บทที่ 760 คนของพันธมิตรมาถึง

บทที่ 760 คนของพันธมิตรมาถึง

เมื่อจี้ชิงลงดาบที่แฝงไว้ด้วยพลังแห่งจักรวาลที่สมบูรณ์แบบและเทพอสูรแห่งความโกลาหล อีกทั้งยังแบกรับเจตจำนงแห่งการทำลายล้างถึงขีดสุดนั้นออกไปจริงๆ

จิตใจของหมอเทียนฉีก็ถูกความหวาดผวาอย่างหาที่เปรียบไม่ได้กลืนกินไปในชั่วพริบตา!

ประกายดาบนั้น งดงามถึงขีดสุด และก็เย็นยะเยือกถึงขีดสุดเช่นกัน!

เร็ว!

เร็วอย่างที่ไม่อาจบรรยายได้!

ราวกับก้าวข้ามความเร็วของการไหลผ่านของกาลเวลาก็ไม่ปาน!

แต่หมอเทียนฉีก็เป็นถึงเทพระดับหนึ่ง การตอบสนองก็รวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาดเช่นกัน!

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับดาบสังหารที่ไม่อาจหลบเลี่ยงได้นี้ เขาก็ส่งเสียงคำรามดังก้องฟ้า ยกระดับสถานะของตัวเองไปสู่จุดสูงสุดที่ไม่เคยมีมาก่อน

พลังทั้งหมดของจักรวาลขนาดใหญ่ภายในร่างกาย และพลังแห่งเทพของร่างกายหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์ และเทลงไปในหมัดเดียวจนหมดสิ้น!

"ตูม!"

เขาชกหมัดออกไป ความว่างเปล่าแตกสลายเป็นชิ้นๆ ราวกับกระจกเงา!

ภายในพลังหมัด แฝงไว้ด้วยความกว้างใหญ่ไพศาลของการเกิดและดับสูญของจักรวาล

อีกทั้งยังพกพาเจตจำนงที่สามารถทำลายล้างมหาเต๋าทั้งหมด และบดขยี้ทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้อีกด้วย!

นี่ก็คือวิชาศักดิ์สิทธิ์แห่งการโจมตีที่เป็นไพ่ตายก้นหีบอันน่าสะพรึงกลัวของเขาเช่นกัน มั่นใจว่าอานุภาพไม่มีทางด้อยไปกว่าไม้ตายใดๆ ของคนที่อยู่ในระดับเดียวกันอย่างแน่นอน!

ในเวลานี้ ไม่จำเป็นต้องใช้ทักษะลูกเล่นใดๆ มีเพียงการปะทะกันของพลังที่บริสุทธิ์ที่สุดและเป็นแก่นแท้ที่สุดเท่านั้น!

"แคว่ก!"

เสียงดังแผ่วเบาจนแทบจะดูแปลกประหลาด ดังขึ้นที่จุดศูนย์กลางของการปะทะกันของทั้งสองฝ่าย

ภาพเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวที่ฟ้าถล่มดินทลาย และจักรวาลแยกตัวออกจากกันดังที่คาดคิดเอาไว้กลับไม่ได้ปรากฏขึ้น

ผู้ชมที่กลั้นหายใจรอดูอยู่เบื้องล่าง ล้วนมองเห็นภาพเหตุการณ์ที่จะตราตรึงอยู่ในความทรงจำไปตลอดกาลอย่างชัดเจน

ประกายดาบแห่งการทำลายล้างอันงดงามนั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหมัดที่แข็งแกร่งที่สุดที่เพียงพอจะบดขยี้ดาราจักรของหมอเทียนฉี

กลับราวกับกรีดผ่านกระดาษบางๆ แผ่นหนึ่ง โดยไม่ได้รับแรงต้านทานใดๆ เลย มันพาดผ่านไปอย่างเงียบเชียบ!

ประกายดาบไม่เพียงแต่ตัดผ่านพลังหมัดที่เพียงพอจะทำลายล้างจักรวาลได้อย่างง่ายดายเท่านั้น

แต่มันยังพุ่งทะยานต่อไปอย่างไม่ลดละ และฟันเข้าไปในกายาเทพที่หลอมรวมจักรวาลกับร่างกายเป็นหนึ่งเดียวของหมอเทียนฉีโดยตรง!

"เป็น... เป็นไปได้อย่างไร..."

การเคลื่อนไหวของหมอเทียนฉีแข็งค้างไป

เขาก้มหน้าลง มองดูร่างกายของตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ในความรู้สึกของเขา กายาเทพที่แข็งแกร่งจนไม่อาจทำลายได้ และแฝงไว้ด้วยจักรวาลแห่งหนึ่งของตัวเอง กำลังเริ่มพังทลายจากภายใน!

อนุภาคนับไม่ถ้วนที่ประกอบขึ้นเป็นร่างกายกำลังดับสูญ

แกนกลางของจักรวาลขนาดใหญ่อันกว้างใหญ่ไพศาลภายในร่างกาย ถูกเจตจำนงแห่งดาบอันเป็นภัยพิบัตินั้นตัดขาดอย่างโหดเหี้ยม และกำลังพังทลายลงอย่างรวดเร็ว!

วิชาศักดิ์สิทธิ์ป้องกันตัวทั้งหมดของเขา อานุภาพแห่งเทพระดับหนึ่งทั้งหมดของเขา เมื่ออยู่ต่อหน้าประกายดาบนั้น ล้วนดูไร้เรี่ยวแรงถึงเพียงนี้

ราวกับหิมะภายใต้แสงแดด ที่ละลายหายไปในชั่วพริบตา

ไม่มีประโยชน์!

ล้วนไม่มีประโยชน์ทั้งสิ้น!

ก่อนหน้านี้เขายังมองว่าบรรพบุรุษตระกูลลู่กับพวกเป็นขยะ ไม่คู่ควรแก่การชายตามอง

แต่ในเวลานี้ ตัวเขาเองที่อยู่ภายใต้คมดาบของจี้ชิง ก็มีความแตกต่างจากสามคนนั้นตรงไหนล่ะ?

ล้วนถูก... สังหารในดาบเดียวเหมือนกัน!

"แกร๊ก"

เสียงดังเบาๆ ดาบมารสูงสุดในมือของจี้ชิงก็กลับเข้าฝักแล้ว

ราวกับเพิ่งจะทำเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่สลักสำคัญอะไรลงไปก็ไม่ปาน

และในขณะเดียวกัน กายาเทพของหมอเทียนฉี รวมไปถึงจักรวาลที่กำลังส่งเสียงคร่ำครวญและพังทลายอยู่ภายใน ก็ราวกับถูกลมพัดจนผุพัง แตกสลายเป็นชิ้นๆ

ท้ายที่สุดก็กลายเป็นฝุ่นผงที่เล็กที่สุด และดับสูญไปในความว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์

"ใช้พลังของเทพระดับหนึ่งของข้า เพื่อกระตุ้นดาบมหาพินาศเล่มนี้... อานุภาพของมัน ไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ"

จี้ชิงพึมพำกับตัวเองเสียงเบา สายตาสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น

เขาถึงขั้นรู้สึกได้ด้วยซ้ำ ว่าเมื่อครู่นี้เขายังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดของจักรวาลที่สมบูรณ์แบบออกมาเลย

หากระเบิดพลังออกมาอย่างไม่ปิดบัง อานุภาพของดาบนั้น จะน่าสะพรึงกลัวไปถึงระดับไหนกันนะ?

"ท่าน... ท่านเจ้าเมือง... ตายแล้ว?"

"ท่านเจ้าเมืองหมอ... ถูกสังหาร... ด้วยดาบเดียวงั้นหรือ?"

"ไม่... เป็นไปไม่ได้! นั่นมันเทพระดับหนึ่งเชียวนะ!"

หลังจากความเงียบสงัดอันแสนสั้นผ่านพ้นไป เมืองผลึกทั้งเมืองก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาในทันที!

