บทที่ 22 จุดจบของเชียนสวินจี๋ เชียนเริ่นเสวี่ยแห่งโลกสีดำใจสลาย!
บทที่ 22 จุดจบของเชียนสวินจี๋ เชียนเริ่นเสวี่ยแห่งโลกสีดำใจสลาย!
โลกสีดำ เมืองวิญญาณยุทธ์
ตำหนักโต้วหลัว
"เฮ้อ! คราวนี้คงปิดบังเอาไว้ไม่ได้อีกแล้วสินะ!"
"ชื่อเสียงที่ตระกูลเชียนสั่งสมมาให้สำนักวิญญาณยุทธ์จากรุ่นสู่รุ่น คงต้องมาป่นปี้ไม่มีชิ้นดีเพราะไอ้ลูกเนรคุณนั่นเป็นแน่!"
"ข้าได้แต่หวังว่าเมื่อเสวี่ยเอ๋อร์ล่วงรู้ความจริง นางจะไม่เสียใจจนเกินไป..."
เมื่อพบว่าในวิดีโอเปรียบเทียบนั้น ถึงขั้นฉายภาพตอนที่ลูกชายของเขาถูกปี่ปี๋ตงส่งไปลงนรกด้วยมุก 'ต้าหลาง ดื่มยาของท่านสิ' เสียด้วยซ้ำ
เชียนเต้าหลิวก็อดไม่ได้ที่จะเอามือปิดหน้าด้วยความเจ็บปวด เขารู้สึกสิ้นหวังอย่างที่สุด
ด้านข้าง เหล่านักบวชผู้รับใช้อย่างพรหมยุทธ์จระเข้ทองคำ พรหมยุทธ์วิหคคราม และพรหมยุทธ์ราชสีห์ ที่รีบรุดกลับมายังเมืองวิญญาณยุทธ์ล่วงหน้าแล้ว ก็รีบเข้ามาปลอบประโลม
"พี่ใหญ่ อย่าได้โศกเศร้าไปเลย!"
"ในลำดับถัดไป วิดีโอเปรียบเทียบของโลกสีขาวจะถูกฉายขึ้น องค์สังฆราชแห่งโลกสีขาวดูเหมือนจะประสบความสำเร็จอย่างงดงามทีเดียว"
"เมื่อถึงเวลานั้น ทุกคนย่อมเข้าใจได้เองว่า ไม่ใช่ท่านพี่ หรือสำนักวิญญาณยุทธ์ของพวกเราที่มีปัญหา"
"มันเป็นเพียงเพราะองค์สังฆราชมีปัญหาในตัวเอง และปี่ปี๋ตงคนนั้นก็ช่างเนรคุณและเลือดเย็น!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เชียนเต้าหลิวก็ยิ่งพูดไม่ออก เขาทำได้เพียงฝืนยิ้มขื่นออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า
นั่นก็เพราะถึงแม้จะเป็นเชียนเต้าหลิวและเชียนสวินจี๋เหมือนกัน แต่ชะตากรรมของพวกเขากลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
นั่นยิ่งเป็นการพิสูจน์ให้เห็นไม่ใช่หรือ ว่าเขา เชียนเต้าหลิว ล้มเหลวในการอบรมสั่งสอนลูกชายของตนเอง
โลกสีขาว เมืองวิญญาณยุทธ์
ตำหนักสังฆราช
"มีบางอย่างผิดปกติ! ผิดปกติอย่างมาก!"
เมื่อพบว่าในวิดีโอเปรียบเทียบ ปี่ปี๋ตง—ผู้ซึ่งมักจะทำหน้าบึ้งตึงใส่ท่านพ่อในอีกโลกหนึ่งเสมอ—จู่ๆ ก็เปลี่ยนท่าที กลายเป็นคนอ่อนโยนอย่างเหลือเชื่อ และถึงขั้นเป็นฝ่ายริเริ่มนำน้ำแกงสมุนไพรมาให้
เชียนเริ่นชวนก็ขมวดคิ้วในทันที เขารู้สึกว่ามันไร้เหตุผลเอามากๆ
"ไม่นะ! น้ำแกงถ้วยนี้กินไม่ได้เด็ดขาด!"
"อืม ข้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน!"
