บทที่ 81 ขีดจำกัดของ อิบุ ชินจิ

บทที่ 81 ขีดจำกัดของ อิบุ ชินจิ

“ทาจิบานะ คิปเปย์ ได้แต้ม 15–0”

ยูกิ ซาโตรุ หรี่ตาลง สไตล์การเล่นของ ทาจิบานะ คิปเปย์ นั้นเหนือกว่าจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นลูกเสิร์ฟหรือลูกรีเทิร์น โมเมนตัมของเขาก็ดุดัน ท่าธรรมดาๆ กลับเปล่งประกายด้วยสไตล์ใหม่เอี่ยมเมื่ออยู่ในมือเขา

ฉายา คู่หูคิวชู ไม่ได้มีไว้ประดับบารมีเฉยๆ จริงๆ ด้วย

ปัง!

โดยไม่ต้องรอนาน ลูกเสิร์ฟที่สองก็ถูก ทาจิบานะ คิปเปย์ ตีออกไป

ลูกเทนนิสราวกับลูกศรที่หลุดจากแหล่ง ทะลวงผ่านครึ่งคอร์ตไปในพริบตา; เป็นการโจมตีที่หนักหน่วงและทรงพลังอีกแล้ว

ตึก ตึก

อย่างไรก็ตาม หลังจากเผชิญกับลูกเมื่อครู่นี้ อิบุ ชินจิ ก็มีวิธีรับมืออยู่ในใจแล้ว

จะรับมือกับเทนนิสสายพลังยังไงน่ะเหรอ? เขาคิดมาตรการรับมือไว้เป็นชุดแล้วตั้งแต่ตอนที่แข่งกับ อิชิดะ เท็ตสึ

เขาเปลี่ยนฟุตเวิร์กและก้าวไปข้างหน้าเพื่อรับลูก

ปัง!

ในขณะที่ลูกกำลังลอยขึ้น แร็กเก็ตในมือของ อิบุ ชินจิ ก็ถูกหวดออกไปแล้ว กล้ามเนื้อแกนกลางของเขาเกร็งและบิด ใช้พลังจากเอวและข้อมืออย่างเต็มที่

หน้าไม้แทบจะลากไปตามด้านล่างของลูกขณะที่มันเคลื่อนที่

ฟุ่บ~

ไม่เพียงแต่เขาจะตีลูกนี้ซึ่งมีสปินที่รุนแรงกลับไปด้วยลูกไดรฟ์โดยตรงเท่านั้น แต่เขายังแอบใส่สปินพิเศษเข้าไปในวินาทีที่ลูกออกจากหน้าไม้อีกด้วย

คนส่วนใหญ่ไม่สังเกตเห็นรายละเอียดนี้เลยสักนิด; มีเพียงสีหน้าของ คามิโอะ อากิระ และ อิชิดะ เท็ตสึ เท่านั้นที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

อาการชาชั่วขณะ กำลังจะเริ่มทำงานแล้ว!

ตราบใดที่ไม่สามารถทำแต้มได้ในระยะเวลาอันสั้น พวกเขาจะค่อยๆ ถูกดึงเข้าสู่จังหวะของ ชินจิ ระหว่างการแรลลี่อย่างต่อเนื่อง

เมื่อต้องเผชิญกับท่าแบบนี้เป็นครั้งแรก แม้แต่ ทาจิบานะ คิปเปย์ ผู้เล่นระดับชาติ ก็ยังต้องประหลาดใจไปพักใหญ่เลยล่ะ!

“หึ ช้าไปแล้ว!”

มือขวาของ ทาจิบานะ คิปเปย์ ตกลง และร่างกายอันปราดเปรียวของเขาก็ไปปรากฏอยู่ในวิถีลูกในพริบตา ด้วยโมเมนตัมของการวิ่ง จู่ๆ เขาก็หวดแร็กเก็ตอย่างรุนแรง

ปัง!

