ตอนที่ 78 เซลส์สาวสวยหลี่เมิ่งฉยง

ตอนที่ 78 เซลส์สาวสวยหลี่เมิ่งฉยง

วันต่อมาเกือบเที่ยง เฉินหยางและเซียวชิงเสวียนเดินทางกลับมาถึงเมืองปินไห่ หลังจากทั้งคู่ทานมื้อเที่ยงด้วยกัน เซียวชิงเสวียนก็ขับรถมาส่งเฉินหยางที่หน้าหมู่บ้านที่เขาเช่าพักอยู่ ก่อนจะรีบบึ่งไปที่บริษัทต่อ

เฉินหยางยืนอยู่หน้าหมู่บ้านพลางก้มหน้าครุ่นคิด ตอนนี้เขามีเงินติดตัวอยู่พอสมควรแล้ว เขาอยากจะซื้อบ้านเพื่อลงหลักปักฐานในเมืองปินไห่ให้มั่นคง รอจนทุกอย่างเข้าที่เข้าทางค่อยรับแม่กับน้องสาวมาอยู่ด้วยกัน

เฉินหยางโบกแท็กซี่คันหนึ่ง มุ่งหน้าไปยังสำนักงานขายอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ใกล้ๆ

ตอนนั้นเป็นเวลาประมาณบ่ายโมงกว่าๆ ซึ่งเป็นช่วงที่อากาศร้อนจัดที่สุด จึงแทบไม่มีลูกค้ามาดูบ้านเลย บรรดาพนักงานขายสาวในชุดเครื่องแบบสีฟ้าอ่อนที่แต่งหน้าทำผมอย่างประณีต ต่างพากันยืนจับกลุ่มคุยกันเป็นกลุ่มๆ

ทันทีที่เห็นเฉินหยางเดินเข้ามา ทุกคนต่างเตรียมจะปั้นหน้ายิ้มต้อนรับและก้าวเท้าออกมา แต่พอเห็นชุดที่เขาใส่ซึ่งดูเหมือนของตามตลาดนัดทั่วไป พวกเธอก็ชะงักฝีเท้าลงทันที

หญิงสาววัยสามสิบกว่าๆ ใบหน้าทรงไข่ หันไปพูดกับหญิงสาวผมแดงว่า "เยี่ยนผิง ลูกค้าคนนี้ตาเธอแล้วนะ ไม่รีบออกไปต้อนรับหน่อยเหรอ?"

เยี่ยนผิงแค่นหัวเราะเยาะเบาๆ "ดูสภาพการแต่งตัวแบบนั้น จะมีปัญญาซื้อบ้านเหรอ? ไม่ใช่ว่าเข้าผิดประตูมาหรอกนะ?"

พวกผู้หญิงกลุ่มนั้นพากันหัวเราะคิกคักด้วยเสียงเบาๆ

เฉินหยางกวาดสายตามองอยู่ครู่หนึ่ง เห็นว่าไม่มีใครสนใจจะเข้ามาต้อนรับเลย เขาจึงตั้งท่าจะหันหลังกลับเดินออกจากร้าน ทันใดนั้นก็มีเด็กสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากด้านหลัง เธออายุประมาณ 22-23 ปี สวมชุดยูนิฟอร์มสีฟ้าอ่อน ผิวขาวสะอาด ดวงตากลมโตใสแจ๋ว เครื่องหน้าจิ้มลิ้ม รวบผมหางม้า ดูสวยสะดุดตาและเต็มไปด้วยพลังของวัยรุ่น

หลี่เมิ่งฉยง เพิ่งมาฝึกงานได้เพียงครึ่งเดือน ลูกค้าที่พวกพนักงานเก่าๆ ไม่อยากต้อนรับมักจะถูกโยนมาให้เธอเสมอ เมื่อหลี่เมิ่งฉยงเห็นว่าไม่มีใครขยับตัวเข้าไปหาลูกค้า เธอจึงรีบก้าวเท้าตรงไปหาเฉินหยางทันที

บรรดาพนักงานคนอื่นต่างพากันทำหน้าเยาะเย้ย

"หลี่เมิ่งฉยงนี่นะ ลูกค้าแบบไหนก็รับหมดจริงๆ!"

"ยัยเด็กนี่เพิ่งออกจากรั้วมหาลัย ยังแยกคนรวยคนจนไม่ออกหรอก แบบนี้ก็เสียแรงเปล่าสิ!"

"บางทีเขาอาจจะอยากโชว์ว่าบริการดีเยี่ยมมั้ง ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นคนซื้อจริงๆ หรือเปล่า!"

"ก็แค่หัวสมองขาดสติไปหน่อยนั่นแหละ"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความอิจฉาปนดูถูกดังขึ้นระงม

หลี่เมิ่งฉยงเห็นพวกพนักงานเก่าๆ ซุบซิบกัน เธอก็พอจะเดาออกว่าพวกนั้นพูดอะไรกันอยู่ แต่เธอก็คร้านจะไปใส่ใจ เธอรีบเดินไปหยุดตรงหน้าเฉินหยาง โค้งตัวทักทายเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ "สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ฉันช่วยรับใช้ไหมคะ?"

รอยยิ้มของเธอดูอบอุ่น จริงใจ และใสซื่อ ไม่ใช่รอยยิ้มที่ปั้นแต่งตามหน้าที่เหมือนคนอื่นๆ

เฉินหยางยิ้มตอบ "ดูท่าทางคุณน่าจะเป็นนักศึกษาจบใหม่ ยังไม่มีประสบการณ์ทางสังคมเท่าไหร่ใช่ไหม? คุณไม่หัดดูคนก่อนจะเข้ามาเสนอขายบ้างเหรอ?"

หลี่เมิ่งฉยงชะงักไป "หมายความว่ายังไงคะ?"

เฉินหยางพูดปนหัวเราะ "ดูสภาพผมสิ เหมือนคนที่มีปัญญาซื้อบ้านไหม? คุณเข้ามาทักทายแบบนี้ ไม่กลัวเสียเวลาและเปลืองน้ำลายเหรอ? คุณควรจะเรียนรู้จากพนักงานรุ่นพี่พวกนั้นนะ ถ้าอยากจะเป็นพนักงานขายที่ดี อย่างแรกต้องดูคนให้เป็น!"

"เอ่อ..." หลี่เมิ่งฉยงหน้าแดงวูบ ไม่รู้จะตอบกลับยังไงดี นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเจอคนประเภทที่ชอบดูถูกตัวเองแบบนี้ ลูกค้าคนอื่นๆ ที่เธอเคยเจอ ต่อให้ไม่มีเงินซื้อ ก็มักจะวางมาดว่ารวยมากแต่แค่ยังไม่อยากซื้อ

"คุณลูกค้าพูดเล่นแล้วค่ะ" เธอตอบกลับไปอย่างเกรงใจ

เฉินหยางเลิกหยอกเธอ "ที่นี่มีบ้านเดี่ยวหลังเล็ก ราคาประมาณสิบล้านหยวนบ้างไหม?"

หลี่เมิ่งฉยงตกใจจนตาโต "สิบล้านเหรอคะ?"

ราคาบ้านในเมืองปินไห่โดยทั่วไปจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งถึงสองหมื่นหยวนต่อตารางเมตร คนธรรมดาซื้อคอนโดร้อยตารางเมตรราคาประมาณสองถึงสามล้านหยวนก็เหนื่อยแทบตายแล้ว

แต่ผู้ชายคนนี้ที่อายุไล่เลี่ยกับเธอ กลับเปิดปากถามหาบ้านเดี่ยวราคาหมื่นหยวนในทันที แม้ราคานี้จะเป็นระดับเริ่มต้นของโซนวิลล่า แต่ฐานะก็นับว่าห่างไกลจากคนทั่วไปมหาศาล

หลี่เมิ่งฉยงกวาดสายตามองเฉินหยางอีกครั้ง "คุณลูกค้าจะซื้อหรือจะเช่าคะ?"

