บทที่ 29 - ซื้ออีกหลัง

บทที่ 29 - ซื้ออีกหลัง

"ขอบคุณครับ แต่ไม่ต้องหรอกครับ เมื่อกี้ตอนทานข้าวได้ยินเรื่องนี้เข้าพอดีน่ะครับ เลยถามด้วยความสงสัยเฉยๆ" หลัวเฟิงหัวเราะ

เสิ่นหนิงหย่ารู้สึกเสียดายเล็กน้อย

โอกาสในการเข้ารอบที่คนอื่นถวิลหา หรือแม้แต่ตำแหน่งในรอบสิบหกคนสุดท้าย สำหรับผู้บงการตัวจริงเบื้องหลังแล้ว มันเป็นเพียงของขวัญที่สามารถยกให้ใครก็ได้ตามใจชอบ

เพียงเพื่อแลกกับการทำความรู้จักกับบุคคลที่อาจเป็นผู้มีอิทธิพลเท่านั้น

"เจ้านายครับ จอดรถเรียบร้อยแล้ว เราจะออกเดินทางตามกำหนดเดิมเลยไหมครับ?"

ซางเสี่ยวชิวคนขับรถปิดประตูรถเบนซ์ จี-คลาส แล้วเอ่ยถาม

หลัวเฟิงพยักหน้า

เขาหันไปบอกเสิ่นหนิงหย่าว่า "ลาก่อนครับ"

เมื่อเห็นหลัวเฟิงกำลังจะขึ้นรถจากไป เสิ่นหนิงหย่ายังคงพยายามคิดหาวิธีที่จะสร้างความสัมพันธ์ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

"ขอบคุณคุณหลัวมากนะคะ"

"สัปดาห์หน้าทางบริษัทจะมีการจัดงานเลี้ยงรวมศิลปินและเน็ตไอดอลในสังกัดทั้งหมด จะมีการแสดงดนตรีและฟ้อนรำด้วย หากคุณหลัวสนใจ รบกวนให้เกียรติมาร่วมงานด้วยนะคะ"

ศิลปินและเน็ตไอดอลอย่างนั้นเหรอ?

เรื่องนี้ทำให้ดวงตาของหลัวเฟิงเป็นประกายขึ้นมาทันที หรือว่าจะมีช่วงการรินเหล้าให้ผู้หลักผู้ใหญ่ตามข่าวลือที่เขาเคยได้ยินมา?

แน่นอนว่าตอนนี้เขานี่แหละคือ "ผู้หลักผู้ใหญ่" ที่ว่านั่น

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากช่วงรินเหล้าต่างหากที่เขาเฝ้ารอคอย

"ขอบคุณครับคุณเสิ่น รบกวนส่งวันเวลาและสถานที่มาในวีแชทด้วยนะครับ ถ้าผมว่างจะแวะไป"

หลัวเฟิงไม่ได้ปิดบังความเป็นคนเจ้าชู้ของเขาเลย การเป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมานี่แหละคือวิถีของเขา

ภายใต้การสนับสนุนของระบบ เขาเริ่มทำตัวไม่เห็นหัวใครและหน้าหนาขึ้นเรื่อยๆ

เสิ่นหนิงหย่าไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ ตรงกันข้ามเธอกลับรู้สึกดีใจเสียด้วยซ้ำ ดูเหมือนว่าความสวยงามจะเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ชายจริงๆ

"ได้เลยค่ะคุณหลัว ฉันจะส่งวันเวลาและสถานที่ให้ภายในวันนี้ แล้วพบกันนะคะ"

หลัวเฟิงโบกมือลาเสิ่นหนิงหย่าแล้วก้าวขึ้นรถจากไป

เสิ่นหนิงหย่ายืนรอจนกระทั่งมองไม่เห็นรถของหลัวเฟิงแล้ว เธอจึงเดินกลับไปที่ลิฟต์

เพียงแค่รถคันเดียว ก็สามารถแบ่งแยกฐานะของคนสองคนให้อยู่คนละระดับกันได้อย่างชัดเจน

