บทที่ 20 ธาตุแท้ของถังเฮ่า การตายของ "ถังซาน"!

เกี่ยวกับคำถามของเชียนเริ่นชวนผู้เป็นบุตรชาย เชียนสวินจี๋เพียงแค่แย้มยิ้มบางๆ และตอบกลับไป

"นั่นก็เพราะในใจของถังเฮ่า สำนักและตระกูลมีความสำคัญเป็นอันดับหนึ่งเสมอมา"

"ส่วนเรื่องอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นภรรยาหรือลูก ก็ล้วนมีความสำคัญรองลงมาทั้งสิ้น"

"เจ้าไม่คิดว่ามันแปลกหรือ ที่อาอิ๋นอีกคนหนึ่งในโลกสีดำถูกค้นพบโดยพรหมยุทธ์หมีปีศาจผู้นั้น"

"เจ้าต้องรู้ก่อนว่า ถังเฮ่าแห่งโลกสีดำรู้ดีว่าอาอิ๋นอีกคนหนึ่งเป็นสัตว์วิญญาณแสนปีที่จำแลงกายเป็นมนุษย์"

"ในเมื่อเขาตั้งใจจะพาอาอิ๋นอีกคนกลับไปยังสำนักเฮ่าเทียน เขาไม่ควรจะเลือกใช้เส้นทางลับเพื่อความปลอดภัยของพวกเขาก่อนหรอกหรือ"

"หากเขาทำเช่นนั้น แล้วพวกเขาจะไปบังเอิญพบกับพรหมยุทธ์หมีปีศาจ จนทำให้อาอิ๋นถูกเปิดเผยตัวตนได้อย่างไร"

"แต่ประเด็นก็คือ มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะไม่ได้ทำเช่นนั้น แต่กลับจงใจเดินทางผ่านเมืองใหญ่ๆ และเตร็ดเตร่อยู่ใกล้กับสาขาของสำนักวิญญาณยุทธ์ในเมืองเหล่านั้น ซึ่งทำให้เขาถูกพรหมยุทธ์หมีปีศาจพบเห็นเข้า และก่อให้เกิดปัญหาตามมามากมาย"

"ท่านพ่อ แต่เป้าหมายของถังเฮ่าในการทำเช่นนี้คืออะไรกัน"

เชียนเริ่นเสวี่ยเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"หรือว่าสำนักวิญญาณยุทธ์แห่งโลกสีดำแอบจับตาดูถังเฮ่ามาตลอด จึงทำให้พรหมยุทธ์หมีปีศาจบังเอิญไปพบความจริงเกี่ยวกับตัวตนของท่านแม่อาอิ๋นในอีกโลกหนึ่งเข้า"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เชียนสวินจี๋ก็หัวเราะออกมาเบาๆ และเอ่ยอย่างเชื่องช้า

"เป้าหมายของถังเฮ่านั้นเรียบง่ายมาก"

"เขาน่าจะต้องการบีบบังคับให้ท่านแม่อาอิ๋นแห่งโลกสีดำสังเวยตัวเองให้กับเขา เพื่อให้เขาสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ และได้รับวงแหวนวิญญาณที่เก้าระดับแสนปีมาครอบครอง"

"ส่วนข้อสันนิษฐานของเจ้าที่ว่าสำนักวิญญาณยุทธ์แห่งโลกสีดำอาจจะแอบจับตาดูถังเฮ่า จนทำให้พรหมยุทธ์หมีปีศาจไปพบความจริงเกี่ยวกับตัวตนของท่านแม่อาอิ๋นในอีกโลกหนึ่ง ข้าไม่คิดเช่นนั้นหรอกนะ"

"เพราะเจ้าลองไปถามท่านแม่อาอิ๋นของเจ้าดูก็ได้ นางท่องไปในโลกวิญญาจารย์กับถังเซี่ยวและถังเฮ่ามาหลายปี"

"ในช่วงเวลานั้น สำนักวิญญาณยุทธ์ของพวกเราไม่ได้ทำอะไรเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการค้นพบตัวตนที่แท้จริงของนางด้วยซ้ำ"

"แล้วมันจะบังเอิญขนาดนั้นเลยหรือ ที่เรื่องแบบนี้มาเกิดขึ้นตอนที่ถังเฮ่ากำลังพาท่านแม่อาอิ๋นแห่งโลกสีดำกลับไปยังสำนักเฮ่าเทียนพอดี"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เชียนสวินจี๋ก็แย้มยิ้มบางๆ และหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง

"แน่นอนว่านี่เป็นเพียงข้อสันนิษฐานของข้าเท่านั้น"

"อย่างไรก็ตาม หากถังเฮ่ามีเป้าหมายเช่นนี้จริงๆ เขาจะต้องคอยเล่นลูกไม้ตุกติกต่อไปอย่างแน่นอน"

"ตอนนี้ ในวิดีโอเปรียบเทียบ ถังเฮ่าแห่งโลกสีดำได้หลบซ่อนตัวอยู่กับอาอิ๋นมาหลายปีโดยไม่มีข่าวคราวใดๆ เลย"

"เจ้าลองทายดูสิ ว่าถังเฮ่าจะจงใจเปิดเผยร่องรอยของตัวเองอีกครั้งในจังหวะสำคัญหรือไม่"

"หากเป็นเช่นนั้น ข้อสันนิษฐานของข้าก็น่าจะถูกต้อง"

"เพราะในโลกนี้ ไม่มีความบังเอิญเช่นนั้นหรอกนะ!"

