์นของลูกบอลผิดเพี้ยนไปอย่างมากเมื่อเกิดการสัมผัส ต้องลองผิดลองถูกหลายครั้งเท่านั้นถึงจะหาวิธีทำลายมันได้

แน่นอนว่า อาคุสึสามารถเลือกที่จะขึ้นไปตีโวเลย์ที่หน้าเน็ตได้ แต่การขึ้นไปตีโวเลย์ที่หน้าเน็ตหมายความว่าเขาจะต้องวิ่งไปที่หน้าเน็ตในเวลาอันสั้น คาดเดาจุดตกของลูกบอลให้แม่นยำ และรีบวิ่งกลับมาที่กลางคอร์ตทันทีหลังจากที่ตีลูกกลับไปเพื่อรอรับลูกที่สอง

ในช่วงเวลานั้น เขาไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าลูกบอลจะเปลี่ยนมุมไปหรือไม่หลังจากที่ถูกรีเทิร์นกลับไป

และเขาก็ไม่สามารถคาดเดาได้ด้วยว่าคู่ต่อสู้จะตีลูกไปข้างหลังเขาในวินาทีถัดไปหรือเปล่า

สรุปก็คือ การใช้ลูกโวเลย์หน้าเน็ตเพื่อตอบโต้ ฟีนิกซ์รีเทิร์น นั้นไม่ใช่เรื่องยากเกินไปสำหรับอาคุสึในปัจจุบัน แต่ผลตอบแทนที่ได้ก็ไม่คุ้มค่าเท่าไหร่นัก

ที่สำคัญที่สุดคือ เขาน่าจะต้องใช้ฟุตเวิร์คเฉพาะในการตามลูก ซึ่งนั่นจะสูบสตามินาของเขาไปอย่างมหาศาล

“ทริปเปิลเคาน์เตอร์ (ท่าสวนกลับทั้งสาม) ก็ยังคงเป็นอะไรที่รับมือยากอยู่ดี” อาคุสึสรุป

ถึงแม้จะเสียแต้มไป แต่มิซึกิ ฮาจิเมะ ก็ยังดูเหมือนควบคุมทุกอย่างไว้ได้ขณะที่เขาเริ่มเสิร์ฟอีกครั้ง

“ปัง” อีกฝั่งหนึ่ง ฟูจิ ชูสุเกะ รีเทิร์นกลับมาด้วยลูกไดรฟ์อันเฉียบคม

เมื่อสัมผัสกับลูกบอล มิซึกิ ฮาจิเมะ ก็สัมผัสได้ถึงสปินและมุมกระดอนที่แปลกประหลาด

“สมกับเป็นอัจฉริยะของเซย์งาคุ การควบคุมสปินของลูกบอลของเขานั้นยอดเยี่ยมมาก ทุกๆ ลูกจะกระดอนในมุมที่ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดมาก” มิซึกิ ฮาจิเมะ สะดุ้งเล็กน้อย

ในแมตช์ก่อนหน้านี้ระหว่างฟูจิ ชูสุเกะ กับคามิชิโระ รัน เขาไม่ได้สังเกตเห็นรายละเอียดพวกนี้เลย เขาแค่รู้ว่าไม่ว่าฟูจิจะรีเทิร์นลูกมาแบบไหน ท่าทางการรับลูกของคามิชิโระ รัน ก็ยังคงได้มาตรฐานอยู่เสมอ

“น่าประทับใจจริงๆ ฉันรู้สึกถึงแรงกดดันแล้วแฮะ แล้วคามิชิโระที่บดขยี้ฟูจิได้ล่ะจะแข็งแกร่งขนาดไหนกันเนี่ย?”

มิซึกิ ฮาจิเมะ รู้สึกได้ถึงเหงื่อเย็นที่ผุดขึ้นบนหน้าผาก

อย่างไรก็ตาม ความมั่นใจในใจของเขาก็ยังคงมีชัยเหนือกว่า

“หึ ไม่ว่าจะเป็นฟูจิ ชูสุเกะ หรือคามิชิโระ รัน ฉันจะเอาชนะพวกนายให้หมดเลยคอยดู”

“ถึงความแข็งแกร่งของนายจะเพิ่มขึ้น แต่นิสัยก็ไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายๆ หรอกนะ จุดบอดของนายก็ยังมีอยู่!”

“ปัง” หลังจากเหวี่ยงแร็กเกต ลูกเทนนิสก็พุ่งออกไปในสายตาของมิซึกิ มุ่งตรงไปยังมุมที่ฟูจิไม่ถนัดที่สุด

“ลูกบอลเบี่ยงเบนไปจากเดิม 15 องศา ตามข้อมูลแล้ว นี่คือสิ่งที่นายเกลียดที่สุดและรับยากที่สุดเลยล่ะ...เป็นไปได้ยังไงเนี่ย?!”

ภายใต้สายตาที่ไม่อยากจะเชื่อของมิซึกิ ฟูจิ ชูสุเกะ ถอยเท้าซ้ายไปข้างหลัง ร่างกายของเขาไม่มีความแข็งทื่อแม้แต่น้อย เขาวาดมือขวาข้ามไปที่ด้านล่างซ้ายและตีลูกไดรฟ์แบคแฮนด์สวนกลับลูกเทนนิสไป

“ปัง” เสียงแหลมกังวานของลูกเทนนิสระเบิดขึ้นใกล้ๆ เท้าของมิซึกิ ทำให้เกิดกระแสลมขณะที่มันพุ่งออกนอกเส้นไป

“40–0”

“การเคลื่อนไหว... การเคลื่อนไหวของเขาไม่มีสะดุดเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าลูกนี้มันก็แค่ลูกธรรมดาๆ ลูกหนึ่งเท่านั้นเอง”

“เป็นไปไม่ได้ ข้อมูลที่ฉันเก็บรวบรวมมาไม่มีทางผิดพลาดแน่ๆ” มิซึกิกลืนน้ำลายอึกใหญ่

“คนอย่างฟูจิไม่ยอมเปิดเผยจุดอ่อนของตัวเองให้คนอื่นเห็นง่ายๆ หรอกน่า” อินุอิยิ้มและส่ายหน้า “ตั้งแต่ที่สู้กับคามิชิโระ รัน ฟูจิก็ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองไปแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้นั้นยากจะหยั่งถึงเลยล่ะ”

ทุกคนทางฝั่งเซย์งาคุต่างก็มีสีหน้าผ่อนคลาย

“ฟีนิกซ์รีเทิร์น”

“คิริน โอโทชิ”

“ไวท์ดราก้อน”

ต่อมา ฟูจิ ชูสุเกะ ก็แสดงให้เห็นถึง ทริปเปิลเคาน์เตอร์ ที่พัฒนาขึ้นของเขา และทำแต้มได้อย่างต่อเนื่อง

มิซึกิ ฮาจิเมะ ถอยร่นไปทีละก้าว ไม่สามารถต้านทานการโจมตีได้เลยแม้แต่น้อย

สุดท้าย เขาก็พ่ายแพ้ไป 6–0

“ดูเหมือนฟูจิ ชูสุเกะ จะเชี่ยวชาญ ทริปเปิลเคาน์เตอร์ แล้วสินะ” คามิชิโระ รัน ละสายตาและมองไปที่อาคุสึและเอจิเซ็น เรียวมะ ด้วยรอยยิ้มขี้เล่น “พวกนายแพ้แล้ว อย่าลืมพนันของเราซะล่ะ”

“ชิ ไอ้เศษขยะเอ๊ย!” อาคุสึพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิดและหันหลังเดินจากไป

“คามิชิโระ” หลังจากชนะการแข่งขัน ฟูจิก็มองไปที่คามิชิโระ รัน ที่อยู่บนอัฒจันทร์ จิตวิญญาณการต่อสู้อันแรงกล้าฉายชัดในแววตาของเขา “ฉันตั้งตารอที่จะ... ได้ดวลกับนายเป็นครั้งที่สองอยู่นะ”

“อัจฉริยะแห่งเซย์งาคุ ฟูจิ ชูสุเกะ มักจะให้ความรู้สึกที่อ่อนโยนมากมาโดยตลอด ราวกับว่าเขาไม่ได้ทุ่มสุดตัวในการแข่งขัน แต่ตอนนี้ ดูเหมือนเขาจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยแฮะ” อิโนอุเอะ มาโมรุ เฝ้ามองดูทั้งหมดนี้ด้วยสีหน้าจริงจัง

“ฉันรู้สึกว่าอัจฉริยะของเซย์งาคุได้ก้าวข้ามขีดจำกัดไปแล้วล่ะ เขาจะกลายเป็น... ขุมพลังสำคัญของเซย์งาคุอย่างแน่นอน”

“ซาโอริ ถ่ายรูปมาเยอะๆ เลยนะ”

“ค่ะ รุ่นพี่”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน