1396 - สวรรค์โบราณ

1396 - สวรรค์โบราณ

ร่างกายที่ฟื้นคืนชีพกลับมาของเย่ฟ่านย่อยสลายกลายเป็นอักขระสีทองที่กระจัดกระจายไปทั่วท้องฟ้า เลือดเนื้อของเขากลายเป็นดวงดาวโบราณ กระดูกเต๋ากลายเป็นจักรวาลอันมืดมิด

“เต๋าเป็นเพียงสิ่งหนึ่ง แต่มันครุมเครือและยากจะจับต้องได้ อย่างไรก็ตามมันมีบางสิ่งบางอย่างซุกซ่อนอยู่ภายใน…”

เสียงกล่าวเบาๆดังก้องไปทั่วทั้งท้องฟ้า วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ย่อยสลายไปของเขาปราศจากร่องรอยของพลังชีวิตแม้เพียงเล็กน้อย

ตอนนี้เย่ฟ่านตัดสินใจที่จะทำลายชีวิตของตัวเองซึ่งเป็นเต๋าที่ยิ่งใหญ่ที่สุด หากพลังชีวิตของเขายังคงหลงเหลืออยู่เขาจะประสบความล้มเหลวทันที

ในกระบวนการนี้แม้กระทั่งสติสุดท้ายของเย่ฟ่านยังถูกทำลายไปด้วย สิ่งเดียวที่เหลืออยู่มีเพียงเต๋าซึ่งเป็นเจตจำนงอันแน่วแน่ของเขาเท่านั้น

จักรพันธ์ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้าท้ายที่สุดแล้วก็เป็นเพียงร่างจำแลงที่ถูกสร้างขึ้นจากสายฟ้าเท่านั้น จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้เป็นเพียงสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากเจตจำนงแห่งเต๋า

ตัวตนที่แท้จริงคือตัวตนเดิมของเย่ฟ่านในตอนนี้ได้แตกสลายเป็นดวงดาวมากเท่าเม็ดทรายในแม่น้ำ

ตราบใดที่เต๋าของเย่ฟ่านยังคงอยู่ การฟื้นคืนชีพและกลายเป็นเต๋าผู้ยิ่งใหญ่ทดแทนเต๋าปัจจุบันของโลกก็มีโอกาสเป็นไปได้ แต่นั่นขึ้นอยู่กับว่าเขาจะเอาชนะเตาเดิมได้หรือไม่

เวลาผ่านไป เต๋าที่แท้จริงของเขาเดินไปมาระหว่างตัวตนในอดีต มันกระตุ้นจักรพรรดิทั้งเก้าให้โจมตีอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตามเต๋าเป็นสิ่งที่ไร้ร่องรอยไม่ว่าพลังแห่งสายฟ้าจะรุนแรงมากแค่ไหนก็ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงตัวตนของเย่ฟ่านแม้แต่น้อย

นี่คือปฎิหาริย์ เย่ฟ่านเป็นเพียงคนเดียวสามารถยืนหยัดอยู่ท่ามกลางทะเลสายฟ้าไม่สิ้นสุดเป็นเวลาหลายวันหลายคืน

ในกระบวนการนี้จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้าดั้งเดิมได้หายไปแล้วและมีจักรพรรดิของเผ่าพันธุ์ต่างๆ ปรากฏตัวขึ้น ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเต๋าของโลกมนุษย์และต้นกำเนิดแห่งชีวิตในดาวดวงอื่นเชื่อมต่อกันอย่างชัดเจน

ในขณะนี้ไม่ว่าจักรวรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 9 จะลงมือโจมตีอย่างรุนแรงแค่ไหนพวกเขาก็ไม่อาจสัมผัสได้ถึงตัวตนของเย่ฟ่านแม้แต่น้อย ร่างกายและวิญญาณของเย่ฟ่านตายไปแล้ว

สิ่งที่หลงเหลืออยู่ตอนนี้มีเพียงเจตจำนงอันแน่วแน่ที่จะกลายเป็นผู้อมตะเท่านั้นที่ยังคงอยู่

“บูม!”

เจตจำนงของเย่ฟ่านเริ่มหลอมรวมคัมภีร์ทั้งห้าเล่มอีกครั้ง เมื่อปราศจากร่างกายและวิญญาณขบวนการทั้งหมดจึงก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 9 คนจะพยายามต่อต้านอย่างหนักแต่สุดท้ายพวกเขาก็ไม่สามารถขัดขวางกระบวนการนี้ได้

แน่นอนว่าการที่คัมภีร์ทุกเล่มหลอมรวมกันนั้นเป็นสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่ง นี่คือทักษะเต๋าซึ่งเป็นพลังชนิดเดียวกันกับเต๋า หากประสบความล้มเหลวแม้แต่เจตจำนงของเย่ฟ่านก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของเต๋าผู้ยิ่งใหญ่ไปด้วย!

