บทที่ 6 เริ่มต้นได้ดีมีชัยไปกว่าครึ่ง ความลับของอำพันทะเลถูกเปิดเผย!
บทที่ 6 เริ่มต้นได้ดีมีชัยไปกว่าครึ่ง ความลับของอำพันทะเลถูกเปิดเผย!
"ความลับอันยิ่งใหญ่? ความลับอันยิ่งใหญ่อะไรกัน"
โลกสีดำ เมืองวิญญาณยุทธ์
เมื่อได้ค้นพบว่าเชียนสวินจี๋จากโลกสีขาวมีความพิเศษเหนือธรรมดามาตั้งแต่ยังเล็ก ไม่เพียงแต่จะเดินได้และพูดได้ตั้งแต่ก่อนอายุครบหนึ่งขวบ แต่เขายังเป็นฝ่ายริเริ่มที่จะเรียนรู้และมุมานะฝึกฝนอย่างหนัก เขาเหนือล้ำกว่าองค์สังฆราชแห่งโลกสีดำของพวกเขามากนัก
สิ่งนี้ทำให้พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำรู้สึกทึ่งเป็นอย่างมาก
และเขาก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับความลับอันยิ่งใหญ่ที่เชียนสวินจี๋ค้นพบ
ด้านข้างเขา เชียนเต้าหลิวแหงนหน้ามองหน้าจอเปรียบเทียบบนท้องฟ้า เขายังคงนิ่งเงียบอย่างที่สุดด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน
เหตุใด ในเมื่อเป็นเชียนเต้าหลิวเหมือนกัน แต่ลูกชายของเขาอย่างเชียนสวินจี๋ในโลกสีขาวถึงได้โดดเด่นและปราดเปรื่องถึงเพียงนั้น
แถมยังเป็นเช่นนั้นมาตั้งแต่ยังเด็กอีกด้วย
นี่แหละที่เรียกว่าเริ่มต้นได้ดีมีชัยไปกว่าครึ่งอย่างแท้จริง!
[เชียนสวินจี๋ค้นพบว่า สรรพคุณที่แท้จริงของอำพันทะเล ตามที่บันทึกไว้ในตำราเบ็ดเตล็ดนั้น แท้จริงแล้วอาจไม่ได้มีไว้เพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ ทว่ามีไว้เพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายของวิญญาจารย์ต่างหาก!]
[เมื่อเชียนสวินจี๋ไปหาเชียนเต้าหลิวผู้เป็นบิดา และเปิดเผยการค้นพบนี้ให้ฟัง]
[เชียนเต้าหลิวก็ขมวดคิ้วในทันที เขาไม่เชื่อเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย และหันไปถามพรหมยุทธ์จระเข้ทองคำแทนว่า: "จระเข้ทองคำ จี๋เอ๋อร์ไปรู้เรื่องอำพันทะเลนี่มาจากที่ใด มีใครสอนเขาหรือ"]
["ท่านพ่อ ข้าเห็นเรื่องนี้จากในหนังสือด้วยตัวเอง!"]
[ในยามนี้ เชียนสวินจี๋กล่าวด้วยใบหน้าเล็กๆ ที่จริงจังเป็นอย่างยิ่ง]
["ข้าไม่คิดว่าอำพันทะเลนี่จะมีอะไรที่ไม่เหมาะสม ก็เหมือนกับแมวผสมพันธุ์กันไม่ใช่หรือ สิ่งมีชีวิตก็ต้องผสมพันธุ์กันเพื่อสืบเผ่าพันธุ์ มันเป็นเรื่องปกติธรรมดามาก!"]
