บทที่ 18 กิจกรรมประจำสัปดาห์ รางวัลสุดคุ้ม

บทที่ 18 กิจกรรมประจำสัปดาห์ รางวัลสุดคุ้ม

"ระดับ 2 ชั้นยอด เหมือนกับระบบระดับของกองทหารเลยนะ"

ลู่เหิงครุ่นคิด "หมายความว่าเมื่อเอาหอคอยเวทมนตร์ กำแพงเมือง หอคอยธนู กับดักเวทมนตร์ ทายาทมารพลังชั่วร้ายกว่าพันตัว พลังของลอร์ด และฮีโร่อีกสองคนมารวมกัน ก็สามารถเอาชนะลอร์ดระดับ 2 ทั่วไปได้งั้นเหรอ"

พอลองคิดดูดีๆ พรสวรรค์ระดับตำนานศักดิ์สิทธิ์ กองทหารระดับตำนาน รวมถึงสิ่งก่อสร้างระดับมหากาพย์อย่างแท่นบูชาเนื้อและสนามทดสอบวิญญาณวีรชน ไม่ใช่สิ่งที่ลอร์ดทั่วไปจะมีได้

การจะสร้างกองกำลังระดับชั้นยอดขนาดใหญ่ได้ ต้องผ่านการต่อสู้มาหลายสิบครั้งและสูญเสียทหารไปมากมายถึงจะทำได้

จากนั้น ลู่เหิงก็ดูการคำนวณคะแนนในหน้าต่างเกม

ตามที่คิดไว้ ยิ่งลอร์ดมีพลังรวมมากเท่าไหร่ บททดสอบในกิจกรรมประจำสัปดาห์ก็จะยิ่งยากขึ้น และคะแนนที่ได้เป็นรางวัลก็จะยิ่งมากขึ้นตามไปด้วย

แบบนี้ก็ยิ่งทำให้ช่องว่างห่างกันมากขึ้นไปอีก เหมือนกับตอนที่แย่งกันเปิดหีบสมบัติในช่วงมือใหม่ไม่มีผิด

ลู่เหิงยิ่งมั่นใจในการตัดสินใจของตัวเอง ในช่วงเจ็ดวันต่อจากนี้ ต้องใช้สงครามเลี้ยงสงครามและพัฒนาอย่างรวดเร็ว

นอกจากนี้ เมื่อเขาเปิดดูรางวัลกิจกรรมประจำสัปดาห์ในแต่ละวัน เขาก็ถึงกับกลั้นหายใจ

[อันดับ 1: ทรัพยากรพื้นฐาน 4 ชนิด อย่างละ 10000 หน่วย, ทรัพยากรพิเศษ 4 ชนิด อย่างละ 1000 หน่วย, เลือกแบบแปลนสิ่งก่อสร้างระดับหายาก 1 ใบ, เลือกของวิเศษระดับทั่วไป 3 ชิ้น]

[อันดับ 2: ทรัพยากรพื้นฐาน 4 ชนิด อย่างละ 10000 หน่วย, ทรัพยากรพิเศษ 4 ชนิด อย่างละ 1000 หน่วย, เลือกของวิเศษระดับทั่วไป 3 ชิ้น]

[อันดับ 3: ทรัพยากรพื้นฐาน 4 ชนิด อย่างละ 10000 หน่วย, ทรัพยากรพิเศษ 4 ชนิด อย่างละ 1000 หน่วย]

[อันดับ 4-10: ทรัพยากรพื้นฐาน 3 ชนิด อย่างละ 10000 หน่วย, ทรัพยากรพิเศษ 3 ชนิด อย่างละ 1000 หน่วย]

[………………]

ลู่เหิงสูดหายใจเข้าลึก รางวัลนี้มันสุดยอดไปเลย อันดับ 1 ได้ทรัพยากรพื้นฐาน 40,000 หน่วย ทรัพยากรพิเศษ 4,000 หน่วย มันหมายความว่าอะไร

หินหนึ่งหมื่นหน่วย ตอนนี้เขาสามารถสร้างกำแพงเมืองล้อมรอบอาณาเขตทั้งหมดได้เลย พื้นที่หนึ่งหมื่นหมู่เทียบเท่ากับสนามฟุตบอลเกือบหนึ่งพันสนาม