เมื่อคัมภีร์ทำการหลอมรวมเบื้องต้นได้สำเร็จก็มีสัญลักษณ์ไท่จี๋ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าพร้อมกับปลาสีดำและสีขาวขนาดใหญ่

ด้วยพลังแห่งหยินหยางนี้ตัวตนของเย่ฟ่านถูกสร้างขึ้นอีกครั้งภายใต้แสงสีทองเจิดจ้า ดวงดาวโบราณ จักรวาล ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเป็นฝุ่นผงนั้นได้ก่อตัวกลายเป็นร่างกายของเย่ฟ่าน กระบวนการทั้งหมดราวกับย้อนเวลาก็ไม่ปาน

เย่ฟ่านปรากฏตัวอีกครั้ง

เต๋าคัมภีร์ทั้งห้าเล่มก่อตัวเป็นกงล้ออักขระสีทองที่หมุนวนอยู่กลางหน้าอกของเย่ฟ่าน

“ไสหัวไป อย่ามาขวางเส้นทางของข้า!”

เย่ฟ่านตะโกนจากนั้นร่างของเขาก็พุ่งเข้าหาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 9 คนพร้อมกับลงมือต่อสู้กันอย่างโหดร้าย ในครั้งนี้ทะเลสายฟ้าทั้งหมดถูกกวาดล้างไปเพื่อไม่ให้เย่ฟ่านสามารถหยิบยืมพลังมาฟื้นฟูตัวเอง

ในการต่อสู้ครั้งนี้เย่ฟ่านถูกสังหารไปมากกว่าสิบครั้ง แต่เขาก็ฟื้นคืนชีพกลับมาได้สำเร็จเพราะอาณาจักรลับทั้งห้าแห่งของเขาหลอมรวมกันกลายเป็นอาณาจักรลับเพียงแห่งเดียว

แม้ว่าการต่อสู้กับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่จะยังคงยากลำบาก แต่ตัวเขาก็สังหารจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ไปหลายคนต่อให้พวกเขาจะมีคนใหม่เข้าแทนที่คนที่ถูกสังหารไปก็ตาม

เย่ฟ่านรู้ดีว่าในบรรดาดาวแห่งชีวิตทั้งหมดต่อให้นับรวมจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทุกคนเข้าด้วยกันก็ไม่มีทางถึงร้อยอย่างเด็ดขาด ดังนั้นหาการต่อสู้ดำเนินไปเช่นนี้รับรองว่าท้ายที่สุดจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทุกคนจะต้องถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น

“เต๋าทุกสิ่งถูกหลอมบดขยี้ทุกทิศทาง”

เย่ฟ่านกระแทกหมัดหกสังสารวัฏออกไปอย่างรุนแรงพร้อมกับบทขยี้จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 9 คนให้ตายไปพร้อมกัน น่าเสียดายที่ดวงดาวทั้ง 9 ยังคงโคจรอยู่บนท้องฟ้าและมีจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อีกเก้าคนปรากฏตัวขึ้นมาแทนที่

ภัยพิบัติยังคงอยู่ แต่ช่วงเวลาที่น่ากลัวและอันตรายได้หายไปแล้ว เย่ฟ่านแสดงความเคารพต่อเมฆสีทองที่ปรากฏด้านหลังสุด เขาตระหนักได้ว่าการเผชิญหน้ากับบททดสอบกำลังจะจบแล้ว

ปัง!

สายฟ้าสีทองกระแทกเข้าหาร่างกายของเย่ฟ่าน เขาก้าวขึ้นไปบนท้องฟ้าทีละก้าวและตะโกนว่า

“เต๋าของข้าจงผงาด!”

เสียงสายฟ้าระเบิดออกมาอย่างรุนแรง จากนั้นทะเลสายฟ้าสีทองก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเย่ฟ่าน

สายฟ้าสีทองนี้ไม่ใช่พลังทำลายล้างแต่มันเป็นพลังศักดิ์สิทธิ์อันเปี่ยมล้นที่ผลักดันเนื้อหนัง โลหิต กระดูก ไขกระดูกของ และหม้อปราณปฐพีต้นกำเนิดของเขาให้ยกระดับความแข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด

เย่ฟ่านเดินเข้าไปยังส่วนลึกของสายฟ้าสีทองและกวาดสายตาไปรอบๆ ด้านหน้าของเขามีประตูสีทองขนาดหมื่นวาตั้งตระหง่านอยู่กลางสวรรค์พิภพ

“นี่คือสวรรค์โบราณหรือ?”

เย่ฟ่านยืนอยู่หน้าประตูหนานเทียนและอุทานด้วยความตกใจ

เย่ฟ่านนิ่งไปครู่หนึ่งและเกิดคำถามอยู่ในใจว่า มีสวรรค์โบราณจริงหรือ?

