1394 - การมาของจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยม

1394 - การมาของจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยม

เย่ฟ่านคิดว่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้าคนนี้แปลกเกินไป พวกเขาปรากฏตัวขึ้นที่นี่ได้อย่างไร มันไม่สอดคล้องกับกฎแห่งสวรรค์แม้แต่น้อย

กำปั้นของเย่ฟ่านทุบเอาไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในเวลาเดียวกันภายใต้การหลอมรวมของคัมภีร์ทั้งห้าเล่มแสงสีทองได้สาดส่องไปทั่วทั้งท้องฟ้า

อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดนั้นดวงดาวทั้ง 9 ดวงได้ปรากฏตัวขึ้น พวกมันเรียงกันเป็นเส้นตรงกลางท้องฟ้ามีลักษณะที่แปลกประหลาดอย่างมาก

“ผิดปกติ!”

เย่ฟ่านตระหนักได้ทันทีว่าเพียงทัณฑ์สวรรค์ย่อมไม่สามารถจัดการตัวเขาได้ ดังนั้นเต๋าสวรรค์จึงได้หยิบยืมพลังแห่งเต๋าที่จักรพรรดิทั้งเก้าคนพิสูจน์ได้สำเร็จเมื่อหลายแสนปีก่อนมาเป็นพลังให้กับตัวเอง

“บูม!”

เย่ฟ่านโกรธจัด การปรากฏตัวของดวงดาวทั้งเก้ายิ่งทำให้จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้าคนแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ และในเวลาอันรวดเร็วร่างแยกของเขาก็ถูกทำลายลงอย่าง

“หม้อของข้าทำลายพวกมัน!”

หม้ออันแข็งแกร่งปลดปล่อยปราณปฐพีต้นกำเนิดให้กวาดเข้าหาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และพยายามปิดกั้นพวกเขาไม่อนุญาตให้เข้าใกล้การหลอมรวมของคัมภีร์ทั้งห้าได้

"ปัง"

ภายใต้การปะทะกันครั้งนี้รู้ขนาดใหญ่ปรากฏกลางหน้าอกของเย่ฟ่าน แม้ว่าเขาจะสามารถหยิบยืมพลังชีวิตจากปลายฟ้ามาเติมเต็มร่างกายได้อย่างต่อเนื่อง แต่อัตราการฟื้นตัวไม่มีทางเทียบกับความสูญเสียที่เกิดขึ้นได้

ดวงดาวทั้งเก้าที่อยู่บนท้องฟ้านั้นเป็นต้นกำเนิดพลังของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้าคน เย่ฟ่านรู้สึกว่าหากเขาต้องการเอาชนะจักรพรรดิเหล่านี้เขาควรจะทำลายดวงดาวบนท้องฟ้าเสียก่อน

เย่ฟ่านคำรามด้วยความโกรธ เขาละทิ้งการหลอมรวมคัมภีร์ทั้งห้าเล่มพร้อมกับพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าและปลดปล่อยหมัดสังสารวัฏทุบทำลายดวงดาวที่มีขนาดเล็กมากที่สุดทันที

ปัง!

คลื่นระเบิดกวาดไปทั่วสนามรบ จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้าคนตกตะลึงเป็นอย่างมาก พวกเขาไม่คิดว่าในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดเย่ฟ่านจะละทิ้งการป้องกันคัมภีร์และเลือกที่จะทำลายดาวดวงหนึ่งแทน

ยิ่งกว่านั้น ในเวลานี้ดาวใหญ่อีกแปดดวงตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายเนื่องจากพวกมันเชื่อมต่อกันเป็นเส้นตรง เมื่อหนึ่งในนั้นหายไปวิถีการโคจรของพวกมันจึงขาดความเสถียรทันที

ทันใดนั้นดวงดาวทั้งแปดดวงก็ถอยกลับเข้าไปในเมฆสายฟ้าเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกทำลายล้างจากเย่ฟ่าน ในเวลาเดียวกันจักรพรรดิผู้ลึกลับคนหนึ่งก็หายตัวไป ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพ่อสันนิษฐานเย่ฟ่านถูกต้อง

“เต๋าสวรรค์มีข้อบกพร่อง!”