นักพรตนับไม่ถ้วนต่างก็รู้สึกตกตะลึง ภายในใจรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ

แต่นี่ก็คือความจริง!

แถมยังเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาของพวกเขาอีกด้วย

เสาหลักของเมืองผลึก เทพระดับหนึ่งเพียงหนึ่งเดียวอย่างหมอเทียนฉี ถึงกับ... รับดาบของจี้ชิงไม่ได้แม้แต่ดาบเดียวงั้นหรือ?

ผู้อาวุโสจี้ของพันธมิตรฟืนไฟผู้นี้ สรุปแล้วความแข็งแกร่งของเขาน่าสะพรึงกลัวไปถึงระดับไหนกันแน่เนี่ย?

ตั้งแต่ต้นจนจบ พวกเขาไม่เคย... มองจี้ชิงออกอย่างทะลุปรุโปร่งเลยแม้แต่น้อย

"ท่านเจ้าเมือง!"

มีนักพรตที่จงรักภักดีต่อจวนเจ้าเมืองส่งเสียงร้องไห้คร่ำครวญออกมาด้วยความโศกเศร้าเสียใจ

แต่คนส่วนใหญ่กลับมีสีหน้าซีดเผือด ร่างกายหนาวเหน็บ เสาหลักในจิตใจพังทลายลงพร้อมกับการดับสูญของหมอเทียนฉี

ในทางตรงกันข้าม หวงจิ่วเกอกับนักพรตทุกคนของพันธมิตรฟืนไฟ หลังจากผ่านความตกตะลึงในช่วงแรกไป ภายในใจก็พลุ่งพล่านไปด้วยความยินดีปรีดาและความตื่นเต้นที่ยากจะใช้คำพูดมาบรรยาย!

ความแข็งแกร่งของผู้อาวุโสจี้ ถึงกับดุดันถึงเพียงนี้!

แม้แต่เทพระดับหนึ่งก็ยังสามารถสังหารได้ในดาบเดียว!

การได้ติดตามยอดฝีมือเช่นนี้ สามารถเรียกได้ว่าเป็นวาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของพวกเขาเลยทีเดียว!

ทว่า จี้ชิงที่อยู่ท่ามกลางความว่างเปล่า กลับสงบนิ่งเป็นอย่างมาก

ไม่ได้ตื่นเต้นเพราะ "ชัยชนะ" ในครั้งนี้เลย

เขายืนนิ่งอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่า สายตากลวงลึก มองไปยังบริเวณที่หมอเทียนฉีเพิ่งจะดับสูญไป ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ราวกับกำลังรับรู้อะไรบางอย่าง ท้ายที่สุดก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

เนิ่นนานผ่านไป

ภายใต้สายตาที่จับจ้องอยู่มากมาย ซึ่งมีทั้งความโศกเศร้า ความหวาดกลัว และความคลั่งไคล้ จี้ชิงก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบ กล่าวเบาๆ ว่า "ท่านเจ้าเมืองหมอ ไม่ต้องซ่อนอีกต่อไปแล้ว"

"ข้ารู้ว่าท่านยังไม่ตาย!"

"ในเมื่อท่านรับดาบนี้ของข้าได้แล้ว ตามสัญญา ข้าก็จะไม่ลงดาบที่สอง"

สิ้นเสียงของจี้ชิง เมืองผลึกทั้งเมืองก็เงียบสงบลงก่อน จากนั้นก็เกิดเสียงสงสัยที่ไม่อาจระงับเอาไว้ได้ดังขึ้นมาเป็นระลอกๆ

หมอเทียนฉี... ยังไม่ตายงั้นหรือ?

นี่มันเป็นไปได้อย่างไร!

