บทที่ 29 - สุ่มรางวัล

บทที่ 29 - อสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุด! อสูรราชสีห์ทองคำ

"อสูรภาพลวงตา?"

"สัตว์ดุร้ายระดับราชันย์ที่มีสายเลือดมหากาพย์"

ครูฝึกฉินมองไปที่พื้นทะเลสาบด้วยความรู้สึกกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย

"มันซ่อนตัวอยู่ในทะเลสาบข้างล่างนั่นแหละ หมอกสีขาวนี่คือลมหายใจที่มันพ่นออกมา ผ่านไปเป็นร้อยปี มันก็สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นหมอกปกคลุมเป็นบริเวณกว้างขนาดนี้" จางหมิงพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจมาก

เขาเปิดหน้าต่างข้อความระบบเพื่อค้นหาข้อมูลของอสูรวิญญาณ

【อสูรภาพลวงตา】

【สายเลือด】: มหากาพย์

【ระดับ】: ราชันย์ 1 ดาว

【พรสวรรค์】: ภาพลวงตา (ใช้ลมหายใจที่พ่นออกมา หักเหแสงอาทิตย์เพื่อสร้างภาพลวงตา)

【ทักษะ】: จู่โจมฉับพลัน, ขบกัดรุนแรง, สาดน้ำกรดเน่าเปื่อย, สะท้อนแสงจ้า, ร่างแยกมายา, แดนมายาพิศวง

【คำอธิบาย】: ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ มันคือ 'หอยกาบ' ยักษ์ที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทร หลังจากหลับใหลมานานนับร้อยล้านปี มันก็ตื่นขึ้นมา แต่พลังลดลงไปมาก นิสัยเกียจคร้าน ไม่โจมตีเป้าหมายก่อน หมอกสีขาวที่พ่นออกมาเป็นทั้งชุดเกราะและอาวุธของมัน ระวังอย่าสูดดมเข้าไปมากเกินไป จุดอ่อน: เนื้อเยื่อประสาทภายในเปลือก ข้อแม้คือคุณต้องงัดปากมันให้เปิดซะก่อนนะ

จางหมิงอธิบายข้อมูลที่แสดงอยู่บนหน้าต่างอสูรวิญญาณคร่าวๆ ให้ฟัง

สีหน้าของครูฝึกฉินดูตกตะลึง และก็เริ่มเชื่อคำพูดของเขาขึ้นมาบ้างแล้ว

"เจ้าไปรู้ข้อมูลพวกนี้ละเอียดขนาดนี้ได้ยังไง? รู้กระทั่งทักษะของมันเลยเหรอ?"

"เรื่องพวกนี้ข้าเคยอ่านเจอในสารานุกรมสิ่งมีชีวิตยุคดึกดำบรรพ์มานานแล้วน่ะครับ พอเห็นว่ามันมีส่วนคล้ายกับอสูรภาพลวงตา ก็เลยนึกขึ้นมาได้"

"สารานุกรมสิ่งมีชีวิตยุคดึกดำบรรพ์? ทำไมข้าถึงไม่คุ้นหูหนังสือเล่มนี้เลยล่ะ?" ครูฝึกฉินมองเขาด้วยความสงสัย

"อย่าไปสนใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ พวกนั้นเลยครับ ตอนนี้เราควรจะทำยังไงต่อไปดี?"

เขาขัดจังหวะความสงสัยของครูฝึกฉินและถามขึ้นทันที

"ถ้ามันเป็นสัตว์ดุร้ายระดับราชันย์อย่างที่เจ้าพูดจริงๆ ข้าคงต้องรีบรายงานเรื่องนี้ เพื่อขอความคิดเห็นจากเบื้องบนก่อนถึงจะตัดสินใจได้"

"ยังไงซะมันก็เป็นถึงสัตว์ดุร้ายระดับราชันย์ ถึงจะเป็นแค่ 1 ดาว ข้าก็คงรับมือไม่ไหวหรอก"

จางหมิงพยักหน้าเข้าใจความคิดของครูฝึกฉิน

ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ดุร้ายหรืออสูรวิญญาณของผู้ควบคุมอสูร เมื่อก้าวเข้าสู่ระดับราชันย์ ทุกอย่างจะพลิกผันไปอย่างสิ้นเชิง

ไม่เพียงแต่ขนาดตัวจะใหญ่โตขึ้นอย่างน่ากลัว แต่พลังก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เป็นการพัฒนาแบบก้าวกระโดด

ทักษะทั้งหมดจะได้รับการยกระดับ พลังทำลายล้างที่เกิดขึ้นก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป สามารถทำลายเมืองทั้งเมืองได้อย่างง่ายดาย

สัตว์ดุร้ายระดับราชันย์ที่แข็งแกร่งบางตัว พลังทำลายล้างของมันก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าสัตว์ดุร้ายระดับทรราชเลยด้วยซ้ำ

ครูฝึกฉินพยายามใช้สมาร์ตวอตช์โทรออก

แต่มันกลับแสดงข้อความว่าอยู่นอกพื้นที่ให้บริการ...

"อสูรภาพลวงตามีนิสัยเกียจคร้าน ปกติมันจะโผล่ขึ้นมาหายใจไม่นานนัก เวลาที่มันปรากฏตัวค่อนข้างแน่นอน พอตุนออกซิเจนไว้พอแล้ว มันก็จะกลับไปหลับใหลต่อ"

"ครั้งนี้เราบังเอิญมาเจอมันโผล่ขึ้นมาหายใจพอดี ถ้าพลาดโอกาสนี้ไป ก็ไม่รู้ว่าจะต้องรออีกนานแค่ไหนกว่ามันจะโผล่หัวขึ้นมาอีก"

"ถ้าปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไป..."

ครูฝึกฉินก็เข้าใจความคิดของเขา พอเห็นจางหมิงพูดเป็นตุเป็นตะ ต่อให้ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อแล้ว

"ยังไงมันก็หนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว!"

"มันน่ะหนีไปไหนไม่ได้หรอก แต่ถ้าเรารอกลับไปเตรียมตัวให้พร้อม แล้วค่อยกลับเข้ามาในป่าหมอกมายาอีกครั้ง ท่านมั่นใจแค่ไหนล่ะครับว่าจะหาทะเลสาบแห่งนี้เจออีก"

"แล้วตอนที่อสูรภาพลวงตาหลับใหล มันจะซุกตัวอยู่ใต้ก้นทะเลสาบลึกลงไปหลายร้อยเมตรในชั้นดิน คลื่นพลังวิญญาณที่มันแผ่ออกมาก็เบาบางมาก"

"ต่อให้หาทะเลสาบเจอ ก็ไม่มีทางล่อมันขึ้นมาได้หรอกครับ"

"..."

"แล้วเจ้าจะให้ทำยังไง?"

เมื่อได้ฟังการวิเคราะห์ของจางหมิง ครูฝึกฉินก็เริ่มอยากจะลงมือแล้วเหมือนกัน สัตว์ดุร้ายระดับราชันย์นี่เขาไม่เคยฆ่ามาก่อนเลยนะ

"ตอนนี้ครูฝึกฉินเป็นผู้ควบคุมอสูรระดับราชาขั้นกี่ดาวครับ?"

"ราชา 8 ดาว"

"หมายความว่าอสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดของท่านก็คือราชา 8 ดาว"

ครูฝึกฉินพยักหน้า รอให้เขาพูดต่อ

"ถ้าข้าบอกว่า ขอแค่ท่านถ่วงเวลาอสูรภาพลวงตาไว้ได้ ข้าก็มีวิธีจัดการมันล่ะครับ"

"เจ้าหนู ไม่ใช่ว่าข้าไม่เชื่อมั่นในพลังของเจ้าและราดอนหรอกนะ แต่นี่มันคือสัตว์ดุร้ายระดับราชันย์เชียวนะ!"

"ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าบอกว่าไอ้หอยกาบยักษ์นี่มันไม่โจมตีคนก่อน เราสองคนจะมานั่งคุยกันอยู่ตรงนี้ได้ยังไง?"

"อย่าทำอวดเก่ง และอย่าเอาชีวิตของตัวเองกับอสูรวิญญาณมาเสี่ยง!"

สีหน้าของครูฝึกฉินดูจริงจังมาก

"ข้าเข้าใจครับครูฝึกฉิน!"

"ข้ามีสติและมีเหตุผลดี ข้าไม่ได้พูดโอ้อวด และจะไม่เอาชีวิตของพวกเราและอสูรวิญญาณมาเสี่ยงเด็ดขาด!"

"โปรดเชื่อข้าเถอะครับ!"

เมื่อเห็นแววตาที่แน่วแน่ของจางหมิง ครูฝึกฉินก็เริ่มชั่งใจ ว่าจะลองเสี่ยงดูดีไหม?

ถ้าเกิดสำเร็จขึ้นมาล่ะ?

ป่าหมอกมายาก็จะไม่มีหมอกปกคลุมอีกต่อไป เขตหัวเซี่ยก็จะสามารถทวงคืนดินแดนผืนนี้กลับมาได้ แถมชิ้นส่วนต่างๆ ของสัตว์ดุร้ายระดับราชันย์ก็ยังเป็นวัตถุดิบชั้นยอดสำหรับทำอุปกรณ์วิญญาณอีกด้วย

ทว่า...

ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาอีกล่ะ?

เขาตายคนเดียวน่ะไม่เท่าไหร่ แต่จางหมิงมีพลังพิเศษระดับ S ถึงสามอย่าง เขาจะปล่อยให้จางหมิงเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด!

"ลุยกันเลย!"

"สู้ไม่ได้ก็วิ่งหนีสิวะ! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าไอ้หอยกาบยักษ์นี่มันจะวิ่งตามเราทัน!" จู่ๆ ครูฝึกฉินก็ตะโกนออกมาอย่างห้าวหาญ

"ว่ามาเลย จะให้ทำยังไง!"

"ครูฝึกฉิน ท่านยังมีอาหารสัตว์สีม่วงเหลืออยู่ไหมครับ? โรยลงไปบนผิวน้ำก่อน ล่อให้มันโผล่หัวขึ้นมา"

"จากนั้นข้าจะให้ราดอนย่างสดมัน! ยั่วโมโหให้มันโกรธ!"

"ท่านแค่ควบคุมอสูรวิญญาณไปถ่วงเวลามันไว้ก็พอ ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าเอง"

"ตกลง!"

ครูฝึกฉินหยิบอาหารสัตว์สีม่วงถุงใหญ่ขนาด 40 ชั่งออกมาจากอุปกรณ์วิญญาณมิติ แล้วสาดลงไปบนผิวน้ำทะเลสาบทั้งหมด

"พอไหม?"

ผิวน้ำทะเลสาบอันเงียบสงบเกิดเป็นระลอกคลื่นแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้างจากจุดที่อาหารสัตว์ร่วงหล่นลงไป

ทั้งสองคนกลั้นหายใจจ้องมองไปที่ผิวน้ำทะเลสาบอย่างไม่วางตา

『บุ๋ง บุ๋ง บุ๋ง』

ฟองอากาศขนาดใหญ่ผุดขึ้นมาจากก้นทะเลสาบอย่างต่อเนื่องแล้วแตกออก

"ปลากินเหยื่อแล้ว"

"ซ่า ซ่า ซ่า!!"

เสียงน้ำสาดกระเซ็นดังขึ้นพร้อมกับกระแสน้ำที่ไหลบ่า

ภายใต้คลื่นน้ำที่ซัดสาด หอยกาบยักษ์ตัวใสแจ๋วที่มีลวดลายสีเงินขาวทั่วทั้งตัว ความยาวเกือบสี่สิบเมตร ก็โผล่ขึ้นมาให้เห็น!

"เป็นหอยกาบยักษ์จริงๆ ด้วย..." แม้แต่ครูฝึกฉินยังต้องเบิกตาโพลง

ถ้านี่เอาไปคลุกกระเทียมสับ โรยพริกป่น ยี่หร่า แล้วเอาไปย่างบนเตา ซี๊ดดด กินคู่กับเบียร์เย็นๆ สักสองกระป๋องนะ!

โอ้โห แม่เจ้าโว้ยยย โคตรจะฟินเลย! Ψ(￣￣)Ψ

น่าเสียดายที่ไม่มีเตาย่างใหญ่ขนาดนั้น...

อสูรภาพลวงตาขยับเปลือกหอยขนาดมหึมาขึ้นลง แม้รูปร่างจะดูหนักอึ้ง แต่มันก็ลอยตัวอยู่บนผิวน้ำได้ มันกินอาหารสัตว์สีม่วงเข้าไปอย่างตะกละตะกลาม

"อัญเชิญ!"

ครูฝึกฉินกะจังหวะเหมาะเจาะ เรียกอสูรวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา!

พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องกัมปนาท!

สิงโตยักษ์สีทองตัวมหึมาก็กระโจนลงมาจากฟากฟ้า ทั่วทั้งตัวปกคลุมไปด้วยขนสีทองอร่ามเป็นประกายวิบวับ

รอบแผงคอของมันมีขนสีทองหนาฟู ฟ้องถึงบารมีแห่งเจ้าป่าได้ตลอดเวลา!

【อสูรราชสีห์ทองคำ】

【สายเลือด】: สมบูรณ์แบบ

【ระดับ】: ราชา 8 ดาว

【พรสวรรค์】: พลังข่มขวัญร้อยอสูร (สร้างแรงกดดันให้เป้าหมาย ลดพลังโจมตีของเป้าหมายลง 30%)

【ทักษะ】: ราชสีห์คำราม, ปลุกใจ, กรงเล็บราชันย์อสูร, ห่าฝนกระบี่ทองคำ, โจมตีจุดตาย

【คำอธิบาย】: ราชสีห์ทองคำผู้มีสายเลือดสมบูรณ์แบบ พลังโจมตียอดเยี่ยม ปิดหูให้ดีล่ะ ระวังหูหนวก และอย่าจ้องตามันตรงๆ เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นคุณจะฝันร้าย จุดอ่อน: หน้าท้องและดวงตา

"แข็งแกร่งมาก!"

พออสูรราชสีห์ทองคำปรากฏตัว จางหมิงก็ตาเป็นประกาย! ถูกดึงดูดด้วยขนสีทองสว่างไสว!

องอาจ! น่าเกรงขาม! (●)

อสูรราชสีห์ทองคำมีความสูงเกือบสิบเมตร ความยาวลำตัวกว่าสามสิบเมตร มันไม่หวั่นเกรงแต่อย่างใด กระโจนเข้าใส่อสูรภาพลวงตาทันที!

ผิวน้ำทะเลสาบถูกปั่นป่วนจนเกิดคลื่นยักษ์ เสียงคำรามของราชสีห์ดังกึกก้องจนต้องรีบเอามืออุดหู

อสูรภาพลวงตาถูกอสูรราชสีห์ทองคำจับพลิกหงายท้องลงไปในทะเลสาบในพริบตา!

กรงเล็บราชสีห์ที่คมกริบดุจใบมีดจิกแน่นลงบนเปลือกหอยทั้งบนและล่างของอสูรภาพลวงตา พยายามจะง้างมันออก!

ของเหลวใสแจ๋วผสมกับหมอกสีขาวพุ่งกระฉูดออกมาจากเปลือกของอสูรภาพลวงตา รดเข้าเต็มหน้าของอสูรราชสีห์ทองคำ

น้ำกรดเน่าเปื่อยที่มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงปล่อยควันสีขาวจางๆ ออกมา อสูรราชสีห์ทองคำเจ็บปวดจนต้องรีบผละออกแล้วมุดหัวลงไปในน้ำทะเลสาบ

วินาทีต่อมา นัยน์ตาของอสูรราชสีห์ทองคำก็ดูเลื่อนลอย เปล่งแสงสีแดงก่ำ เสียงคำรามของมันก็เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งโหดเหี้ยม

"แย่แล้ว! อสูรราชสีห์ทองคำติดทักษะแดนมายาพิศวงของอสูรภาพลวงตาเข้าแล้ว!" จางหมิงร้องบอกอย่างร้อนรน

(จบแล้ว)