แม้เสิ่นหนิงหย่าจะมีตำแหน่งเป็นถึงผู้จัดการทั่วไป แต่เงินเดือนต่อปีของเธออยู่ที่ประมาณหนึ่งล้านหยวนเล็กน้อย เมื่อรวมกับโบนัสปลายปีและปันผลหุ้นแล้ว ก็จะอยู่ที่ประมาณปีละสองล้านหยวน

การจะซื้อรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม รุ่นฐานล้อพิเศษนั้น อย่างแรกเลยคือฐานะของเธอยังไม่ถึงเกณฑ์

และต่อให้พูดถึงแค่เรื่องราคา หากไม่รวมค่าใช้จ่ายพื้นฐานอื่นๆ เธอต้องเก็บเงินนานกว่าสิบปีกว่าจะซื้อได้

ซึ่งแน่นอนว่าเธอไม่อาจรับประกันได้ว่าจะสามารถนั่งอยู่ในตำแหน่งนี้ได้นานถึงสิบปี

"หยางชิง ส่งวันเวลาและสถานที่จัดงานเลี้ยงสัปดาห์หน้ามาให้ฉันในวีแชทภายในวันนี้ด้วยนะ"

"แล้วก็เลือกคนที่มีหน้าตาและรูปร่างระดับท็อปมาจัดไว้ในโต๊ะเดียวกัน แล้วเว้นที่นั่งว่างไว้สักสองสามที่ด้วย"

เธอส่งข้อความเสียงไปหาหยางชิงสองข้อความรัดกัน

ไม่ถึงหนึ่งนาที หยางชิงก็ตอบกลับมาว่า: "รับทราบครับคุณเสิ่น! ผมจะส่งให้ก่อนเที่ยงวันนี้ครับ!"

หยางชิงรีบเรียกหลี่ลี่เข้ามาในห้องทำงานทันทีพร้อมสั่งกำชับว่า: "คุณเสิ่นสั่งมาว่า ก่อนสิบเอ็ดโมงเช้าวันนี้ ต้องระบุวันเวลาและสถานที่จัดงานเลี้ยงสัปดาห์หน้าให้แน่นอน คุณรีบไปจัดการให้เรียบร้อยนะ"

"อ้อ จริงด้วย คุณส่งรายชื่อศิลปินและเน็ตไอดอลที่หน้าตาและรูปร่างดีๆ พร้อมรูปถ่ายตัวจริงมาให้ผมชุดหนึ่งด้วยนะ"

"ผมไม่ได้จะไปมีซัมติงอะไรกับใครหรอกนะ! นี่เป็นคำสั่งจากคุณเสิ่น ท่านคงจะเตรียมไว้รับรองแขกผู้ใหญ่แน่ๆ คุณคิดอะไรอยู่กันเนี่ย!"

หยางชิงรีบอธิบาย ในใจคิดว่าเขามีความสามารถอะไรที่จะไปยุ่งเกี่ยวกับศิลปินหรือเน็ตไอดอลพวกนั้นได้กันล่ะ

ในใจเขาเริ่มรู้สึกเสียใจมากขึ้นเรื่อยๆ ที่มาคบกับหลี่ลี่ เธอเป็นคนขี้ระแวงและสงสัยมากเกินไปจริงๆ

"ผู้ชายไม่มีดีสักคน!" หลี่ลี่สะบัดหน้าเดินจากไปด้วยความขุ่นเคือง

...

เมื่อหลัวเฟิงมาถึงห้องเช่าของเมิ่งชิงย่วน เธอก็กำลังสวมผ้ากันเปื้อน นำไข่ดาวที่เพิ่งทอดเสร็จใหม่ๆ มาวางลงบนโต๊ะตรงหน้าหลัวเฟิงพอดี

"คุณสามีคะ ฉันเดาว่าพี่คงยังไม่ได้ทานมื้อเช้า เลยทำเตรียมไว้ให้ค่ะ"

ตรงหน้าหลัวเฟิง นอกจากไข่ดาวแล้ว ยังมีนมถั่วเหลืองร้อนๆ และแซนวิชอีกหนึ่งชุด

"ขอบคุณนะครับภรรยา"

หลัวเฟิงไม่ได้เกรงใจ เพราะเขาก็รู้สึกหิวจริงๆ เขาหยิบแซนวิชขึ้นมาทานทันที

"คุณสามีคะ รสชาติถูกปากไหมคะ?"

