บทที่ 27 การแต่งงานกับภรรยาผู้เปี่ยมคุณธรรม: การสนับสนุนอย่างมหาศาล

"นายท่านขอรับ ช่วงนี้มีรายงานเข้ามาบ่อยครั้งว่าชาวบ้านถูกทหารกองทัพตระกูลซุนเข่นฆ่าในเมืองเซียงหยาง"

"ชาวบ้านต่างมีความแค้นเคืองเป็นอย่างมาก"

"หลังจากที่ข้าน้อยได้ทำการสืบสวน ข้าน้อยก็พบว่าทหารเหล่านี้จำนวนมากคือพวกโจรที่ปลอมตัวมา"

ฮันจ๋งเริ่มปรับตัวเข้ากับบทบาทของตนเองได้แล้ว

เขายังรู้ด้วยว่าตนเองควรทำสิ่งใดบ้าง

สืบหาข่าวสาร ตรวจสอบความถูกต้อง แล้วจึงนำมารายงานต่อซุนเซ็ก

บทสรุปสุดท้ายจะปรากฏเป็นหนังสือรายงานอยู่ในมือของซุนเซ็ก

"หึหึ โจรปลอมตัวมางั้นรึ?" ซุนเซ็กแค่นเสียงเยาะ "เจ้าเชื่ออย่างนั้นหรือ?"

"ผู้ใต้บังคับบัญชาผู้นี้ไม่เชื่อขอรับ!"

ซุนเซ็กพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม "ท่านขุนพลปราบแดนเถื่อนนั้นเป็นคนเด็ดขาด สมัยที่ท่านยังอยู่ที่เตียงสา ท่านก็เคยปราบปรามกบฏโจรมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง"

"มาบัดนี้ ท่านยังได้สร้างชื่อเสียงอันน่าเกรงขามจนสะเทือนไปทั่วทั้งจงหยวน"

"พวกโจรตาขาวพวกไหนมันจะกล้ามาก่อเรื่องวุ่นวายภายในเมืองเซียงหยางได้ล่ะ?"

"สืบสวนตามเบาะแสไปให้ชัดเจน หากหน่วยองครักษ์เสื้อแพรสามารถจัดการแก้ปัญหาได้ ก็ไม่จำเป็นต้องมารายงานข้าอีก"

แววตาของซุนเซ็กเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง

ฮันจ๋งสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แล่นผ่านร่างจนต้องสั่นสะท้าน

นี่หมายความว่าไม่ว่าผู้ใดจะเป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ตราบใดที่หน่วยองครักษ์เสื้อแพรสามารถกำจัดพวกมันได้ ก็ไม่จำเป็นต้องมาขอคำชี้แนะจากซุนเซ็กอีก!

ฮันจ๋งสูดลมหายใจเข้าลึก "เข้าใจแล้วขอรับ"

"นายท่าน มีอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องรายงานขอรับ"

"ก่อนหน้านี้ ข้าน้อยได้สั่งให้ลูกน้องไปหาคนมาผลิตน้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์ และบรรดาช่างฝีมือก็รายงานมาว่าผลิตเสร็จเรียบร้อยแล้วขอรับ"

...เดือนสามในเซียงหยาง สรรพสิ่งกำลังฟื้นคืนชีพ อากาศก็เย็นสบายกำลังดี

เมื่อซุนเซ็กก้าวออกมาจากห้องของสองพี่น้องคู่นั้น เขาก็รู้สึกสดชื่นและกระปรี้กระเปร่ายิ่งนัก

"เคล็ดวิชาอายุวัฒนะมีเพียงสามขั้น หลังจากฝึกฝนจนถึงขั้นสุดยอด แต่ละขั้นต่อไปก็จะช่วยเพิ่มอายุขัยให้อีกสิบปี"

ตอนนี้ซุนเซ็กเข้าใจแล้วว่า 'ความเข้ากันได้' ที่ระบบหมายถึงคืออะไร

เมื่อเขาเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตนเองผ่านบทวิชาห้องหอ

เคล็ดวิชาอายุวัฒนะก็จะสามารถดูดซับพลังตบะเหล่านี้เข้าไปได้ด้วย

มันทำงานอยู่ภายในร่างกายของเขาตลอดเวลา โดยไม่ต้องอาศัยการกระตุ้นจากเขาเลย

"หึหึ ขั้นแรกต้องการพลังตบะแค่สิบปีเท่านั้น ไม่รู้ว่าขั้นที่สองจะต้องใช้เท่าไหร่กันนะ"

ซุนเซ็กตั้งใจว่าจะรีบฝึกฝนให้ถึงขั้นสูงสุดโดยเร็วที่สุด

มิฉะนั้น เขาก็ยังรู้สึกไม่ค่อยมั่นคงนัก

ซุนเกี๋ยนควรจะสิ้นอายุขัยไปแล้ว

ใครจะรับประกันได้ว่าหลังจากนี้จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก?

