บทที่ 4 ไม่เข้าใจแอนิเมชันหรืออย่างไร

บทที่ 4 ไม่เข้าใจแอนิเมชันหรืออย่างไร

"คุณพูดถูกแล้ว"

คาวาโนะ อากิโนะเห็นพ้องกับคำกล่าวของยาสึโอกะ โทโมฮิโระจริงๆ

ทว่าเธอรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างรวดเร็ว "ความสุขนั้นถ่ายทอดง่าย แต่ความโศกเศร้านั้นทำได้ยาก และก็เพราะความยากลำบากนี้นี่เองที่ทำให้มันมีความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัด"

ยาสึโอกะ โทโมฮิโระถึงกับชะงักไป

เขาเหลือบมองคาวาโนะ อากิโนะพลางแค่นหัวเราะ "นั่นคือสิ่งที่คุณหนูคาวาโนะคิดอย่างนั้นหรือ"

"อืม" คาวาโนะ อากิโนะพยักหน้ารับ

"ถ้าอย่างนั้น ผมขอถามหน่อยเถอะว่า คุณหนูคาวาโนะมีความคิดเห็นอย่างไรต่อโครงการเอบีเคของพวกเรา" ยาสึโอกะ โทโมฮิโระจ้องเขม็งไปที่คาวาโนะ อากิโนะ น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นราวกับกำลังสะกดกลั้นอารมณ์โกรธเอาไว้

คาวาโนะ อากิโนะลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยออกมาในที่สุด "ถ้าพูดกันตามตรง โครงการเอบีเคของคุณค่อนข้างจะธรรมดาไปสักหน่อย เซนคาวะคงจะไม่ลงทุนในโครงการลักษณะนี้"

"ธรรมดาอย่างนั้นหรือ ธรรมดาตรงไหน ผมว่ามันแค่ไม่ถูกใจคุณหนูคาวาโนะมากกว่ามั้ง"

"สิ่งที่คุณพูดมาก็มีส่วนถูก มันไม่ค่อยตรงกับรสนิยมของฉันเท่าไหร่นัก"

"เหอะ ที่แท้คุณก็ตัดสินใจลงทุนตามความชอบส่วนตัวจริงๆ ด้วย"

"..."

"สรุปคือ คุณหนูคาวาโนะไม่ได้ตั้งใจจะลงทุนในโครงการของพวกเรา แต่กลับตั้งใจจะไปลงทุนในโครงการดีโอเอสของพวกเขางั้นสิ" น้ำเสียงของยาสึโอกะ โทโมฮิโระเริ่มแสดงความเกรี้ยวกราดออกมา

คาวาโนะ อากิโนะขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ยังคงตอบไปตามความสัตย์จริง "โครงการดีโอเอสนั้นคุ้มค่าแก่การลงทุนจริงๆ แต่เรื่องที่ว่าจะลงทุนหรือไม่นั้น ยังคงต้องผ่านขั้นตอนการหารือกันอีกหลายส่วน"

ยาสึโอกะ โทโมฮิโระเดือดดาลถึงขีดสุด เขาลุกพรวดพราดขึ้นมาทันที เสียงของเขาดังขึ้นกว่าเดิมหลายเดซิเบล "คุณหนูคาวาโนะ ผมว่าคุณไม่เข้าใจเรื่องแอนิเมชันเลยแม้แต่นิดเดียว และคุณก็ไม่เข้าใจเรื่องการลงทุนด้วย"

ขณะที่พูด เขาก็ก้าวเท้าไปข้างหน้าสองก้าว คว้าเอาเอกสารเสนอโครงการของตนเองคืนมา แล้วสะบัดหน้าเตรียมจะเดินจากไป

"เดี๋ยวก่อน"

คาวาโนะ อากิโนะปรายตามองยาสึโอกะ โทโมฮิโระ "คุณหมายความว่าอย่างไร"