เมื่อครู่นี้ทุกคนก็เห็นกันอย่างชัดเจนแล้ว

ดาบอันน่าสะพรึงกลัวของจี้ชิงฟาดฟันผ่านไป กายาเทพของหมอเทียนฉีก็พังทลาย จักรวาลส่งเสียงคร่ำครวญ ท้ายที่สุดก็ดับสูญไปอย่างไร้ร่องรอย ตายจนไม่รู้จะตายอย่างไรแล้ว

เทพระดับหนึ่งแม้จะแข็งแกร่ง แต่หากกลายเป็นฝุ่นผงไปแล้ว จะยังมีชีวิตรอดอยู่ได้อย่างไร?

ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังสงสัยอยู่นั้นเอง

"วูบ!"

ความว่างเปล่าบริเวณนั้นที่เดิมทีว่างเปล่าไร้สิ่งใด จู่ๆ ก็เกิดระลอกคลื่นเล็กๆ ขึ้นมาเป็นวงๆ

วินาทีต่อมา จุดแสงเล็กๆ นับไม่ถ้วนก็พวยพุ่งขึ้นมากลางอากาศ ราวกับแม่น้ำร้อยสายไหลลงสู่ทะเล แล้วมารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

เพียงชั่วพริบตา เงาร่างที่ชัดเจนสายหนึ่งก็กลับมายืนหยัดอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าอีกครั้ง

ชุดคลุมสีเทาดูโบราณ แววตาซับซ้อน ไม่ใช่หมอเทียนฉีแล้วจะเป็นใคร?

"ท่านเจ้าเมือง! คือท่านเจ้าเมือง!"

"ท่านเจ้าเมืองยังไม่ตายจริงๆ ด้วย! ดีจังเลย!"

"เมื่อครู่นี้มัน... เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ชัดเจนว่าจิตวิญญาณแตกสลายไปแล้ว ทำไมถึงกลับมามีชีวิตอีกครั้งได้ล่ะ?"

"เหลือเชื่อจริงๆ! นี่มันคือวิชาศักดิ์สิทธิ์อะไรกัน? ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!"

นักพรตที่สังกัดจวนเจ้าเมืองต่างก็ดีใจจนออกนอกหน้า ส่งเสียงโห่ร้องยินดีออกมาเป็นระลอก ราวกับได้พบกับเสาหลักอีกครั้ง

ส่วนผู้ชมคนอื่นๆ กลับยิ่งหวาดผวามากขึ้นไปอีก

ไม่เพียงแต่ตกตะลึงกับการ "ฟื้นคืนชีพ" ของหมอเทียนฉี แต่ยิ่งหวาดกลัวต่อสายตาที่ราวกับสามารถมองทะลุทุกสิ่งทุกอย่างของจี้ชิง!

แตกต่างจากความตื่นเต้นของทุกคนที่อยู่เบื้องล่าง

หมอเทียนฉีที่กลับมารวมตัวเป็นรูปร่างอีกครั้ง บนใบหน้าไม่มีความยินดีเลยแม้แต่น้อย

กลับเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมที่ไม่เคยมีมาก่อน และความรู้สึกหวาดกลัวที่ยังคงหลงเหลืออยู่เล็กน้อย

เขารู้ตัวดีที่สุด ว่าเมื่อครู่นี้... เขาตายไปแล้วจริงๆ!

จิตวิญญาณแตกสลาย จักรวาลพังทลาย นั่นคือความตายอย่างสมบูรณ์แบบ!

สาเหตุที่สามารถกลับมายืนอยู่ที่นี่ได้อีกครั้ง ก็ต้องยกความดีความชอบให้กับของวิเศษล้ำค่าจากระนาบอื่นชิ้นหนึ่ง ที่เขาบังเอิญได้รับมาจากซากปรักหักพังโบราณแห่งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน

ของวิเศษชิ้นนี้ สามารถทำงานได้โดยอัตโนมัติเมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับเคราะห์กรรมถึงชีวิต และรับการตายอย่างสมบูรณ์แบบแทนเขาได้หนึ่งครั้ง

ส่วนเขาก็สามารถอาศัยสิ่งนี้ เพื่อหลบหนีจากเคราะห์กรรมไปได้

แต่ของวิเศษที่ฝืนลิขิตสวรรค์ระดับนี้ มีโอกาสใช้งานเพียงแค่ครั้งเดียวและครั้งเดียวเท่านั้น!