เย่ฟ่านกล่าวกับตัวเอง ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ และข้อบกพร่องสามารถพบเห็นได้ การที่เขาทำลายหนึ่งในดวงดาวเหล่านั้นไปได้ทำให้การปิดล้อมของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งเก้าปรากฏช่องโหว่ทันที

อย่างไรก็ตามในขณะที่จิตวิญญาณการต่อสู้ของเย่ฟ่านกำลังลุกโชนด้วยความตื่นเต้น ดาวสีทองดวงหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ คลื่นพลังที่แผ่ออกมาด้านนอกรุนแรงมากกว่าดาวที่เขาทำลายไปก่อนหน้านี้อย่างเทียบกันไม่ได้!

เมื่อดาวดวงนี้ปรากฏขึ้นดาวทั้งเก้าดวงนั้นก็กลับมาเชื่อมต่อกันกลายเป็นเส้นตรงและเต็มไปด้วยความสมบูรณ์แบบอีกครั้ง

พวกมันทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมกับปลดปล่อยอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวออกมาอย่างแข็งแกร่ง

ในเวลาเดียวกันหญิงสาวที่มีแสงสีทองปกคลุมร่างกายจนยากจะมองเห็นใบหน้าได้อย่างชัดเจนก็ปรากฏตัวเข้ามาแทนที่จักรวรรดิผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งหายสาบสูญไปเมื่อครู่นี้

เย่ฟ่านไม่สามารถมองเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของนางได้ เขารู้เพียงว่าความสง่างามของนางนั้นยิ่งใหญ่อย่างที่ไม่เคยมีใครพบเห็นมาก่อน

นี่คือจักรพรรดินีผู้ยิ่งใหญ่ ทั้งร่างกายของนางถูกปกคลุมด้วยแสงและมีเพียงดวงตาคู่หนึ่งเท่านั้นที่เย่ฟ่านมองเห็นได้อย่างชัดเจน

ดวงตาคู่นี้ไม่เหมือนกับดวงตาของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นจากสายฟ้าทั้งเก้าคน ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความเงียบเหงาราวกับใช้ชีวิตมานานหลายแสนปีเพียงลำพัง

เย่ฟ่านร่างกายสั่งสะท้าน จักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมก็มาด้วย นางเป็นสตรีอย่างที่เขาคาดคำนวณไว้จริงๆ มิหนำซ้ำตอนนี้หม้ออสูรกลืนสวรรค์ที่สมบูรณ์แบบยังบินอยู่เหนือศีรษะของนางอีกด้วย!

จักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมซึ่งสังหารผู้คนจนยากที่จะประเมินจำนวนได้อย่างชัดเจนไม่ได้มีความปรารถนาที่จะเป็นอมตะเหมือนเช่นจักรวรรดิผู้ยิ่งใหญ่คนอื่น

นางแสวงหาเพียงสิ่งเดียวนั่นคือการรอคอย "คนคนนั้น" ให้กลับมาเพียงอย่างเดียว

และด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้นางทำทุกอย่างเพื่อต่ออายุของตัวเองถึงสี่ชีวิต แม้กระทั่งเย่ฟ่านก็ยังไม่รู้ว่าในปัจจุบันจักรพรรดินีมีผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ได้ตายไปแล้วหรือยัง

เย่ฟ่านปวดหัวอยู่พักหนึ่ง เขาเพิ่งจัดการจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งไป แต่กลับต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมพร้อมกับหม้ออสูรกลืนสวรรค์เต็มรูปแบบ

จักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมนั้นมีความสง่างามมาก ร่างกายของนางเปล่งประกายด้วยสายฟ้าสีทอง ในขณะเดียวกันกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างก็แข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ

ในบรรดาผู้คนทั้งหมดนี้ดูเหมือนจะมีเพียงอู่ซือเท่านั้นที่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของนางได้

