บทที่ 1: การเริ่มต้นใหม่

ที่เคาน์เตอร์ชำระเงินของโรงพยาบาลประชาชนหางโจว ชายหนุ่มผมสีเหลืองยืนรอในแถวจนถึงหน้าช่องบริการ

"มาชำระเงินครับ"

"บัตรผู้ป่วยด้วยค่ะ"

วัยรุ่นผมเหลืองยื่นบัตรผู้ป่วยให้ "จ่ายสองหมื่นครับ"

เจ้าหน้าที่หลังช่องรับบัตรไปจัดการที่หน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างคล่องแคล่ว

"ค่ารักษาและค่าอุปกรณ์ตกวันละกว่าสามพันบาท เงินสองหมื่นนี้จะอยู่ได้แค่ห้าถึงหกวันเองนะ คุณแน่ใจนะคะว่าจะจ่ายแค่สองหมื่น?"

เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า "ครับ แค่สองหมื่น"

เมื่อเห็นท่าทีที่ยืนยันคำเดิม เจ้าหน้าที่จึงรีบดำเนินการให้จนเสร็จ

ชายหนุ่มรับบัตรคืนแล้วมุ่งหน้าไปยังอาคารผู้ป่วยในทันที

เมื่อถึงแผนกประสาทวิทยาชั้น 11 เขาก็ตรงไปที่ห้องพักของแพทย์เจ้าของไข้

"ผู้อำนวยการหวังครับ ผมเพิ่งไปจ่ายเงินมา แม่ของผมจะฟื้นเมื่อไหร่ครับ?"

ผู้อำนวยการหวังเงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่มหน้าตาดี รูปร่างสมส่วน แม้ผมจะทำสีเหลืองแต่ใบหน้ายังคงร่องรอยความเยาว์วัยไว้

"เสี่ยวซู อาการป่วยของแม่เธอมันประหลาดมาก หมอบอกเธอแล้วว่าภายในสองสัปดาห์นี้ เราต้องคุมอาการให้ได้เพื่อไม่ให้ลุกลาม พออาการคงที่แล้วเราถึงจะค่อยๆ รักษาส่วนที่เหลือ

อาการของแม่เธออยู่ที่สมองนะ ถ้าจัดการไม่ดี อย่างเบาที่สุดคือสูญเสียความทรงจำ แต่ถ้าหนักก็อาจกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราได้ตลอดเวลา เธอเข้าใจที่หมอพูดใช่ไหม?"

วัยรุ่นผมเหลืองพยักหน้าช้าๆ "เข้าใจครับ ผมแค่ยากรู้ว่าแม่จะฟื้นเมื่อไหร่"

ผู้อำนวยการหวังพยักหน้าพลางถอนหายใจ แล้วก้มลงดูประวัติการรักษาต่อ

ชายหนุ่มรู้ดีว่านี่คือสัญญาณบอกให้เขาออกไปได้แล้ว

เขาเอ่ยคำอำลาตามมารยาทอีกสองสามคำก่อนจะเดินออกจากห้อง

ชายหนุ่มคนนี้ชื่อ ซูว่านจิน ครอบครัวของเขาเคยมีฐานะร่ำรวย

ทว่าเมื่อเดือนก่อน ครอบครัวของเขากลับล้มละลายอย่างกะทันหัน พ่อของเขาตัดสินใจกระโดดตึกที่สูงที่สุดในเมืองหางโจว ทิ้งซูว่านจินและแม่ไว้ตามลำพัง

เพียงชั่วข้ามคืน ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลซูถูกยึด บรรดาญาติพี่น้องต่างพากันปิดหูปิดตาและตัดขาดการติดต่อกับสองแม่ลูก

ขณะเดียวกัน ธนาคารและเจ้าหนี้กลุ่มต่างๆ ต่างรุมทึ้งทรัพย์สินของตระกูลซูอย่างรวดเร็วราวกับฝูงไฮยีน่าในทุ่งหญ้าสะวันนา

ในวันนั้น ดูเหมือนทุกคนจะหันหลังให้ครอบครัวเขา

ซูว่านจินซึ่งยังเรียนมัธยมปลายอยู่อาจจะยังไม่รู้สึกอะไรมากนักในตอนแรก แต่คนเป็นแม่กลับต้องเผชิญกับความจริงที่โหดร้ายของโลกใบนี้ ทั้งการถูกเหยียบยามในยามที่ล้มและการถูกเพื่อนฝูงตีตัวออกห่างในยามวิกฤต

กว่าที่ซูว่านจินจะได้รับแจ้งจากทางโรงเรียนว่าแม่ของเขาเข้าโรงพยาบาล เวลาก็ผ่านไปแล้วหนึ่งสัปดาห์หลังจากล้มละลาย

ทันทีที่ทราบข่าว เขาเร่งรีบไปที่โรงพยาบาล แต่กลับต้องเจอกับตัวแทนจากธนาคารและบริษัททวงหนี้หลายแห่ง

ซูว่านจินตะโกนใส่พวกเขาอย่างเหลืออด "พวกแกกะจะบีบให้ตายกันให้หมดเลยใช่ไหม? ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันก็ไม่เกี่ยงที่จะลากใครสักคนลงนรกไปด้วยกันก่อนตาย!"

ท่าทีเอาจริงของเขาทำให้กลุ่มคนเหล่านั้นขยาดจนยอมล่าถอยไป

เมื่อคนพวกนั้นไปแล้ว ซูว่านจินรีบไปที่แผนกผู้ป่วยในเพื่อสอบถามอาการของแม่ ผู้อำนวยการหวังซึ่งเป็นแพทย์เจ้าของไข้ได้อธิบายสถานการณ์ตามตรง

ซูว่านจินขอให้หมอใช้ยาที่ดีที่สุดรักษาแม่ แต่ทันทีที่เดินออกจากห้อง พยาบาลก็นำใบแจ้งหนี้มาส่งให้ทันที

เขาได้แต่กัดฟันและออกไปหาเพื่อนเก่ากลุ่มเดิม

แต่เพื่อนๆ ที่เคยเรียกเขาว่าพี่น้องกลับทำเหมือนเขาเป็นเชื้อโรคร้ายและพากันหลบหน้า

คืนนั้น ซูว่านจินร้องไห้อย่างหนักที่สวนสาธารณะ หลายชั่วโมงผ่านไปเขาจึงเช็ดน้ำตาและบอกตัวเองว่าเขาจะล้มตอนนี้ไม่ได้

เพราะแม่ยังนอนอยู่ที่โรงพยาบาล เขาต้องหาเงินมาจ่ายค่ารักษาให้ได้

จังหวะนั้นเอง ใบประกาศรับสมัครงานเล็กๆ ที่แปะอยู่บนม้านั่งก็สะดุดตาเขา

อยากเป็นมหาเศรษฐีไหม?

อยากมีความสามารถรอบด้านหรือเปล่า?

มาร่วมงานกับบริษัทเราสิ เราสามารถทำให้คุณรวยข้ามคืน มอบทรัพย์สินมหาศาล และช่วยให้คุณพ้นจากวิกฤตที่เป็นอยู่ได้

โดยไม่เสียเวลาคิด ซูว่านจินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสแกนคิวอาร์โค้ดทันที

เขาดาวน์โหลดและติดตั้งแอปพลิเคชันอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้ง ก็มีแอปหน้าตาประหลาดปรากฏขึ้น

เมื่อเปิดเข้าไป เขาพบเพียงภารกิจสั้นๆ เขียนไว้ตรงกลางว่า:

ภารกิจโลก: ในโลกของ "เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว" จงไปนำปลากุเลาเค็มที่ถูกใช้แทนกระบี่อาญาสิทธิ์มาให้ได้

รางวัลเมื่อสำเร็จ: เงินสด 10,000 หยวน และสิทธิ์หมุนวงล้อนำโชค 1 ครั้ง

ซูว่านจินมองดูโทรศัพท์พลางคิดว่ามีคนกำลังเล่นตลกกับเขาอยู่หรือเปล่า

แต่ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น เขาจึงตัดสินใจลองดู ทว่าสิ่งที่น่าตกใจคือเขาถูกส่งเข้าไปในโลกของภาพยนตร์เรื่องนั้นจริงๆ

ทันทีที่ซูว่านจินได้ปลากุเลาเค็มมา เขาก็ถูกส่งกลับมายังโลกเดิมทันที

จากนั้น เงิน 10,000 หยวนก็ถูกโอนเข้าบัญชีธนาคารของเขาโดยตรง เมื่อได้รับการแจ้งเตือน เขารีบไปโรงพยาบาลและเติมเงินทั้งหมดเข้าบัตรผู้ป่วยทันที

หลังจากนั้น เขาเข้าไปในห้องน้ำชายของโรงพยาบาลแล้วเปิดแอปดูภารกิจต่อไป

แต่ปรากฏว่าแอปแสดงเพียงรางวัลการหมุนวงล้อนำโชคที่ค้างอยู่ โดยยังไม่มีภารกิจใหม่

ซูว่านจินขมวดคิ้วพลางคิดว่า: ไหนๆ ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรทำ ลองหมุนวงล้อดูหน่อยก็ดี เผื่อจะได้เงินเป็นล้านมาจ่ายค่ารักษาให้แม่

คิดได้ดังนั้นเขาก็ส่งคำสั่งหมุนวงล้อ แสงสีรุ้งทั้งเจ็ดสลับสับเปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็ว

ลูกศรไปหยุดอยู่ที่แถบสีเหลือง พร้อมข้อความปรากฏขึ้นว่า "มิตรภาพต่างเพศ"

เขาคลิกดูรายละเอียดของทักษะ ซึ่งระบุว่า:

มิตรภาพต่างเพศ: ช่วยให้ได้รับความพึงพอใจจากเพศตรงข้ามได้ง่ายขึ้น และเพิ่มโอกาสในการเกิดรักแรกพบแบบรุนแรง

ซูว่านจินมองคำอธิบายทักษะด้วยความผิดหวังเล็กน้อย ตอนนี้เขากำลังหาเงินรักษาแม่ ทักษะแบบนี้จะมีประโยชน์อะไร?

แต่พอเขาเพิ่งบ่นจบ เวลาก็ล่วงเข้าสู่เที่ยงคืน ซึ่งเป็นวันใหม่พอดี

ภารกิจใหม่ปรากฏขึ้นบนแอป ซูว่านจินรีบดูโทรศัพท์ทันที:

ภารกิจโลก: ในโลกของ "Chronicle" จงไปแย่งชิง "วาสนา" ของตัวเอก ซึ่งก็คือหินพลังจิต

รางวัลภารกิจ: เงินสด 20,000 หยวน และแหวนมิติ 1 วง

เมื่อเห็นรางวัล ดวงตาของซูว่านจินก็เป็นประกาย เพราะนั่นคือเงินถึงสองหมื่นหยวน!

เขาพยายามคุมสติและดูเงื่อนไขภารกิจ เขาคิดว่าหินพลังจิตน่าจะเป็นของล้ำค่า และต้องมีบอสระดับสูงเฝ้าอยู่แน่ๆ

เขานึกได้ว่าภารกิจก่อนหน้านี้มาจากภาพยนตร์ ดังนั้นเรื่อง "Chronicle" ก็คงเป็นภาพยนตร์เหมือนกัน

เขาจึงค้นหาข้อมูลในโทรศัพท์และพบภาพยนตร์เรื่องนั้นจริงๆ

ซูว่านจินใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงดูช่วงต้นเรื่องจนเข้าใจว่าหินพลังจิตคืออะไร

เขากดรับภารกิจทันที

แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้น ร่างของเขาหายลับไปและไปปรากฏตัวในอีกโลกหนึ่ง

ภารกิจนี้ง่ายมาก ซูว่านจินลอบตามพวกตัวเอกไปที่หลุมใต้ดิน หลังจากที่พวกเขาแตะหินและเดินจากไป เขาก็รีบเข้าไปเก็บหินก้อนนั้นมาและทำภารกิจสำเร็จ

เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจ เขาถูกส่งกลับมายังโลกเดิมทันที หลังจากกดส่งภารกิจ ข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชี 20,000 หยวนก็เด้งขึ้นมา พร้อมกับมีแหวนรูปร่างโบราณปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา