บทที่ 110 - ชี้แนะหลิวหลีในโรงหนังส่วนตัว

บทที่ 110 - ชี้แนะหลิวหลีในโรงหนังส่วนตัว

หลังจากหลัวเฟิงสั่งการเหยียนเฟิงเสร็จเรียบร้อย

เขาก็โทรศัพท์หาผู้จัดการทั่วไปของต้าซ่งการลงทุน, เฉิงซิ่นการก่อสร้าง และเหลยถิงเทคโนโลยีทีละคน

เขากำชับเรื่องที่ต้องระมัดระวังและวางแผนการรับมือเอาไว้

ในจำนวนนั้น เหลยถิงเทคโนโลยีได้แจ้งข่าวดีว่า ผลงานการวิจัยเทคโนโลยีซูเปอร์คอมพิวเตอร์ขั้นสูงได้สำเร็จลุล่วงแล้ว และกำลังอยู่ในขั้นตอนการยื่นขอจดสิทธิบัตร

หลัวเฟิงเอ่ยชมและให้กำลังใจไปไม่กี่ประโยค พร้อมกับมอบหมายงานใหม่ให้ทำ ก่อนจะวางสายไป

เมื่อเตรียมการทุกอย่างเรียบร้อย หลัวเฟิงก็เดินกลับมาหาหลิวหลี และทันทีที่เห็นเธอ เขาก็พบว่ามีผู้ชายคนหนึ่งกำลังพยายามเข้ามาขอทำความรู้จัก

"ขอโทษนะคะ ฉันมีแฟนแล้วค่ะ"

เธอส่ายหน้าปฏิเสธชายคนนั้นอย่างเย็นชา จนเขาต้องเดินจากไปด้วยความผิดหวัง

"หลิวหลี คุณมีแฟนแล้วเหรอครับ?"

หลัวเฟิงเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วพูดหยอกล้อเธอ

เมื่อหลิวหลีเห็นว่าเป็นหลัวเฟิง ใบหน้าที่เคยเย็นชาก็พลันปรากฏรอยยิ้มที่งดงามขึ้นมาทันที

"ยังไม่มีหรอกค่ะ! เมื่อกี้แค่รู้สึกว่าผู้ชายบางคนน่ารำคาญเกินไป ชอบเข้ามาขอเพิ่มเพื่อนอยู่เรื่อยเลย"

"นั่นแสดงว่าพวกเขาก็มีสายตาที่เฉียบแหลมอยู่นะ"

"คุณอาคิดว่าฉันสวยเหมือนกันเหรอคะ?"

หลิวหลีได้ยินดังนั้นก็ดีใจมาก แม้จะมีผู้ชายมากมายเคยชมว่าเธอสวยและหุ่นดี แต่ในตอนนี้เพียงประโยคเดียวจากปากของหลัวเฟิง กลับทำให้หัวใจของเธอเต้นรัวอย่างห้ามไม่ได้

"แน่นอนครับ"

หลัวเฟิงพยักหน้ายืนยัน ข้อมูลที่ระบบให้มานั้น ในบรรดาคู่รักผูกมัดของหลัวเฟิง เธอถือว่าอยู่ในระดับท็อปทีเดียว

ในตอนนี้ทั้งคู่เดินมาถึงหน้าโรงภาพยนตร์ส่วนตัว ธุรกิจที่นี่ดูท่าจะดีไม่น้อย เห็นคู่รักสองคู่อุ้มกอดกันเดินเข้าห้องไปก่อนหน้าพวกเขา

"ฉันจองไว้แล้วค่ะ รบกวนช่วยพาไปที่ห้องหน่อยนะคะ"

พนักงานต้อนรับเมื่อเห็นใบหน้าของหลัวเฟิงก็ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง พอเหลือบไปเห็นใบหน้าและรูปร่างของหลิวหลีเข้าอีกคน

ในใจก็แอบรู้สึกผิดหวังที่ตัวเองคงไม่มีโอกาสเสียแล้ว

พนักงานพาคนทั้งคู่มาส่งที่หน้าห้อง ก่อนจะเดินจากไปอย่างอาลัยอาวรณ์

หลิวหลีปิดประตูลง พร้อมกับถอดเสื้อคลุมออกอย่างเป็นธรรมชาติ

"คุณอาคะ อยากดื่มน้ำไหม?"

