บทที่ 24: ขบวนรถหรูทำเอาหนิงฮ่าวถึงกับอึ้ง

หลังจากวางสายจากหลินเซียว หนิงฮ่าวก็ไปยืนรอคนที่หลินเซียวจัดแจงให้มารับอยู่ริมถนน

ขณะมองดูการจราจรที่ขวักไขว่ไปมาบนท้องถนน หนิงฮ่าวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากรู้อยากเห็น

"อยากรู้จังแฮะว่าประธานหลินจะจัดรถแบบไหนมารับเรา"

"ด้วยระดับฐานะของประธานหลิน อย่างน้อยก็ต้องเป็นรถหรูราคาแพงนั่นแหละ"

ขณะยืนอยู่ริมถนน หนิงฮ่าวใช้เวลาครุ่นคิดถึงการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับหลินเซียวเมื่อได้พบกัน และเรื่องการเร่งถ่ายทำภาพยนตร์ให้เสร็จเพื่อที่จะได้ออกฉายโดยเร็ว ทันใดนั้น โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูและเห็นว่าเป็นเบอร์แปลก แต่เมื่อคิดว่าอาจจะเป็นคนที่หลินเซียวส่งมารับ เขาจึงกดรับสาย

"สวัสดีครับ?"

เมื่อเห็นว่าปลายสายรับแล้ว หม่าเถิงก็ยิ้มและเอ่ยขึ้น "สวัสดีครับ นี่ใช่คุณหนิงฮ่าวหรือเปล่าครับ?"

"ใช่ครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

"อ้อ คืออย่างนี้ครับ ผมเป็นคนที่ประธานหลินเซียวจัดให้ไปรับคุณ โทรมาเพื่อจะบอกว่าพวกเราใกล้จะถึงแล้ว คุณลงมารอข้างล่างได้เลยครับ"

เร็วขนาดนี้เชียว?

หนิงฮ่าวคิดในใจ ก่อนจะตอบกลับไป "อ่า คุณคือคนที่ประธานหลินส่งมานี่เอง ผมอยู่ข้างล่างแล้วล่ะ คุณขับตรงมาได้เลย ผมใส่เสื้อแจ็กเก็ตหนังแล้วก็สวมหมวกนะครับ"

"รับทราบครับคุณหนิง อีกเดี๋ยวก็ถึงแล้ว กรุณารอสักครู่นะครับ"

"โอเคครับ"

หนิงฮ่าวรับคำ แล้วทั้งสองฝ่ายก็วางสายไป

หลังจากวางสาย หนิงฮ่าวก็มองไปตามถนน อยากจะรู้ว่าหลินเซียวจัดรถอะไรมารับเขากันแน่

ทันใดนั้น รถโรลส์-รอยซ์สามคันก็ค่อยๆ ขับเข้ามาในครรลองสายตาของหนิงฮ่าวจากสุดปลายถนน

รถทั้งสามคันนี้แผ่กลิ่นอายของความทรงอำนาจและความหรูหราอลังการ รูปปั้นบนฝากระโปรงรถคือจุดเด่นที่ช่วยเติมเต็มความสมบูรณ์แบบ

ขณะมองดูขบวนรถโรลส์-รอยซ์ขับตรงเข้ามา หนิงฮ่าวไม่คิดเลยแม้แต่น้อยว่านี่คือรถที่มารับตน

เขาเพียงแค่ทึกทักเอาเองว่าคงมีผู้ยิ่งใหญ่คนไหนผ่านมาแถวนี้ ท้ายที่สุดแล้ว ทำไมถึงต้องใช้รถถึงสามคันเพื่อมารับเขาด้วยล่ะ? คงต้องเป็นบุคคลสำคัญระดับบิ๊กที่กำลังเดินทางหรือไปเจรจาธุรกิจพร้อมกับผู้ติดตาม ถึงได้จัดขบวนซะยิ่งใหญ่ขนาดนี้

ในตอนนั้นเอง ผู้คนที่อยู่ริมถนนต่างก็ตกตะลึงกับรถทั้งสามคันนี้เช่นกัน ท้ายที่สุดแล้ว คุณอาจจะเคยเห็นรถโรลส์-รอยซ์มาบ้าง แต่คุณคงไม่เคยเห็นขบวนรถโรลส์-รอยซ์ในชีวิตจริงแน่ๆ

นี่มันผู้ยิ่งใหญ่ระดับไหนกัน ถึงได้เดินทางพร้อมขบวนรถหรูแบบนี้?

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน ขบวนรถก็ค่อยๆ ขับผ่านพวกเขาไป และจอดลงตรงหน้าชายที่สวมแจ็กเก็ตหนัง สวมหมวก และใส่หน้ากากอนามัย

หม่าเถิงที่อยู่ในรถ มั่นใจแล้วว่านี่คือหนิงฮ่าวเมื่อเห็นการแต่งกายของเขา จึงรีบเปิดประตูลงจากรถและเดินเข้าไปหาหนิงฮ่าวทันที

"ผู้กำกับหนิง ขอโทษที่ให้รอนะครับ พวกเราออกเดินทางกันได้เลยครับ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หนิงฮ่าวก็มองหม่าเถิงสลับกับขบวนรถที่อยู่ด้านหลัง แล้วถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "คุณคือคนที่ประธานหลินจัดให้มารับผมเหรอ?"