เมื่อเร็วๆ นี้ หลังจากที่มอบหมายให้จูกัดเหี้ยนดูแลเมืองเซียงหยาง ซุนเกี๋ยนก็ได้เริ่มจัดระเบียบกองทัพและเตรียมพร้อมสำหรับสงครามแล้ว

การอาศัยเพียงบทวิชาห้องหอนั้นไม่เพียงพอ วิธีที่ดีที่สุดยังคงเป็นการแต่งภรรยาและอนุภรรยาเพิ่ม เพื่อสร้างผลประโยชน์ให้กับลูกหลานของเขา

"เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนนัก"

ซุนเซ็กครุ่นคิด รอจนกว่าอนุภรรยาทั้งหลายของเขาจะตั้งครรภ์เสียก่อน

หลังจากฝึกฝนบทวิชาห้องหอ มันยังส่งผลดีอย่างมากต่อทายาทอีกด้วย

ระบบลูกดกนำพาโชคลาภ

ยิ่งมีลูกมาก รางวัลก็จะยิ่งมากมายมหาศาลตามไปด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น การมีลูกก็จะทำให้สตรีเหล่านี้รู้สึกสบายใจมากขึ้นด้วย

เมื่อเห็นว่าซัวจื่อไม่ได้ยุ่งวุ่นวายอะไรแล้วในช่วงนี้ ส่วนใหญ่ก็เอาแต่พักผ่อนอยู่แต่ในบ้าน เขาก็รู้ได้ทันที

นี่คือยุคสมัยที่มารดาจะได้รับการเชิดชูสถานะผ่านบุตรของพวกนาง

ในยุคนี้ ไม่ว่าสตรีจะมีความสามารถมากเพียงใด นางก็ไม่อาจหลีกหนีหน้าที่ในการเลี้ยงดูบุตรไปได้

ลูกๆ คือที่พึ่งพิงในอนาคตและเป็นรากฐานของชีวิตพวกนาง

ซุนเซ็กไม่ใช่คนเลวทรามไร้หัวใจ เขารักผู้หญิงเหล่านี้อย่างแท้จริง

เขาจะมอบบ้านที่อบอุ่นให้กับพวกนาง

หลังจากนั้นไม่นาน กำเหมยก็เดินเข้ามา นางเรียนรู้วิธีการชงชาจนฝีมือเริ่มจะยอดเยี่ยมขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

นางเองก็รู้สึกภาคภูมิใจในความสำเร็จนี้เช่นกัน

ซุนเซ็กดื่มชาไปพลาง มีสาวงามคอยปรนนิบัติไปพลาง เขาหรี่ตาลงอย่างมีความสุข

"อ่า ช่วงเวลาแห่งความสงบสุขเช่นนี้ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง"

เมื่อซุนเกี๋ยนมาถึง ฝีเท้าของเขาก็ต้องชะงักไป

ช่วงเวลาแห่งความสงบสุขงั้นหรือ?

ไอ้เด็กคนนี้ไปเอาความคิดแบบนี้มาจากไหนเนี่ย?

ปัญหาเริ่มจะก่อตัวขึ้นในเมืองเซียงหยางแล้ว

ทางฝั่งของเล่าเปียวก็เริ่มจะเคลื่อนไหวแล้วเช่นกัน

ในแดนจงหยวน

การต่อสู้แย่งชิงกุนจิ๋วของโจโฉก็ดำเนินมาถึงช่วงเวลาสำคัญแล้ว

อ้วนเสี้ยวเริ่มเผยเขี้ยวเล็บมุ่งเป้าไปยังภูมิภาคเหอเป่ย

ยังไม่รวมขุนศึกรายย่อยที่มีความทะเยอทะยานอีกมากมาย

ใต้หล้าได้จมดิ่งลงสู่ความโกลาหลวุ่นวายไปแล้ว

สงบสุขบ้าบออะไรกัน

"ฮ่าฮ่า เด็กดี เจ้าพูดถูกแล้ว เจ้าควรจะมีความสุขและนำโชคลาภมาสู่ตระกูลซุนของเราให้มากขึ้นนะ"

ซุนเกี๋ยนเดินเข้าไปหา หัวเราะอย่างเบิกบานใจพลางตบไหล่ซุนเซ็ก

เด็กคนนี้แข็งแรงกำยำมาก

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ละทิ้งการฝึกฝนวิทยายุทธเลยในช่วงหลายวันนี้

ซุนเกี๋ยนยิ่งรู้สึกพึงพอใจมากขึ้นไปอีก

การมีลูกชายที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้คือความภาคภูมิใจของเขา!

