บทที่ 10 - รถพลิกคว่ำ!

หลี่เทียนเช่อยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก ไป๋ลู่ก็ส่งสัญญาณให้เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว

ชุดสูทสีดำถูกสวมลงบนร่างของหลี่เทียนเช่ออย่างรวดเร็ว

หลี่เทียนเช่อเป็นคนตัวสูงอยู่แล้ว แถมยังทำงานแบกหามในไซต์ก่อสร้างมาหลายปี

เพื่ออู๋เสี่ยวอวิ๋นเขาต้องประหยัดมัธยัสถ์ อดมื้อกินมื้อจนร่างกายอัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม

เมื่อบวกกับการจัดแต่งทรงผมและแต่งหน้าอย่างพิถีพิถันของไป๋ลู่ พอสวมสูทชุดนี้ไปยืนอยู่หน้ากระจก

แม้แต่ไป๋ลู่ก็ยังถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย แววตาประหลาดใจวาบขึ้นมาในดวงตา

"แย่แล้วสิ" เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย

"เป็นอะไรไป"

หลี่เทียนเช่อยังคงหมกมุ่นอยู่กับเรื่องของสาวสวยสุดเอ็กซ์บนเตียงคนนั้น

พอได้ยินเสียงของไป๋ลู่ เขาก็รีบตื่นตัวขึ้นมาทันที

"หล่อเกินไปน่ะสิคะ ชักจะดูไม่ค่อยเหมือนหลี่เยว่ฮุยเท่าไหร่แล้ว"

"ต้องรู้ก่อนนะคะ ว่าตอนหนุ่มๆ หลี่เยว่ฮุยก็จัดว่าเป็นหนุ่มหล่ออันดับต้นๆ ของเมืองปินไห่เลยล่ะ เขาใช้หน้าตาหลอกล่อพวกลูกค้าระดับเศรษฐินีจนรู้จักคนใหญ่คนโตเพียบ ถึงได้ตั้งตัวขึ้นมาได้น่ะค่ะ"

จู่ๆ ไป๋ลู่ก็หัวเราะเบาๆ

หลี่เทียนเช่อเพิ่งจะสังเกตเห็นตัวเองในกระจก แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้นมาทันที

ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งสง่างาม ใบหน้าดูน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสร้งทำที่ปรากฏอยู่ในกระจกบานนั้น กลับกลายเป็นตัวเขาเองจริงๆ

ภาพลักษณ์ไอ้หนุ่มกรรมกรกระจอกงอกง่อยก่อนหน้านี้ มลายหายไปจนหมดสิ้น

จริงอย่างที่เขาว่า ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่งจริงๆ

เงาของตัวเองในกระจก ดูราวกับเป็นมหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินหลายพันล้าน

ต่อให้แม่แท้ๆ มายืนอยู่ตรงหน้าก็คงจำไม่ได้แน่ๆ

มิน่าล่ะ ตอนนั้นหลินหว่านถึงได้มั่นใจนักหนา ที่แท้ก็เตรียมการไว้หมดแล้วนี่เอง

จังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ของไป๋ลู่ก็สั่นเตือน เธอหยิบขึ้นมาแนบหูเพื่อรับสาย ก่อนจะกดวางไป

"ประธานหลินมาถึงแล้วค่ะ พวกเราออกเดินทางกันได้แล้ว"

เธอช่วยจัดคอเสื้อให้หลี่เทียนเช่อจนเรียบร้อย แล้วจึงเริ่มเก็บของ

ไปตอนนี้เลยเหรอ

ในหัวของหลี่เทียนเช่อยังคงวนเวียนอยู่กับเรื่องของสาวสวยชั้นบน

ในเมื่อเธอไม่ได้ถูกหลินหว่านส่งมา งั้นนี่เขาก็ขึ้นเตียงผิดคนน่ะสิ

ถ้าเกิดผู้หญิงคนนั้นไปแจ้งความขึ้นมาจะทำยังไงล่ะเนี่ย

แต่เวลาจวนตัวเต็มที ไป๋ลู่ที่เก็บของเสร็จแล้วเดินเข้ามาหาหลี่เทียนเช่อพลางมองเขาด้วยความสงสัย

"คุณเป็นอะไรไปคะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า"

หลี่เทียนเช่อส่ายหน้า "ไม่มีอะไรครับ พวกเราไปกันเถอะ"

ทั้งสองคนเดินออกจากห้องรับรอง ในตอนแรก สายตาของแขกและพนักงานที่เดินผ่านไปมา ล้วนแต่จับจ้องไปที่ไป๋ลู่ สาวสวยหุ่นดีบุคลิกสง่างาม

แต่พอมีคนเผลอปรายตามองมาที่หลี่เทียนเช่อเท่านั้นแหละ

เสียงฮือฮาก็ดังลั่นขึ้นมาทันที

"ประธานหลี่!"

ตลอดทางที่เดินผ่าน ไม่ว่าจะเป็นพนักงานโรงแรมหรือไม่ก็ตาม ทันทีที่เห็นหลี่เทียนเช่อ

ทุกคนต่างก็พากันถอยหลบ ก้มหน้าลง และกล่าวคำทักทายด้วยความเคารพนบนอบ

แม้แต่ผู้จัดการโรงแรมที่ได้รับแจ้งข่าว ก็รีบพากลุ่มผู้บริหารโรงแรมวิ่งไปตั้งแถวรอต้อนรับอย่างเป็นระเบียบอยู่ที่หน้าประตูใหญ่ล่วงหน้า

ยิ่งไปกว่านั้น บรรดามหาเศรษฐีที่พักอยู่ในโรงแรม พอได้ยินว่าหลี่เยว่ฮุยอยู่ที่นี่

ก็รีบวิ่งหน้าตั้งออกมาทั้งที่ยังไม่ได้ล้างหน้าล้างตา แล้วไปยืนต่อแถวอย่างเป็นระเบียบ ส่งยิ้มประจบประแจงให้กับหลี่เทียนเช่อ

"สวัสดีครับประธานหลี่"

หลี่เทียนเช่อมองดูพวกชนชั้นอีลีทที่ปกติแล้วอยู่กันคนละโลกกับเขา

บัดนี้ใบหน้าของคนเหล่านั้นกลับเต็มไปด้วยความเคารพ ประจบสอพลอ และหวาดกลัวลนลาน

ภายในใจของเขาเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง แต่ภายนอกกลับทำเพียงแค่พยักหน้ารับอย่างสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น ก่อนจะก้าวเดินออกไปจากประตูโรงแรม

ไป๋ลู่ปรายตามองหลี่เทียนเช่อด้วยความประหลาดใจ มุมปากยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจ

รถโรลส์รอยซ์สีดำคันหรู จอดเทียบท่ารออยู่หน้าประตูโรงแรมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ขณะที่หลี่เทียนเช่อเดินตรงเข้าไปหา คนขับรถที่สวมถุงมือสีขาวก็รีบพุ่งตัวเข้ามาเปิดประตูรถให้ พร้อมกับโค้งคำนับอย่างนอบน้อม

ให้ตายเถอะ นี่สินะชีวิตของคนรวย

เดินมาตลอดทาง เขาแทบไม่ต้องขยับมือทำอะไรเลย

เดินไปทางไหนก็มีคนเปิดประตูให้ มีแต่คนหลีกทางให้

ความรู้สึกของการได้อยู่เหนือผู้คนแบบนี้ มันช่างมอมเมาจิตใจเหลือเกิน

หลี่เทียนเช่อเดินไปถึงประตูรถ ก็มองเห็นหญิงงามสุดเซ็กซี่กำลังนั่งอยู่บนเบาะหลัง

เส้นผมยาวสยายประบ่า การแต่งหน้าดูหรูหราประณีต

ชุดกี่เพ้าสีแดงสด ห่อหุ้มเรือนร่างอันโค้งเว้าเย้ายวนถึงขีดสุดเอาไว้

บุคลิกที่ดูเกียจคร้านแต่สง่างาม ต่อให้มีไป๋ลู่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะดูดรอปลงไปเลยทีเดียว

หลินหว่าน

หลินหว่านนั่งเอนกายพิงเบาะด้วยท่วงท่าเกียจคร้าน ดวงตาคู่สวยจ้องมองหลี่เทียนเช่อ

ก่อนจะเอ่ยปากขึ้น "ขึ้นรถสิคะ ประธานหลี่"