หลัวเฟิงพยักหน้าตอบรับ แต่ที่จริงแล้วเขาอยากจะ "ดื่มนม" มากกว่า

เมื่อหลิวหลีถอดเสื้อคลุมออก แรงกดดันจากยอดฝีมือระดับอีคัพก็ทำให้เขารู้สึกอึดอัดจนเลือดลมพุ่งพล่านลงไปรวมอยู่ที่จุดเดียว

หลิวหลีส่งขวดน้ำให้หลัวเฟิง พร้อมกับก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้นอีกขั้น

"คุณอาคะ ในนี้มันร้อนนะ เดี๋ยวฉันช่วยถอดเสื้อนอกให้นะคะ!"

เธอไม่ได้รอคำตอบ แต่ลงมือทำให้ทันที

หลัวเฟิงให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี หลังจากจิบน้ำไปอึกหนึ่ง เขาก็กางแขนออกทั้งสองข้างเพื่อให้เธอถอดเสื้อได้สะดวก

ทว่า...

ดวงตาของหลัวเฟิงเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

หน้าอกที่แสนทระนงของหลิวหลีในตอนนี้ กลับสัมผัสเข้ากับกล้ามหน้าท้องของเขาโดยตรง

"คุณอาคะ ปกติคุณออกกำลังกายด้วยเหรอคะเนี่ย ตรงนี้แข็งจังเลย ดูแน่นมากเลยค่ะ"

หน้าอกของเธอไม่ได้ขยับหนีไปไหน แถมยังกดทับเข้ามาแรงกว่าเดิมเสียอีก มือข้างหนึ่งของเธอนำเสื้อไปแขวนไว้ที่ราวข้างๆ ส่วนอีกข้างหนึ่งโอบรอบเอวของหลัวเฟิงไว้

"หลิวหลี ทำแบบนี้คุณอาจะทำผิดเอานะครับ"

หลัวเฟิงใช้มือทั้งสองข้างโอบรอบเอวบางของหลิวหลี สัมผัสนั้นช่างนุ่มนวลและแน่นตึง ดูท่าหลิวหลีเองก็เป็นคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำเหมือนกัน

"คุณอาหล่อขนาดนี้ ต้องเคยมีความรักมาหลายครั้งแล้วแน่ๆ เลยใช่ไหมคะ?"

"ก็พอสมควรครับ"

ประมาณสิบกว่าครั้งได้ล่ะนะ

"จริงๆ แล้วตั้งแต่โตมาฉันยังไม่เคยมีความรักเลยค่ะ บางทีก็รู้สึกอิจฉาผู้หญิงที่มีความรักเหมือนกันนะ"

"ใช่ครับ ใหญ่มากจริงๆ"

"คุณอานี่ล่ะก็ ฉันพูดถึงอายุน่ะ!"

"อ้อ ผมพูดผิดไปน่ะ"

ถ้าไม่มีระบบช่วยตรวจสอบ เขาก็คงไม่เชื่อจริงๆ ว่าหลิวหลีที่รุกเข้าหาเขาอย่างหนักแบบนี้จะไม่มีประสบการณ์ความรักมาก่อนเลย

หลิวหลีค่อยๆ โอบรอบคอของหลัวเฟิงอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะกระซิบถามเบาๆ ว่า "คุณอาคะ ช่วยสอนฉันหน่อยได้ไหมคะว่าความรักเขาทำกันยังไง?"

"แน่นอนครับ"

หลัวเฟิงแสดงความรับผิดชอบอย่างเต็มที่ ไม่ยอมให้ใครมาทำหน้าที่นี้แทนเด็ดขาด

"งั้นเรามาเริ่มเรียนรู้จากการจูบกันก่อนเถอะ"

หลัวเฟิงก้มหน้าลง หลิวหลีสบตาเขา ดวงตาคู่หนึ่งเต็มไปด้วยความปรารถนา ส่วนอีกคู่หนึ่งเต็มไปด้วยความโหยหา