ยาสึโอกะ โทโมฮิโระหยุดชะงัก หันกลับมาแล้วกล่าวว่า "ผมจะไปพบประธานบริษัทของคุณ"

"หือ" คาวาโนะ อากิโนะดูจะสับสนเล็กน้อย

"ขออภัยที่ต้องพูดตรงๆ แต่การที่มีคุณหนูคาวาโนะมาทำหน้าที่รับผิดชอบตรวจสอบการลงทุนถือเป็นการดูหมิ่นผมอย่างยิ่ง" ยาสึโอกะ โทโมฮิโระแค่นยิ้มหยัน

เขาไม่ได้พยายามปกปิดความโกรธของตนเองเลยแม้แต่น้อย หากคาวาโนะ อากิโนะไม่ใช่กรณีพิเศษ เขาคงจะเรียกชื่อตัวของเธอออกมาตรงๆ ไปแล้ว

ถึงกระนั้น คาวาโนะ อากิโนะก็ไม่ได้มีท่าทีโกรธเคืองเลยแม้แต่นิดเดียว

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ยาสึโอกะ โทโมฮิโระเดินไปถึงประตูห้องประชุมและกำลังจะก้าวออกไป เธอก็เอ่ยขึ้นมาทันควันว่า "ไปหาประธานก็ไม่มีประโยชน์หรอก เพราะฉันคือประธานของเซนคาวะแอนิเมชัน"

"เอ๋" ทาคากิ มาโคโตะอดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

ยาสึโอกะ โทโมฮิโระที่กำลังจะจากไปก็ตกอยู่ในอาการงุนงงอย่างเห็นได้ชัด

เขาหันกลับมาอย่างรวดเร็ว จ้องมองคาวาโนะ อากิโนะ แล้วเอ่ยอย่างไม่เชื่อสายตา "เป็นไปไม่ได้ ผมได้ยินมาว่าประธานของเซนคาวะแอนิเมชันนามสกุลจิฮาระ"

นามสกุลของเขาคือจิฮาระ และเขาเป็นผู้ชาย

เปลี่ยนมาเป็นคาวาโนะ อากิโนะตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

"ประธานคนก่อนนามสกุลจิฮาระจริงๆ นั่นแหละ แต่ตอนนี้เขาย้ายไปรับตำแหน่งที่อื่นแล้ว" คาวาโนะ อากิโนะอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ยาสึโอกะ โทโมฮิโระไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่ในใจของเขาคงกำลังสบถด่าทออยู่อย่างหนักเป็นแน่

บรรยากาศตกอยู่ในความกระอักกระอ่วนอยู่ชั่วครู่ แต่ไม่นานนักคาวาโนะ อากิโนะก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง "คุณชื่อยาสึโอกะ โทโมฮิโระใช่ไหม ในเมื่อคุณรู้สึกว่าการที่ฉันรับผิดชอบตรวจสอบการลงทุนเป็นการดูหมิ่นคุณ ถ้าอย่างนั้นเอบีเคก็ไม่ควรมาขอทุนจากเซนคาวะอีก ต่อให้คุณมา ก็จะไม่มีใครลงทุนให้คุณ"

ยาสึโอกะ โทโมฮิโระตัวสั่นเทาเล็กน้อย ก่อนจะพึมพำออกมาอย่างยอมจำนน "ไม่อยากมาก็ไม่ต้องมา การลงทุนประเภทที่ตัดสินตามรสนิยมส่วนตัวแบบนี้ ไม่ต้องทำเลยเสียยังจะดีกว่า"

พูดจบเขาก็รีบเดินจากไปทันที

เหลือเพียงทาคากิ มาโคโตะและคาวาโนะ อากิโนะอยู่ในห้องประชุมเท่านั้น

คาวาโนะ อากิโนะเบนสายตามายังทาคากิ มาโคโตะแล้วถามขึ้นมาทันที "ประธานทาคากิคิดเหมือนกันไหมว่า การตัดสินใจลงทุนของฉันขึ้นอยู่กับรสนิยมส่วนตัว"