[เมื่อเห็นใบหน้าเล็กๆ ที่จริงจังและพูดจาฉะฉานของเชียนสวินจี๋ เชียนเต้าหลิวก็อ้าปากค้าง ชั่วขณะหนึ่งเขาไม่รู้จะสรรหาคำพูดใดมาตอบกลับไป]
[หากลูกชายของเขาคิดเพียงเท่านั้นจริงๆ มันก็ไม่มีอะไรจะให้พูดอีก]
[อย่างไรก็ตาม ทันทีหลังจากนั้น เชียนสวินจี๋ก็เริ่มวิเคราะห์ให้เชียนเต้าหลิวฟัง]
["ท่านพ่อ ข้าเชื่อว่าสรรพคุณที่แท้จริงของอำพันทะเล คือการเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายของวิญญาจารย์ ข้าไม่ได้พูดไปเรื่อยเปื่อยนะ ข้าอนุมานเอาจากข้อมูลที่ข้าเห็นในหนังสือต่างหาก"]
["ประการแรก สรรพคุณของอำพันทะเลคือการกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ"]
["และตามบันทึก หลังจากบริโภคอำพันทะเลที่มีอายุสูง บางคนสามารถตรากตรำทำเรื่องอย่างว่าได้ต่อเนื่องหลายวันหลายคืนโดยไม่ต้องกินอาหาร และร่างกายของพวกเขาก็ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย ยังคงกระปรี้กระเปร่าอยู่ได้"]
["แต่การตรากตรำทำเรื่องอย่างว่าอย่างต่อเนื่องหลายวันหลายคืน ย่อมต้องเผาผลาญพลังงานในร่างกายไปอย่างมหาศาล ทำให้รู้สึกอ่อนล้าอย่างมาก"]
["ในเมื่อสามารถทำเช่นนี้ได้โดยไม่รู้สึกเหนื่อยล้าหลังจากกินอำพันทะเลเข้าไป ก็พิสูจน์ได้ว่าอำพันทะเลสามารถฟื้นฟูพลังงานและพละกำลังของวิญญาจารย์ได้"]
["แล้วถ้าหากวิญญาจารย์เลือกที่จะไม่ทำเรื่องอย่างว่าหลังจากกินอำพันทะเลเข้าไปล่ะ"]
["พลังของอำพันทะเลจะสามารถเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกายของวิญญาจารย์แทนได้หรือไม่"]
["ในทางทฤษฎีแล้ว สิ่งนี้ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ หากท่านพ่อไม่เชื่อพวกเราสามารถทำการทดลองเปรียบเทียบกันดูได้"]
โลกสีดำ โรงเรียนสื่อไหลเค่อ
"เป็นไปไม่ได้!" "ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างเด็ดขาด!"
เมื่อได้เห็นในวิดีโอเปรียบเทียบว่า เชียนสวินจี๋คิดว่าสรรพคุณที่แท้จริงของอำพันทะเลคือการเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับร่างกายของวิญญาจารย์ อวี้เสี่ยวกังก็ยืนเอามือไพล่หลัง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน และเอ่ยปฏิเสธอย่างหนักแน่น
"ข้าอ่านหนังสือมานับไม่ถ้วน และไม่เคยมีหนังสือเล่มไหนบันทึกเอาไว้เลยว่าอำพันทะเลมีสรรพคุณเช่นนี้"
"ตลอดหลายปีที่ผ่านมา วิญญาจารย์นับไม่ถ้วนต่างก็เชื่อว่าอำพันทะเลเป็นเพียงเครื่องมือสำหรับกระตุ้นอารมณ์ทางเพศเท่านั้น"
"เชียนสวินจี๋ผู้นี้เป็นเพียงเด็กอายุสองสามขวบ เขาจะอ่านหนังสือมาได้สักกี่เล่มกันเชียว สายตาและความรู้ของเขาจะไปเหนือกว่านักวิจัยทฤษฎีวิญญาณยุทธ์นับรุ่นไม่ถ้วนได้อย่างไร!"
"นักวิจัยทฤษฎีวิญญาณยุทธ์นับไม่ถ้วนยังไม่เคยค้นพบสรรพคุณที่แท้จริงของอำพันทะเลนี้เลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา"
"แล้วเชียนสวินจี๋ตัวน้อยที่อายุเพียงสองสามขวบผู้นี้จะไปมองออกได้อย่างไรกัน!"
ขณะที่อวี้เสี่ยวกังกล่าวออกมา น้ำเสียงของเขาก็เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามและหยิ่งผยอง
คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นอย่างสุดหัวใจต่อสิ่งที่บันทึกอยู่ในตำรา และแฝงไว้ด้วยความดูแคลนต่อเชียนสวินจี๋วัยสองสามขวบ
"อาจารย์พูดถูกแล้ว!"