"ดีมากเลยครับ อร่อยมาก"

"เมื่อคืนพี่คงลำบากแย่เลยใช่ไหมคะ?"

เมื่อเมิ่งชิงย่วนเห็นเขาทานอย่างเอร็ดอร่อย ตอนแรกเธอก็รู้สึกดีใจ แต่ต่อมาเธอก็เริ่มรู้สึกน้อยใจขึ้นมา

เมื่อคืนเขาต้องทำกับอู๋เหมิงไปหลายรอบแน่ๆ ดูจากท่าทางการทานที่ดูหิวโหยขนาดนี้ แสดงว่าต้องใช้พลังงานไปมหาศาลแน่ๆ!

"คิดออกหรือยังครับว่าวันนี้อยากซื้อบ้านแถวไหน?"

หลัวเฟิงไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่กลับถามถึงเรื่องอื่นแทน

เมื่อเมิ่งชิงย่วนเห็นว่าเขาไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น เธอก็ไม่ได้เซ้าซี้ต่อ

เธอจึงถามหยั่งเชิงดูว่า: "คุณสามีจะซื้อบ้านหลังใหญ่ขนาดไหนให้ฉันเหรอคะ แล้วใช้เงินได้เท่าไหร่คะ?"

หากราคาต่ำกว่าของอู๋เหมิง เธอเตรียมตัวที่จะร้องไห้ออกมาตรงนั้นเลย แล้วจะเค้นเรี่ยวแรงเขาให้หมดตัว!

เขาหัวเราะแล้วกล่าวว่า: "ก็คงสิบล้านขึ้นไปนั่นแหละ แต่ไม่ควรเกินสิบห้าล้านนะ ไม่อย่างนั้นเหมิงเหมิงจะหึงเอาอีก"

เมื่อได้ยินช่วงแรกเมิ่งชิงย่วนก็รู้สึกตื่นเต้นมาก แต่ประโยคสุดท้ายทำให้เธอโกรธจนทรวงอกกระเพื่อมขึ้นมาอีกรอบ

เมิ่งชิงย่วนหมายมั่นในใจ เธอเดินไปด้านหลังเขาแล้วใช้หน้าอกถูไถแผ่นหลังของเขาไปมา

หลัวเฟิงดื่มนมถั่วเหลืองจนหมด ก่อนจะหันกลับมาสวมกอดเมิ่งชิงย่วน แล้วสอดมือเข้าไป...

"คุณสามีคะ เมื่อวานฉันเห็นวิดีโอหนึ่ง เป็นเรื่องเกี่ยวกับแม่บ้านคนหนึ่งที่กำลังทำกับข้าวอยู่ในครัว..."

เมิ่งชิงย่วนยอมรับการนวดคลึงอย่างตามใจชอบของเขาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

เธอที่มีใบหน้าบริสุทธิ์ราวกับเด็กสาว จ้องมองเขาด้วยสายตาที่ดูไร้เดียงสา

ได้เลย ได้เลย!

จะเล่นบทบาทสมมติใช่ไหม?

วันหลังพล็อตในวิดีโอเพื่อการศึกษาทั้งหลาย ผมจะให้คุณแสดงให้ดูทุกตอนเลย!

"ภรรยาคนดี พวกเราไปที่ห้องครัวกันเดี๋ยวนี้เลยเถอะ!"

ฉากแบบนี้เขายังไม่เคยได้สัมผัสเลย แค่คิดก็น่าตื่นเต้นแล้ว

หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลัวเฟิงและเมิ่งชิงย่วนเดินออกจากบ้าน

เมิ่งชิงย่วนถึงกับต้องสงสัยในชีวิต ทำไมพี่เฟิงถึงได้เก่งขนาดนี้?

