ตอนที่ 852 ตอนพิเศษ: ฉู่เทียนเย่ (31)

ตอนที่ 852 ตอนพิเศษ:  ฉู่เทียนเย่ (31)

น่าเสียดายที่เสิ่นรั่วจิงเป็นคนขี้เกียจเกินไป เขาเองก็ไม่รู้ว่าเธอจะยอมมาหรือเปล่า

ฉู่เทียนเย่ลูบคางตัวเอง

จากนั้นเขาก็ยิ้มออกมา

ถ้าเป็นเพราะเขา แม่ไม่มีทางมาแน่ๆ

แต่ถ้ามาหาลูกสะใภ้ล่ะ?

ด้วยนิสัยของแม่ เธอต้องมาผสมโรงด้วยอย่างแน่นอน!

เมื่อคิดได้ดังนั้น  ฉู่เทียนเย่ก็หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วส่งข้อความหาเสิ่นรั่วจิง 【แม่ครับ ลูกสะใภ้ของแม่กำลังถ่ายรายการวาไรตี้ครอบครัวอยู่ที่นี่ อยากให้แม่มาช่วยเป็นกำลังใจให้หน่อย ได้ไหมครับ】

เสิ่นรั่วจิงตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว 【ไม่มีปัญหา ที่ไหนล่ะ จะให้แม่ไปเมื่อไหร่】

ว่าแล้วเชียว!

ฉู่เทียนเย่ยกยิ้มมุมปากแล้วพิมพ์ตอบกลับไป 【มาตอนนี้เลยครับ เดี๋ยวผมส่งที่อยู่ไปให้ อ้อ แล้วก็รบกวนซื้ออาหารเย็นมาฝากพวกเราด้วยนะครับ】

การตบหน้าคนอื่น หากทำได้เร็วหน่อย แล้วจะรอช้าไปทำไมล่ะ?

เขาแทบรอไม่ไหวที่จะได้เห็นสีหน้าของคนพวกนั้น ตอนที่รู้ว่าไอดอลของพวกเขาคือแม่แท้ๆ ของเขาเอง!

แต่ทว่า ทันทีที่เขากดส่งข้อความไป เสิ่นรั่วจิงก็ตอบกลับมาว่า 【ไม่มีเวลาหรอก แม่อยู่ต่างประเทศ อีกสี่วันถึงจะกลับ】

ฉู่เทียนเย่ "..."

มุมปากของเขากระตุกเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไป 【งั้นอีกสี่วันแม่ค่อยมานะครับ】

【ตกลง!】

หลังจากเก็บโทรศัพท์ด้วยความผิดหวัง  ฉู่เทียนเย่กำลังจะหันไปพูดอะไรบางอย่างกับซูเหยียน ทว่าเสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้นเสียก่อน

"ต้องเป็นคุณชายเหอแน่ๆ รีบไปเปิดประตูเร็วเข้า!"

คุณนายซูสะกิดซูชิงเหยียน ซูชิงเหยียนยิ้มอย่างขวยเขินก่อนจะรีบวิ่งไปเปิดประตู

ชายหนุ่มหน้าตาหมดจดในชุดสูทสีดำยืนอยู่ด้านนอก ท่าทางดูเหมือนลูกผู้ดีมีตระกูล เมื่อเห็นซูชิงเหยียน เขาก็ยิ้มบางๆ "ชิงเหยียน ขอโทษที่มาสายนะ คุณคงหิวแย่แล้วใช่ไหม"

ซูชิงเหยียนรีบส่ายหน้า "หิวนิดหน่อยค่ะ รีบเข้ามาข้างในเถอะ"

เหอหย่งเซิงเดินเข้ามาและกล่าวทักทายทุกคนอย่างสุภาพ

คุณนายซูกับนายท่านซูรีบเดินเข้าไปหาอย่างกระตือรือร้นและเริ่มพูดคุยทักทายอย่างชื่นมื่น

เหอหย่งเซิงมีท่วงทีที่สง่างาม คนขับรถที่ตามหลังเขามาช่วยยกอาหารที่เขาสั่งเตรียมไว้สำหรับทุกคนเข้ามา

อาหารร้อนๆ ควันฉุยถูกวางลงบนโต๊ะอาหาร มองเพียงแวบเดียวก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นฝีมือของเชฟระดับปรมาจารย์ ทุกอย่างถูกบรรจุอยู่ในภาชนะเก็บอุณหภูมิ ซึ่งดูหรูหรามีระดับกว่ากล่องอาหารทั่วไปมาก

หลังจากจัดเรียงอาหารลงบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็ได้เห็นหน้าตาของอาหารมื้อนี้