ในฐานะลูกศิษย์ผู้กตัญญูรู้คุณและเคารพอาจารย์อย่างสุดซึ้ง ถังซานย่อมต้องแสดงตัวสนับสนุนอวี้เสี่ยวกังในทันที
หม่าหงจวิ้นและเอ้าซือข่า ผู้ซึ่งไม่เคยกินอำพันทะเลมาก่อน ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็เลือกที่จะเชื่อในความคิดเห็นของอวี้เสี่ยวกังเช่นกัน
ทว่า ไต้มู่ไป๋กลับขมวดคิ้ว เขารู้สึกว่าคำพูดของเชียนสวินจี๋ก็มีเหตุผลอยู่ไม่น้อย
นั่นก็เพราะเขาเคยกินอำพันทะเลมาก่อน
หากอิงตามหลักการอนุมานของเชียนสวินจี๋ ในทางทฤษฎีแล้วมันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น เชียนสวินจี๋กำลังจะใช้กองกำลังของสำนักวิญญาณยุทธ์เพื่อทำการทดลองในขั้นต่อไป!
การปฏิเสธอย่างหนักแน่นเช่นนี้ เขาไม่กลัวหน้าแตกเลยงั้นหรือ
ในเวลานี้ อวี้เสี่ยวกังก็เอ่ยขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ
"ต่อไป เชียนสวินจี๋ผู้นี้ถึงกับต้องการทำการทดลองเปรียบเทียบเชียวหรือ!"
"การทดลองจะพิสูจน์ให้เห็นว่าเขาคิดผิดอย่างมหันต์!"
ขณะที่อวี้เสี่ยวกังเอ่ยปาก เขาก็แหงนหน้ามองเชียนสวินจี๋บนหน้าจอเปรียบเทียบ ร่องรอยแห่งความเคียดแค้นชิงชังที่ฝังรากลึกพาดผ่านดวงตาของเขา
ไอ้เชียนสวินจี๋บัดซบ ทั้งหมดเป็นความผิดของแก!
ไม่เช่นนั้น ข้าคงค้นหาวิธีวิวัฒนาการหลัวซานเป่าพบในเมืองวิญญาณยุทธ์ไปนานแล้ว!
[เมื่อได้ฟังคำพูดของเชียนสวินจี๋ เชียนเต้าหลิวก็เกิดความลังเลขึ้นมา]
[เพราะหลักการอนุมานของเชียนสวินจี๋ลูกชายของเขาก็ไม่ได้มีช่องโหว่ใหญ่อะไร]
["ตกลง!"]
[ในที่สุด เชียนเต้าหลิวก็ตกลงที่จะทำการทดลองเปรียบเทียบ เพื่อพิสูจน์ว่าข้ออนุมานของเชียนสวินจี๋นั้นถูกต้องหรือไม่]
[และตามคำขอร้องของเชียนสวินจี๋]
[เชียนเต้าหลิวได้เสาะหาวิญญาจารย์ฝาแฝดคู่หนึ่งจากเมืองวิญญาณยุทธ์ ที่มีวิญญาณยุทธ์และระดับพลังวิญญาณแต่กำเนิดเท่ากัน เขาให้ทั้งคู่กินอาหารเหมือนกันและฝึกฝนในระยะเวลาที่เท่ากันทุกวัน]
[เขายังให้แฝดผู้น้องซึ่งมีร่างกายอ่อนแอกว่าเล็กน้อย กินอำพันทะเลระดับพันปีที่ทำให้อ่อนนุ่มแล้วในทุกๆ วันอีกด้วย]
[หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน]
[เชียนเต้าหลิวได้ทำการทดสอบความแข็งแกร่งของสองพี่น้อง และค้นพบว่าแฝดผู้น้องที่กินอำพันทะเลเข้าไปนั้น มีความเหนือกว่าแฝดผู้พี่ที่เดิมทีแข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด ทั้งในด้านพละกำลัง ความเร็ว และพลังระเบิด]
[สิ่งนี้ทำให้เชียนเต้าหลิวตกตะลึงเป็นอย่างมาก]
["อำพันทะเลนี้สามารถเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายของวิญญาจารย์ได้จริงๆ งั้นหรือ"]
เนื่องจากการทดลองเปรียบเทียบที่ถูกจัดฉากขึ้นโดยเชียนสวินจี๋ในวิดีโอเปรียบเทียบนั้น ให้ผลลัพธ์ที่ชัดเจนและน่าทึ่งจนน่าตกใจ
ชั่วขณะหนึ่ง ในโลกสีดำ วิญญาจารย์และสำนักวิญญาณยุทธ์นับไม่ถ้วนต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน
ใครจะไปคาดคิดว่าสรรพคุณที่แท้จริงของอำพันทะเล จะไม่ใช่การกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ แต่เป็นการเสริมสร้างร่างกายของวิญญาจารย์ให้แข็งแกร่งขึ้นต่างหาก!
