บทที่ 63 - คาร์เลนเดินทางมาถึง อัลบาร์นา ผู้ซื่อสัตย์ของเขา

บทที่ 63 - คาร์เลนเดินทางมาถึง "อัลบาร์นา" ผู้ซื่อสัตย์ของเขา

และข่าวการสังหารหมู่ที่โยมิร่ากระทำในเมืองอีวิคอล ก็ถูกส่งผ่านข้อความทางทหารที่เข้ารหัสหลายชั้น ไปถึงขบวนกองเกียรติยศที่กำลังมุ่งหน้าไปยังอัลบาร์นาด้วยความเร็วสูงสุด

บนที่ราบห่างจากเมืองหลวงประมาณสิบกิโลเมตร ดวงอาทิตย์แผดเผา กองทหารที่เรียงรายกันอย่างเคร่งขรึมกำลังเคลื่อนทัพไปข้างหน้าอย่างช้าๆ

ที่ด้านหน้าสุด รถหุ้มเกราะลายพรางทะเลทรายหลายคันนำทาง ตัวรถประทับตราสัญลักษณ์เฉพาะของกลุ่มทหารแดนเหนือ ทหารชั้นยอดพร้อมอาวุธครบมือทั้งสองข้างกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยแววตาที่เย็นชา

ตรงกลางขบวน

รถศึกที่หรูหราอลังการคันหนึ่งกำลังแล่นไปอย่างมั่นคง ตัวรถทำจากโลหะผสมพิเศษ หน้าต่างปิดสนิท ตัดขาดจากความร้อนอบอ้าวภายนอกอย่างสิ้นเชิง

คาร์เลนเอนกายพิงพนักเก้าอี้อันอ่อนนุ่ม เล่นมีดสั้นในมือไปมาอย่างสบายอารมณ์ ใบมีดเปล่งประกายแสงเย็นเยียบ สะท้อนให้ใบหน้าอันหล่อเหลานั้นดูเย็นชายิ่งขึ้น

"ฝ่าบาท! รายงานด่วนจากกองทัพที่ 2!"

ผู้ติดตามหยิบรายงานลับออกมาแล้วเดินไปข้างหน้า ก่อนจะยื่นให้คาร์เลนด้วยความเคารพ

หืม?

รายงานด่วนจากกองทัพที่ 2 งั้นเหรอ?

เขาคลี่กระดาษจดหมายออก กวาดสายตามองตัวอักษรบนนั้นอย่างรวดเร็ว ในดวงตาอันลึกล้ำคู่นั้นไม่มีความหวั่นไหวใดๆ มีเพียงรอยยิ้มพึงพอใจบางๆ ที่ลามออกจากมุมปาก

"ไอ้หนูโยมิร่านี่ ช่างได้ใจฉันจริงๆ!"

การใช้การฆ่าหยุดการฆ่า ไม่เคยเป็นเพียงแค่คำพูดลอยๆ ในเมื่อพวกขุนนางเก่า โจรทะเลทราย และชาวบ้านที่ก่อความวุ่นวายเหล่านี้ คิดจะรวมหัวกันต่อต้าน ก็ต้องเตรียมตัวเตรียมใจที่จะถูกบดขยี้จนกลายเป็นเนื้อบด

"ถ่ายทอดคำสั่งฉัน เรื่องที่เมืองอีวิคอลไม่ต้องปิดบัง ให้ประกาศให้ทั่วทั้งอลาบาสตาได้รับรู้ทันที

ใครก็ตามที่กล้ามีความคิดต่อต้านแม้เพียงนิด หรือบังอาจคิดจะล้มล้างการปกครองใหม่ นี่... คือจุดจบ!"

"รับทราบ!" ผู้ติดตามพยักหน้า รับคำสั่งแล้วรีบหันหลังกลับไปทันที ไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย

คาร์เลนเอนพิงพนักเก้าอี้ รอยยิ้มที่มุมปากยิ่งเข้มขึ้น

เสียงโหยหวนของผู้อ่อนแอ ราษฎรที่ยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง นี่แหละคือการปกครองที่เขาต้องการ อำนาจเบ็ดเสร็จ การควบคุมอย่างเด็ดขาด ไม่ยอมให้มีการขัดขืนแม้แต่น้อย และยิ่งไม่อนุญาตให้มีภัยคุกคามแอบแฝงใดๆ ทั้งสิ้น

"ฝ่าบาท กองกำลังอารักขาแนวหน้าส่งข่าวกลับมาว่า เมืองหลวงอัลบาร์นาอยู่ตรงหน้าแล้ว เราเดินทางอีกเพียงครึ่งชั่วโมงก็จะถึงประตูเมืองหลัก

บรรดาขุนนางเก่าของอลาบาสตาที่ยอมสวามิภักดิ์ได้มารวมตัวกันที่ประตูเมืองหลักตามที่ได้จัดการไว้ก่อนหน้านี้ พวกเขายังได้เตรียมพิธีต้อนรับเข้าเมืองอย่างยิ่งใหญ่ เพื่อแสดงให้เห็นถึงความชอบธรรมในการเข้ายึดครองเมืองหลวงของฝ่าบาท!"