เชียนเริ่นเสวี่ยพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดนั้น
[ภายในห้อง เมื่อเห็นปี่ปี๋ตงเปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหัน กลายเป็นคนอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ และถึงขั้นอาสานำน้ำแกงสมุนไพรมาให้ เชียนสวินจี๋ก็ถึงกับทำตัวไม่ถูกชั่วขณะ และรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก]
[แต่เนื่องจากท่าทีที่เลวร้ายอย่างเสมอต้นเสมอปลายของปี่ปี๋ตง...]
[กับการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันและพลิกหน้ามือเป็นหลังมือเช่นนี้ เชียนสวินจี๋ก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติเช่นกัน เขาจึงไม่ได้ตอบรับในทันที แต่กลับเอ่ยว่า:]
["ตงเอ๋อร์ วางน้ำแกงลงก่อนเถอะ เดี๋ยวข้าจะกินทีหลัง"]
[ทว่า เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของปี่ปี๋ตงก็แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา เมื่อตระหนักได้ว่านางคงไม่สามารถบรรลุเป้าหมายได้อย่างแนบเนียน นางจึงปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมาในทันทีเพื่อปิดผนึกห้องเอาไว้ หลังจากเรียกวิญญาณยุทธ์จักรพรรดิแมงมุมแห่งความตายออกมา นางก็ใช้ใยแมงมุมมรณะมัดร่างของเชียนสวินจี๋ไว้อย่างแน่นหนา]
["เชียนสวินจี๋ ไอ้เดรัจฉาน!"]
["วันนี้ ไม่ว่าเจ้าจะอยากกินหรือไม่ เจ้าก็ต้องกินน้ำแกงถ้วยนี้!"]
[ใบหน้าอันงดงามของปี่ปี๋ตงเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและบิดเบี้ยว นางแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ก่อนจะพุ่งตัวเข้าไป ใช้มือข้างหนึ่งจับศีรษะของเชียนสวินจี๋ไว้ และเตรียมบังคับป้อนยานั้นให้กับเขา]
[เนื่องจากอาการบาดเจ็บสาหัสและยังไม่หายดี เชียนสวินจี๋จึงไม่อาจดิ้นหลุดได้เลย เขาถูกบังคับให้กลืนน้ำแกงสมุนไพรนั้นลงไป]
[ผ่านไปไม่นาน เชียนสวินจี๋ก็เอามือกุมลำคอ ใบหน้าของเขาเริ่มคล้ำดำและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว เขาทรุดตัวลงบนเตียง ดิ้นทุรนทุราย และเอื้อมมือไขว่คว้าไปทางปี่ปี๋ตงด้วยความโกรธแค้น ขณะที่เขาร้องคำรามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า]
["ปี่ปี๋ตง นังสารเลว! ข้า... ข้าน่าจะฆ่าเจ้าทิ้งเสียตั้งแต่แรก!!"]
[ขณะที่เขาเอ่ยปาก เลือดสดๆ ก็ทะลักออกจากปากของเขาไม่หยุด สีหน้าของเชียนสวินจี๋บิดเบี้ยวมากยิ่งขึ้น จนกระทั่งไม่นานนัก เขาก็ล้มลงบนเตียงและสิ้นใจไปในที่สุด]
["ฮ่าฮ่า! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"]
[เมื่อเห็นว่าเชียนสวินจี๋ได้ตายลงในที่สุด ใบหน้าของปี่ปี๋ตงก็เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและความตื่นเต้นในทันที นางแหงนหน้าหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง]
["ตายแล้ว! ในที่สุดก็ตายเสียที!!"]
["ไอ้เดรัจฉานบัดซบ แกน่าจะตายไปตั้งนานแล้ว!!"]
โลกสีดำ เมืองหลวงเทียนโต่ว
ตำหนักรัชทายาท
ภายในห้องบรรทมอันกว้างใหญ่ เชียนเริ่นเสวี่ยอยู่เพียงลำพัง
เมื่อนางได้เห็นภาพที่ฉายอยู่บนหน้าจอเปรียบเทียบเบื้องหน้า ว่าปี่ปี๋ตงมารดาบังเกิดเกล้าของนาง เป็นคนวางยาพิษสังหารเชียนสวินจี๋ผู้เป็นบิดา—และถึงขั้นบังคับกรอกน้ำแกงพิษเพื่อปลิดชีพเขา—
เชียนเริ่นเสวี่ยก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ดวงตางดงามของนางแดงระเรื่อ และนางก็ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความโศกเศร้าอย่างสุดแสน
"ไม่!!"
"ทำไม! ทำไมถึงเป็นแบบนี้!"
เชียนเริ่นเสวี่ยไม่อาจยอมรับได้ ไม่เพียงแต่การถือกำเนิดของนางจะเป็นความผิดพลาด
แต่นางไม่คาดคิดเลยว่าแม้แต่การตายของท่านพ่อ ก็ไม่ได้เกิดจากการทนพิษบาดแผลไม่ไหวภายใต้การโจมตีของค้อนพระสุเมรุจากถังเฮ่า
กลับกลายเป็นว่าเขาถูกปี่ปี๋ตงมารดาบังเกิดเกล้าของนาง บังคับป้อนยาพิษจนตาย
มารดาบังเกิดเกล้าลงมือสังหารบิดาบังเกิดเกล้า—ช่างเป็นโศกนาฏกรรมของมนุษย์ที่น่าหดหู่ยิ่งนัก
สิ่งนี้ทำให้เชียนเริ่นเสวี่ยใจสลายจนแทบจะสิ้นหวัง
นางรู้สึกราวกับว่าตัวนางคือความผิดพลาด นางไม่สมควรที่จะถือกำเนิดขึ้นมาบนโลกใบนี้เลยด้วยซ้ำ!
ตำหนักโต้วหลัว
"ใครก็ได้ มานี่!"
เมื่อพบว่าวิดีโอเปรียบเทียบได้เปิดเผยความจริงเรื่องที่ลูกชายของเขา เชียนสวินจี๋ ถูกสังหารโดยปี่ปี๋ตงแล้ว
หลังจากหลับตาลงด้วยความปวดร้าว เชียนเต้าหลิวก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง บัดนี้ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชาและความเด็ดเดี่ยว เขากำหมัดแน่นและตะโกนสั่งการเสียงดัง
เขาเตรียมตัวที่จะนำกำลังพลไปจับกุมปี่ปี๋ตง และประหารชีวิตนางเสีย!
ก่อนหน้านี้ เขายังสามารถแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นได้
แต่บัดนี้ คนทั้งทวีปต่างก็ล่วงรู้ความจริงเบื้องหลังการตายของเชียนสวินจี๋ลูกชายของเขาแล้ว
เขาไม่อาจหลอกตัวเอง หรือปล่อยปละละเลยเรื่องนี้ได้อีกต่อไป เขาจะต้องให้คำอธิบายต่อสำนักวิญญาณยุทธ์และผู้คนทั่วทั้งทวีป!
มิฉะนั้น สำนักวิญญาณยุทธ์และตระกูลเชียนของเขา คงต้องตกเป็นเป้าแห่งการเย้ยหยันและหัวร่อเยาะของคนทั้งทวีปเป็นแน่
ทว่า เมื่อเชียนเต้าหลิวนำพรหมยุทธ์จระเข้ทองคำและนักบวชผู้รับใช้คนอื่นๆ บุกไปยังตำหนักสังฆราชเพื่อหมายจะจับกุมปี่ปี๋ตง
เขากลับพบว่าปี่ปี๋ตงได้หลบหนีออกจากตำหนักสังฆราชไปนานแล้ว
สิ่งที่หายไปพร้อมกับนางก็คือสมุนไพรอมตะที่ปี่ปี๋ตงนำคนไปแย่งชิงมาจากบ่อน้ำพุร้อนเย็นสองขั้ว อย่างเช่น โหยหาอกหักแดง
เมื่อพบว่าปี่ปี๋ตงได้หลบหนีไปแล้ว
เชียนเต้าหลิวก็รีบออกคำสั่งด้วยความเย็นชา ประกาศหมายจับปี่ปี๋ตงไปทั่วทั้งทวีปทันที
ผู้ใดที่แจ้งเบาะแสของนาง จะได้รับรางวัลเป็นทองคำหนึ่งหมื่นตำลึงทันทีที่ได้รับการยืนยันว่าเบาะแสนั้นเป็นความจริง
และสำหรับผู้ที่ช่วยเหลือในการจับกุมปี่ปี๋ตง จะได้รับรางวัลเป็นสมุนไพรวิญญาณระดับสูงสุดหนึ่งชนิด หรือกระดูกวิญญาณระดับหมื่นปีหนึ่งชิ้น!