หลังจากหลี่เทียนเช่อขึ้นรถ คนขับก็ปิดประตูให้ทันที

"ไม่เลวเลยนี่ ดูดีกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก"

หลินหว่านกวาดสายตามอง ก่อนจะหยุดลงที่ใบหน้าของหลี่เทียนเช่อ "คุณหล่อกว่าหลี่เยว่ฮุยเยอะเลยล่ะ"

หลี่เทียนเช่อรู้สึกขัดเขินเล็กน้อย จังหวะนั้นเองคนขับรถก็ขึ้นมานั่งประจำที่ กดปุ่มเลื่อนฉากกั้นเสียงตรงกลางขึ้น แล้วสตาร์ทรถขับออกไป

"วันนี้คุณไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น แค่เดินตามฉันมา ฉันให้คุณเดินไปทางไหน คุณก็เดินไปทางนั้น"

"แค่ชั่วโมงเดียวก็เสร็จเรื่อง พอจบงานคุณก็รับเงินสองล้านของคุณไปได้เลย"

หลินหว่านพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

หลี่เทียนเช่อพิงพนักเบาะ พยักหน้ารับ "เมื่อคืนคุณไม่ได้ส่งคนมาทดสอบผมใช่ไหม"

ดวงตาคู่สวยของหลินหว่านกระตุกวูบ "ทดสอบคุณเรื่องอะไร"

เธอหันหน้ามามองหลี่เทียนเช่อ "เมื่อคืนมีคนไปหาคุณงั้นเหรอ"

หลี่เทียนเช่อรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที "เปล่าครับ แค่ถามดูเฉยๆ เมื่อกี้ผมฟังคุณไป๋ลู่บอกว่าเมื่อคืนเธอมาหาผม แต่ตอนนั้นผมหลับไปแล้ว ก็เลยนึกว่าพลาดเรื่องสำคัญอะไรไปหรือเปล่าน่ะครับ"

"ไม่มีอะไรหรอก แค่ไปซ้อมคิวกันเฉยๆ อ้อ แล้วก็เดี๋ยวฉันจะลงรถที่ข้างหน้านี่นะ แล้วค่อยไปนั่งรถอีกคันนึงแทน"

หลินหว่านพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ในทางทฤษฎี ตอนนี้ฉันเป็นเลขาของคุณ คุณมีภรรยาอยู่แล้ว การที่ฉันกับคุณมาโผล่อยู่บนรถคันเดียวกันแต่เช้าตรู่แบบนี้ มันดูไม่ค่อยดีน่ะ"

หลินหว่านเป็นเลขาของหลี่เยว่ฮุยงั้นเหรอ

นั่นก็แปลว่าเป็นเลขาของเยว่ฮุยกรุ๊ปเลยน่ะสิ

หลี่เทียนเช่อรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้ารับ "เข้าใจแล้วครับ"

รถแล่นไปได้ไม่นานก็จอดเทียบฟุตบาท

หลินหว่านก้าวลงจากรถอย่างสง่างาม ก่อนไปเธอหันมากำชับหลี่เทียนเช่อว่าถ้าคนขับรถไม่ได้เป็นคนเปิดประตูให้ ก็ห้ามเปิดประตูลงไปเด็ดขาด จากนั้นเธอก็เดินไปขึ้นรถปอร์เช่สีเทาที่จอดรออยู่ริมถนนก่อนแล้ว

เมื่อประตูรถปิดลง หลี่เทียนเช่อถึงได้ละสายตา หันกลับมามองเบาะหลังที่ว่างเปล่า

เวลาเดียวกันนี้เมื่อวาน เขายังอยู่ในห้องเช่าราคาถูก กำลังจับผิดเมียตัวเองที่สวมเขาให้เขาคาหนังคาเขาอยู่เลย

แต่วันนี้ เขากลับได้มานั่งอยู่บนเบาะหลังใต้หลังคาดาวส่องแสงของรถโรลส์รอยซ์ และกำลังจะไปปรากฏตัวในงานพิธีเซ่นไหว้บรรพชนของตระกูลหลี่ด้วยใบหน้าของหลี่เยว่ฮุย

โดยเฉพาะเรื่องสาวสวยสุดเอ็กซ์เมื่อคืนนี้ กับบทรักอันยากจะลืมเลือน

หลี่เทียนเช่อรู้ดีว่า นี่คือโอกาสทองในการพลิกชีวิตของเขา

เขาจะต้องคว้ามันเอาไว้ให้แน่น กำชะตาชีวิตของตัวเองเอาไว้ในกำมือ และสลัดคราบตัวตนในอดีตทิ้งไปให้หมด!

ขณะที่หลี่เทียนเช่อกำลังครุ่นคิดถึงสถานการณ์ที่อาจจะต้องรับมือในงานพิธีอยู่นั้น

จู่ๆ รถก็กระตุกอย่างแรง เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ก็พบว่ารถจอดสนิทเสียแล้ว

"ข้างหน้ามีอุบัติเหตุน่ะครับ เราอาจจะต้องขับอ้อมไปอีกทาง"

เสียงของคนขับรถดังทะลุผ่านลำโพงเข้ามา

หลี่เทียนเช่อไม่พูดอะไร เขารู้ดีว่าตำแหน่งของตัวเองก็เป็นแค่หุ่นเชิดเท่านั้น

เรื่องไหนควรถามก็ถาม เรื่องไหนไม่ควรถามก็หุบปากให้สนิท

เขานั่งอยู่เบาะหลัง ปรายตามองออกไปนอกหน้าต่าง

รถกำลังค่อยๆ ถอยหลัง พวกเขาออกเดินทางกันแต่เช้าตรู่ ตอนนี้ฟ้าเพิ่งจะเริ่มสาง บนถนนแทบไม่มีรถวิ่งเลย

ในขณะที่รถโรลส์รอยซ์กำลังจะเลี้ยวกลับรถ รถตำรวจคันหนึ่งก็พุ่งเข้ามาขวางทางเอาไว้

หลี่เทียนเช่อมองดูเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายที่เดินตรงดิ่งมายังฝั่งคนขับผ่านทางหน้าต่างรถ

ไม่นานนัก คนขับรถก็ลงไปคุยกับตำรวจ ดูเหมือนกำลังอธิบายอะไรบางอย่างอยู่

พร้อมกับหยิบเอกสารประจำตัวออกมาให้ดูด้วย

ระหว่างที่ตำรวจกำลังตรวจสอบเอกสาร คนขับรถก็ชี้มือมาทางเบาะหลัง เหมือนจะบอกใบ้ว่าเจ้าของรถคันนี้เป็นใคร ให้พวกเขาระวังตัวไว้หน่อย

เจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ เคาะกระจกรถเป็นสัญญาณให้เปิดออก

หลี่เทียนเช่อลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดปุ่มลดกระจกลงช้าๆ

"ต้องขออภัยด้วยครับคุณหลี่ ข้างหน้ารถติด รบกวนพวกคุณช่วยใช้เส้นทางอื่นแทนนะครับ"

ตำรวจพูดพร้อมรอยยิ้ม เห็นได้ชัดว่าจำหน้าของหลี่เยว่ฮุยได้

หลี่เทียนเช่อพยักหน้ารับเบาๆ โดยไม่พูดอะไร

เมื่อตำรวจโบกมือให้ คนขับรถก็กลับเข้ามาในรถ แล้วเริ่มกลับรถเตรียมจะเปลี่ยนไปใช้เส้นทางเลียบแม่น้ำแทน

ทว่าในวินาทีที่ตัวรถทั้งคันกำลังจะเลี้ยวเข้าสู่ถนนเลียบแม่น้ำนั่นเอง

"บรืนน!!!"

รถบรรทุกที่สูญเสียการควบคุมคันหนึ่งก็โผล่พรวดออกมา พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องของเครื่องยนต์ พุ่งชนเข้ามาอย่างจัง!

"โครม!"

รถโรลส์รอยซ์ถูกชนกระเด็นในชั่วพริบตา ตัวถังบิดเบี้ยวผิดรูป พลิกคว่ำหลายตลบ ก่อนจะร่วงหล่นลงสู่แม่น้ำที่กำลังไหลเชี่ยวกราก ...

[จบแล้ว]