สิ่งที่เขาเห็นข้างหน้ามันกว้างใหญ่และสง่างาม และนี่คือประตูทางเข้าสู่สวรรค์อย่างแน่นอน

เมื่อเดินผ่านประตูเข้าไปข้างในเย่ฟ่านก็มองเห็นวิหารขนาดใหญ่ ราวบันไดถูกแกะสลักและเสาหยกวิหารหลายหลังถูกสลักด้วย ดอกไม้ นก ปลา แมลง ลม ฝน ฟ้า และสายฟ้าต่างๆ

รูปปั้นโบราณของเทพบรรพชนหลายคนตั้งตระหง่านอยู่ด้านบนสุดของยอดเขา มีเจดีย์ขนาดใหญ่ที่พิงกันหลายแห่งเหมือนภูเขา นี่คือสถานที่ที่งดงามที่สุดเท่าที่เย่ฟ่านเคยเห็นมาตลอดชีวิต

ทั้งหมดเป็นฉากที่สวยงามอย่างลงตัว เหนือวิหารโบราณมีเสียงของฟ้าที่กำลังคำรามอยู่โดยรอบปั่นป่วนหัวใจอย่างรุนแรง

นี่เป็นปาฎิหารย์อีกอย่างหนึ่ง เสียงของฟ้าร้อง และฟ้าแลบสว่างวาบไปทั่ว ในระยะไกลมีฝนตกลงมาแต่ยังคงเห็นวิหารที่ซับซ้อนเช่นเดิม

เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าอยากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เมื่อเขากวาดสายตาไปรอบๆ กลับไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตของสิ่งใดแม้แต่น้อย

“บูม!”

วิหารระเบิดด้วยสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวและกระแทกร่างกายของเย่ฟ่านพยายามผลักดันเขาลงไปข้างล่าง เย่ฟ่านยังคงเดินหน้าต่อไป แต่ทุกครั้งที่ก้าวขาจะมีสายฟ้าที่แข็งแกร่งโจมตีร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

ทันใดนั้น ริ้วสีที่เป็นมงคลก็ร่วงหล่นมาจากท้องฟ้า น้ำพุไม่มีที่สิ้นสุดพุ่งออกมาจากวิหาร และเมฆหลายพันก้อนลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างแปลกประหลาด ดอกไม้สีใสเหมือนกับเพชรจำนวนมากร่วงหล่นมาจากท้องฟ้า

เย่ฟ่านไม่ได้คว้าพวกมันมา สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากสายฟ้าไม่ได้มีความเป็นจริง เขารู้อยู่แล้วว่าเจ้าของสถานที่แห่งนี้เพียงสร้างพวกมันขึ้นมาเพื่อหลอกล่อไม่ให้เขาเข้าไปข้างในได้

เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าจนสุดทาง อย่างไรก็ตามในส่วนที่ลึกที่สุดนั้นแทนที่จะเป็นที่อยู่ของชาวสวรรค์สิ่งที่เย่ฟ่านพบเจอกลับเป็นทะเลสายฟ้ายาวไกลไม่มีที่สิ้นสุด

“บูม!”

เสียงฟ้าร้องดังอึกทึกครึกโครม ภูเขามากมายนับไม่ถ้วนถูกปกคลุมไปด้วยสายฟ้า นอกจากพื้นดินอันกว้างใหญ่ไพศาลและภูเขาหลายสิบลูกแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ที่นี่ล้วนเป็นสายฟ้าทั้งสิ้น

เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจแต่ยังคงเดินหน้าต่อไป ทุกก้าวที่เดินเข้าไปทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก และภูเขามังกรอันงดงามปรากฏขึ้นทีละลูกๆ

ภูเขามังกรเก้าสิบเก้าลูกปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เย่ฟ่านเริ่มรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง ฟ้าที่ผ่าลงมาไม่ได้ทำให้ภูเขาทั้งหมดนั้นพังทลายลงแต่อย่างใด

“มันคือเครื่องหมายเต๋าไม่ใช่ภูเขาจริงๆ ข้าเคยไปภูเขามังกรเก้าสิบเก้าแมาแล้ว สถานที่แห่งนี้เพียงถูกสร้างลอกเลียนภูเขาเหล่านั้น”

เย่ฟ่านเลิกคิ้วสงสัย เป็นไปได้ไหมว่าเต๋าผู้ยิ่งใหญ่สามารถคัดลอกทุกสิ่งทุกอย่างมาไว้ที่นี่ ไม่เพียงแต่เต๋าของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทุกคนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงภูเขามังกรทั้งเก้าสิบเก้าลูกอีกด้วย?

เย่ฟ่านเดินหน้าต่อไป เขามองเห็นภาพแปลกๆ มากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าจะมีสายฟ้าโจมตีเขาอย่างต่อเนื่อง แต่สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถสร้างภัยคุกคามแก่เย่ฟ่านซึ่งเอาชนะจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้ามาได้

เย่ฟ่านมาถึงจุดที่มีสายฟ้าเข้มข้นมากที่สุด ทุกสิ่งทุกอย่างถูกปกคลุมไปด้วยสายฟ้าอย่างแน่นหนาทำให้เขาไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ภายในได้

เย่ฟ่านสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ ส่วนที่ลึกที่สุกของทะเลสายฟ้าเหล่านี้ช่างน่ากลัวจริงๆ สายฟ้านั้นมันสามารถโจมตีร่างกายของเขาพังทลายได้อย่างแน่นอน

…..