ลูกเทนนิสพุ่งข้ามตาข่ายด้วยความเร็วสูงสุดและกระแทกพื้นอย่างดุดัน พลังของมันไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตาม คราวนี้ อิบุ ชินจิ เตรียมตัวมาดี ประกายแสงเย็นเยียบวาบขึ้นในดวงตาของเขา

เขารีบปรับตำแหน่งและท่าทางของตัวเอง ใช้พลังจากขาและเอวเพื่อหวดแร็กเก็ตไปทางขวาด้านหน้า ด้วยการตี แบ็กแฮนด์สไลซ์ เขาหักล้างโมเมนตัมของลูกในขณะที่ใส่สปินตรงกันข้ามเข้าไป

ปัง!

ปัง!

การแรลลี่ผ่านไปสามสี่ครั้ง ทาจิบานะ คิปเปย์ ยังคงท่าทีการบุกตลอดเวลา หวดลูกไปตามตำแหน่งต่างๆ ในฝั่งตรงข้ามอย่างรุนแรง

ในทางกลับกัน อิบุ ชินจิ เปรียบเสมือน มือตัด ในการแข่งขันเทเบิลเทนนิส คอยคุมสถานการณ์อย่างใจเย็นและรับมือกับการโจมตีอันดุดันราวกับภูเขาไฟระเบิดด้วยการตีลูกสไลซ์อย่างต่อเนื่อง

ฟุ่บ!

เขาใส่สปินพิเศษอีกลูกเข้าไปในลูกรีเทิร์นของเขา ตีลูกไปทางครึ่งคอร์ตซ้ายของ ทาจิบานะ คิปเปย์

ปึก!

ทาจิบานะ คิปเปย์ หวดแร็กเก็ตตามปกติเพื่อรับลูก แต่วินาทีที่ลูกปะทะกับหน้าไม้ ความรู้สึกชาหนึบก็แล่นพล่านไปทั่วมือขวาของเขาทันที

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันขณะที่แร็กเก็ตเอียงเล็กน้อย แทบจะหลุดจากมือเขาไป

แต่ ทาจิบานะ คิปเปย์ ก็เป็นผู้เล่นที่มีประสบการณ์จริงๆ มือซ้ายของเขารีบเลื่อนขึ้นมา จับด้ามจับไว้ในจังหวะสำคัญ

ด้วยการจับแร็กเก็ตสองมือ เขาดึงลูกไปในแนวทแยง

ตึก ตึก

ร่างของ อิบุ ชินจิ ตามมาติดๆ อย่างเร่งรีบ เขาเชื่อว่าคู่แข่งจะไม่ยอมเสียแต้มไปง่ายๆ; ท่าไม้ตายของเขารออยู่ข้างหลังแล้ว

สายลมอ่อนๆ พัดผ่านผมสีน้ำเงินเข้มบนหน้าผากของเขา เผยให้เห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความดุดัน

ด้วยแร็กเก็ตที่เอียง วินาทีที่ลูกกระดอนขึ้น แขนที่ยกขึ้นของเขาก็สไลซ์ลงมาอย่างเฉียบคม

ฟุ่บ!

พระจันทร์เสี้ยวสีทอง ปรากฏขึ้นบนคอร์ตในทันที ลูกดิ่งลงอย่างรวดเร็วหลังจากข้ามตาข่าย สร้างสปินที่รุนแรงอย่างเหลือเชื่อในวินาทีที่มันแตะพื้น

ในวินาทีถัดมา

ราวกับได้รับความช่วยเหลือจากสายลมอ่อนๆ ลูกพุ่งทะยานขึ้นไปราวกับอินทรีเมฆาแหวกอากาศ!

ทาจิบานะ คิปเปย์ เงยหน้าขึ้นมองลูกที่บินสูงเลยรั้วลวดตาข่ายออกไป โดยไม่รู้ว่ามันจะไปตกที่ไหน

“15–15”

สายตาของ คิระ ไทโซ อ้อยอิ่งอยู่ที่ อิบุ ชินจิ นานกว่าปกติเล็กน้อย เขาค่อยๆ เขียนคำว่า “สปิน” ด้วยปากกาและทำเครื่องหมายไว้ข้างๆ

และในกลุ่มฝูงชน

ดวงตาของ คิระ ยาสุยูกิ แสดงออกถึงความประหลาดใจ; พระจันทร์เสี้ยวสีทอง ดูเหมือนจะส่องสว่างบนใบหน้าของเขา

เป็นท่าที่น่าทึ่งอะไรขนาดนี้!