การขยายเมือง ขยายกองทัพ อัปเกรดหอคอยเวทมนตร์ อัปเกรดสิ่งก่อสร้าง อัปเกรดกองทหาร ล้วนไม่ใช่ปัญหา พุ่งทะยานสู่ความยิ่งใหญ่ได้สบายๆ

นี่ยังไม่รวมคะแนนที่ได้จากการต่อสู้ในแต่ละวัน ซึ่งสามารถนำไปแลกของในร้านค้าเกมได้อีกนะ

รางวัลแบบนี้ มีให้แจกติดต่อกันถึงเจ็ดวัน

ลู่เหิงไม่ลืมสิ่งชั่วร้ายอย่างผู้ฟักตัวจากเนื้อสีแดงฉานที่อยู่เบื้องหลังพวกสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าคงไม่มีหวังรอด แต่ตอนนี้เริ่มมีความมั่นใจขึ้นมาบ้างแล้ว

"พูดก็พูดเถอะ การอยู่คนเดียวในเซิร์ฟเวอร์ก็มีข้อดีเหมือนกันนะ เรื่องคะแนนอาจจะต่อรองกันได้ แต่รางวัลอันดับ 1 ของกิจกรรมประจำสัปดาห์นี่ ต่อให้ไม่ต้องทำอะไรเลยก็ยังได้แน่ๆ"

ลู่เหิงเปลี่ยนท่าที กลืนน้ำลายตัวเอง แต่มีข้อแม้ว่าเขาต้องผ่านการโจมตีจากมอนสเตอร์ทั้ง 7 ระลอกไปให้ได้เสียก่อน

ในขณะเดียวกัน เขาก็แอบคิดว่า ภารกิจประจำสัปดาห์ในโลกเอนสนามันโหดร้ายขนาดนี้ ถ้ามีลอร์ดคนอื่นอยู่ด้วย ต่อให้ไม่มีพรสวรรค์อย่างเขา จะเอาชีวิตรอดในสัปดาห์นี้ไปได้เหรอ

พูดง่ายๆ ก็คือ กิจกรรมประจำสัปดาห์ของเกมนี้ ถูกสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

ลอร์ดในเซิร์ฟเวอร์อื่น สถานการณ์อาจจะไม่โหดร้ายเท่านี้ รางวัลก็คงไม่น่าดึงดูดเท่านี้เช่นกัน

[กิจกรรมประจำสัปดาห์: กวาดล้างก็อบลิน]

[คำอธิบาย: ไอ้พวกก็อบลินน่ารำคาญพวกนี้มีอยู่ทุกที่ จงฆ่าพวกมันซะ เพื่อความอยู่รอด!]

ลู่ซินถงอ่านความเปลี่ยนแปลงหลังจากช่วงมือใหม่สิ้นสุดลงและเข้าสู่ช่วงปรับตัว สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปมา

หลังจากสำรวจมาเจ็ดวัน เธอพอจะเข้าใจโลกใบนี้บ้างแล้ว มันคือ [มิติไนเธอร์] ทวีปเวทมนตร์แฟนตาซีตะวันตก

สิ่งมีชีวิตอย่างก็อบลินมีความสามารถในการสืบพันธุ์ที่สูงมาก คล้ายๆ กับการแบ่งเซลล์ ปลูกก็อบลินตัวเดียว ปีหน้าอาจจะงอกออกมาเป็นฝูง เพื่อความอยู่รอด พวกมันมักจะโจมตีนักเดินทาง กองคาราวาน และหมู่บ้าน

เป็นตัวป่วนที่ทำเอาหมู่บ้านคนพื้นเมืองปวดหัวไปตามๆ กัน

ในช่วงปลอดภัย เกมกดพวกมันไว้ อาณาเขตจึงไม่ร่องรอยของก็อบลิน แต่พอหมดช่วงปลอดภัย ลอร์ดก็ต้องรับมือกับพวกมันเอง ถ้าไม่ระวังปล่อยให้แพร่พันธุ์จนล้นหลาม อาจจะทำลายล้างหมู่บ้านหรือแม้แต่เมืองได้เลย

"กิจกรรมต่อสู้เหรอเนี่ย ยุ่งยากแล้วสิ"