นี่คือไพ่ตายในการรักษาชีวิตชิ้นใหญ่ที่สุดของเขา ที่ไม่เคยนำออกมาแสดงให้ใครเห็นเลย

เดิมทีคิดว่าจะสามารถอาศัยสิ่งนี้ เพื่อพลิกสถานการณ์ในช่วงเวลาสำคัญได้

คิดไม่ถึงเลย ว่าวันนี้จะถูกจี้ชิงใช้ดาบเดียวฟันจนสูญเปล่าไปแล้ว!

ในเวลานี้ เขาไม่มีไพ่ตายอีกต่อไปแล้ว

หากจี้ชิงผิดสัญญาและลงดาบที่สองอีกครั้ง เขาต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!

โชคดี ที่จี้ชิงเก็บดาบและยืนนิ่งอยู่ โดยไม่มีเจตนาจะลงมืออีก

สำหรับคนอย่างจี้ชิง หมอเทียนฉีรู้ดี ว่าจะไม่มีทางกลับคำพูดอย่างแน่นอน

ในเมื่ออีกฝ่ายบอกว่าจะลงดาบแค่ดาบเดียว งั้นก็จะไม่มีทางลงดาบที่สองอย่างเด็ดขาด

รอดตายจากหายนะ ภายในใจของหมอเทียนฉีมีรสชาติหลากหลายปะปนกันไป

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กดข่มความรู้สึกอันซับซ้อนภายในใจเอาไว้ แล้วประสานมือคารวะจี้ชิง พร้อมกับกล่าวว่า "ไม่ว่าจะอย่างไร กระบวนท่านี้ ข้าก็แพ้แล้ว... ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มอกเต็มใจ"

"ส่วนแบ่งผลึกมิติเวลาทั้งหมดของตระกูลลู่ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตกเป็นของสหายเต๋าจี้ทั้งหมด!"

เขาหยุดไปเล็กน้อย ราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้แล้ว จึงกล่าวต่อว่า "นอกจากนี้ จวนเจ้าเมืองของข้า... ภายหลังก็จะแบ่งปันส่วนแบ่งของตัวเองออกมาบางส่วน เพื่อมอบให้กับสหายเต๋าเป็นประจำด้วย"

"สุดท้าย..."

หมอเทียนฉีเงยหน้าขึ้น มองดูจี้ชิงด้วยสายตาที่ซับซ้อน น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความจริงใจอยู่สายหนึ่ง "ขอบคุณสหายเต๋าจี้... ที่รักษาสัญญา"

คำขอบคุณนี้ ออกมาจากใจจริง

สิ่งที่ขอบคุณ ก็คือ "บุญคุณที่ไม่ฆ่า" ของจี้ชิง

เมื่อพูดจบ หมอเทียนฉีก็ไม่รั้งรออีกต่อไป ร่างกายขยับวูบเดียวก็แปลงร่างเป็นลำแสง และหนีกลับเข้าไปในส่วนลึกของจวนเจ้าเมืองอย่างรวดเร็ว

ผ่านการต่อสู้ในครั้งนี้ ไพ่ตายของเขาหมดเกลี้ยง จิตใจได้รับบาดเจ็บ จำเป็นต้องเก็บตัวฝึกฝนอย่างเงียบๆ เป็นเวลานาน ถึงจะสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตกลับมาได้

"นับว่าเป็นคนที่น่าสนใจคนหนึ่ง..."

จี้ชิงมองดูทิศทางที่หมอเทียนฉีหายไป ภายในดวงตามีประกายความชื่นชมวาบผ่าน

รู้ว่าตอนไหนควรรุกตอนไหนควรรับ รู้จักการได้เปรียบเสียเปรียบ รู้จักยืดหยุ่น ในช่วงเวลาสำคัญก็ยอมสละผลประโยชน์เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้

บุคคลระดับนี้ นับว่าคุ้มค่าที่จะคบหาด้วย

ในเมื่ออีกฝ่ายรับดาบของเขาได้แล้ว แถมยังยอมสละผลประโยชน์ส่วนหนึ่งออกมาให้ด้วยตัวเอง เรื่องนี้ก็ย่อมต้องจบลงแค่นี้แหละ

จี้ชิงก็ไม่รั้งรออีกต่อไป รูปร่างค่อยๆ สลายไปในความว่างเปล่า และกลับไปที่ฐานที่มั่นของพันธมิตรฟืนไฟ

พร้อมกับการจากไปของเทพระดับหนึ่งทั้งสองคน แรงกดดันที่ทำให้รู้สึกหายใจไม่ออก ซึ่งปกคลุมอยู่เหนือเมืองผลึก ในที่สุดก็ค่อยๆ สลายไป

นักพรตนับไม่ถ้วนแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ถึงขั้นรู้สึกหมดเรี่ยวหมดแรงเลยทีเดียว

โชคดี... ที่สองคนนี้ไม่ได้สู้กันจนตัวตายจริงๆ!

ไม่ว่าฝ่ายใดจะร่วงหล่นไปอย่างสมบูรณ์ สำหรับเมืองผลึกแล้ว ล้วนเป็นหายนะที่ไม่อาจแบกรับไหว

หากหมอเทียนฉีตาย เมืองผลึกสูญเสียเทพระดับหนึ่งที่เป็นคนท้องถิ่นเพียงหนึ่งเดียวไป ย่อมต้องตกอยู่ในวังวนของการต่อสู้แย่งชิงอันนองเลือดของขุมพลังใหญ่ต่างๆ อย่างแน่นอน

หากจี้ชิงตาย พันธมิตรฟืนไฟที่อยู่เบื้องหลังเขาจะยอมเลิกราง่ายๆ หรือ?

เมื่อถึงเวลาที่การแก้แค้นมาเยือน เมืองผลึกก็ยากที่จะหนีพ้นจากภัยพิบัติครั้งใหญ่เช่นกัน

สถานการณ์ในตอนนี้ แม้จะผ่านอุปสรรคมาบ้าง แต่ยอดฝีมือทั้งสองก็ยอมสงบศึกกันในที่สุด ถือเป็นความโชคดีของเมืองผลึกแล้ว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก็ผ่านไปสิบกว่าวันแล้ว

เมืองผลึกดูเหมือนจะกลับมามีความสงบเรียบร้อยเหมือนวันวาน

เพียงแต่ในทางลับ การผลัดเปลี่ยนอำนาจและการจัดสรรผลประโยชน์ใหม่ กำลังดำเนินไปอย่างเงียบเชียบ

ในวันนี้ หวงจิ่วเกอเดินจ้ำอ้าวมาที่ด้านนอกห้องพักของจี้ชิง แล้วรายงานด้วยความตื่นเต้นว่า "ผู้อาวุโส คนของพันธมิตรมาถึงแล้วขอรับ"

จี้ชิงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา แสงศักดิ์สิทธิ์ภายในดวงตาถูกเก็บซ่อนเอาไว้ แล้วเอ่ยปากถามว่า "คนที่มาคุ้มกันผลึกมิติเวลาสองแสนชิ้นนั่นมาถึงแล้วงั้นหรือ?"

"ใช่ขอรับ แต่ว่า..."

หวงจิ่วเกอหยุดพูดไปเล็กน้อย แล้วเสริมว่า "คนที่นำทีมมาในครั้งนี้ คือรองหัวหน้าพันธมิตรหลิงหยวนขอรับ"

"หลิงหยวนงั้นหรือ?"

ภายในดวงตาของจี้ชิงมีประกายความประหลาดใจวาบผ่านไปอย่างยากที่จะสังเกตเห็นได้ จากนั้นก็รีบลุกขึ้นยืนในทันที

"นางมาด้วยตัวเองเลยงั้นหรือ? ข้าจะออกไปพบเสียหน่อย"