“น่าสนใจดีนี่ เทคนิคที่ทำให้ลูกกระโดดขึ้นมากะทันหันแบบนี้ คล้ายๆ กับ เทพซ่อนหา ของ จิโตเสะ เลยแฮะ!”

ทาจิบานะ คิปเปย์ มองไปที่ อิบุ ชินจิ ฝั่งตรงข้าม รู้สึกประหลาดใจปนยินดีเล็กน้อย จากนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างร่าเริง

จากนั้น จุดศูนย์ถ่วงของเขาก็เปลี่ยนไปกะทันหัน ลูกทะยานออกจากมือเขา และเขาก็หวดแร็กเก็ตลงมาอย่างหนักหน่วง

ปัง!

“15–30!”

“15–40!”

ในการแรลลี่ครั้งต่อๆ มา อิบุ ชินจิ ก็ทำตามเดิม โดยเริ่มจากการใช้สไตล์การเล่นสไลซ์ผสมผสานกับ อาการชาชั่วขณะ เพื่อเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านการป้องกัน

เขากำลังรอให้แขนของ ทาจิบานะ คิปเปย์ แสดงอาการผิดปกติ ก่อนที่จะถึงเวลาทำแต้มด้วย ลูกรีเทิร์นอินทรีเมฆา

“ตอนนี้แหละ!”

เมื่อเห็นมือขวาของ ทาจิบานะ คิปเปย์ สั่น ประกายแสงอันเฉียบคมก็วาบขึ้นในดวงตาของ อิบุ ชินจิ และแขนของเขาก็สไลซ์ออกไปทันที

ฟุ่บ~

ลูกรีเทิร์นอินทรีเมฆา!

พระจันทร์เสี้ยวสีทอง ปรากฏขึ้นบนคอร์ตอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ลูกจะตกลงมารูม่านตาของ อิบุ ชินจิ ก็หดตัวลง

ฟิ้ว!

จู่ๆ ทาจิบานะ คิปเปย์ ก็โน้มตัวไปข้างหน้า จุดศูนย์ถ่วงของเขาลดต่ำลง ด้วยการสว่างวาบของร่างกาย เขาพุ่งไปถึงหน้าเน็ต

ในเวลานี้ ลูกเพิ่งจะกระทบพื้นและกำลังหมุนอย่างรุนแรงเสียดสีกับพื้นผิว

ฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นจากพื้น

ฟุ่บ...

เงาสีเหลืองของลูกกระดอนขึ้นมากะทันหัน แต่แร็กเก็ตสีดำก็สกัดกั้นมันไว้กลางทาง

“เห็นมาตั้งหลายรอบแล้ว ยังไงฉันก็ต้องจำทางได้อยู่แล้วน่า!”

ในวินาทีที่ปะทะ แสงอันดุเดือดก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของ ทาจิบานะ คิปเปย์ สปินที่รุนแรงถูกพลังอันบ้าคลั่งของเขาบดขยี้

เมื่อนกอินทรีตัวน้อยบินอยู่บนฟ้าก็คงทำอะไรไม่ได้จริงๆ แต่ตอนนี้ราชสีห์จับมันได้แล้ว ยังคิดจะหนีอีกเหรอ?!

ปัง!

ลำแสงสีเหลืองทะลวงผ่านคอร์ตไปในพริบตา ระเบิดลงที่เท้าของ อิบุ ชินจิ

“เขาใช้ ซุปเปอร์ฮาล์ฟวอลเลย์ ตี ลูกรีเทิร์นอินทรีเมฆา ของ ชินจิ กลับไปเหรอเนี่ย!” คามิโอะ อากิระ อุทาน

“30–40!”

“40–40!”

“เกม ทาจิบานะ คิปเปย์ 1–0!”