ในขณะเดียวกัน วิดีโอเปรียบเทียบก็ยังคงฉายต่อไป

[ในชั่วพริบตา เวลาหลายปีก็ผ่านพ้นไป]

[ในขณะที่เชียนสวินจี๋ถอดใจที่จะตามหาถังเฮ่าและสัตว์วิญญาณแสนปีที่จำแลงกายเป็นมนุษย์ตนนั้นแล้ว]

[จู่ๆ วันหนึ่ง ก็มีรายงานข้อมูลหนึ่งส่งเข้ามาอีกครั้ง]

[มันเป็นข้อมูลที่รายงานจากสาขาของสำนักวิญญาณยุทธ์ในเมืองที่ชื่อว่าจี๋ซา ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับเทือกเขาชายแดน รอยต่อระหว่างจักรวรรดิเทียนโต่วและจักรวรรดิซิงหลัว]

[ดูเหมือนว่าวิญญาจารย์ของพวกเขาจะพบเห็นถังเฮ่า หนึ่งในดาวคู่แห่งสำนักเฮ่าเทียนในตำนาน!]

[ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังได้สะกดรอยตาม และเห็นถังเฮ่าเดินเข้าไปในเทือกเขาชายแดนอีกด้วย]

[เมื่อได้รับข่าวนี้ เชียนสวินจี๋ก็รู้สึกตื่นเต้นและประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง เขาอดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น]

["ฮ่าฮ่า! ดี! ดีเยี่ยม!"]

["ช่างตรงกับคำกล่าวที่ว่า 'เมื่อถึงคราวสิ้นไร้ไม้ตอก กลับพบทางสว่าง' จริงๆ!"]

["ข้าไม่คาดคิดเลยว่าถังเฮ่าจะเป็นคนมอบโอกาสนี้ให้ข้าเอง ดูเหมือนว่าเขากับสัตว์วิญญาณแสนปีตนนั้นจะต้องหลบซ่อนตัวอยู่ภายในเทือกเขาชายแดนแห่งนั้นแน่ๆ"]

["เด็กๆ!"]

[เชียนสวินจี๋ออกคำสั่งเสียงดังในทันที]

["ไปตามท่านผู้อาวุโสเบญจมาศและท่านผู้อาวุโสมารผีมา รวบรวมกำลังพลเดี๋ยวนี้ ข้าจะไปจับตัวถังเฮ่าและสัตว์วิญญาณแสนปีตนนั้นกลับมายังเมืองวิญญาณยุทธ์ให้จงได้"]

["ในภายภาคหน้า มันจะได้เป็นของขวัญวันเกิดครบรอบสิบปีของเสวี่ยเอ๋อร์!"]

[หลังจากนั้น เชียนสวินจี๋ก็นำพรหมยุทธ์เบญจมาศ พรหมยุทธ์มารผี และบรรดาพระคาร์ดินัล ออกจากเมืองวิญญาณยุทธ์ และมุ่งหน้าตรงไปยังเทือกเขาชายแดน]

[หลังจากค้นหาอยู่สองวัน ในที่สุดพวกเขาก็พบกระท่อมไม้ที่ถังเฮ่าและอาอิ๋นใช้หลบซ่อนตัวอยู่ที่ชายป่าของเทือกเขาชายแดน]

[ในเวลานี้ อาอิ๋นกำลังตั้งครรภ์และใกล้จะคลอดพอดี]

[โลกสีขาว เมืองวิญญาณยุทธ์]

[ตำหนักสังฆราช]

[เมื่อได้เห็นเช่นนี้ ทั้งเชียนเริ่นเสวี่ยและเชียนเริ่นชวนต่างก็ตกตะลึงและหันไปมองเชียนสวินจี๋]

["ท่านพ่อ... นี่มัน!!"]

[เชียนเริ่นเสวี่ยไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง]

["ถังเฮ่าทำแบบนี้ได้อย่างไร เขาถึงกับกล้าหักหลังภรรยาของตัวเองเชียวหรือ!"]

[เชียนเริ่นเสวี่ยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ]

["คนในตระกูลถังมันชั่วร้ายโดยสันดานจริงๆ!"]

["ช่างหน้าไหว้หลังหลอก ไร้ยางอาย และเห็นแก่ตัวที่สุด!"]