"เรียกผมว่าทาคากิเถอะครับ" ทาคากิ มาโคโตะกล่าว "การที่คุณหนูคาวาโนะตัดสินใจลงทุนในโครงการของผมนั้นไม่ใช่เพราะรสนิยมส่วนตัวแน่นอน ควรจะบอกว่าคุณหนูคาวาโนะมีวิสัยทัศน์การลงทุนที่โดดเด่นไม่เหมือนใครมากกว่า ผมเชื่อว่าเซนคาวะแอนิเมชันจะเจริญรุ่งเรืองภายใต้การนำของคุณหนูคาวาโนะ และกลายเป็นผู้นำในบรรดาบริษัทวางแผนแอนิเมชันในเร็ววัน"

คาวาโนะ อากิโนะยิ้มรับโดยไม่แสดงความเห็น ก่อนจะเอ่ยว่า "ฉันขออ่านเอกสารเสนอโครงการของคุณอีกสักรอบได้ไหม"

"เชิญครับ" ทาคากิ มาโคโตะผายมือเป็นเชิงอนุญาต

คาวาโนะ อากิโนะไม่เอ่ยอะไรต่อ เธอเริ่มก้มหน้าก้มตาเปิดอ่านเนื้อหาในหน้าต่างๆ อีกครั้ง

ครั้งนี้เธอดูตั้งใจอ่านยิ่งกว่าเดิม ราวกับเกรงว่าจะพลาดรายละเอียดใดๆ ไป

ในระหว่างที่รอ ทาคากิ มาโคโตะอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า

แม้ว่าคู่แข่งจะถอยกลับไปแล้ว และคาวาโนะ อากิโนะจะบอกว่ามีความเป็นไปได้ที่จะลงทุน แต่มันก็เป็นเพียงความเป็นไปได้เท่านั้น ไม่ได้หมายความว่าจะได้รับทุนสนับสนุนอย่างแน่นอน

ส่วนสำคัญคือสิ่งที่กำลังจะตามมาต่อจากนี้

หนึ่งนาที สองนาที สามนาที...

เข็มนาฬิกาดูเหมือนจะเดินช้าลง

ในขณะที่ทาคากิ มาโคโตะเริ่มจะหมดความอดทน ในที่สุดคาวาโนะ อากิโนะก็เอ่ยขึ้นมาว่า "ประธานทาคากิ ใครเป็นคนเขียนบทที่แนบมากับโครงการของคุณอย่างนั้นหรือ"

บทที่ว่าก็คือบทโทรทัศน์นั่นเอง

ทาคากิ มาโคโตะรู้ดีว่าดีโอเอสนั้นมีจุดอ่อนในตัวของมันเอง เขาจึงแนบบทของสามตอนแรกมาด้วยเพื่อเพิ่มแต้มต่อในกระบวนการดึงดูดการลงทุน

เมื่อพิจารณาย้อนกลับไป บทที่แนบมานี้น่าจะเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้คาวาโนะ อากิโนะสนใจในโครงการของเขา

เขาตอบกลับไปในทันทีว่า "ผมเขียนบทนั้นด้วยตัวเองครับ"

"คุณเขียนสิ่งนี้ด้วยตัวเองงั้นหรือ"

"ใช่ครับ"

"แต่ฉันได้ยินมาว่าคุณเริ่มต้นจากการเป็นผู้ช่วยฝ่ายผลิต..."

