1399 - ภายในสุสานผู้อมตะ

1399 - ภายในสุสานผู้อมตะ

“เอาล่ะ เราเหลือเวลาอีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่เหมือนว่าความหวังนั้นริบหรี่และยากที่จะสำเร็จ แต่ไม่ว่าอย่างไรเมื่อเรื่องราวมาถึงขนาดนี้แล้วข้าก็ควรต้องเดินหน้าต่อ”

เย่ฟ่านเดินไปตามเส้นทางกับเสี่ยวซงเท่านั้น พวกเขามุ่งหน้าไปทางตะวันตกเข้าสู่เทือกเขาคุนหลุน จากนั้นก็ข้ามค่ายกลโบราณและมาถึงพื้นที่อันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

ดวงตาเสี่ยวซงเบิกกว้าง นั่นคือภูเขามังกรอมตะ มันกว้างใหญ่จนน่ากลัวเหมือนกับกระดูกสันหลังของมังกรอย่างแท้จริง

ต้นสนเก่าแก่เขียวชอุ่ม และน้ำตกสวยงามปรากฏอยู่ทางด้านหน้าของพวกเขากลายเป็นภาพที่งดงามอย่างยิ่ง

เย่ฟ่านเดินสำรวจนอกพื้นที่ภูเขานี้มานานกว่าครึ่งเดือนแล้ว สังเกตภูมิประเทศและไม่กล้าที่จะทำอะไรหุนหันพลัยแล่น เขานำแผนที่ออกมาสำรวจดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่กลับไม่พบเงื่อนงำอะไรเลย

ส่วนหนึ่งของเส้นทางที่นำไปสู่ใจกลางสุสานของผู้อมตะนั้นว่างเปล่า บริเวณแผนที่ที่ขาดหายไปนั้นเป็นส่วนสำคัญอย่างยิ่งที่จะเข้าสู่สุสานซึ่งทำให้เย่ฟ่านเกิดความท้อแท้เป็นอย่างมาก

ยี่สิบวันต่อมา แสงสีม่วงที่แวบวับในระยะไกลนั้นคือเสี่ยวซงที่กำลังกระโดดไปมา ร่างเล็กๆ ของมันถืกหยกสีขาวขนาดหนึ่งฉื่อ ขึ้นเหนือศีรษะพร้อมกับวิ่งเข้าหาเย่ฟ่านอย่างกระตือรือร้น

“เจ้าพบมันที่ไหน?” เย่ฟ่านถามอย่างประหลาดใจ

เสี่ยวซงพยักหน้าไปทางด้านหลังก่อนจะวิ่งนำหน้าเย่ฟ่านไปยังภูเขาที่เหมือนกระดูกสันหลังมังกรพังทลายแห่งหนึ่ง

เย่ฟ่านพบซากปรักหักพังชิ้นเล็กๆใกล้ๆ มันเป็นถ้ำโบราณที่เคยมีนักพรตนั่งสมาธิอยู่ เห็นได้จากข้าวของเครื่องใช้ของเขาที่ถูกสร้างขึ้นมาจากหยก

เย่ฟ่านสัมผัสหินเหล่านี้และรู้สึกหวั่นไหวในใจ พวกมันมีต้นกำเนิดคล้ายกับก้อนหินที่ตกลงมาจากสวรรค์โบราณจริงๆ เพียงแต่พวกมันมีขนาดเล็กกว่าเท่านั้น

“กฏสวรรค์…คุนหลุน”

เย่ฟ่านตกใจหลังจากที่นึกถึงเรื่องนี้

“เป็นไปได้หรือไม่ว่า มีความเชื่องโยงกันระหว่างกฎสวรรค์โบราณกับภูเขามังกรเก้าสิบเก้าตัว?”

เย่ฟ่านทำได้แค่ตกใจและตีความไปต่างๆนานา เพราะความเชื่อมโยงเหล่านี้ล้วนเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อหลายแสนปีก่อน ต่อให้มันเป็นความจริงเขาก็อยากจะค้นหาเงื่อนงำพบ

อย่างไรก็ตามเขามั่นใจอย่างยิ่งว่าสุสานผู้อมตะนั้นเป็นความจริงอย่างแน่นอน เพราะภูเขามังกรทั้งเก้าสิบเก้าลูกนั้นมีขนาดใหญ่โตอย่างน่าเหลือเชื่อ มันไม่มีใครสามารถแบกภูเขามังกรเหล่านี้ข้ามจักรวาลได้!

“คนผู้นี้ผลักดันภูเขามังกรให้เดินทางข้ามจักรวาลซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาทำเช่นนี้เพื่อทำลายดวงดาวแห่งชีวิตโบราณจำนวนมาก สิ่งที่เขาทำก็เพื่อรากฐานแห่งความเป็นอมตะ!”

แต่ท้ายที่สุด จักรพรรดิแห่งดินแดนอมตะก็ร่วงหล่น ในเวลาเดียวกันดูเหมือนจะเกิดหายนะครั้งใหญ่กับทุกคนที่เรียกตัวเองว่าจักรพรรดิ นั่นทำให้ผู้ที่เคลื่อนย้ายภูเขามังกรมาที่โลกตายลงเช่นกัน

เย่ฟ่านไม่สามารถสงบสติอารมณ์ของตัวเองได้ เขาคิดว่าเหตุการณ์จะต้องเป็นเช่นนี้อย่างแน่นอน เพราะว่าด้วยความแข็งแกร่งและเป็นอมตะของคนผู้นั้นคงไม่มีใครสามารถฆ่าเขาได้

“เข้าไปดูกัน แม้ว่ามันจะมีอันตรายจริงแต่ก็ผ่านมานานนับล้านปีแล้ว ข้าไม่เชื่อว่าข้าจะตายอยู่ที่นี่”

ดวงตากลมโตเสี่ยวซงกระพริบอย่างถี่รัว มันกระโดดรอบๆ เย่ฟ่านก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินทางเข้าสู่ส่วนลึกของภูเขาคุนหลุนอย่างระมัดระวัง

คุนหลุนนั้นเป็นเทือกเขาขนาดใหญ่ที่กินพื้นที่หลายประเทศ สิ่งที่เห็นภายนอกเป็นเพียงมุมหนึ่งเท่านั้น เส้นทางที่อยู่ภายในเต็มไปด้วยความลึกลับและยาวไกลอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

“นี่เป็นดินแดนที่บริสุทธิ์จริงๆ!”

เย่ฟ่านมีความเชี่ยวชาญทักษะต้นกำเนิดสวรรค์ เขาสามาถมองเห็นบางอย่างที่ไม่ธรรมดาอยู่ที่นี่ มีเส้นชีพจรมังกรขนาดใหญ่อยู่ด้านล่าง

อย่างไรก็ตามมันฝังลึกลงไปอย่างมากทำให้ไม่สามารถแผ่รัศมีของปราณสวรรค์พิภพขึ้นไปเบื้องบนได้

‘บูม’ ‘บูม…’

พื้นดินสั่นเทือนเล็กน้อยจากเสียงการเดินของสิ่งมีชีวิตโบราณซึ่งมีร่างกายสูงใหญ่หลายสิบวา

“นี่มันอสูรอะไรกัน?”

เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจ ร่างกายของสิ่งมีชีวิตโบราณที่อยู่ตรงหน้าคล้ายกับลิงสีขาว แต่มีเขารูปเกลียวกลางหน้าผาก ดวงตาของพวกมันแดงก่ำราวกับคบเพลิง และลิงสีขาวหลายตัวกำลังพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านอย่างรวดเร็ว

ภายในส่วนลึกของเทือกเขาคุนหลุนดูเหมือนจะเป็นดินแดนต้องห้ามของมนุษย์ พวกมันเป็นโลกอันกว้างใหญ่พี่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตโบราณซึ่งดำรงเผ่าพันธุ์อยู่ที่นี่มานานนับล้านปี

ทันทีที่อสูรลิงเหล่านี้พยายามโจมเย่ฟ่านพวกมันก็ถูกเขาผลักกระเด็นกลับไปทางด้านหลัง เย่ฟ่านไม่ได้ต้องการมาที่นี่เพื่อสังหารสิ่งใด เขารู้ดีว่าพวกมันเพียงปกป้องบ้านของตัวเองเท่านั้น เขาจึงเลือกที่จะไว้ชีวิตพวกมัน

“เป็นไปตามที่ข้าคิดได้ ดินแดนโบราณแห่งคุนหลุนนั้นมีแม้กระทั่งอสูรที่มีพลังแข็งแกร่งเทียบเท่ากับปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์”

เย่ฟ่านสะบัดมือของตัวเองจากนั้นเขาก็ปลดปล่อยคลื่นพลังที่ล้นหลามกวาดเข้าหาอสูรลิงทั้งหลายตัว อสูรลิงกรีดร้องอย่างหวาดหวั่นและคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความกลัวทันที

เย่ฟ่านหาความทรงจำบางอย่างจากวิญญาณของพวกมัน เขาพบว่ายังมีอสูรที่ทรงพลังระดับราชาผู้ยิ่งใหญ่ในเทือกเขาคุนหลุนโบราณแห่งนี้

ในขณะเดียวกันก็พบว่า ดินแดนนี้ยังมีพลังลึกลับที่สามารถสร้างวัตถุศักดิ์สิทธิ์และสมบัติที่หาได้ยาก

เย่ฟ่านปล่อยพวกมันไปและเดินทางต่อพร้อมกับเสี่ยวซง ในระหว่างนี้เขาหยิบแผนที่ออกมาสังเกตทิศทางอยู่บ่อยครั้ง

ในระหว่างทางมีต้นไม้โบราณที่ยังแข็งแรงตั้งตระหง่านไปถึงก้อนเมฆ ทัศนียภาพของสถานที่แห่งนี้แปลกประหลาดราวกับไม่ใช่ทัศนียภาพของโลกมนุษย์

นอกจากนี้ยังมีเถาวัลย์โบราณมากมายพับรอบภูเขาหลายลูก เถาวัลย์แต่ละเส้นนั้นจะต้องมีอายุหลายหมื่นปีอย่างแน่นอน และที่สุดปลายของเถาวัลย์นั้นคือหน้าผาขาดขนาดใหญ่