เมืองวิญญาณยุทธ์ ตำหนักโต้วหลัว
"จระเข้ทองคำ รีบระดมกองกำลังของสำนักวิญญาณยุทธ์พวกเรา และออกกว้านซื้ออำพันทะเลบนทวีปให้หมดเดี๋ยวนี้!"
หลังจากได้รับชมการทดลองเปรียบเทียบของเชียนสวินจี๋ในวิดีโอ เชียนเต้าหลิวก็ตกตะลึงและไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อ เขาจึงรีบสั่งการให้พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำระดมกำลังคนของสำนักวิญญาณยุทธ์ออกไปกว้านซื้ออำพันทะเลทันที
ในขณะเดียวกัน ในสำนักใหญ่ๆ อย่างสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ตระกูลมังกรอัสนีทรราช และโรงเรียนคชสารเกราะเพชร หนิงเฟิงจื้อ อวี้หยวนเจิ้น หูเหยียนเจิ้น และคนอื่นๆ ก็รีบสั่งการให้คนออกไปกว้านซื้ออำพันทะเลบนทวีปเช่นเดียวกัน
ทว่า ภายในโรงเรียนสื่อไหลเค่อ
หลังจากได้รับชมการทดลองเปรียบเทียบที่ออกแบบโดยเชียนสวินจี๋บนหน้าจอเปรียบเทียบ
อวี้เสี่ยวกังก็รู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าของเขาแดงก่ำขึ้นมาในทันที สีหน้าดูย่ำแย่สุดขีด และเขาก็กำหมัดแน่น
ผ่านไปเนิ่นนาน เขาก็ระงับความไม่ยินยอมพร้อมใจและความโกรธเกรี้ยวเอาไว้ ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างดื้อดึง
"ไม่! การทดลองนี้จะต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ!"
"วิดีโอเปรียบเทียบนี้ไม่ได้ฉายต่อเนื่องกัน แต่เลือกฉายเป็นช่วงๆ แฝดผู้น้องคนนี้อาจจะแอบฝึกฝนอย่างหนักลับหลังก็ได้ ผลลัพธ์ถึงได้ออกมาเป็นเช่นนี้!"
เมื่อเผชิญกับข้ออ้างนี้ ไต้มู่ไป๋ หนิงหรงหรง และหม่าหงจวิ้นที่อยู่รอบๆ ต่างก็พูดไม่ออก ภายในใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความดูแคลน
อวี้เสี่ยวกังผู้นี้ กล้าอ้างตัวว่าเป็นถึงอาจารย์ใหญ่ผู้เชี่ยวชาญทฤษฎีวิญญาณยุทธ์เชียวหรือ!
เขากลับปฏิเสธที่จะยอมรับผลการทดลองเปรียบเทียบที่เห็นผลชัดเจนเช่นนี้เสียได้!
แต่เดิม หลังจากที่อวี้เสี่ยวกังมาถึง รับหน้าที่เป็นพ่อครัวให้กับโรงเรียนสื่อไหลเค่อ ปรับปรุงอาหารการกินให้กับทุกคน และกระตุ้นให้ทุกคนเริ่มการฝึกวิ่งถ่วงน้ำหนักไปกลับระหว่างโรงเรียนสื่อไหลเค่อกับเมืองสั่วทัว
ทุกคนยังคงมีความเลื่อมใสในตัวอวี้เสี่ยวกังอยู่บ้าง โดยเชื่อว่าเขาคืออาจารย์ใหญ่ผู้เชี่ยวชาญทฤษฎีวิญญาณยุทธ์ที่พรสวรรค์ยังไม่เป็นที่ประจักษ์
แต่ใครจะคาดคิดว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเชียนสวินจี๋วัยสองสามขวบในวิดีโอเปรียบเทียบ อวี้เสี่ยวกังกลับแสดงท่าทีหยิ่งยโสและใจแคบถึงเพียงนี้ ช่างไร้ซึ่งสง่าราศีของอาจารย์ใหญ่ผู้เชี่ยวชาญทฤษฎีวิญญาณยุทธ์อย่างสิ้นเชิง
ช่างน่าสมเพชเสียจริง!