ลูกชายของซุนเกี๋ยน จะหาความสุขใส่ตัวบ้างแล้วมันผิดตรงไหน!

ยิ่งไปกว่านั้น ในความเห็นของเขา

'ช่วงเวลาแห่งความสงบสุข' ของซุนเซ็กไม่ได้เรียบง่ายแค่การหาความสุขใส่ตัวเพียงอย่างเดียว

แต่นี่คือการสั่งสมโชคลาภให้กับตระกูลซุนอย่างต่อเนื่องต่างหาก

ส่วนปัญหาที่เหลือทั้งหมดปล่อยให้เขาจัดการเอง!

ทำไมซุนเซ็กจะต้องมากังวลด้วยเล่า?

พ่อของเขายังอยู่ในช่วงวัยฉกรรจ์นะ!

"ท่านพ่อ มาหาข้ามีธุระอะไรหรือขอรับ?" ซุนเซ็กยิ้มพลางลุกขึ้นยืน

กิจการงานในเซียงหยางนั้นซับซ้อน แม้การมาถึงของจูกัดเหี้ยนจะสามารถแก้ไขปัญหาไปได้ส่วนใหญ่ แต่การตัดสินใจขั้นสุดท้ายก็ยังคงตกเป็นของซุนเกี๋ยนอยู่ดี

"หึหึ หลานชายข้าเป็นอย่างไรบ้าง?" ซุนเกี๋ยนนั่งลง ดื่มชาไปจิบหนึ่ง สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวเพราะไม่ถูกปากกับรสชาตินัก

"ท่านหมอบอกว่าอาการครรภ์มั่นคงดี น่าจะเป็นเด็กชายตัวจ้ำม่ำเลยล่ะขอรับ" ซุนเซ็กกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อระบบยืนยันแล้วว่าได้ลูกแฝดชายหญิง ซุนเซ็กก็ไม่คิดจะปิดบัง

ซุนเกี๋ยนมีความสุขมากจริงๆ

"ฮ่าฮ่า เด็กดี พยายามต่อไปนะ มีหลานชายให้ข้าอีกหลายๆ คนเลย"

ซุนเกี๋ยนหัวเราะอย่างเบิกบานใจ

อ้วนสุดดูถูกว่าเขามาจากครอบครัวที่ต่ำต้อยงั้นหรือ?

ถ้าอย่างนั้น เขาจะสร้างตระกูลซุนให้กลายเป็นตระกูลใหญ่ผู้ทรงอิทธิพลเสียเลย

สายเลือดตระกูลซุนของเขาจะไม่มีวันด้อยไปกว่าใคร

ยิ่งเขามีลูกหลานมากเท่าไหร่ เขาก็จะยิ่งมีแรงจูงใจมากขึ้นเท่านั้น

เขาต้องการที่จะทิ้งรากฐานอันยิ่งใหญ่ไว้ให้ลูกหลานในอนาคต!

เพื่อไม่ให้ผู้ใดในใต้หล้ากล้าดูถูกตระกูลซุนได้อีก

"ท่านพ่อไม่ต้องเป็นห่วง เรื่องนี้จะเกิดขึ้นในไม่ช้าแน่นอนขอรับ" ซุนเซ็กกล่าวด้วยรอยยิ้มอันสงบนิ่ง

"ฮ่าฮ่า ถ้าอย่างนั้นพ่อก็ต้องรีบไปช่วยเจ้าหาภรรยาเพิ่มอีกหลายๆ คนเสียแล้ว" ซุนเกี๋ยนหัวเราะลั่น

"ในเมืองอี๋เฉิง มีตระกูลใหญ่หลายตระกูลต้องการที่จะดองเป็นญาติกับตระกูลซุน แต่เล่าเปียวกลับคอยขัดขวางเอาไว้"

ใบหน้าของซุนเกี๋ยนแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดอย่างรวดเร็ว