ริมฝีปากสัมผัสกัน แลกเปลี่ยนความหวานอย่างลึกซึ้ง ลิ้นอุ่นชื้นเริ่มรุกรานเข้าไปในโพรงปาก

หลัวเฟิงลงมืออย่างเชี่ยวชาญราวกับพยัคฆ์ติดปีก ทำให้ยอดหญิงที่ภายนอกดูเหมือนสาวกร้านโลกแต่แท้จริงแล้วคือกระต่ายน้อยตัวขาวในร่างนักศึกษาถึงกับสมองค้างไปเลย

กว่าเธอจะกลับมามีสติอีกครั้งเวลาก็ผ่านไปสิบนาทีแล้ว และเสื้อกล้ามคอวีของเธอก็ถูกรั้งจนตึงเปรี๊ยะ เพราะมีมือที่แข็งแกร่งคู่หนึ่งกำลังครอบครองอยู่

"คุณอาคะ ถอดเสื้อออกแล้วลูบคลำก็ได้นะคะ"

หลิวหลีสัมผัสได้ถึงมือของหลัวเฟิงที่แนบชิดกับผิวเนียนละเอียดของเธอโดยไร้สิ่งกีดขวาง และยังคงเพิ่มแรงบีบเค้นอย่างต่อเนื่อง

เธอตั้งใจจะอวดจุดเด่นของเธอให้ชัดเจนยิ่งขึ้น อยากให้หลัวเฟิงได้เห็นว่ามันใหญ่โตขนาดไหน

"ถอดไม่ได้ครับ ผมกลัวว่าจะมีกล้องแอบถ่ายน่ะ"

หลัวเฟิงส่ายหน้าปฏิเสธ

สถานที่แบบนี้ยากจะรับประกันความเป็นส่วนตัว สิ่งที่หลัวเฟิงทำได้คือการพยายามปกป้องส่วนลับของหลิวหลีเอาไว้อย่างดีที่สุด

แม้สิ่งที่หลัวเฟิงทำจะทำให้หลิวหลีรู้สึกอ่อนระทวยไปทั้งตัว แต่ความรอบคอบของเขากลับทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างเต็มเปี่ยม

ชายหนุ่มรุ่นอาช่างรู้จักวิธีถนอมผู้หญิงจริงๆ รู้ว่าอะไรคือความเสี่ยง ต่อให้มีความต้องการมากเพียงใดก็ยังรู้จักระงับชั่งใจตนเองได้

ดูท่าเหล่านางเอกในซีรีส์ที่หลงรักชายหนุ่มรุ่นคุณอาหรือท่านอาจารย์จนถอนตัวไม่ขึ้น คงจะมีเหตุผลทางวิทยาศาสตร์มารองรับจริงๆ นั่นแหละ

เธอเป็นฝ่ายรุกเข้าจูบริมฝีปากของหลัวเฟิงอีกครั้ง ในการจูบครั้งที่สองนี้เธอเริ่มเรียนรู้เทคนิคต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว จนทำให้หลัวเฟิงอดไม่ได้ที่จะตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง

"คุณอาคะ คุณกำลังทนอยู่อย่างลำบากใช่ไหมคะ?"

"..."

"ไม่พูดแบบนี้ ฉันจะถือว่าคุณยอมรับแล้วนะ"

หลิวหลีค่อยๆ ผลักหลัวเฟิงให้ลงไปนอนบนเตียงอย่างนุ่มนวล เธอหยิบผ้าห่มผืนบางที่อยู่ข้างๆ มาคลุมท่อนล่างของหลัวเฟิงเอาไว้

จากนั้นเธอก็สอดมือเข้าไปข้างใต้

"แคว่ก..."

