บทที่ 4 พี่มี่ ฉันรวยแล้ว

หยางมี่รู้สึกแปลกใจจริงๆ ว่าทำไมน้ำเสียงของตี๋ลี่เร่อปาถึงได้ดูร่าเริงขนาดนั้น

เธอไม่ควรจะกำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟที่หลินเซียวแอบเอาเงินเก็บส่วนตัวไปถลุงหรอกหรือ?

หยางมี่จึงถามด้วยความสงสัยอย่างหนักว่า "เร่อปา เธอไม่ได้ไปหาหลินเซียวเพื่อทวงเงินเก็บคืนหรอกเหรอ? เธอไม่โกรธเลยหรือไงที่หมอนั่นเอาเงินเธอไปใช้ตามอำเภอใจแบบนั้น?"

โกรธงั้นเหรอ?

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตี๋ลี่เร่อปาคงจะโกรธจัดแน่ๆ และเมื่อวานตอนที่ไปหาหลินเซียว เธอก็โมโหมากจริงๆ

แต่ตอนนี้...

จะให้โกรธก็คงทำไม่ได้ แค่เธอไม่กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจก็บุญเท่าไหร่แล้ว

เธอทำเงินได้ตั้งร้อยล้านในวันเดียวเชียวนะ สุดยอดไปเลยไม่ใช่หรือไง!

เธอโกรธไม่ลงหรอก ตอนนี้ตี๋ลี่เร่อปาแทบอยากจะจับหลินเซียวมาฟัดให้จมเขี้ยวซะด้วยซ้ำ

"ฮิฮิ พี่มี่ ฉันไม่โกรธหรอก" ตี๋ลี่เร่อปาตอบกลับด้วยน้ำเสียงร่าเริง

พอได้ยินแบบนั้นหยางมี่ก็ยิ่งงงหนักเข้าไปใหญ่ จึงรีบซักไซ้ "ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เขายังไม่ได้ใช้เงินไปงั้นเหรอ? หรือว่าเขาใช้วาจาหว่านล้อมจนเธอยอมใจอ่อน?"

ตี๋ลี่เร่อปาที่กำลังนอนซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของหลินเซียวได้ยินสิ่งที่หยางมี่พูด ก็เผลอช้อนตามองหลินเซียวโดยสัญชาตญาณ

จะว่าไป ปกติแล้วตาคนนี้ก็ขยันหยอดคำหวานใส่เธออยู่ไม่น้อยเลยล่ะ

แต่เมื่อวานนี้ ดูเหมือนเขาจะยอมอยู่นิ่งๆ ให้เธอกัดระบายอารมณ์ไปหลายที จนเธอหมดอารมณ์จะโกรธเขาไปเลย

เมื่อวานตี๋ลี่เร่อปายังไม่ได้ระเบิดอารมณ์ออกมาเต็มที่ด้วยซ้ำ นับว่าโชคดีที่หลินเซียวพลิกสถานการณ์ได้ทัน ไม่เช่นนั้นเธอคงได้อกแตกตายเพราะความโกรธแน่ๆ

"พี่มี่ มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอก"

คำตอบของตี๋ลี่เร่อปายิ่งทำให้หยางมี่สับสนหนักกว่าเดิม

"ไม่ใช่เหรอ? แล้วมันยังไงล่ะ?"

"ฮิฮิ เขาไม่ต้องมาง้อฉันหรอก แต่เขาต้องเลี้ยงมื้อใหญ่ฉันต่างหาก"

"พรวด"

คำตอบของตี๋ลี่เร่อปาทำเอาหยางมี่แทบจะกระอักเลือด

บ้าไปแล้ว เรื่องใหญ่ขนาดนี้ หมอนั่นเอาตัวรอดไปด้วยการเลี้ยงข้าวแค่มื้อเดียวเนี่ยนะ?

เร่อปา วันๆ เธอจะคิดแต่เรื่องกินไม่ได้นะ! เรื่องนี้มันคอขาดบาดตายเลยนะ!

ขณะที่หยางมี่กำลังจะอ้าปากเทศนา ตี๋ลี่เร่อปาก็พูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

"พี่มี่ เราออกนอกเรื่องกันแล้วนะ ที่ฉันโทรหาพี่วันนี้ก็เพื่อจะบอกว่า ตี๋ลี่เร่อปาคนนี้รวยแล้ว รวยเละเลยล่ะ! ตอนนี้ฉันมีเงินให้ใช้เล่นเป็นฟ่อนเลย!"

"หา? รวยแล้ว?"

คำพูดของตี๋ลี่เร่อปาทำเอาหยางมี่ยกมือขึ้นกุมขมับ รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ยัยเด็กโง่คนนี้ คงไม่ได้โดนหลินเซียวต้มจนเปื่อยไปแล้วหรอกนะ?

รวยงั้นเหรอ? เงินเก็บโดนผลาญเกลี้ยงขนาดนั้นยังจะมารวยอะไรอีก? คงจะรวยในความฝันล่ะสิไม่ว่า

น้ำเสียงของหยางมี่บ่งบอกถึงความไม่เชื่ออย่างรุนแรง เมื่อเห็นดังนั้น ตี๋ลี่เร่อปาจึงรีบอธิบาย

"พี่มี่ พี่ต้องเชื่อฉันนะ ที่พูดมาทั้งหมดคือเรื่องจริง ฉันรวยแล้วจริงๆ!"

"หลินเซียวเอาเงินเก็บของฉันไปซื้อหุ้น แล้วเขาก็เก่งกาจสุดๆ ไปเลย!"

"เมื่อกี้หุ้นที่เขาซื้อพุ่งทะยานเป็นจรวดเลย หยุดไม่อยู่แล้ว"

"แค่ชั่วโมงกว่าๆ หุ้นพวกนี้ก็พุ่งขึ้นถึงสามเท่า จากห้าสิบล้านกลายเป็นร้อยห้าสิบล้าน กำไรเหนาะๆ ตั้งร้อยล้านเลยนะ! ตอนนี้ฉันกลายเป็นเศรษฐินีร้อยล้านแล้ว!"

ตี๋ลี่เร่อปาพรั่งพรูทุกสิ่งที่อยากจะอวดให้หยางมี่ฟังรวดเดียวจบ

ส่วนหยางมี่ที่ได้ยินคำพูดของตี๋ลี่เร่อปา มุมปากก็กระตุกยิกๆ

บ้าไปแล้ว หุ้นขึ้นสามเท่าในหนึ่งชั่วโมง กำไรร้อยล้านเนี่ยนะ?

หยางมี่รู้สึกว่าเมื่อกี้ตัวเองคิดผิดไปแล้ว ที่ตี๋ลี่เร่อปาบอกว่า 'รวยแล้ว' ไม่ได้รวยในความฝันหรอก แต่เธอโดนหลินเซียวหลอกจนเสียสติไปแล้วต่างหาก

มันจะหลุดโลกเกินไปแล้ว ใครฟังก็ต้องคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ตลาดหุ้นเป็นของบ้านเธอหรือไง ถึงได้เดินเข้าไปเบิกเงินออกมาง่ายๆ แบบนั้นน่ะ?

พี่มี่จึงทำได้เพียงถอนหายใจและเกลี้ยกล่อม

"เร่อปา ฟังคำแนะนำของพี่นะ รีบไปล้างหน้าล้างตาให้หัวโล่งๆ แล้วก็รีบเลิกกับหลินเซียวซะ"

"ถ้าไม่รีบเลิก เธอคงได้โดนหลินเซียวหลอกจนโง่หัวปักหัวปำแน่ๆ หมอนั่นกล้าพูดอะไรเพ้อเจ้อขนาดนี้ออกมาได้ยังไง"

ตี๋ลี่เร่อปารู้สึกจนใจนิดหน่อยเมื่อเห็นว่าหยางมี่ไม่เชื่อคำพูดของเธอ

"พี่มี่ ทุกอย่างที่ฉันพูดเป็นความจริงนะ รอแป๊บ ฉันจะหาทางพิสูจน์ให้พี่ดู"

ตี๋ลี่เร่อปาที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของหลินเซียวทำปากยื่น คิดหาวิธีพิสูจน์ให้หยางมี่เห็นว่าสิ่งที่เธอพูดเป็นเรื่องจริง

จู่ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปหน้าจอแอปพลิเคชันเทรดหุ้นบนมือถือของหลินเซียว แล้วกดส่งไปให้หยางมี่

หลังจากส่งรูปไป ตี๋ลี่เร่อปาก็บอกกับหยางมี่ว่า "พี่มี่ รีบดูในคิวคิวสิ ฉันส่งหลักฐานไปให้แล้ว ทีนี้พี่คงจะเชื่อฉันแล้วใช่ไหมล่ะ?"

ระหว่างที่ตี๋ลี่เร่อปาพูด โทรศัพท์ของหยางมี่ก็สั่นเตือนว่ามีข้อความคิวคิวส่งมาจากตี๋ลี่เร่อปา

ถึงวินาทีนี้หยางมี่ก็ยังไม่ปักใจเชื่อ แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอจึงกดเข้าไปดูแชทนั้น

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือข้อความจากตี๋ลี่เร่อปา พอกดเข้าไปดูก็พบว่าเป็นรูปภาพจริงๆ

หยางมี่เปิดรูปภาพที่ตี๋ลี่เร่อปาส่งมาด้วยความสงสัย

มันคือหน้าจอการซื้อขายหุ้น ซึ่งแสดงข้อมูลเอาไว้อย่างชัดเจน

หรือว่าจะเป็นเรื่องจริง?

หยางมี่พึมพำกับตัวเอง จากนั้นก็เพ่งมองไปที่รูปภาพ ก่อนที่ร่างบางของเธอจะสั่นสะท้าน

"หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น แสน ล้าน สิบล้าน ร้อยล้าน"

"เก้าหลัก นี่มันร้อยล้านไม่ใช่เหรอเนี่ย?"

