บทที่ 12 ความเคลื่อนไหวในโลกสีดำ เชียนสวินจี๋มุ่งหน้าสู่ป่าใหญ่ซิงโต่ว

เมื่อพวกเขาได้ค้นพบว่าในป่าพระอาทิตย์ตกดินของโลกสีขาว มีดินแดนแห่งสมบัติที่เรียกว่าบ่อน้ำพุร้อนเย็นสองขั้วดำรงอยู่

ในโลกสีดำ...

หลังจากกระแสความอิจฉาริษยาในระลอกแรกจางหายไป ขุมกำลังวิญญาจารย์นับไม่ถ้วนต่างก็ตกอยู่ในสภาวะตื่นเต้นและกระตือรือร้น

ในเมื่อบ่อน้ำพุร้อนเย็นสองขั้วมีอยู่ในป่าพระอาทิตย์ตกดินของโลกสีขาว...

แล้วในป่าพระอาทิตย์ตกดินของโลกสีดำของพวกเขาล่ะ จะมีบ่อน้ำพุร้อนเย็นสองขั้วเช่นนี้ดำรงอยู่ด้วยหรือไม่

แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่ความเป็นไปได้ แต่หากพวกเขาสามารถค้นพบมันได้ สมุนไพรอมตะเหล่านี้ก็ย่อมทำให้ความแข็งแกร่งของขุมกำลังใดๆ ก็ตามพุ่งทะยานขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย!

ทันใดนั้น ภายในโลกสีดำ ไม่ว่าจะเป็นสำนักวิญญาณยุทธ์ สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ตระกูลมังกรอัสนีทรราช ราชวงศ์เทียนโต่ว หรือแม้แต่ราชวงศ์ซิงหลัว ต่างก็จัดส่งกำลังคน เตรียมพร้อมมุ่งหน้าสู่ป่าพระอาทิตย์ตกดิน

เพื่อค้นหาบ่อน้ำพุร้อนเย็นสองขั้ว ที่เชียนสวินจี๋แห่งโลกสีขาวได้ค้นพบบนหน้าจอเปรียบเทียบ

[หลังจากนำสมุนไพรอมตะกลับมา และทำให้เชียนเต้าหลิว พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำ พรหมยุทธ์ราชสีห์ และผู้อาวุโสท่านอื่นๆ ล้วนสามารถทะลวงระดับการฝึกฝน และวิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์ของตนเองได้สำเร็จ...]

[เชียนสวินจี๋ยังได้แจกจ่ายสมุนไพรอมตะและสมุนไพรวิญญาณระดับสูงสุดบางส่วน ให้กับผู้อาวุโสระดับราชทินนามพรหมยุทธ์อย่างพรหมยุทธ์เบญจมาศ เยว่กวน และพรหมยุทธ์มารผี กุยเม่ย รวมถึงผู้ที่มีศักยภาพพอที่จะทะลวงเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ได้ในอนาคตด้วย]

[ยกตัวอย่างเช่น ว่าที่พรหมยุทธ์ว่าววิญญาณ]

[หลังจากนั้น เวลาสามปีก็ผ่านพ้นไปในพริบตา]

[ในวัยสิบห้าปี ในที่สุดเชียนสวินจี๋ก็ทะลวงผ่านระดับ 60 ได้สำเร็จ]

[ครั้งนี้ เชียนสวินจี๋เลือกที่จะให้เชียนเต้าหลิว พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำ และผู้อาวุโสท่านอื่นๆ ติดตามเขาไปยังเขตแก่นกลางของป่าใหญ่ซิงโต่ว เพื่อคว้าเอาวงแหวนวิญญาณระดับแสนปีมาครอบครอง]

[เมื่อได้ล่วงรู้ว่าเชียนสวินจี๋ตั้งใจที่จะไปยังเขตแก่นกลางของป่าใหญ่ซิงโต่ว เชียนเต้าหลิวก็ขมวดคิ้วแน่นและเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด]

["จี๋เอ๋อร์ ตามคำสอนสั่งของบรรพบุรุษตระกูลเชียนของพวกเรา เขตแก่นกลางของป่าใหญ่ซิงโต่วเป็นสถานที่ที่พวกเราต้องห้ามเหยียบย่างเข้าไป"]

["ตามคำสอนสั่งของตระกูล เขตแก่นกลางของป่าใหญ่ซิงโต่วเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์วิญญาณที่มีความแข็งแกร่งเหนือล้ำยิ่งกว่าพรหมยุทธ์สุดขีดเสียอีก มันอันตรายเกินไป!"]

[ทว่า เชียนสวินจี๋กลับส่ายหน้าและเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม]

["ท่านพ่อ นั่นมันก็แค่เรื่องราวในอดีต ตอนนี้สัตว์วิญญาณที่ทรงพลังเหล่านั้นคงจะกลายเป็นเถ้าถ่านภายใต้ทัณฑ์สายฟ้าไปหมดแล้วล่ะ"]

["ตามที่ข้าได้อ่านเจอในตำราโบราณ เมื่อสัตว์วิญญาณบำเพ็ญตบะถึงระดับแสนปี พวกมันจะต้องเลือกว่าจะฝึกฝนต่อไปในร่างของสัตว์วิญญาณ หรือจะจำแลงกายเป็นมนุษย์"]

["หากพวกมันเลือกที่จะไม่จำแลงกาย สัตว์วิญญาณระดับแสนปีเหล่านี้ก็จะต้องเผชิญกับทัณฑ์สายฟ้าที่เกือบจะคร่าชีวิตทุกๆ ครั้งที่พวกมันทะลวงผ่านระดับแสนปีไปได้อีกขั้นหนึ่ง"]

["ในตอนนี้ ข้าได้ยินมาว่าในป่าใหญ่ซิงโต่ว เหลือเพียงมหาวานรยักษ์ไททันระดับแสนปีหนึ่งตัว และวัวอสรพิษมรกตระดับแสนปีอีกหนึ่งตัวเท่านั้น ไม่น่าจะมีอันตรายอันใดหรอก"]

["ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ท่านพ่อก็ได้ทะลวงผ่านเข้าสู่ระดับกึ่งเทพแล้ว ถึงแม้ว่าจะมีเหตุการณ์เลวร้ายที่สุดเกิดขึ้น ท่านก็สามารถคุ้มกันข้ากลับมาได้อย่างปลอดภัยแน่นอน"]

["ในยามนี้ ข้ามีความมั่นใจว่าข้าสามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณระดับแสนปีได้ หากข้าสามารถดูดซับได้เพียงวงแหวนวิญญาณระดับหมื่นปี ข้าคงรู้สึกไม่สบอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง!"]

[เชียนสวินจี๋มองเชียนเต้าหลิวด้วยสายตาอ้อนวอนอย่างจริงใจ ขอร้องให้เขาช่วยเหลือ]

[ท้ายที่สุด เชียนเต้าหลิวก็ตกลงยอมทำตาม]

อึก!

ชั่วขณะหนึ่ง เมื่อได้เห็นในวิดีโอเปรียบเทียบว่า เชียนสวินจี๋แห่งโลกสีขาวตั้งใจที่จะดูดซับวงแหวนวิญญาณระดับแสนปีในระดับ 60...

ในโลกสีดำ...

วิญญาจารย์นับไม่ถ้วนเบิกตากว้าง ตะลึงจนพูดไม่ออก ทำได้เพียงแค่กลืนน้ำลายอึกใหญ่

เชียนสวินจี๋ผู้นี้สามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณระดับแสนปีในระดับ 60 ได้งั้นหรือ

ช่างเป็นเรื่องที่ยากจะเชื่อจริงๆ!

หากจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์ เชียนสวินจี๋ แห่งโลกสีขาวผู้นี้ สามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณระดับแสนปีในระดับ 60 ได้สำเร็จ เขาก็ย่อมต้องสามารถดูดซับกระดูกวิญญาณระดับแสนปีได้เช่นเดียวกัน

ถ้าเช่นนั้น จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์ เชียนสวินจี๋ ผู้นี้ จะทะลวงเข้าสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ในระดับใดกันแน่

ทุกคนแทบไม่กล้าจะจินตนาการเลย

[ด้วยการคุ้มกันจากเชียนเต้าหลิว พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำ และพรหมยุทธ์วิหคคราม เชียนสวินจี๋ก็เดินทางมาถึงป่าใหญ่ซิงโต่ว และมุ่งหน้าเข้าสู่เขตแก่นกลาง]

[เมื่อมองลงมาจากท้องฟ้าเบื้องบน...]

[พวกเขาก็เห็นว่าภายในเขตแก่นกลางของป่าใหญ่ซิงโต่ว มีทะเลสาบสีฟ้าครามอันกว้างใหญ่ไพศาล ทอดตัวอยู่ราวกับไพลินที่ฝังอยู่บนผืนดิน ผิวน้ำเรียบเนียนราวกับกระจกเงา]

[มันคือทะเลสาบแห่งชีวิต!]

[และริมทะเลสาบแห่งชีวิต ก็มีมหาวานรยักษ์ไททันที่มีความสูงกว่าสิบห้าเมตรนอนหมอบอยู่ ร่างกายของมันถูกปกคลุมไปด้วยเกราะหินที่มีรอยแตกร้าวคล้ายกับหินหนืดที่หลอมละลาย แขนขาของมันกำยำ หมัดของมันราวกับค้อนทุบทำลาย และดวงตาของมันก็ราวกับโคมไฟ มันนอนหลับตาพักผ่อนอยู่ใต้ร่มเงาไม้ที่เย็นสบาย]

[ภายในทะเลสาบแห่งชีวิต วัวอสรพิษมรกตที่ทั้งร่างมีสีเขียวอมฟ้า รูปร่างเหมือนงูแต่มีหัวเป็นวัว กำลังแหวกว่ายอยู่กลางสายน้ำ]

[ไม่ไกลจากจุดที่มหาวานรยักษ์ไททันนอนอยู่ มีกระท่อมหลังเล็กๆ ตั้งอยู่ภายในป่า มันถูกล้อมรอบด้วยรั้วไม้ไผ่ และพื้นที่ด้านในก็เต็มไปด้วยดอกไม้ที่เบ่งบาน เผยให้เห็นร่องรอยของการอยู่อาศัยของมนุษย์อย่างเลือนลาง]

["พวกมนุษย์!"]

[เมื่อได้เห็นเชียนสวินจี๋และพรรคพวกกำลังร่อนลงมาจากกลางอากาศ วัวอสรพิษมรกตก็ส่งเสียงร้องกังวานทุ้มต่ำออกมาในทันที]

[สิ่งนี้ทำให้มหาวานรยักษ์ไททันตกใจสะดุ้งตื่น มันกลิ้งตัวลุกขึ้นยืนในพริบตา]

[หญิงสาวนางหนึ่งก้าวออกมาจากกระท่อมกลางป่า นางสวมชุดเดรสยาวสีชมพู รูปร่างสูงโปร่งและเพรียวบางพร้อมสัดส่วนโค้งเว้าอันงดงาม เรือนผมสีชมพูสยายยาว และใบหน้าที่อ่อนโยนงดงาม]

[ที่ปลายเท้าของหญิงสาว มีกระต่ายอรชรกระดูกอ่อนสีชมพูขนาดเท่าลูกวัวตัวหนึ่งเดินตามมาติดๆ]

["วัวอสรพิษมรกตระดับแสนปี มหาวานรยักษ์ไททันระดับแสนปี และกระต่ายอรชรกระดูกอ่อนที่มีระดับการฝึกฝนเกินสองแสนปีอีกหนึ่งตัว กับที่เกินแสนปีอีกหนึ่งตัวงั้นหรือ"]

[กลางอากาศ เชียนเต้าหลิวหรี่ตาลง หลังจากกวาดสายตามองวัวอสรพิษมรกต มหาวานรยักษ์ไททัน แม่ของเสียวอู่ และเสียวอู่ เขาก็สามารถระบุตัวตนของพวกมันได้]

["พี่ใหญ่ ช่างเป็นการเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์เสียจริง!"]

[พรหมยุทธ์วิหคครามหัวเราะร่า เขารีบเรียกวิญญาณยุทธ์วิหคครามออกมาสิงสถิตในร่างโดยตรง วงแหวนวิญญาณเก้าวงปรากฏขึ้นที่ใต้เท้าของเขา พร้อมกับกลิ่นอายอันทรงพลังของอัครพรหมยุทธ์ระดับ 98 ที่ปะทุออกมาอย่างกะทันหัน]

[พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำก็เรียกราชันมังกรจระเข้ปฐพีออกมาสิงสถิตในร่างเช่นกัน วงแหวนวิญญาณเก้าวงลอยขึ้นจากใต้เท้า ขณะที่เขาปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าเกรงขามของพรหมยุทธ์สุดขีดระดับ 99 ออกมา]

["ท่านป้าโหรว พาพี่เสียวอู่หนีไป! ข้ากับต้าหมิงจะถ่วงเวลาพวกมันไว้เอง!"]