"ซื้อ"

"มีค่ะ มีแน่นอน!"

ดวงตาของหลี่เมิ่งฉยงเป็นประกายเหมือนดวงดาวเล็กๆ สองดวง เธอรีบวิ่งไปเตรียมหาเอกสารข้อมูลบ้านทันที

เยี่ยนผิงและพนักงานคนอื่นๆ แม้จะซุบซิบกันอยู่ แต่สายตาก็ลอบสังเกตความเคลื่อนไหวทางนี้ตลอด พอได้ยินคำว่า "สิบล้าน" พวกเธอก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที เยี่ยนผิงเป็นคนแรกที่รีบวิ่งกุลีกุจอเข้ามา พร้อมปั้นหน้ายิ้มประจบ "คุณผู้ชายคะ อยากได้วิลล่าแบบไหนเรามีครบหมดเลยค่ะ เมิ่งฉยง เรื่องใหญ่แบบนี้เธอจัดการไม่ไหวหรอก ให้พี่เป็นคนดูแลแทนดีกว่านะ เธอรีบไปเอาน้ำโค้กมาเสิร์ฟคุณผู้ชายสิ ไม่รู้จักระเบียบเอาเสียเลย"

คนอื่นๆ ที่เหลือต่างมองตามหลังเยี่ยนผิงด้วยความเจ็บใจที่โดนตัดหน้าไปก่อน แต่พวกเธอก็ยังไม่ยอมถอยไปไหน หวังว่าเฉินหยางจะเปลี่ยนใจมาคุยกับพวกเธอแทน

แววตาของหลี่เมิ่งฉยงเศร้าลงทันที คนพวกนี้แย่งลูกค้าเธอไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว เธอพยักหน้าเบาๆ "ค่ะ" เพราะนี่ก็เป็นมารยาทที่เธอตกหล่นไปจริงๆ

ขณะที่เธอกำลังจะลุกไปเอาน้ำโค้กแช่เย็น เฉินหยางก็คว้าแขนเธอไว้เบาๆ แล้วยิ้มกริ่มมองไปทางเยี่ยนผิงและคนอื่นๆ

"ให้เธอเป็นคนบริการผมต่อไปนั่นแหละดีแล้ว ส่วนพวกพี่สาวทั้งหลายน่ะ เอาเวลาไปศึกษาเรื่องโหงวเฮ้งหรือวิธีตัดสินคนรวยคนจนต่อเถอะครับ จะได้รู้ว่าใครเป็นลูกค้าตัวจริงกันแน่"

"ผมว่านะ พวกคุณควรจะไปเรียนเป็นหมอดูมากกว่ามาขายบ้านนะ! ฮ่าๆๆ!"

เฉินหยางหัวเราะลั่น

เยี่ยนผิงและคนอื่นๆ หน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย

หลี่เมิ่งฉยงพยายามกลั้นหัวเราะสุดชีวิต เธอนำข้อมูลวิลล่าหลายโครงการมาวางตรงหน้า

"คุณลูกค้าคะ วิลล่าราคาประมาณสิบล้าน ตอนนี้มีที่โซน 'เฉี่ยนสุ่ยวัน' ราคาแปดล้านหยวน แต่ทำเลค่อนข้างไกลจากตัวเมือง ส่วนที่โครงการ 'ชิงเจียงการ์เด้น' จะเน้นโซนวิลล่าราคาย่อมเยา มีตั้งแต่สิบล้านไปจนถึงห้าสิบล้านหยวนค่ะ ตอนนี้ราคาต่ำสุดอยู่ที่ประมาณสิบสามล้านหยวน เป็นบ้านสามชั้น พื้นที่สามร้อยหกสิบตารางเมตร ตกแต่งครบชุดพร้อมอยู่! ด้วยสิทธิ์ของฉันตอนนี้ ฉันลดราคาให้คุณลูกค้าได้มากที่สุดห้าแสนหยวนค่ะ ถ้าต้องการมากกว่านี้ ฉันต้องไปขออนุมัติจากผู้จัดการ..."

เฉินหยางขัดจังหวะเธอทันที

"คุณกำลังจะบอกว่า ในโครงการนี้ยังมีบ้านราคานี้เหลืออยู่อีกหลายหลังงั้นเหรอ?"

"ใช่ค่ะ นี่เป็นโครงการหลักที่เราชูโรงในปีนี้ เพิ่งเปิดขายได้ไม่นาน..." หลี่เมิ่งฉยงฉุกคิดขึ้นมาได้ทันทีจากคำพูดของเฉินหยาง ดูเหมือนว่าเขาอาจจะไม่ได้ซื้อแค่หลังเดียว

ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดี

ส่วนเยี่ยนผิงและพวกพนักงานคนอื่นๆ ยิ่งรู้สึกเสียดายจนแทบกระอักเลือด

"ตกลง พาผมไปดูโครงการนี้หน่อย!"

หลี่เมิ่งฉยงยิ้มแก้มปริ เธอเดินนำเฉินหยางออกจากสำนักงานขาย แล้วเรียกแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังโครงการหมู่บ้านชิงเจียงการ์เด้นทันที

ที่นี่ตั้งอยู่แถบชานเมือง ใกล้กับเขาซีซาน บรรยากาศเงียบสงบและทัศนียภาพงดงามมาก

เฉินหยางถูกใจวิลล่าโซน A หลังที่ 15 ทันทีที่เห็น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งคู่กลับมาที่สำนักงานขายและเซ็นสัญญาซื้อขายอย่างรวดเร็ว เฉินหยางชำระเงินทันที ส่วนขั้นตอนทางทะเบียนต่างๆ ทางสำนักงานขายจะเป็นผู้ดำเนินการให้ทั้งหมด

เฉินหยางถือกุญแจมุ่งหน้ากลับไปที่ชิงเจียงการ์เด้น วิลล่าโซน A หลังที่ 15 อีกครั้ง

ตัวบ้านสูงสามชั้น ตกแต่งอย่างหรูหราอลังการ มีสวนดอกไม้ทั้งด้านหน้าและด้านหลังบ้าน

เฉินหยางว่าจ้างพนักงานทำความสะอาดมาสองสามคน พร้อมกับติดต่อร้านเฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าให้มาส่ง พอพนักงานทำความสะอาดเช็ดถูเสร็จเรียบร้อย เฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ ก็มาถึงพอดีและจัดการติดตั้งจนเสร็จสรรพ

วุ่นวายอยู่ชั่วโมงกว่าๆ เฉินหยางก็ล้มตัวลงนอนบนโซฟาหนังแท้อย่างมีความสุข ในที่สุดเขาก็มีบ้านที่เป็นของตัวเองจริงๆ เสียที

เฉินหยางกลับไปที่ห้องเช่าเดิม ขนย้ายข้าวของสำคัญทั้งหมดมาไว้ที่บ้านใหม่

"ซื้อวิลล่าเสร็จแล้ว ก็ควรจะมีรถสักคันด้วยสินะ!" เฉินหยางนอนคิดอยู่บนโซฟา

เขาลุกขึ้นแล้วรีบออกจากบ้าน นั่งแท็กซี่ไปยังโชว์รูมรถที่อยู่ใกล้ๆ

ทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้าไปในโชว์รูม ก็มีหญิงสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว "สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย สนใจดูรถรุ่นไหนเป็นพิเศษไหมคะ?"

จบตอนที่ 78