"ไม่ต้องห่วง ข้าจะไปโจมตีเมืองอี๋เฉิงเดี๋ยวนี้แหละ และจะพาภรรยามาให้เจ้าเป็นอันดับแรกเลย"

ซุนเกี๋ยนไม่ได้ปิดบังความทะเยอทะยานของเขา ช่วงเวลาแห่งการพักรบและจัดระเบียบกองทัพใหม่นี้ ก็เพื่อเตรียมการสำหรับการบุกโจมตีหลังจากสิ้นฤดูใบไม้ผลิ

"ท่านเตรียมตัวเสร็จเร็วขนาดนี้เลยหรือขอรับ?" ซุนเซ็กประหลาดใจเล็กน้อย

เมืองเซียงหยางถูกโอบล้อมด้วยน้ำถึงสามด้าน ตั้งอยู่ใจกลางดินแดนทางใต้

ผู้ใดที่ครอบครองเซียงหยางได้ ย่อมกุมอำนาจเหนือเกงจิ๋ว

ทางเหนือและทางใต้ของเมืองเซียงหยาง มีปราการด่านสำคัญตั้งอยู่

ด่านห้วนเสียทางทิศเหนือ

และด่านอี๋เฉิงทางทิศใต้

เมืองกว่าสิบแห่งทางตอนเหนือของเซียงหยางถูกซุนเกี๋ยนยึดครองไปนานแล้ว

เป้าหมายของซุนเกี๋ยนในครั้งนี้อยู่ทางทิศใต้ นั่นก็คือเมืองอี๋เฉิง

เมืองหลวงเก่าแห่งเกงจิ๋ว

และในตอนนี้ ก็คือสถานที่กบดานของเล่าเปียว

ซุนเกี๋ยนเอ่ยชม "จะว่าไปแล้ว การที่เราสามารถจัดระเบียบกองทัพและเตรียมพร้อมสำหรับการศึกครั้งใหญ่ได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ ส่วนใหญ่ก็ต้องยกความดีความชอบให้เจ้าแหละนะ ลูกชายข้า"

"ข้าหรือขอรับ?"

"ไอ้ลูกชาย เจ้าไม่รู้หรือว่าตระกูลสีให้สินสอดมามากแค่ไหน?"

"มีทั้งยุ้งฉางอีกหลายแห่ง ข้าวสารเต็มๆ อีกหนึ่งแสนต้าน!"

"แถมตระกูลซัวก็ยังยกภรรยาแสนดีให้เจ้าอีกด้วย!"

ซุนเกี๋ยนกล่าวชมจากใจจริง

การที่บุตรสาวตระกูลสีแต่งเข้าบ้าน สินสอดทองหมั้นจำนวนมหาศาลนี้ นอกจากการยอมจำนนเพราะถูกมีดจ่อคอแล้ว มันยังแฝงไปด้วยการสนับสนุนอย่างแท้จริงอีกด้วย

พวกเขาตัดสินใจที่จะลงทุนในตัวเขา

เหตุผลของเรื่องนี้น่ะหรือ

ก็ยังคงเป็นเพราะซัวจื่อ

บุตรสาวสายตรงของตระกูลซัวที่มาจากครอบครัวผู้มั่งคั่ง

นางไม่เพียงแต่แต่งงานกับซุนเซ็กในฐานะภรรยาเอกเท่านั้น แต่นางยังพาหลานสาวตัวน้อยของนางมาด้วย

ผู้ใดที่มีสายตาเฉียบแหลมย่อมมองออกว่า ซัวจื่อเป็นตัวแทนของการสนับสนุนอย่างเต็มที่ที่ตระกูลซัวมีต่อตระกูลซุน

ตระกูลสีมักจะมีวิสัยทัศน์ที่โดดเด่นไม่เหมือนใครมาโดยตลอด และพวกเขาก็สามารถมองเห็นได้ว่า ซุนเกี๋ยนผู้ที่สามารถสร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วจงหยวนได้ ย่อมต้องมีความสามารถอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ นี่จึงเป็นการสนับสนุนอย่างมหาศาลที่สอดคล้องไปตามสถานการณ์

และในเรื่องนี้ เห็นได้ชัดว่าซัวจื่อจะต้องมีส่วนช่วยเหลืออยู่อย่างลับๆ แน่นอน

มิฉะนั้นแล้ว จะมีคนในเมืองอี๋เฉิงเริ่มเอนเอียงมาทางตระกูลซุนได้อย่างไร?

การแต่งภรรยาเพราะความดีงามของนาง ไอ้ลูกชายคนนี้ช่างมีตาแหลมคมจริงๆ