[เมื่อตระหนักได้ว่าทั้งพรหมยุทธ์วิหคครามและพรหมยุทธ์จระเข้ทองคำ ล้วนเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดของมนุษย์ มหาวานรยักษ์ไททัน เอ้อร์หมิง ก็สัมผัสได้ถึงหายนะครั้งใหญ่ที่กำลังคืบคลานเข้ามา มันก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว เอาตัวบังเสียวอู่และอาโหรวไว้เบื้องหลัง]

[ทว่า เพื่อเป็นการตอบสนอง เชียนสวินจี๋กลับก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้ม เขามองไปที่อาโหรวและเอ่ยขึ้น]

["ช้าก่อน! นายหญิง ข้าอยากจะขอเสนอการแลกเปลี่ยนกับท่านสักหน่อย!"]

[เมื่อได้ยินเช่นนี้ อาโหรวก็ชะงักไป: "การแลกเปลี่ยนงั้นหรือ เจ้าต้องการแลกเปลี่ยนอะไรกับข้า"]

[เชียนสวินจี๋กล่าวด้วยรอยยิ้ม "ง่ายนิดเดียว ข้าหวังว่าท่านจะยอมสังเวยตัวเองให้กับข้า"]

["การสังเวยจะทำให้จิตวิญญาณยังคงความสมบูรณ์เอาไว้ได้ ในภายหลังเมื่อข้าสำเร็จเป็นเทพ ข้าจะสามารถชุบชีวิตท่านขึ้นมาใหม่ หรือยกระดับวงแหวนวิญญาณจากการสังเวยของท่านให้ถึงระดับล้านปี ทำให้จิตวิญญาณของท่านที่อยู่ในวงแหวนวิญญาณสามารถบรรลุระดับการฝึกฝนล้านปีและกลายเป็นเทพได้เช่นกัน"]

["ในขณะเดียวกัน ข้าก็สามารถปล่อยพวกมันทั้งสามตัวไปได้ โปรดตัดสินใจเถิด"]

[ขณะที่กล่าว เชียนสวินจี๋ก็จำแลงวงแหวนวิญญาณที่เขาดูดซับมาในปัจจุบันจากใต้เท้าขึ้นมา วงแหวนวิญญาณสีม่วงสามวงและสีดำสองวงปรากฏขึ้นตามลำดับ]

โลกสีดำ โรงเรียนสื่อไหลเค่อ

เมื่อเห็นภาพมาถึงจุดนี้ เสียวอู่ก็ตกตะลึงไปเลยทีเดียว

แต่เดิม เมื่อนางค้นพบในวิดีโอเปรียบเทียบว่าเชียนสวินจี๋แห่งโลกสีขาวเดินทางมาเพื่อล่าแม่ของนางจากอีกโลกหนึ่ง รวมถึงตัวนางเอง ต้าหมิง และเอ้อร์หมิง ภายในใจของนางก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้าและความคับแค้นใจอย่างที่สุด

แต่เมื่อได้ยินข้อเสนอสุดท้าย นางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า...

หากแม่ของนางยอมสังเวยตัวเองให้กับเชียนสวินจี๋แห่งโลกสีขาวผู้นี้ มันจะไม่ดีกว่าโลกสีดำ ที่แม่ของนางถูกสังหารโดยปี่ปี๋ตงผู้ชั่วช้าผู้นั้นหรอกหรือ

[เมื่อต้องเผชิญหน้ากับข้อเสนอการแลกเปลี่ยนของเชียนสวินจี๋ อาโหรวก็ตกอยู่ในความเจ็บปวดและความขัดแย้งอย่างหนัก]

[แต่สุดท้าย เพื่อเห็นแก่การรอดชีวิตของเสียวอู่ มหาวานรยักษ์ไททัน เอ้อร์หมิง และวัวอสรพิษมรกต ต้าหมิง อาโหรวก็ตกลงยอมรับข้อเสนอ]