[เชียนเริ่นชวนกำหมัดแน่น ดวงตาของเขาแดงก่ำขณะที่เขาคำรามออกมาด้วยความโกรธแค้น]

[ในมุมมองของเขา ในเมื่อถังเฮ่าผู้นี้แต่งงานกับมารดาของเขาในอีกโลกหนึ่ง เขาก็เปรียบเสมือนบิดาของเขาในโลกนั้น]

[แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า บิดาของเขาจากอีกโลกหนึ่ง จะเป็นคนชั่วช้าที่หน้าไหว้หลังหลอก ไร้ยางอาย และเห็นแก่ตัวถึงเพียงนี้!]

[เมื่อพบว่าเชียนสวินจี๋นำยอดฝีมือของสำนักวิญญาณยุทธ์มาพบพวกเขาเข้า ถังเฮ่าก็รีบพาอาอิ๋นหลบหนีไปในทันที]

[ในช่วงเวลานี้ ด้วยความที่ต้องการจับเป็นอาอิ๋น และไม่อยากสังหารถังเฮ่าเพื่อสร้างความบาดหมางฝังลึกกับสำนักเฮ่าเทียน]

[ระหว่างการไล่ล่า เชียนสวินจี๋จึงมักจะออมมือและสั่งให้ลูกน้องไม่ต้องใช้กำลังอย่างเต็มที่เพื่อสังหารถังเฮ่าและสัตว์วิญญาณแสนปี]

[ด้วยเหตุนี้ ถังเฮ่าจึงสบโอกาส]

[ขณะที่ผ่านหมู่บ้านแห่งหนึ่ง อาอิ๋นไม่อาจทนได้อีกต่อไป นางกำลังจะคลอดลูก]

[ถังเฮ่าจึงทำได้เพียงแสร้งทำเป็นหลบหนี แต่แท้จริงแล้วเขาวกกลับไปซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้าน และให้หญิงชาวบ้านช่วยทำคลอดอาอิ๋น]

[หลังจากที่อาอิ๋นให้กำเนิดบุตรแล้ว]

[หลังจากไล่ตามไปและไม่พบร่องรอยของถังเฮ่าและอาอิ๋นเป็นเวลานาน เชียนสวินจี๋ก็ตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ และหันหลังกลับไปเช่นกัน]

[หลังจากนั้น ถังเฮ่าก็ยังคงพาอาอิ๋นและลูกน้อยแรกเกิดหลบหนีต่อไป]

[ภายใต้การระเบิดและคลื่นกระแทกอย่างต่อเนื่องจากทักษะวิญญาณของเชียนสวินจี๋และยอดฝีมือของสำนักวิญญาณยุทธ์ แม้จะมีการป้องกันด้วยพลังวิญญาณของอาอิ๋น มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะปกป้องลูกน้อยในอ้อมแขนของนางได้อย่างเต็มที่]

[สิ่งนี้ทำให้ทารกในอ้อมกอดของอาอิ๋นแผดเสียงร้องไห้จ้าไม่หยุดหย่อน]

[โลกสีดำ ภูเขาหลังหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์]

[ภายในถ้ำแห่งหนึ่ง]

["โธ่ ลูกแม่ ช่างน่าสงสารเหลือเกิน!"]

[ขณะที่นางทอดสายตามองวิดีโอเปรียบเทียบที่กำลังฉายอยู่บนหน้าจอเปรียบเทียบภายในทะเลวิญญาณของนาง]

[ลูกน้อยในอ้อมกอดของนางกำลังร้องไห้จ้าอย่างต่อเนื่อง]

[สิ่งนี้ทำให้หัวใจของอาอิ๋นแตกสลาย นางไม่อาจกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ได้]

[เมื่อต้องเผชิญกับการระเบิดของทักษะวิญญาณและคลื่นกระแทกที่ตามมาอย่างต่อเนื่อง]

[เสียงร้องไห้ของทารกในอ้อมกอดของอาอิ๋นก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ และใบหน้าของเขาก็เริ่มซีดเผือดลงทุกที]

[ท้ายที่สุด จู่ๆ เขาก็เงียบเสียงไป]

[อาอิ๋นที่กำลังยุ่งอยู่กับการหลบหลีกและรับมือกับทักษะวิญญาณที่พุ่งเข้ามาขณะหลบหนี ยังไม่ทันได้สังเกตเห็นสิ่งนี้]

[แต่ภายในถ้ำ]

[ผ่านทางวิดีโอเปรียบเทียบ อาอิ๋นเห็นได้อย่างชัดเจนว่าทารกในอ้อมกอดของนางดูเหมือนจะสิ้นใจไปแล้ว]

["ไม่นะ!!!"]

["ลูกแม่!"]

[สิ่งนี้ทำให้อาอิ๋นส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวเจียนตายอยู่ภายในทะเลวิญญาณของนางในทันที]