ลู่ซินถงยิ้มขื่น มองดูภูตดอกไม้ 100 ตัวที่อยู่ข้างๆ นี่คือสมบัติที่เธอสะสมมาตลอดเจ็ดวันในช่วงมือใหม่

น่าเสียดายที่กองทหารนี้ไม่มีพลังต่อสู้ แถมทั่วทั้งพื้นที่ทุ่งดอกไม้ก็ไม่มีสิ่งก่อสร้างสำหรับป้องกันเลย ต้องพึ่งพลังของลอร์ดอย่างเธอในการต่อสู้ล้วนๆ

นอกจากนี้ ลู่ซินถงก็มาถึงขีดจำกัดแล้ว การเรียนรู้เวทมนตร์ด้วยตัวเองมันสู้การอัปเลเวลรับค่าประสบการณ์จากเกมไม่ได้

ระหว่างที่ทำการค้ากับคนพื้นเมือง เธอเริ่มสัมผัสได้ว่า แม้จะสามารถหาหนังสือเวทมนตร์พื้นฐานมาได้ แต่พวกเอลฟ์มักจะปิดบังเรื่องราวเกี่ยวกับเวทมนตร์ที่ลึกซึ้งกว่านั้น

"เราเป็นคนนอกนี่นา ต่อให้ใช้ความน่ารักของภูตดอกไม้เพื่อผูกมิตร เขาก็ยังระแวงอยู่ดี"

ลู่ซินถงรู้สึกท้อแท้ ซึ่งก็สมเหตุสมผลอยู่แล้ว ถ้าเป็นในโลกยุคปัจจุบัน อุตสาหกรรมคืออำนาจ ถ้าคุณอยากพัฒนาอุตสาหกรรม ใครเขาจะยอมให้เทคโนโลยีคุณง่ายๆ ล่ะ

ตอนนั้นเอง สาวน้อยหน้าตาสะสวยสูงไม่ถึงสามสิบเซนติเมตรก็โผล่หน้าออกมาจากทุ่งดอกไม้

เธอมีผมยาว สวมชุดเดรสสีชมพูประณีต มีโบผูกที่อก ด้านหลังมีปีกห้าสี รูปร่างบอบบางน่ารัก สวมรองเท้าบูตยาวบนเรียวขาขาวเนียน

เมื่อภูตดอกไม้เห็นลู่ซินถงมองมา ก็บินออกมาจากพุ่มดอกไม้อย่างเขินอาย มาเกาะที่ไหล่ของเจ้านาย เอาแก้มถูกัน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า "เจ้านายคะ~"

เห็นแบบนี้ ใจของลู่ซินถงก็ละลาย ใครจะทนความน่ารักของเจ้าตัวเล็กนี้ได้ล่ะ

เธอตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะต้องปกป้องอาณาเขตนี้ไว้ให้ได้

ถ้าจำเป็นจริงๆ ก็จะเอาน้ำผึ้งร้อยบุปผาเวทมนตร์ไปแลก แล้วไปจ้างกองกำลังทหารรับจ้างจากพวกคนพื้นเมืองมาช่วย

วิธีแก้ปัญหามันมีมากกว่าปัญหาเสมอ

"ลองดูกระดานจัดอันดับลอร์ดสวรรค์ประทานดีกว่า"

ลู่ซินถงสุ่มตั้งชื่อ ID ว่า 'สาวน้อยเวทมนตร์' ทุกคนในอันดับยังมีคะแนนเป็น 0 อยู่ ตอนนี้จึงจัดอันดับตามระดับความแข็งแกร่ง

จำนวนลอร์ดที่รอดชีวิตในเซิร์ฟเวอร์: 10,000 คน ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

แต่เมื่อเธอเห็น ID ของอันดับท็อป 3 เธอก็ถึงกับตกใจ

อันดับ 1 ผู้บัญชาการคณะทำงาน, อันดับ 2 ผู้บริหารคณะทำงาน, อันดับ 3 ผู้ตรวจการคณะทำงาน

พลังรวมทั้งหมดอยู่ที่ ระดับ 2 ทั่วไป

ในท็อป 10 ก็มีเกือบครึ่งที่ใช้คำนำหน้าว่าคณะทำงาน

"เป็นไปได้ยังไงกัน พวกเขาติดต่อกันได้ตั้งแต่ช่วงมือใหม่เลยเหรอ เว้นแต่ว่าจะมีวิธีสื่อสารข้ามระยะทางไกลๆ ได้"