"คุณพระช่วย ร้อยห้าสิบล้านจริงๆ เหรอ?"

หยางมี่สูดลมหายใจเข้าลึก รู้สึกหัวอื้อและหน้ามืดไปชั่วขณะ

นี่คือเงินสดร้อยห้าสิบล้านเลยนะ มันทรงพลังกว่ามูลค่าทรัพย์สินสุทธิไหนๆ เสียอีกไม่ใช่หรือไง?

ต้องรู้ก่อนนะว่า ต่อให้เป็นคนที่มีทรัพย์สินนับพันล้าน ก็ใช่ว่าจะมีเงินสดหมุนเวียนมากมายขนาดนี้

วินาทีต่อมา หยางมี่ก็ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก เมื่อกี้เธอยังรู้สึกสงสารตี๋ลี่เร่อปาอยู่เลยที่มีแฟนห่วยแตกเอาเงินไปถลุงจนหมดเกลี้ยงไม่ใช่หรือไง?

แล้วตอนนี้เธอกำลังจะบอกว่า 'ไอ้สวะ' ในสายตาของเธอ สามารถหาเงินได้มากกว่าทรัพย์สินทั้งหมดของเธอภายในเวลาแค่ชั่วโมงกว่าๆ เนี่ยนะ?

คนแบบนี้มีอยู่จริงบนโลกด้วยเหรอ?

แบบนี้มันผิดมนุษย์มนายิ่งกว่าเทพเจ้าหุ้นซะอีกไม่ใช่หรือไง?

ที่สำคัญที่สุดก็คือ หยางมี่ไม่เคยได้ยินตี๋ลี่เร่อปาพูดมาก่อนเลยว่าหลินเซียวคนนี้เล่นหุ้นเป็นด้วย

หลินเซียวคนนี้เป็นแค่คนธรรมดาจริงๆ น่ะเหรอ? คนธรรมดาที่ดูเหมือนไม่เอาไหนในสายตาของเธอคนนั้นเนี่ยนะ?

ธรรมดาตรงไหนกัน? นี่มันเหนือมนุษย์ชัดๆ น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

ขณะที่หยางมี่ยังคงตกอยู่ในอาการช็อก

ตี๋ลี่เร่อปาที่อยู่อีกฝั่งกำลังนอนซุกตัวอย่างสบายใจอยู่ในอ้อมกอดของหลินเซียว เท้าเล็กๆ ของเธอแกว่งไปมาอย่างน่าเอ็นดูชวนมอง

และเธอกำลังคำนวณอยู่ในใจว่าจะเอาเงินก้อนโตที่ได้มาไปกินอะไรเพื่อเป็นรางวัลให้ตัวเองกับหลินเซียวดี ถึงจุดประสงค์หลักคือการให้รางวัลตัวเองก็เถอะ

ในตอนนั้น หลินเซียวที่กำลังโอบกอดตี๋ลี่เร่อปาก็จ้องมองเท้าเล็กๆ ที่แกว่งไปมาของเธออย่างเหม่อลอยไปชั่วขณะ

เมื่อได้สติกลับมา ตี๋ลี่เร่อปาก็ได้ยินเสียงสูดลมหายใจของหยางมี่ดังมาจากปลายสาย เธอรู้ทันทีว่าอีกฝ่ายคงกำลังช็อกไม่ต่างจากเธอในตอนแรกแน่ๆ

ตี๋ลี่เร่อปาจึงอดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองหลินเซียว พลางคิดในใจอย่างภาคภูมิใจว่า 'นี่แหละผู้ชายของฉัน ช่างกู้หน้าให้ฉันได้ดีจริงๆ'

ยิ่งคิด ตี๋ลี่เร่อปาก็มองหลินเซียวแล้วเผยรอยยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุข

จากนั้น ตี๋ลี่เร่อปาก็เริ่มเม้าท์มอยกับหยางมี่ต่อ ในขณะที่หลินเซียวกระชับอ้อมกอดและมองดูข้อความที่เด้งขึ้นมาจากระบบหลังจากทำภารกิจสำเร็จ

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ทำเป้าหมายปัจจุบันสำเร็จแล้ว โปรดทำการเลือกเป้าหมายต่อไป]

[เป้าหมายที่ 1: หาเงินได้ 150 ล้านสำเร็จ โฮสต์เลือกที่จะไม่ขวนขวายต่อและใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดาสามัญ เป็นที่น่ารังเกียจของผู้อื่น]

[เป้าหมายที่ 2: หาเงินได้ 150 ล้านสำเร็จ โฮสต์เลือกที่จะมุ่งมั่นต่อไป ก่อตั้งบริษัทและลงทุน 10 ล้านหยวนในภาพยนตร์เรื่องใหม่ของผู้กำกับหนิงฮ่าว โดยจะได้รับส่วนแบ่ง 60% ผลตอบแทนจากการลงทุนที่คาดหวัง: 600%]