หม่าเถิงพยักหน้ารับแล้วตอบกลับด้วยรอยยิ้ม "ใช่ครับ พวกเราคือคนที่ประธานหลินจัดให้มารับคุณ"

หนิงฮ่าวถึงกับยืนใบ้กิน

ให้ตายเถอะ ฉันไปทำบุญด้วยอะไรมา ถึงได้มีขบวนรถหรูขนาดนี้มารับ?

ประธานหลินประเมินฉันสูงเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?

แม้หนิงฮ่าวจะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ แต่เขาก็ไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังอะไรมากนักในหมู่ผู้กำกับมากมายในวงการ

แม้แต่ผู้กำกับระดับท็อปอย่างเหล่าโหมวจื่อ เฝิงเหลากัง หรือเฉินข่าย ก็คงไม่มีขบวนรถอลังการแบบนี้เวลาเดินทางหรอกมั้ง?

ดังนั้น ในวินาทีนี้ หนิงฮ่าวจึงได้สัมผัสเป็นครั้งแรกว่าการได้รับการปฏิบัติราวกับเป็นผู้กำกับชื่อดังระดับแนวหน้านั้นเป็นอย่างไร และรู้สึกว่าวันนี้ตัวเองช่างมีหน้ามีตาเหลือเกิน

ผู้คนรอบข้างก็ตกตะลึงสุดขีดเช่นกัน พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าจะมีบุคคลสำคัญแฝงตัวอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนที่กำลังรอคิวรถแท็กซี่

ขบวนรถโรลส์-รอยซ์มารับเชียวนะ!

นี่ต้องเป็นผู้ยิ่งใหญ่ระดับท็อปแน่นอน แค่รถสามคันนี้ก็มีมูลค่ามากกว่าที่พวกเขาจะหาได้ทั้งชีวิตแล้ว

เมื่อเห็นว่าหนิงฮ่าวเอาแต่เงียบ หม่าเถิงจึงเอ่ยเตือน "ผู้กำกับหนิง! พวกเราออกเดินทางกันได้แล้วครับ"

หนิงฮ่าวถึงเพิ่งได้สติและรีบตอบกลับ "อ้อ ใช่ๆ ไปกันเถอะ"

เห็นดังนั้น หม่าเถิงก็เปิดประตูรถให้หนิงฮ่าวเข้าไปนั่ง หนิงฮ่าวอดไม่ได้ที่จะเก๊กท่าเล็กน้อย เขาพยักหน้าให้หม่าเถิงแล้วก้าวขึ้นรถด้วยท่วงท่าภูมิฐาน

ในเวลานี้ หนิงฮ่าวรู้สึกว่าความอหังการในใจของเขาได้รับการเติมเต็มอย่างมาก

หลังจากเข้ามานั่งในรถ หนิงฮ่าวได้สัมผัสถึงสภาพแวดล้อมภายในห้องโดยสาร และเข้าใจอย่างถ่องแท้เป็นครั้งแรกว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของการซื้อรถหรูคืออะไร

หลังจากหม่าเถิงขึ้นรถ ขบวนรถก็เริ่มเคลื่อนตัวและมุ่งหน้าไปยังริเวียร่าหัวโจว

ภายในรถ เมื่อเห็นบุคลิกท่าทางของหม่าเถิง หนิงฮ่าวก็รู้สึกว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดา จึงลองหยั่งเชิงถามดู

"ขอโทษที่ต้องรบกวนให้มารับนะครับ ไม่ทราบว่าผมควรจะเรียกคุณว่าอะไรดี?"

"คุณหนิง ผมชื่อหม่าเถิงครับ เป็นผู้จัดการโปรเจกต์และซีอีโอของบริษัทเทนเซ็นต์ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของไอ่ตี้แคปปิตอลครับ"

หม่าเถิงตอบกลับทันที

ในเวลานี้ เทนเซ็นต์ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นพัฒนา และเวยซิ่นก็ยังไม่ได้เปิดตัวเข้าสู่ตลาดอย่างเป็นทางการ หม่าเถิงจึงรู้สึกว่ามีความเป็นไปได้สูงที่หนิงฮ่าวจะไม่เคยได้ยินหรือรู้จักชื่อบริษัทมาก่อน

และก็เป็นอย่างที่คิด หลังจากได้ฟังการแนะนำตัวของหม่าเถิง หนิงฮ่าวไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองมากนัก ทว่าท่าทีของเขากลับดูเป็นมิตรขึ้นไม่น้อย

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าบริษัทจะชื่ออะไร ผู้ชายคนนี้ก็คือผู้รับผิดชอบโปรเจกต์ที่หลินเซียวร่วมลงทุน ดังนั้นเขาจะต้องมีความสำคัญต่อหลินเซียวมากแน่ๆ การแสดงท่าทีที่เป็นมิตรไว้ก่อนจึงเป็นเรื่องที่ถูกต้องเสมอ

ยิ่งไปกว่านั้น แม้จะไม่เคยได้ยินชื่อบริษัทนี้มาก่อน แต่ในเมื่อเป็นโปรเจกต์ที่หลินเซียวให้ความสนใจ เกิดในอนาคตมันเติบโตไปได้สวย หม่าเถิงคนนี้ก็คงกลายเป็นคนใหญ่คนโตที่เขาไม่ควรล่วงเกินเป็นแน่

"ที่แท้ก็คุณหม่าเถิงนี่เอง" หนิงฮ่าวพูดพร้อมรอยยิ้ม "ผมชื่อหนิงฮ่าวครับ เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ หนังเรื่องที่ผมกำลังถ่ายทำอยู่ตอนนี้ ประธานหลินก็เป็นนายทุนให้ครับ"

เมื่อได้ยินว่าหนิงฮ่าวเป็นผู้กำกับ หม่าเถิงก็แปลกใจเล็กน้อยเพราะเขาไม่เคยได้ยินชื่อผู้กำกับคนนี้มาก่อน ดังนั้นอีกฝ่ายคงไม่ใช่ผู้กำกับที่มีชื่อเสียงอะไรนัก

แต่ทำไมผู้กำกับที่ไม่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง ถึงคู่ควรให้ประธานหลินต้องสั่งการให้เขาไปรับด้วยตัวเองกันล่ะ? เรื่องนี้ทำให้หม่าเถิงรู้สึกสับสนไปชั่วขณะ

ต่อให้ประธานหลินอยากจะผูกมิตรกับผู้กำกับสักคน ก็น่าจะเป็นพวกผู้กำกับชื่อดังไม่ใช่หรือไง?

แม้หม่าเถิงจะไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่เขาก็ยังพูดอย่างสุภาพ "คุณหนิงเป็นถึงผู้กำกับยอดฝีมือนี่เอง เป็นความผิดของผมเองที่มัวแต่ยุ่งกับงานจนไม่มีเวลาติดตามเรื่องพวกนี้เลย ถ้ามีเวลา ผมจะไปดูหนังของคุณแน่นอนครับ"

ต้องบอกเลยว่าคำพูดของหม่าเถิงนั้นมีศิลปะมาก แม้หนิงฮ่าวจะรู้ตัวดีว่าที่หม่าเถิงไม่รู้จักตนเป็นเพราะตนยังไม่ดัง แต่คำพูดเหล่านี้ก็ยังทำให้หนิงฮ่าวรู้สึกปลาบปลื้มใจมากอยู่ดี

หนิงฮ่าวจึงยิ้มและพูดว่า "ฮ่าๆๆ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ ก็แค่ผู้กำกับตัวเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้นแหละ แต่ถ้าคุณหม่าเถิงสนใจก็ลองไปดูได้นะครับ น่าจะพอเรียกเสียงหัวเราะได้บ้าง"

"ตกลงครับ ถ้ามีเวลาผมจะไปดูแน่นอน" หม่าเถิงพยักหน้ารับคำ

ไม่นาน รถก็แล่นมาถึงทางเข้าของริเวียร่าหัวโจว

เนื่องจากหลินเซียวได้แจ้งล่วงหน้าไว้แล้ว ขบวนรถจึงขับผ่านเข้าไปในเขตวิลล่าได้อย่างราบรื่น

เมื่อเห็นขบวนรถวิ่งเข้าสู่ริเวียร่าหัวโจว หนิงฮ่าวก็สัมผัสได้ถึงอำนาจทางการเงินของหลินเซียวอีกครั้ง

ไม่นาน รถก็ไปจอดเทียบหน้าวิลล่าหลังหนึ่ง และหม่าเถิงก็เปิดประตูให้หนิงฮ่าว

หลังจากหนิงฮ่าวก้าวลงจากรถ หม่าเถิงก็เดินนำเขาเข้าไปด้านในวิลล่า

ไม่กี่อึดใจ หนิงฮ่าวก็เห็นหลินเซียวนั่งอยู่บนโซฟา

เมื่อเห็นหนิงฮ่าวมาถึง หลินเซียวก็ลุกขึ้นและเดินเข้าไปจับมือ "ผู้กำกับหนิง ในที่สุดคุณก็มาถึงเสียที"

หนิงฮ่าวจับมือกับหลินเซียวพลางพูดด้วยรอยยิ้ม "ฮ่าๆ ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณประธานหลินที่ส่งคุณหม่าไปรับผมครับ"

จากน้ำเสียงของหนิงฮ่าว หลินเซียวก็รู้ได้ทันทีว่าหนิงฮ่าวได้ทำความรู้จักกับหม่าเถิงแล้ว เขาจึงหันไปมองหม่าเถิง ซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้ารับเช่นกัน

"เรื่องเล็กน้อยครับ ในเมื่อมาถึงแล้ว พวกเรามาดื่มชากันก่อนดีกว่า"

พูดจบ หลินเซียวก็เดินไปที่โต๊ะน้ำชา และส่งสัญญาณให้หม่าเถิงกลับไปทำงานต่อได้