เธอต้านทานไม่ไหวเลยจริงๆ!

เมื่อลงมาถึงชั้นใต้ดินสอง

"คุณสามีคะ ข้างๆ รถของฉันมีรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม จอดอยู่ด้วยล่ะค่ะ เหมือนจะเป็นรุ่นฐานล้อพิเศษด้วย!"

"เดี๋ยวพี่ช่วยขับรถออกให้หน่อยนะคะ ฉันกลัวจะไปเฉี่ยวรถคันนั้นเข้า"

เมิ่งชิงย่วนกอดแขนหลัวเฟิงไว้แน่น เมื่อเห็นรถที่จอดอยู่ข้างๆ รถพอร์เชอของเธอ เธอก็เอ่ยขึ้นด้วยความกังวล

"ไม่ต้องหรอกครับ วันนี้มีคนขับรถจัดการให้"

หลัวเฟิงกล่าวพลางก้าวเดินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง

"คุณสามีมีคนขับรถส่วนตัวด้วยเหรอคะ?"

"เอ๊ะ คุณสามีคะ พี่จะเดินไปทางนั้นทำไมกัน?"

เมิ่งชิงย่วนรู้สึกตกตะลึงในฐานะทางการเงินของหลัวเฟิง ปกติแล้วคนที่มีคนขับรถส่วนตัวมักจะเป็นผู้นำระดับสูงที่มีงานล้นมือทั้งนั้น

แล้วเมื่อเห็นทิศทางที่หลัวเฟิงเดินไป เธอก็รู้สึกสงสัยขึ้นมา

จากนั้นความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นมาในหัวของเธอ

"คุณสามีคะ รถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม คันนี้... อย่าบอกนะว่าเป็นของพี่น่ะ?"

พูดมาถึงครึ่งทางจริงๆ แล้วเธอก็ไม่ต้องการคำตอบอีกต่อไป

ซางเสี่ยวชิวคนขับรถเปิดประตูรถทิ้งไว้ในตอนนี้ และยืนรอให้หลัวเฟิงขึ้นรถด้วยความเคารพ

"เจ้านายครับ!"

เมื่อก้าวเข้าไปนั่งในรถ และได้มองเห็นเพดานดวงดาวที่ดูลึกลับ เมิ่งชิงย่วนรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในความฝัน

"คุณสามีคะ การได้พบกับพี่ ฉันรู้สึกโชคดีเหลือเกินค่ะ"

เธอไม่ได้สนใจเลยว่าจะมีคนขับรถนั่งอยู่ด้านหน้า เธอขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของหลัวเฟิง สวมกอดคอเขาไว้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความรัก

เธอมอบจูบที่ดูดดื่มให้เขา

ทว่าในใจเธอกลับละทิ้งความคิดที่จะไปแย่งชิงกับอู๋เหมิงไปโดยปริยาย

บางที พวกเราอาจจะต้องรวมตัวกัน...

ไม่อย่างนั้นด้วยความสามารถของพี่เฟิง บรรดาผีเสื้อและแมลงเม่าจากภายนอกต้องพากันรุมล้อมเข้ามาเหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟแน่ๆ

ยิ่งไปกว่านั้นพี่เฟิงในด้านนั้นยังแข็งแกร่งขนาดนี้ ลำพังคนเดียวเธอต้านทานไม่ไหวแน่ๆ

"คิดออกหรือยังครับว่าจะไปซื้อบ้านที่หมู่บ้านไหน?"

"คนขับรถรอจุดหมายปลายทางอยู่นะถึงจะออกรถได้"

หลัวเฟิงมองดูเมิ่งชิงย่วนที่กำลังเหม่อลอย ก่อนจะบีบแก้มที่ดูไร้เดียงสาราวกับเด็กของเธอเบาๆ

ผิวของเธอช่างนุ่มลื่นเหลือเกิน

"หลานวานเถอะค่ะ จะได้มีคนช่วยดูแลเหมิงเหมิงด้วย"

(จบแล้ว)