ในวิดีโอเปรียบเทียบ
หลังจากฉายภาพปี่ปี๋ตงวางยาพิษเชียนสวินจี๋
หน้าจอเปรียบเทียบที่บดบังแสงอาทิตย์ในทั้งโลกสีดำและโลกสีขาว ก็มืดดับลงในทันที
ตัวอักษรสีทองหลายบรรทัดปรากฏขึ้นจากหน้าจอเปรียบเทียบ
[โลกสีดำ · พรหมยุทธ์ห้องลับ เชียนสวินจี๋ วิดีโอเปรียบเทียบช่วงที่สองฉายจบแล้ว]
[พักสักครู่!]
[ลำดับถัดไป วิดีโอเปรียบเทียบช่วงที่สองของ โลกสีขาว · จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์ เชียนสวินจี๋ จะเริ่มฉาย]
[โปรดติดตามรับชม!]
โลกสีดำ โรงเรียนเทียนสุ่ย
"ในที่สุดก็ฉายจบสักที!"
เมื่อเห็นว่าหน้าจอเปรียบเทียบบนท้องฟ้ามืดดับลงในที่สุด
ใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มของสุ่ยเย่ว์เอ๋อร์ก็อดไม่ได้ที่จะเต็มไปด้วยคำบ่น
"วิดีโอเปรียบเทียบของอดีตองค์สังฆราชแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ของโลกสีดำของพวกเรา เชียนสวินจี๋ผู้นี้ มันช่างบั่นทอนจิตใจคนดูเสียจริงๆ!"
"ไม่ว่าจะเป็นเชียนสวินจี๋ผู้นี้หรือปี่ปี๋ตงคนนั้น รู้สึกเหมือนไม่มีใครเป็นคนปกติเลยสักคน!"
"ในสถานการณ์ที่ปี่ปี๋ตงขู่ฆ่าตัวตายเพื่อจะได้อยู่กับอวี้เสี่ยวกังคนนั้น เชียนสวินจี๋กลับไม่ได้แค่ประหารนางทิ้งไปตรงๆ"
"แต่เขากลับกลายเป็นพรหมยุทธ์ห้องลับ และทำลายชื่อเสียงของตัวเองจนป่นปี้!"
"องค์สังฆราชแห่งโลกสีดำผู้นี้ทั้งหล่อเหลา มีสถานะสูงส่ง และแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ เขาไม่มีความจำเป็นต้องทำเรื่องเสื่อมเสียชื่อเสียงเช่นนั้นกับปี่ปี๋ตงเลยแม้แต่น้อย"
"ส่วนปี่ปี๋ตงคนนั้นก็ประสาทกลับเหมือนกัน!"
"อวี้เสี่ยวกังคนนี้หน้าตาอัปลักษณ์จะตายไป หล่อไม่สู้องค์สังฆราชเลยสักนิด พลังก็กาก แถมยังไร้น้ำยา ดีแต่พูดจาเลื่อนลอยแล้วก็ท่องตามตำราไปวันๆ"
"นางกลับมองไม่ออก แถมยังยอมทรยศสำนักวิญญาณยุทธ์เพื่ออวี้เสี่ยวกังคนนี้ และถึงขั้นใช้ความตายมาข่มขู่อาจารย์ที่ชุบเลี้ยงนางมา เพียงเพื่อจะได้อยู่กับอวี้เสี่ยวกังเนี่ยนะ"
"นางมันก็แค่นังงูเห่าเนรคุณ เลือดเย็น!"
"วิดีโอเปรียบเทียบขององค์สังฆราชจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์แห่งโลกสีขาวน่าติดตามกว่าเยอะเลย!"
"อีกอย่าง องค์สังฆราชจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์ เชียนสวินจี๋ แห่งโลกสีขาว ก็หล่อกว่าองค์สังฆราชในโลกสีดำของพวกเราตั้งเยอะ!"
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ สุ่ยเย่ว์เอ๋อร์ก็อดไม่ได้ที่จะยกมือเรียวสวยขึ้นมากุมไว้ที่หน้าอก ดวงตาบนใบหน้าอันอ่อนหวานและงดงามของนางเต็มเปี่ยมไปด้วยความชื่นชมและหลงใหล