ด้านในคือดอกไม้... ดอกไม้ที่ทำจากเต้าหู้ ดอกไม้ที่ทำจากเนื้อวัว สรุปง่ายๆ ก็คือ แม้กลิ่นจะไม่หอมเย้ายวนเท่าอาหารที่ซูเหยียนเป็นคนทำ แต่รูปร่างหน้าตากลับดูสวยงามน่ารับประทานกว่ามาก โดดเด่นทั้งสีสัน กลิ่น และรสชาติ

ใครบางคนจำมันได้ "นี่มันชุดอาหารบุปผาจากร้านอวี้เยี่ยนไม่ใช่เหรอ"

อวี้เยี่ยนเป็นชื่อของร้านอาหารส่วนตัวระดับพรีเมียม

ตามชื่อเลย ชุดอาหารบุปผาหมายความว่าวัตถุดิบทั้งหมดจะถูกแกะสลักหรือจัดแต่งให้เป็นรูปกลีบดอกไม้ ดูประณีตงดงามเป็นอย่างยิ่ง

อวี้เยี่ยนถือเป็นร้านอาหารที่เหล่าแวดวงสังคมชั้นสูงต้องการตัวมากที่สุดในขณะนี้ ในแต่ละวันคิวจองออนไลน์ยาวทะลุหลักร้อยและต้องรอนานมาก มิน่าล่ะ เหอหย่งเซิงถึงได้มาส่งอาหารช้า... ในพริบตานั้น ทุกคนต่างก็เข้าใจถึงเหตุผลและพากันเอ่ยปากชื่นชมเขาไม่ขาดสาย

"คุณชายเหอกับคุณหนูซูช่างรักใคร่กลมเกลียวกันจริงๆ!"

"คุณชายเหอดีกับคุณหนูซูมากเลย..."

"ขอบคุณมากครับคุณชายเหอ!"

ซูชิงเหยียนช้อนตามองเหอหย่งเซิงด้วยความขวยเขิน ก่อนจะหันไปมอง ฉู่เทียนเย่ด้วยสายตาเหยียดหยาม

ฉู่เทียนเย่เพียงแค่ปรายตามองอาหารเหล่านั้นก่อนจะเบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็ว เขาหันไปมองซูเหยียน และเมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้รู้สึกตื่นตาตื่นใจไปกับของพวกนั้น เขาก็ยกยิ้มมุมปากออกมา

อาหารทั้งสี่จานที่ซูเหยียนทำถูกจัดการจนหมดเกลี้ยงไปแล้ว

ฉู่เทียนเย่เก็บจานชามแล้วเดินตรงไปที่ห้องครัวอย่างเป็นธรรมชาติ "คุณทำกับข้าว เดี๋ยวผมล้างจานเอง"

ซูเหยียนไม่ได้เดินตามเขาไป

การปฏิบัติต่อกันของทั้งสองคนดูเป็นธรรมชาติและติดดิน ราวกับคู่สามีภรรยาธรรมดาทั่วไป

เมื่อเห็นดังนั้น คุณนายซูอดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงหยันแล้วหันไปพูดกับซูชิงเหยียนว่า "หลังจากลูกแต่งงานไป ลูกก็จะมีคนรับใช้คอยดูแล ไม่ต้องลงมือทำกับข้าวเองหรอก แค่สั่งไปว่าอยากกินอะไรก็พอ แบบนั้นลูกจะได้มีเวลาให้กับบริษัทมากขึ้น..."

เธอมองซูชิงเหยียนอีกครั้งพร้อมกับพูดอย่างจงใจกระทบกระเทียบ "อย่าไปติดนิสัยแย่ๆ แล้วรู้สึกซาบซึ้งใจเพียงเพราะมีคนมาล้างจานให้ล่ะ นั่นมันงานของคนทำความสะอาดไม่ใช่หรือไง เป็นผู้หญิงต้องรู้จักรักศักดิ์ศรีและเห็นคุณค่าในตัวเอง! เข้าใจไหม"

ซูชิงเหยียนพยักหน้ารับทันที "เข้าใจค่ะคุณแม่"

บนหน้าจอคอมเมนต์ไลฟ์สตรีม ผู้ชมต่างก็เริ่มคล้อยตามทันที

— จู่ๆ ฉันก็เข้าใจแล้วว่าทำไมคุณนายซูถึงเกลียดซูเหยียน ความแตกต่างระหว่างสองคนนี้มันชัดเจนเกินไป!

— คนหนึ่งต้องเหนื่อยทำกับข้าวเอง ส่วนอีกคนมีผู้ชายเอาอาหารมาเสิร์ฟให้ถึงที่...