“สมกับเป็นชายที่ถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งใน คู่หูคิวชู จริงๆ ทาจิบานะ คิปเปย์ นี่แข็งแกร่งชะมัด...”

สายตาของ อิบุ ชินจิ สั่นไหวเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะคาดไว้แล้วว่า ลูกรีเทิร์นอินทรีเมฆา จะต้องถูกทำลาย แต่ช่วงเวลานี้ก็ยังมาถึงเร็วเกินไปอยู่ดี

แต่เขาจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ; เขาต้องจัดกระบวนการบุกใหม่!

ปัง!

อิบุ ชินจิ ถือแร็กเก็ตในแนวนอนและสไลซ์จากบนลงล่าง เปิดใช้งาน อาการชาชั่วขณะ!

ถ้า ลูกรีเทิร์นอินทรีเมฆา คือหอกสำหรับจู่โจม สไตล์การเล่น อาการชาชั่วขณะ...ซึ่งใช้การสไลซ์เพื่อสลายพลังและใช้สปินสลับกันไปมา...ก็คือโล่สำหรับป้องกันของเขา

“อ่อนหัดเกินไปแล้ว!”

จู่ๆ เสียงของ ทาจิบานะ คิปเปย์ ก็ดังก้องในหูเขา ขนที่หลังของ อิบุ ชินจิ ลุกซู่ขึ้นมาทันที ราวกับกำลังถูกราชสีห์จ้องมองอยู่!

ปัง!

ราวกับลาวาจากภูเขาไฟระเบิด ลูกเทนนิสของ ทาจิบานะ คิปเปย์ แผ่ออร่าแห่งการระเบิดออกมา ทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้าอย่างรุนแรง

“หนักจัง!”

แร็กเก็ตในมือของเขาถูกกระแทกอย่างจัง ก่อนที่เขาจะทันได้ใช้เทคนิคสลายพลัง พลังราวกับลูกปืนใหญ่นั้นก็ระเบิดขึ้นบนหน้าไม้เสียแล้ว

“เกม ทาจิบานะ คิปเปย์ 2–0!”

แข็งแกร่ง... แข็งแกร่งเกินไปแล้ว...

นี่คือความแข็งแกร่งที่แท้จริงของผู้เล่น ระดับชาติ งั้นเหรอ...

หัวใจทั้งดวงของ อิบุ ชินจิ สั่นสะท้านไปหมดแล้ว!

จาก ทาจิบานะ คิปเปย์ เขาได้สัมผัสถึงความรู้สึกไร้พลังนั้นอีกครั้ง

ปัง!

“เกม ทาจิบานะ คิปเปย์ 3–0!”

หยาดเหงื่อเม็ดโตไหลลงมาจากหน้าผากของเขา ในเวลาไม่ถึงสิบนาทีสั้นๆ อิบุ ชินจิ ก็เสียไปแล้วสามเกมรวด

“ไม่มีช่องโหว่เลยแม้แต่นิดเดียว”

ไม่ว่าจะใช้มุมไหนหรือเทคนิคอะไร คู่แข่งก็สามารถเปิดการโจมตีอันรุนแรงอย่างเหลือเชื่อได้เสมอ ราวกับว่าไม่มีคำว่าป้องกันอยู่ในหัวเลย!

เทนนิสของเขาถูกฉีกเป็นชิ้นๆ อย่างสมบูรณ์แบบ...

ก่อนการแข่งขัน อิบุ ชินจิ กระตือรือร้นที่จะเผชิญหน้ากับผู้เล่น ระดับชาติ

แต่ในเวลาเพียงสิบนาทีสั้นๆ หัวใจที่ลุกโชนของเขาก็ไม่สามารถทนต่อความเย็นชาและความโหดร้ายของความเป็นจริงได้

“นี่คือ... ขีดจำกัดที่ฉันไปถึงได้งั้นเหรอ?”

ปัง!

ลูกเทนนิสระเบิดที่เท้าของเขาราวกับลูกปืนใหญ่

“เกม ทาจิบานะ คิปเปย์ 4–0!”

ปัง!

“เกม ทาจิบานะ คิปเปย์ 5–0!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน