บทที่ 101 ความหยิ่งยโสของอาคุสึ

บทที่ 101 ความหยิ่งยโสของอาคุสึ

“คู่แฝดคิวชูไม่ได้ลงเล่นประเภทคู่เหรอเนี่ย?!”

หลังจากคำประกาศของกรรมการ ผู้ชมก็ฮือฮากันด้วยความตกตะลึง

เป็นที่รู้กันดีว่าคู่ 1 ของฟุโดมิเนะ คู่แฝดคิวชู อยู่ในระดับชาติ เรียกได้ว่าเป็นคู่หูที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกของมัธยมต้นเลยก็ว่าได้

ไม่มีโรงเรียนมัธยมต้นไหนเชื่อว่าพวกเขาจะสามารถเอาชนะคู่แฝดคิวชูในประเภทคู่ได้หรอก

แต่ตอนนี้ พวกเขาไม่ได้อยู่ในตำแหน่งคู่ 1 ซึ่งนั่นก็หมายความว่า...

“การจะชนะแมตช์เดี่ยวแม้แต่แมตช์เดียวคงเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเราแล้วล่ะ” โค้ชบันถอนหายใจ

ทุกคนมัวแต่โฟกัสไปที่การเล่นประเภทคู่ของคู่แฝดคิวชู จนลืมไปว่าถึงแม้จะแยกคู่กัน พวกเขาก็ยังมีความแข็งแกร่งระดับชาติอยู่ดี

“ฟุโดมิเนะนี่เล่นเซฟจริงๆ” โค้ชบันคิดพลางส่ายหน้าในใจ

“ก็ยังคงใช้ผู้เล่นเดี่ยวมาเล่นประเภทคู่อยู่ดี คู่ต่อสู้ในตอนนี้อ่อนแอเกินไป ไม่มีความจำเป็นต้องซ้อมประเภทคู่เลยด้วยซ้ำ” คามิชิโระ รัน มองไปที่อาคุสึและอิบุ ชินจิ ด้วยสีหน้าอ่อนโยน

“ประเภทคู่ของยามาบุกิก็ถือว่าใช้ได้นะ น่าจะพอกดดันพวกนายได้บ้าง”

“หึ ก็แค่พวกขยะ” อาคุสึพ่นลมหายใจ สายตาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

สมัยที่เขาอยู่ยามาบุกิ สมาชิกในชมรมเทนนิสไม่ค่อยเป็นมิตรกับเขาเท่าไหร่นัก

ประการแรก นิสัยส่วนตัวของอาคุสึก็ก้าวร้าวมากจริงๆ

ประการที่สอง อาคุสึดูถูกพวกอ่อนแอเหล่านี้จากก้นบึ้งของหัวใจ

ในตอนนั้นเอง นักเรียนจากโรงเรียนมัธยมต้นต่างๆ ก็เริ่มทยอยมาปรากฏตัวบนอัฒจันทร์ทีละน้อย

“มินามิ เคนทาโร และ ฮิงาชิคาตะ มาซามิ จากยามาบุกิ... คู่นี้จริงๆ แล้วแข็งแกร่งทีเดียวนะ” อินุอิจากเซย์งาคุมาถึงอัฒจันทร์ผู้ชมแล้ว กำลังพึมพำกับตัวเองขณะถือสมุดจด

“พวกเขาเชี่ยวชาญ กลยุทธ์ส่งซิก และสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองไปทั่วคันโต ปีที่แล้ว คู่หูของเซย์งาคุเราแพ้ราบคาบให้พวกเขาเลย”

“อ้าว ดูเหมือนเราจะมาสายนะ แมตช์แรกจบไปแล้ว” คิกุมารุและโออิชิตามมาสมทบอินุอิ

คู่ต่อสู้ของเซย์งาคุเป็นโรงเรียนมัธยมต้นที่อ่อนแอ พวกเขาเลยคว้าชัยชนะไปได้สองแมตช์คู่ในเวลาอันสั้น

“เอ๋ ไอ้หนูลงเล่นแมตช์แรกด้วยเหรอเนี่ย?” คิกุมารุที่เพิ่งตามสถานการณ์ทันดูประหลาดใจ “ฉันจำได้ว่าคู่ 2 ของยามาบุกิไม่ได้อ่อนเลยนะ ถ้าไม่มีฝีมือระดับคันโต ก็รับมือยากมากเลยล่ะ หรือว่า...”