ในชั่วขณะนั้น ลู่ซินถงเริ่มรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับคณะทำงานนี้ขึ้นมา

เมื่อเธอดูรางวัลของกิจกรรมประจำสัปดาห์ ม่านตาก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ "อันดับ 1 ได้ทรัพยากรพื้นฐาน 1000 หน่วย ทรัพยากรพิเศษ 100 หน่วย"

สิ่งนี้ทำให้เธอรู้สึกอยากแข่งขันขึ้นมา เมื่อดูอันดับของตัวเอง ก็พบว่าอยู่ที่ 5219

"เดี๋ยวสิ อาณาเขตของฉันแข็งแกร่งแค่นี้ ยังอยู่อันดับห้าพันกว่า แล้วไอ้พวกที่อยู่ข้างหลังฉันมันมัวทำอะไรกันอยู่เนี่ย"

ลู่ซินถงเต็มไปด้วยคำถาม รู้สึกแปลกๆ ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของเธอจะไม่ได้แย่ขนาดนั้น

เมื่อเธอเปิดช่องแชตของลอร์ด ก็พบว่ามีข้อความหลั่งไหลเข้ามามากมาย

พวกลอร์ดต่างพากันส่งข้อความขอซื้อและแลกเปลี่ยนทรัพยากรต่างๆ

"ใครมีอาหารบ้าง ประชากรฉันเกินร้อยแล้ว แบ่งไปขุดเหมืองครึ่งนึง พื้นที่เกษตรกรรมมีแค่แปลงเดียว ยังเก็บเกี่ยวไม่ได้เลย ตอนนี้เสบียงจะหมดแล้ว ความภักดีของลูกน้องกำลังลดลงด้วย"

"ใกล้ๆ ฉันมีเผ่ายักษ์กินคนอยู่ มีพวกมันระดับ 2 ตั้งสิบกว่าตัว บ้าเอ๊ย ใครมีของวิเศษระดับทั่วไปบ้าง ฉันให้ราคาสูงเลย"

"พี่น้องคนไหนมีของกินบ้าง ขอติดหนี้อาหารสัก 1 หน่วยก่อนสิ"

พอหมดช่วงมือใหม่ ลอร์ดทุกคนก็เลิกฝันหวาน ไม่มีใครพูดว่าจะกลับบ้าน หรือขอความช่วยเหลืออีก ทุกคนต้องพึ่งตัวเอง

ต่อให้เป็นคนที่อ่อนแอแค่ไหน พออดข้าวสักสองสามมื้อ ก็ต้องรวบรวมความกล้าออกไปสำรวจโลกภายนอก

คนที่กำลังจะอดตาย เพื่อให้มีชีวิตรอด เขาสามารถทำได้ทุกอย่าง พอมีความกล้า หน้าต่างสถานะของลอร์ดที่เป็นเหมือนสูตรโกง ก็จะยิ่งช่วยเสริมพลังให้แข็งแกร่งราวกับเสือติดปีก

ลู่ซินถงไม่รู้ว่าช่องแชตของเกมมีระบบแปลภาษาอัตโนมัติหรือเปล่า แต่จากข้อความที่สื่อออกมา ลอร์ดทั้งหมื่นคนในเซิร์ฟเวอร์นี้น่าจะเป็นคนจีนทั้งหมด

เธอรู้สึกเบาใจขึ้นมาบ้าง

จากข้อความขอความช่วยเหลือ ลู่ซินถงสังเกตเห็นว่าสินค้าที่เป็นที่ต้องการมากที่สุดของลอร์ดคือ อาหารและอาวุธชุดเกราะ ในใจก็เริ่มมีความคิดบางอย่าง

ในตอนนั้นเอง ที่หน้าช่องแชตของลอร์ด มีข้อความตัวอักษรสีทองอร่ามปักหมุดอยู่ในตำแหน่งที่สะดุดตาที่สุด ข้อความอื่นๆ ไม่สามารถดันมันลงไปได้เลย มันตั้งตระหง่านไม่ขยับเขยื้อน

ในชั่วพริบตา พวกลอร์ดทั้งหมดก็เกิดความฮือฮา