"คุณหนูคาวาโนะเคยได้ยินเรื่องของผมมาด้วยหรือครับ"

"พอจะสืบทราบมาบ้าง"

"ผมมาจากสายงานผู้ช่วยฝ่ายผลิตก็จริง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผมจะเขียนบทไม่ได้ อันที่จริงผมยังเป็นแอนิเมเตอร์หลัก และจะเป็นคนดูแลทั้งเรื่องการออกแบบตัวละครรวมถึงการเขียนบทเองด้วย"

การออกแบบตัวละครหมายถึงภาพร่างต้นแบบตัวละครหรือเทมเพลต เนื่องจากแอนิเมชันเรื่องหนึ่งไม่สามารถทำให้สำเร็จได้ด้วยคนเพียงคนเดียว โดยปกติแล้วในแต่ละตอนจะมีภาพวาดหลักหลายภาพ ในกรณีเช่นนี้จึงจำเป็นต้องมีต้นแบบที่เป็นหนึ่งเดียวกัน มิเช่นนั้นหากเฟรมก่อนหน้าดูเป็นแบบหนึ่งแต่เฟรมถัดมาดูต่างไปอย่างสิ้นเชิง แอนิเมชันย่อมไม่สามารถสร้างออกมาได้

ทาคากิ มาโคโตะต้องการสร้าง คลานนาด ขึ้นมาใหม่ให้ใกล้เคียงกับต้นฉบับมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เขาอาจจะมอบหมายเรื่องอย่างการจัดวางภาพพื้นหลังให้คนอื่นทำได้ แต่สำหรับเรื่องบทและการออกแบบตัวละคร เขาต้องรับผิดชอบด้วยตัวเองอย่างแน่นอน

น่าเสียดายที่เขาไม่เคยทำหน้าที่เป็นผู้กำกับ และไม่มีเวลามากขนาดนั้น มิเช่นนั้นหากเขาได้ทำหน้าที่ผู้กำกับด้วยตนเอง ความแม่นยำในการสร้างผลงานชิ้นเดิมขึ้นมาใหม่คงจะสูงยิ่งกว่านี้

คาวาโนะ อากิโนะรู้สึกประหลาดใจในความสามารถอันหลากหลายของทาคากิ มาโคโตะ

เธอมีความสงสัยอยู่บ้าง แต่นั่นก็เพียงแค่นั้น เธอไม่ได้เอ่ยถามทาคากิ มาโคโตะเพื่อขอยืนยันความจริง

หลังจากนิ่งคิดครู่หนึ่ง เธอก็เอ่ยว่า "ประธานทาคากิ โครงการของคุณนั้นมีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัดจริงๆ แต่สิ่งที่ยาสึโอกะ โทโมฮิโระพูดก่อนหน้านี้ก็มีส่วนถูก ด้วยขีดความสามารถของทีมดีโอเอสของคุณ มันจะเป็นเรื่องยากลำบากอย่างยิ่งที่จะทำให้แอนิเมชันเรื่องนี้ประสบความสำเร็จและทำยอดขายได้เกินหนึ่งหมื่นชุด ดังนั้นฉันจึงมีข้อเสนอแนะประการหนึ่ง และไม่แน่ใจว่าคุณจะยอมรับได้หรือไม่"

"เรื่องอะไรหรือครับ" ทาคากิ มาโคโตะถามอย่างร้อนรน

"ฉันหวังว่าจะให้บริษัทที่มีความสามารถมากกว่านี้มาเป็นผู้ผลิตแอนิเมชันเรื่องนี้"

คาวาโนะ อากิโนะกล่าวต่อ "แน่นอนว่าคุณคือผู้อำนวยการสร้างแอนิเมชันเรื่องนี้ และคุณจะเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องบทด้วยตนเอง ส่วนเรื่องการออกแบบตัวละคร หากคุณสามารถทำได้ คุณก็ทำไป แต่ถ้าทำไม่ได้ คุณก็ส่งต่อให้คนอื่นดูแลแทน ทางดีโอเอสของคุณสามารถมีส่วนร่วมในการผลิตได้เช่นกัน แต่ต้องอยู่ในฐานะบริษัทร่วมผลิต คุณคิดอย่างไรกับข้อเสนอนี้"

"ผม..." ทาคากิ มาโคโตะเกือบจะอดใจสบถออกมาไม่ได้