“การทำลายดวงดาวทั้งเก้าไม่มีความหมาย เพราะท้ายที่สุดแล้วยังคงจะมีดาวดวงอื่นเข้ามาทดแทนอยู่ดี!” เย่ฟ่านกล่าวกับตัวเอง

“บูม”

ในขณะนั้น จักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมกลับทำในสิ่งที่เย่ฟ่านคาดไม่ถึง หม้ออสูรกลืนสวรรค์ของนางปลดปล่อยคลื่นพลังอันโหดร้ายพร้อมกับบดขยี้ร่างกายของจักรพรรดิหนุ่มสองคนจนแหลกละเอียดทันที

“นางฆ่าคนหนึ่งและตัดศีรษะจักรพรรดิหนุ่มคนหนึ่ง?!”

เย่ฟ่านตกใจมาก สายฟ้ารูปมนุษย์เหล่านี้แปลกประหลาดมาก

เกิดอะไรขึ้นกับจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยม?

เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือแม้กระทั่งในหมู่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ด้วยกันนางยังสามารถสังหารคนเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย!

“นางอยากช่วยข้าหรือ?”

เย่ฟ่านเกิดความสับสนเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตามฝ่ามือขนาดใหญ่ของจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมได้ทุบเข้าหาศีรษะของเขาอย่างรวดเร็ว

“บูม”

จักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมลงมือต่อเขาแล้ว พลังการโจมตีของนางยังแข็งแกร่งมากกว่าจักรพรรดิหนุ่มทั้งสองคนที่ถูกสังหารก่อนหน้านี้หลายเท่า

เย่ฟ่านสงบใจและตอบโต้ออกไปอย่างเต็มกำลัง ฝ่ายตรงข้ามเป็นเพียงร่องรอยเต๋าเท่านั้น ไม่ได้มีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง ดังนั้นไม่ว่าคาดหวังแค่ไหนเขาก็ไม่สามารถขอให้ใครแสดงความเมตตาได้

"ปัง!"

ในช่วงที่เย่ฟ่านกำลังรับมือจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมอู่ซือกลับลอบโจมตีคัมภีร์ทั้งห้าเล่มของเขา การหลอมรวมที่กำลังสิ้นสุดลงเกิดรอยแตกร้าวและมีทีท่าว่าจะล่มสลายได้ตลอดเวลา

“คนเหล่านี้โหดร้ายจริงๆ!”

เย่ฟ่านพูดไม่ออก การถูกโจมตีโดยสิ่งมีชีวิตที่ท้าทายสวรรค์ทั้งสองในเวลาเดียวกันนั้นเป็นประสบการณ์ที่อยากจะพบพาน

ภายใต้การโจมตีของจักรพรรดินีผู้ยิ่งใหญ่ร่างกายและวิญญาณของเย่ฟ่านกระเด็นออกไปคนละทิศคนละทาง

ชายร่างเล็กสีทองฝ่าฟันอุปสรรคพร้อมกับหอบหิ้วหม้อปราณปฐพีต้นกำเนิดหลบหนี จากนั้นเย่ฟ่านก็ปล่อยให้ร่างกายของตัวเองถูกทำลายก่อนจะให้วิญญาณศักดิ์สิทธิ์กระตุ้นพลังเฟิ่งหวงสร้างร่างกายขึ้นมาใหม่

"จี้"

"จี้..."

ทันใดนั้นสายฟ้าอีกสองดวงที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ก็หายสาบสูญไปอย่างอธิบายไม่ได้ เย่ฟ่านรีบถอยห่างจากสนามรบพร้อมกับจ้องมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความตกตะลึง

"เป็นไปได้ไหมว่า จักรพรรดิหนุ่มเหล่านี้ต่อให้ไม่ถูกจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมสังหารพวกเขาก็ต้องตายอยู่ดี เพราะเวลาของพวกเขาหมดลงแล้ว?”

ดวงตาของเย่ฟ่านเป็นประกาย และเขาได้มองเห็นความหวังที่จะเอาตัวรอดอีกครั้ง!