"นอกจากนี้... การป้องกันภายในเมืองได้รับการรับช่วงต่อจากกองพลสารวัตรทหารอย่างเต็มรูปแบบแล้ว การวางกำลังไม่มีข้อบกพร่องใดๆ กองกำลังที่ไม่สงบที่ตรวจสอบพบก่อนหน้านี้ ถูกจัดการอย่างลับๆ ไปหมดแล้ว พื้นที่รัศมีสามกิโลเมตรรอบประตูเมืองถูกประกาศกฎอัยการศึก สามารถรับประกันได้ว่าฝ่าบาทจะเข้าเมืองได้อย่างราบรื่นโดยไม่มีอุบัติเหตุใดๆ

แต่ทว่า... บรรดาขุนนางและตระกูลใหญ่ที่มาต้อนรับเหล่านี้ อาจจะยังมีการติดต่อกันลับๆ อยู่!"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงของแอเรียล วีนก็หยุดชะงักเล็กน้อย รอการตัดสินใจของคาร์เลนอย่างเงียบๆ

"ฉันกลัวพวกเขาติดต่อกันงั้นเหรอ?"

"น้ำใสสะอาดเกินไปย่อมไร้ปลา คนที่เข้มงวดเกินไปย่อมไร้เพื่อน!"

"ตราบใดที่เป็นมนุษย์ ก็ต้องมีความปรารถนา ต้องมีความทะเยอทะยานอย่างแน่นอน!"

คาร์เลนได้ยินดังนั้นก็ลุกขึ้นยืน พลังที่บดขยี้ทุกสิ่งแผ่ซ่านออกจากร่างในพริบตา อากาศภายในรถหุ้มเกราะราวกับจะหยุดนิ่ง

เขาก้าวเดินไปที่หน้าต่างรถ เอื้อมมือเปิดผ้าม่านออกเล็กน้อย มองไปยังโครงร่างของเมืองหลวงอัลบาร์นาที่มองเห็นลางๆ อยู่ไกลๆ ด้วยสายตาของจักรพรรดิที่มองโลกอยู่เบื้องล่าง

อัลบาร์นา

เมืองหลวงของอลาบาสตา

ศูนย์กลางอำนาจของอาณาจักรทะเลทรายอันกว้างใหญ่แห่งนี้ จากนี้ไปจะตกเป็นของเล่นในกำมือของเขาอย่างสมบูรณ์

พวกขุนนางเก่า ตระกูลผู้ดีมีชื่อเสียงเหล่านั้น ก็เป็นแค่พวกนกสองหัวที่กลัวตายรักตัวกลัวตายเท่านั้นแหละ

"แอเรียล! เธอติดตามฉันมาหลายปีน่าจะรู้ดี ฉันอดทนมานานขนาดนี้กว่าจะลงมือ ก็เพื่อสิ่งที่เรียกว่าความชอบธรรมนี่แหละ

ในเมื่อตอนนี้ฉันได้รับความชอบธรรมในนามนี้มาแล้ว เธอลองทายดูสิว่าฉันจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพวกโง่พวกนั้นหรือเปล่า?"

ในเมื่อตอนนี้เขาทำสำเร็จแล้ว จะตระบัดสัตย์แล้วจะเป็นไรไป? วันข้างหน้าย่อมมีปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่มาคอยแก้ต่างให้เอง

เขาคือผู้ว่าการแดนเหนือผู้สูงส่ง และยังเป็นกัปตันผู้กุมบังเหียนของอลาบาสตา เป็นที่รู้กันดีว่า... คาร์เลนเป็นคนไม่รักษาสัญญา

ตอนจนก็หลอกลวงต้มตุ๋น พอรวยก็ไม่เห็นหัวใคร

ตอนลำบากก็หักหลังเพื่อน ตอนตกที่นั่งลำบากก็วางแผนทำร้ายคนอื่น

ดังนั้นหลังจากประสบความสำเร็จแล้ว สิ่งแรกที่ต้องทำคืออะไร?