“ใช่ ฉันคิดว่าความแข็งแกร่งของเอจิเซ็นเติบโตขึ้นจนถึงระดับที่ยากจะจินตนาการได้แล้วล่ะ” อินุอิขยับแว่นตา น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง “ถ้าฉันดูไม่ผิด พวกเขาใช้รูปแบบประเภทเดี่ยวมาเล่นประเภทคู่อีกแล้ว”

“เป็นไปได้ยากน่า นี่มันยังไม่ถึงเดือนเลยนะ” สีหน้าของโออิชิแสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขาไม่เชื่อ

ทั้งหมดนี้มันเกินนิยามคำว่าอัจฉริยะไปแล้ว

“อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้นแหละ เพราะผู้ชายคนนั้นคือกัปตันของฟุโดมิเนะไงล่ะ” สายตาของอินุอิจับจ้องไปที่คามิชิโระ รัน

ฉันไม่เคยเห็นใครทำให้เทซึกะระแวดระวังได้ขนาดนี้มาก่อนเลย

แต่หลังจากได้ดูแมตช์ของเขาตั้งมากมาย ฉันก็เข้าใจแล้ว

ความน่าสะพรึงกลัวของเขาไม่ได้มีแค่ความแข็งแกร่งอันยากจะหยั่งถึงเท่านั้น แต่ยังมีทักษะในการฝึกสอนคนอื่นด้วย

ฟุโดมิเนะที่เคยเป็นแค่ทีมธรรมดาๆ ถูกเขาเปลี่ยนโฉมไปอย่างสิ้นเชิง

ไม่ใช่แค่คู่แฝดคิวชูในประเภทคู่เท่านั้น แม้แต่ผู้เล่นเดี่ยวหลายคนก็ไม่สามารถประมาทได้เลย

“เราน่าจะเก็บข้อมูลได้เยอะเลยจากแมตช์คู่นี้ ถ้าเซย์งาคุของเราอยากจะชนะ เราต้องศึกษาอาคุสึ, เอจิเซ็น เรียวมะ, อิบุ ชินจิ และคามิโอะ อากิระ ให้ละเอียดถี่ถ้วนเลย” อินุอิกล่าว

บนอัฒจันทร์ อาโทเบะก็มาถึงพร้อมกับสมาชิกของเขาเช่นกัน คู่ต่อสู้ของเฮียวเทย์ก็เป็นพวกหน้าใหม่เหมือนกัน เลยไม่มีความจำเป็นต้องให้ตัวจริงลงเล่น

ในตอนนี้ แมตช์คู่ 2 ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

“ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าคนอย่างนาย อาคุสึ จะมาลงเล่นประเภทคู่เนี่ย” มินามิ เคนทาโร พาดแร็กเกตเทนนิสไว้บนบ่า มองไปที่อาคุสึโดยไม่เกรงกลัวขณะที่พูดเยาะเย้ย

ถึงแม้อาคุสึจะถูกดึงเข้าชมรมเทนนิสโดยโค้ชบัน แต่เขาก็มักจะเป็นที่รังเกียจของทุกคนมาโดยตลอด

ยิ่งหลังจากที่อาคุสึออกจากยามาบุกิไป ความรังเกียจนั้นก็กลายเป็นความเกลียดชัง

“ด้วยนิสัยอย่างนาย ฟุโดมิเนะในตอนนี้คงถูกนายปั่นป่วนจนป่นปี้ไปหมดแล้วสิ” มินามิ เคนทาโร พูดอย่างประสงค์ร้าย

สายตาของอาคุสึเย็นชา

บรรยากาศระหว่างพวกเขาทั้งสามคนดูอึมครึมสุดๆ

“เฮ้อ น่ารำคาญชะมัด นายจัดการไปละกัน ออมมือให้พวกเขาหน่อยล่ะ” อิบุ ชินจิ นวดหน้าผากอย่างจนใจและพาดแร็กเกตไว้บนบ่าอย่าง ‘รู้หน้าที่’ เดินไปที่พื้นที่นอกเส้น

ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเขากับอาคุสึจะเรียกได้ว่าไม่ได้ดีนัก แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ได้ทะเลาะหรือโกรธเคืองกัน

ถึงแม้อาคุสึจะดูหยิ่งยโสไปบ้างในชีวิตประจำวัน แต่ถ้าได้รู้จักเขาอย่างลึกซึ้ง ก็จะพบว่าจริงๆ แล้วอาคุสึเป็นคนที่มักจะใช้ความดุดันเพื่อปกปิดความอ่อนแอเอาไว้

เมื่อคุณได้รับการยอมรับจากเขา คุณก็จะสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนแบบชายชาตรีที่เป็นของอาคุสึ~~

“โชคดีนะ~~ อาคุสึ!” อิบุ ชินจิ ส่งสายตาให้กำลังใจอาคุสึ

“ชิ!!” อาคุสึทำหน้าหงุดหงิด แต่ก็ยังบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ: “ขอบใจ”

เมื่อเดินไปที่กลางคอร์ต รอยยิ้มหยิ่งยโสที่มุมปากของเขาก็ไม่สามารถถูกเก็บซ่อนไว้ได้อีกต่อไป

“ขยะสองตัวพร้อมหรือยัง?”