“มีน้อยคนนักที่เคยมาเยือนสถานที่แห่งนี้ มันเต็มไปด้วยความแปลกประหลาดและรกร้างอย่างแท้จริง”

ตลอดเส้นทางมาถึงสถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตระดับปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ แน่นอนว่ามันไม่มีทางที่มนุษย์ธรรมดาจะเข้ามาข้างในได้

เหล่าต้นไม้ในคุนหลุนเติบโตด้วยความอุดมสมบูรณ์ เพราะที่ด้านล่างนี้มีเส้นเลือดมังกรขนาดใหญ่หล่อเลี้ยงอยู่ พวกมันเป็นเส้นเลือดที่มาจากร่างกายของมังกรจริงๆ!

สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยพืชที่มีประโยชน์ต่อผู้บ่มเพาะอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นหญ้าที่สามารถนำมาสานเป็นชุดเกราะระดับปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์

ต้นสนเล็กๆ ซึ่งรากของมันมีกลิ่นหอมราวกับครึ่งก้าวราชาโอสถ ถึงแม้ในโลกใบนี้จะเข้าสู่ยุคสิ้นสุดธรรมมานานนับพันปี แต่รากของพวกมันยังคงเต็มไปด้วยพลังแห่งเต๋า

เย่ฟ่านรู้สึกหวาดกลัวอยู่พักหนึ่ง เพราะเห็นถ้ำของมังกรที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เขามีความมั่นใจอย่างยิ่งว่าภายในถ้ำนั้นจะต้องมีบางสิ่งบางอย่างซ่อนตัวอยู่

เย่ฟ่านเดินเข้าไปในถ้ำด้วยความระมัดระวัง และสิ่งที่ปรากฏตรงหน้านั้นเป็นซากศพของมนุษย์ซึ่งถูกทิ้งไว้ที่นี่นานหลายพันปีแล้ว

“น่าเสียดาย ที่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของคนผู้นี้ดูเหมือนจะย่อยสลายกลายเป็นเต๋าและหล่อเลี้ยงภูเขามังกรถึงสิบเอ็ดลูก เขาเป็นสิ่งมีชีวิตระดับใดกันแน่?”

คุนหลุนถูกสร้างขึ้นมาโดยบรรพชนเต๋า พวกเขานำภูเขามังกรลูกนี้มาที่โลกก็เพื่อดูดกลืนแก่นแท้แห่งสวรรค์พิภพจากทุกทิศทาง

แม้ว่าบรรพชนเต๋าคนนั้นจะตายไปแล้ว แต่ภูเขาคุนหลุนยังคงทำงานของมันต่อไป นั่นเป็นเหตุผลให้เต๋าของโลกใบนี้อยู่ในสภาวะเสื่อมโทรมลงไปทุกวัน

ภายในถ้ำแห่งนี้มีผลไม้ที่คล้ายกับสาลี่สามผล มันถูกเลี้ยงดูโดยวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของซากศพและมีความอุดมสมบูรณ์อย่างมาก

แน่นอนว่าเย่ฟ่านจะไม่มีทางปล่อยของล้ำค่าแบบนี้ไป เขาเก็บรวบรวมพวกมันมาไว้ทั้งหมด อย่างน้อยก็เพื่อเป็นอาหารของเสี่ยวซง

‘โฮก!’

ในขณะที่พวกเขากำลังเก็บรวบรวมผลไม้แปลกๆอยู่นั้นได้มีเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนทั้งสวรรค์พิภพดังขึ้นในระยะที่ห่างออกไปไม่ถึงพันลี้ มันเป็นพื้นที่ที่อยู่ในจุดสูงสุดของคุนหลุน

“แย่แล้ว!”

เย่ฟ่านประหลาดใจเป็นอย่างมาก ด้วยสายตาของเขาสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าบนยอดเขานั้นมีสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายงูร่างกายสีแดงฉานยาวประมาณสองพันวากำลังจ้องมองมาในทิศทางของพวกเขา

มันส่งเสียงคำรามและพุ่งเข้าหาทั้งสองคนด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า เย่ฟ่านกระแทกฝ่ามือสีทองออกไปข้างหน้าและทุบมังกรตัวนั้นลงกับพื้น

“ตามตำนานกล่าวเอาไว้ว่าภูเขาลูกนี้ถูกสร้างขึ้นจากซากศพ ซากศพของมังกรที่แท้จริง?”

เย่ฟ่านไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวต่อสิ่งมีชีวิตคล้ายมังกรที่อยู่ตรงหน้า นี่เป็นเพียงปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีอายุไม่ถึงพันปีด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตามการที่มันอายุไม่ถึงพันปีย่อมแสดงให้เห็นว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดอยู่ภายในภูเขาลูกนี้ ในเมื่อที่นี่มีมังกรรุ่นใหม่เกิดขึ้นมามันย่อมต้องมีบิดามารดาอยู่ภายในภูเขาลูกนี้เช่นกัน

…