เลี้ยงเมียน้อย ลืมกำพืด รังแกผู้อ่อนแอ ซ้ำเติมคนล้ม ได้คืบจะเอาศอก หลงระเริงในความหรูหรา ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย ทำตามอำเภอใจ เกียจคร้าน เอาแต่กินกับนอน หน้าเงิน บีบบังคับ ใช้ตำแหน่งหน้าที่แก้แค้นส่วนตัว โลภมาก รวยแล้วใจดำ ตระหนี่ถี่เหนียว เสร็จศึกฆ่าขุนพล คิดเล็กคิดน้อย ไม่สนเหตุผล วางมาดหยิ่งยโส เนรคุณ เหยียบย่ำคนต่ำต้อยยกย่องคนสูงส่ง และ... ดูแลพี่สะใภ้

ไม่สิ... ต้องเปลี่ยนคำพูดใหม่ คำพูดที่ส่งผลกระทบต่อความสามัคคีของมิตรสหายนักอ่านห้ามพูดเด็ดขาด

ควรเรียกว่า "แสวงหาเพื่อนคู่คิดทางอารมณ์ ค้นหาตัวตนใหม่ แสดงท่าทีของผู้แข็งแกร่ง ยุติความยากลำบากตามสถานการณ์ กล้าที่จะก้าวข้ามขีดจำกัด ให้ความสำคัญกับคุณภาพชีวิต เพลิดเพลินกับความสุขในชีวิต ทำตามความปรารถนาในใจ สนุกกับช่วงเวลาอันแสนสบาย

เห็นคุณค่าของผลผลิตจากแรงงาน ยึดมั่นในจุดยืนและหลักการ ปกป้องศักดิ์ศรีส่วนบุคคล มุ่งเน้นการพัฒนาตนเอง ยึดมั่นในบรรทัดฐานการจัดการเงิน บอกลาอดีตอย่างเด็ดขาด ให้ความสำคัญกับการควบคุมรายละเอียด แสดงทัศนคติที่แท้จริง เผยออร่าความมั่นใจ สลัดพันธนาการของความสัมพันธ์ทางสังคม คัดกรองการเข้าสังคมอย่างแม่นยำ และรักษาความอบอุ่นในครอบครัว"

"ผู้ใต้บังคับบัญชาเข้าใจแล้ว!" แอเรียลพยักหน้า เห็นด้วยกับคำพูดของคาร์เลน

แต่คิดไปคิดมาก็จริง ฝ่ายตนได้รับความชอบธรรมมาแล้ว จะไปสนใจพวกกบฏ "ราชวงศ์ก่อน" ไปทำไม?

เพื่อนสนิทก็มีไว้เพื่อขายไม่ใช่หรือไง?

"จริงสิ! ช่วงนี้เธอได้ทบทวนบทเรียนบ้างหรือเปล่า?"

คาร์เลนรูดผ้าม่านลง และหันสายตากลับมาที่แอเรียล วีนอีกครั้ง

"หา??? บทเรียนอะไร?"

แอเรียลชะงักไปเล็กน้อย และมองคาร์เลนด้วยความสับสน

"ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเธอไม่ได้เรียน 'บทเรียน' มาให้ดีๆ เดี๋ยวฉันจะสอบเธอเดี๋ยวนี้เลย

มา——

เป่าแตรให้ฉันหน่อยสิ ให้ฉันดูหน่อยว่าเทคนิคเธอถดถอยลงหรือเปล่า!"

คาร์เลนจุดซิการ์ กางขาออกและวางเท้าข้างหนึ่งบนโต๊ะ จากนั้นก็หลับตารอการปรนนิบัติจากแอเรียล วีน

เอ๋?

ใบหน้าของแอเรียลเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย เธอเข้าใจทันทีว่า "บทเรียน" ที่เขาพูดถึงคืออะไร

"ฝ่า... ฝ่าบาท ข้างนอกยังมีคนอยู่นะคะ... แบบนี้มันจะดีเหรอคะ!"

"ถ้าไม่มีคนฉันก็ไม่อยากทำหรอก ยังไงพวกเขาก็มองไม่เห็นอยู่แล้ว ที่ต้องการก็คือความตื่นเต้นนี่แหละ ถ้าไม่เล่นให้มันวิตถารสักหน่อย ก็ไม่มีอารมณ์หรอก!" คาร์เลนโบกมือ ส่งสัญญาณว่าการ "สอบ" เริ่มต้นได้แล้ว

แอเรียลกลอกตาใส่เขา จากนั้นก็หยิบยางมัดผมขึ้นมารวบผม