ตอนที่ 850 ตอนพิเศษ: ฉู่เทียนเย่ (29)

ตอนที่ 850 ตอนพิเศษ: ฉู่เทียนเย่ (29)

ซูชิงเหยียนกำมือแน่น แววตาของเธอหม่นทะมึนลง

อุตส่าห์ทุ่มเทสร้างชื่อเสียงที่ดีมาจนถึงตอนนี้ จะยอมให้มันพังทลายลงง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด

หากมีข่าวลือแพร่งพรายออกไปว่าน้องสาวอิจฉาพี่สาวจนถึงขั้นฮุบค่าใช้จ่ายส่วนตัวของพี่เอาไว้ แล้วเธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

คุณนายซูจ้องมองเธอ สีหน้ามืดครึ้มขณะเอ่ยถาม "แม่เข้าใจว่าลูกแค่อยากเรียกร้องความสนใจ แต่ลูกก็ไม่ควรทำแบบนี้! นอกเหนือจากเรื่องอมค่าเทอมของซูเหยียนแล้ว ลูกได้ทำอะไรอย่างอื่นอีกไหม"

ซูชิงเหยียนรีบโบกมือปฏิเสธพร้อมสาบานทันที "ไม่ค่ะแม่ ไม่มีจริงๆ! เหตุผลที่หนูเก็บค่าเทอมของพี่สาวไว้ ก็เพราะอยากให้เธอกลับมาและยอมก้มหัวให้แม่..."

คุณนายซูจ้องมองเธอ "จริงๆ เหรอ"

"จริงๆ ค่ะ หนูสาบานเลย" ซูชิงเหยียนถอนหายใจ "คุณแม่คะ ถ้าแม่กังวลเรื่องคอมเมนต์ในเน็ตมากนัก ก็อธิบายไปเถอะค่ะว่าเป็นฝีมือหนูเอง หนูไม่อยากเห็นพวกเขาด่าทอแม่เหมือนกัน..."

คุณนายซูขบกรามแน่น

เธอจ้องมองซูชิงเหยียนอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเอ่ยปากในที่สุด "ไม่จำเป็นหรอก"

ในที่สุดซูชิงเหยียนก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เธอเหลือบมองคุณนายซู แววตาไหววูบขึ้นมาแวบหนึ่ง เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและส่งข้อความไปหาใครบางคน...

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา ก็ถึงเวลาพักกลางวัน

ฉู่เทียนเย่กับซูเหยียนเดินออกมา ทั้งสองรู้ดีอยู่แล้วว่าทีมงานรายการจะไม่จัดเตรียมอาหารกลางวันให้ เพราะต้องการถ่ายทอดวิถีชีวิตประจำวันของทุกคน

พวกเขาจึงไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก

ครอบครัวของจักรพรรดิภาพยนตร์กำลังทำอาหารอยู่ชั้นล่าง ตอนนี้แม่ของเซียวเซียวรับบทเป็นแม่บ้านคอยดูแลเรื่องอาหารการกินของครอบครัว ทว่ากับข้าวฝีมือเธอหน้าตาดูธรรมดามาก

เซียวเซียวกับพ่อมองหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างทำหน้าเจื่อนอย่างจนใจ

ช่องคอมเมนต์ไลฟ์สดจับสังเกตจากสายตาคู่นั้นได้ทันที

— ฮ่าๆๆ ขออนุญาตแปลนะ เซียวเซียว: พ่อ เดี๋ยวพ่อกินก่อนเลยนะ พ่อของเซียวเซียว: ลูกพูดอะไรน่ะ พ่อยกให้ลูกหมดเลยละกัน...

— ฉันล่ะอยากรู้จริงๆ ว่าฝีมือทำอาหารของคุณแม่สามีจะแย่ขนาดไหน ถึงทำเอาคุณสามีกับคุณพ่อสามีลำบากใจได้ขนาดนี้!

— ขำจะขิต! ดูแล้วตลกมาก! ฉันเห็นแม่ของเซียวเซียวใส่น้ำส้มสายชูลงไปในผัดผักด้วย แถมดูเหมือนจะใส่น้ำตาลลงไปอีก...

ในขณะที่ครอบครัวของจักรพรรดิภาพยนตร์กำลังง่วนอยู่กับการทำอาหาร ครอบครัวอื่นๆ กลับกินกันอย่างเรียบง่ายกว่านั้นมาก

มีครอบครัวหนึ่งถึงขั้นเอาอาหารกึ่งสำเร็จรูปออกมากิน ระหว่างที่ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป พวกเขาก็พูดไปด้วย "พ่อแม่ฉันค่อนข้างขี้เกียจน่ะค่ะ ตอนเด็กๆ พวกท่านไม่ยอมตื่นมาทำอาหารเช้าให้ ฉันเลยต้องต้มบะหมี่กินเอง ถึงใครๆ จะบอกว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไม่มีประโยชน์ แต่ฉันก็ใส่ทั้งไข่ ผัก แล้วก็แฮมลงไปด้วย แบบนี้ก็ถือว่ามีสารอาหารแล้วใช่ไหมคะ บ้านเราสามคนชอบกินมากเลยล่ะ!"

ช่องคอมเมนต์เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ "ฮ่าๆๆ"

ส่วนครอบครัวที่เหลือก็แค่สั่งอาหารเดลิเวอรี น่าแปลกที่ไม่มีใครทำอาหารเก่งเลยสักคน

ชั่วขณะนั้น กลิ่นหอมของอาหารก็ลอยตลบอบอวลไปทั่วห้องนั่งเล่น

ทุกคนนำอาหารที่เตรียมไว้มาจัดวางบนโต๊ะอาหาร เพื่อสร้างความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากซูเหยียนและฉู่เทียนเย่ลงมาข้างล่าง พวกเขาก็เหลือบมองไปที่โต๊ะอาหาร

ฉู่เทียนเย่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา "สั่งเดลิเวอรีไหม"

"เสียสุขภาพเปล่าๆ นายชอบกินบะหมี่ไหม"

ฉู่เทียนเย่เลิกคิ้ว "เธอจะทำอาหารเหรอ"

สายตาของเขาทำเอาซูเหยียนรู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาทันที "นายกำลังดูถูกใครอยู่ ฉันจะทำเอง! ตอนอยู่เมืองนอกฉันเคยทำงานในร้านอาหารจีนนะ! ได้เรียนรู้อะไรจากเชฟมาตั้งเยอะ!"

เธอถกแขนเสื้อขึ้นและปรายตามองฉู่เทียนเย่ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องครัว "นายมาเป็นลูกมือให้หน่อยสิ"

"ได้เลย"

ฉู่เทียนเย่เดินตามซูเหยียนเข้าไปในห้องครัว

ซูเหยียนเปิดตู้เย็นเป็นอันดับแรก และพบว่าข้างในมีวัตถุดิบต่างๆ เตรียมไว้อย่างครบครัน

เครื่องปรุงรสด้านนอกก็มีพร้อมสรรพเช่นกัน

เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจู่ๆ ก็หันไปมองฉู่เทียนเย่ "นายอยากกินอาหารเสฉวนไหม"

ฉู่เทียนเย่อึ้งไปเล็กน้อย "เธอทำเป็นด้วยเหรอ"

"เป็นสิ งั้นเอาอาหารเสฉวนก็แล้วกัน"

ซูเหยียนหยิบพริกออกมาจำนวนมาก หั่นเป็นชิ้นๆ แล้วก็เริ่มลงมือทำอาหาร

ฉู่เทียนเย่ช่วยเธอล้างผักแล้วส่งให้ ซูเหยียนรับมา ก้มหน้าก้มตาหั่นผัก ทักษะการใช้มีดของเธอคล่องแคล่วมาก มันฝรั่งที่เธอหั่นไม่เพียงแต่บางเฉียบ แต่ยังมีความหนาเท่ากันทุกชิ้น บ่งบอกชัดเจนว่าเธอคือผู้เชี่ยวชาญ

ไม่นานนัก เธอก็ทำไก่ผัดพริกเสฉวนเสร็จหนึ่งจาน

กลิ่นหอมฉุยลอยเตะจมูก ดึงดูดสายตาของคนหลายคนในห้องนั่งเล่นให้หันมามองเป็นตาเดียว

พวกเขาอดไม่ได้ที่จะสูดดมกลิ่นหอมนั้นเข้าปอดลึกๆ

"หอมจังเลย!"

ใครบางคนพูดขึ้น พลางกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่

จากนั้นทุกคนก็ไปรวมตัวกันที่หน้าห้องครัว มองดูฉู่เทียนเย่ทยอยยกอาหารเสฉวนออกมาทีละจาน... ทั้งไก่ผัดพริกเสฉวน เนื้อต้มน้ำมันพริก เลือดเป็ดต้มพริกหม่าล่า... แม้กระทั่งผัดผักใบเขียวธรรมดาๆ ยังมีสีสัน กลิ่น และรสชาติที่สมบูรณ์แบบ ดูชุ่มฉ่ำน่ารับประทาน แตกต่างจากผัดผักเหี่ยวๆ ฝีมือแม่ของจักรพรรดิภาพยนตร์อย่างสิ้นเชิง ทำเอาหลายคนอยากจะคีบเข้าปากซะเดี๋ยวนี้เลย

ฉู่เทียนเย่นำอาหารไปวางบนโต๊ะ

ทุกคนพากันรุมล้อมเข้ามา

"คุณซู พวกเราขอชิมหน่อยได้ไหมครับ"

ใครบางคนเอ่ยปากถามขึ้นก่อน ซูเหยียนจึงส่งยิ้มให้ "มากินด้วยกันสิคะ"

ดังนั้น ตะเกียบของทุกคนจึงพุ่งตรงไปยังอาหารที่เธอเพิ่งผัดเสร็จใหม่ๆ จานแล้วจานเล่า

"พระเจ้า หอมมากเลย!"

"เนื้อต้มจานนี้นุ่มละมุนลิ้นสุดๆ!"

ตอนที่สมาชิกทั้งสามคนของตระกูลซูเดินลงมา นี่คือภาพที่พวกเขาเห็น

คุณนายซูแค่นเสียงเหยียดหยันทันที

อาหารเสฉวนเป็นของโปรดของเธอ นี่ซูเหยียนกำลังวางแผนจะประจบเอาใจเธอสินะ

ถึงยังไงซูเหยียนก็เพิ่งจะยอมรับฐานะของตัวเองต่อหน้าสาธารณชน คงกำลังคิดหาทางประสานรอยร้าวในความสัมพันธ์ของพวกเธออยู่ล่ะสิ

คุณนายซูกำลังโมโห เธอครุ่นคิดว่าควรจะตอบกลับอย่างไรดี หากซูเหยียนชวนให้เธอไปร่วมโต๊ะด้วย...