ผนึกที่แข็งแกร่งถูกทำลายลง หลิวหลีรู้สึกเป็นครั้งแรกว่ามือของเธอนั้นช่างเล็กจ้อยเหลือเกิน

"คุณอาคะ จริงๆ ฉันก็แอบศึกษาเทคนิคมาด้วยตัวเองบ้างเหมือนกัน ถ้าเดี๋ยวรู้สึกไม่สบายตรงไหน ต้องรีบบอกฉันนะคะว่าควรจะทำยังไง"

ยังไม่ทันที่หลัวเฟิงจะได้พูดอะไร หลิวหลีก็มุดตัวเข้าไปอยู่ใต้ผ้าห่มเรียบร้อยแล้ว

หลังจากนั้น ผ้าห่มผืนนี้ก็เริ่มขยับขึ้นลงไม่หยุดนิ่งอยู่ในสายตาของหลัวเฟิง

"ช่างฉลาดจริงๆ"

แม้ว่าอาจจะมีกล้องแอบถ่ายอยู่ แต่การใช้ผ้าห่มคลุมไว้แบบนี้ก็ช่วยรับประกันความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัยได้เป็นอย่างดี

หลัวเฟิงนอนอยู่บนเตียง แล้วจึงนึกขึ้นได้ว่า ตัวเขาตั้งใจจะมาดูหนังที่โรงหนังส่วนตัวแท้ๆ แต่สุดท้ายกลับไม่ได้ดูอะไรเลยสักนิดเดียว

เขามองเห็นสะโพกที่งอนงามของหลิวหลีอยู่ใกล้ๆ มือ เมื่อความคิดวูบหนึ่งแล่นผ่านไป เขาก็สอดมือเข้าไปใต้ผ้าห่มด้วยอีกคน

สองนาทีต่อมา

หลิวหลีครางออกมาเบาๆ จังหวะการขยับขึ้นลงภายใต้ผ้าห่มรวดเร็วขึ้นเกือบเท่าตัว

ผ่านไปยี่สิบนาที หลิวหลีก็หมดเรี่ยวแรงจนนอนซบอยู่บนตัวของหลัวเฟิง

หลัวเฟิงจึงมอบการตอบแทนที่ใกล้ชิดที่สุดกลับคืนไปให้เธอเช่นกัน

【ตรวจพบว่าโฮสต์มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับหลิวหลี】

【ชื่อ : หลิวหลี】

【อายุ : สิบเก้าปี】

【คะแนน : เก้าสิบห้าคะแนน】

【คะแนนของหลิวหลีผ่านเกณฑ์เงื่อนไขคู่รักผูกมัดถาวร ต้องการผูกมัดหรือไม่?】

【ใช่/ไม่ใช่】 ผูกมัด?

เลือก "ใช่"

【ผูกมัดสำเร็จ!】

【คู่รักผูกมัดถาวรคนที่สิบหก : หลิวหลี!】

【รางวัล : สามหมื่นสองพันล้านหยวน (แปรผันตามค่าความมั่งคั่งของโฮสต์) วงเงินสูงสุดสามหมื่นสองพันล้านหยวน สามารถใช้เพื่อการใช้จ่ายของคู่รักผูกมัดคนที่สิบหกหลิวหลีเท่านั้น】

...

เวลาห้าทุ่ม หยังจื่อและเซี่ยอวี่ถงเดินห้างมาตลอดทั้งวัน และจบลงที่บาร์ซึ่งเป็นธุรกิจในเครือหลงเทียนกรุ๊ป

การใช้จ่ายที่นี่ ทั้งสองคนไม่ว่าจะจ่ายเท่าไหร่ก็ไม่ต้องเสียเงินแม้แต่หยวนเดียว

ท่ามกลางเสียงดนตรีที่เร้าอารมณ์ สองสาวเต้นรำอย่างบ้าคลั่งอยู่ในฟลอร์เต้นรำ ด้วยรูปร่างที่เซ็กซี่เร่าร้อนทำให้ผู้ชายโดยรอบต่างพยายามจะขยับเข้าไปใกล้ แต่ไม่นานนักก็จะมีคนมาลากตัวพวกเขาออกไป

ที่นี่คือถิ่นของหลงเทียน ในฐานะผู้หญิงของหลงเทียน บอดี้การ์ดในบาร์ย่อมต้องเข้ามาทำหน้าที่คุ้มกันเป็นธรรมดา

ทว่าในขณะนั้น ณ โต๊ะวีไอพีโต๊ะหนึ่ง หลัวเฟิงกำลังนั่งนิ่งๆ อยู่เพียงลำพัง เขามองดูร่างที่กำลังเต้นไหวของสองสาวด้วยแววตาที่ส่องประกายไปด้วยความปรารถนา