การโยนเหรียญเสี่ยงทายที่หน้าเน็ต

“เพื่อนร่วมทีมนายเพิ่งทิ้งนายไปเมื่อกี้นี้เอง ดูเหมือนว่าไม่ว่านายจะไปอยู่ที่ไหน นายก็ยังทำตัวไม่เป็นที่นิยมอยู่ดีสินะ” ฮิงาชิคาตะ มาซามิ พูดพลางปรายตามองอิบุ ชินจิ ที่กำลังยืนเหม่อลอยอยู่นอกเส้นพร้อมกับแร็กเกตในมือ

“หึ” อาคุสึไม่พูดอะไรสักคำ จู่ๆ เขาก็เหวี่ยงแร็กเกตไปทางฮิงาชิคาตะ มาซามิ

แร็กเกตหยุดห่างจากหัวของฮิงาชิคาตะ มาซามิ ไม่ถึงสิบเซนติเมตร เสียงแหวกอากาศที่มันสร้างขึ้นทำให้ใบหน้าของเขาซีดเผือด ขาของเขาอ่อนแรงจนทรุดลงไปกองกับพื้น

“นักเรียน ห้ามมีเจตนาทำร้ายร่างกายในคอร์ตเทนนิสเด็ดขาด!” กรรมการตะโกนห้าม

“ขอโทษที จู่ๆ มือมันก็ควบคุมไม่ได้น่ะ” ถึงแม้อาคุสึจะพูดแบบนั้น แต่สีหน้าขี้เล่นและประสงค์ร้ายของเขาก็เห็นได้ชัดเจนสำหรับทุกคน

“เอ่อ คราวหน้าก็ระวังด้วยล่ะ” เนื่องจากไม่มีการสัมผัสทางร่างกายเกิดขึ้นจริงๆ กรรมการจึงไม่สามารถหาเหตุผลมาลงโทษได้ และทำได้เพียงกลับไปนั่งที่ด้วยความหงุดหงิด

“นายโอเคไหม?” อาคุสึปรับสีหน้าและยื่นมือออกไป

“ไอ้บ้าเอ๊ย!” ด้วยความโกรธที่ปนเปไปกับความอับอาย ฮิงาชิคาตะ มาซามิ ก็ปัดมือของอาคุสึทิ้ง “แกตายแน่”

“โอ้?” อาคุสึอดไม่ได้ที่จะอยากฉีกยิ้มเหี้ยมเกรียม “ดูท่าจะสนุกซะแล้วสิ”

“เกมแรก อาคุสึเป็นฝ่ายเสิร์ฟ”

ตุ้บ ตุ้บ อาคุสึเดาะลูกเทนนิส สายตาของเขาลุกโชนขณะที่กวาดมองคู่ต่อสู้ทั้งสอง

ฟุ่บ

ลูกเทนนิสถูกโยนขึ้น ร่างกายของอาคุสึเหยียดกาง เผยให้เห็นเส้นสายกล้ามเนื้อที่ลื่นไหล แขนขวาของเขาดึงไปด้านหลัง และเหวี่ยงด้วยการเคลื่อนไหวอันทรงพลัง

ปัง

ลูกเทนนิสพกพาคลื่นกระแทก ทะลวงผ่านครึ่งคอร์ตของคู่ต่อสู้ราวกับลูกศรที่คมกริบ กระแทกเข้าที่ฝั่งขวาของแดนหลังของฮิงาชิคาตะ มาซามิ และพุ่งออกนอกเส้นไป

15–0

“เร็วมาก” หยาดเหงื่อหยดหนึ่งไหลรินลงมาจากหน้าผากของฮิงาชิคาตะ มาซามิ โดยไม่ตั้งใจ

“น่าสนใจดี เมื่อเทียบกับการทำงานเป็นทีม ฟุโดมิเนะดูเหมือนจะเอนเอียงไปทางพัฒนาการส่วนบุคคลมากกว่านะ ไม่ว่าจะเป็นคามิโอะหรืออาคุสึ สมรรถภาพทางกายของพวกเขาล้วนมีการพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความเร็วคือทุกสิ่งทุกอย่าง เด็กสมัยนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ” โค้ชบันคิดไตร่ตรองขณะที่เขามองไปที่คามิชิโระ รัน

คามิชิโระ รัน สัมผัสได้ถึงสายตาของโค้ชบัน และตอบกลับด้วยการพยักหน้า

ในบรรดาโค้ชหลายๆ คน โค้ชบันถือว่ามีความโดดเด่นมากอย่างไม่ต้องสงสัย แต่น่าเสียดายที่ผู้เล่นยามาบุกิที่เขาดูแลอยู่นั้นมีขีดจำกัดทั้งในเรื่องความแข็งแกร่งและพรสวรรค์

ปัง

30–0

40–0

เกม 1–0 อาคุสึจากฟุโดมิเนะนำ

ในชั่วพริบตา อาคุสึก็คว้าเกมเสิร์ฟของเขาไปได้

ตอนสลับฝั่ง ฮิงาชิคาตะ มาซามิ และ มินามิ เคนทาโร ไม่มีท่าทีหยิ่งยโสเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไปแล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน