1274 - ดินแดนภูตผี

1274 - ดินแดนภูตผี

เมื่อทุกคนได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของพวกเขาก็ซีดลง โดยรู้ว่าพวกพวกเขากำลังประสบปัญหาร้ายแรง หลังจากคิดอย่างรอบคอบ พวกเขาพบว่าราชวงศ์อวี้หัวจะต้องจ่ายไปด้วยจำนวนมากมายมหาศาลกว่าที่จะได้ครอบครองโลงศพนี้

ยิ่งคิดก็ยิ่งตระหนักได้ถึงอันตรายของมันมากขึ้น “นิทานที่ท่านอาเล่าให้ข้าฟังนั้นมีความน่าอัศจรรย์มากเกินไป เขาบอกว่าเคยมีผู้ครอบครองโลงศพนี้สามครั้ง แต่ทุกครั้งที่ได้ครอบครองมันก็จะเกิดหายนะครั้งใหญ่กับพวกเขา จนสุดท้ายทุกราชวงศ์ต้องส่งมันไปยังส่วนลึกของจักรวาลและภัยพิบัติของพวกเขาก็จะจบสิ้นลง”

“การล่มสลายของราชวงศ์อวี้หัวนั้นเกี่ยวข้องกับโลงศพนี้หรือไม่”

ทุกคนตัวสั่น เมื่อนึกถึงซากปรักหักพังทั้งหมดที่นี่ โดยเฉพาะรอยฝ่ามือขนาดใหญ่ที่ทอดยาวออกไปไกลหลายล้านลี้ บางทีมันอาจจะไม่ใช่การโจมตีของจักรพรรดินีผู้โหดเหี้ยมอย่างที่พวกเขาคิดก็ได้

“แท่นบูชาที่โลงศพตั้งอยู่นั้นมีความเฉพาะเจาะจงมาก พวกเจ้าสังเกตอักขระโบราณเหล่านี้สิ พวกมันบรรยายถึงสามสิบสามชั้น ฟ้าไว้ด้วย!” ชายชราตาบอดกล่าว

ทุกคนตกตะลึง สมบัติชิ้นนี้ไม่เพียงถูกทิ้งไว้ในเก้าสวรรค์แต่ยังมีบันทึกถึงสามสิบสามชั้นฟ้าอีกด้วย แล้วราชวงศ์อวี้หัวสังเกตเห็นอะไร?

ฉีลั่วเริ่มยกฝาโลงกลับขึ้นมาปิดอย่างแน่นหนาอีกครั้ง เมื่อฝาโลงด้านนอกสุดถูกปิดลงพวกมันก็กลายเป็นเนื้อเดียวกันโดยสิ้นเชิง

“ถ้าเย่ฟ่านข้ามทุ่งดวงดาว สมบัติชิ้นนี้จะทำให้เส้นทางของเขาเบี่ยงเบนเข้าสู่ส่วนลึกของจักรวาลอันยิ่งใหญ่” ฉีลั่วมีสีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

ต้วนเต๋อและจักรพรรดิดำเห็นด้วยกับเรื่องนี้ ต้วนเต๋อกล่าวว่าเขาเป็นนักโบราณคดีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกและเขารู้ดีว่าโลงศพนี้ไม่อาจเปิดออกชั่วคราว อย่างน้อยพวกเขาก็ควรจะมีความแข็งแกร่งมากกว่านี้ตอนที่เปิดมัน

อย่างไรก็ตามฉีลั่วเพียงบอกกับเย่ฟ่านฟ่านเมื่อเขาเดินทางกลับบ้านและผ่านเส้นทางอันกว้างใหญ่ของท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเขาจงโยนวัตถุชิ้นนี้ออกไปโดยไม่ลังเล นี่เป็นของอัปมงคลพี่ไม่ควรขุดค้นอย่างเด็ดขาด

จากนั้นพวกเขาก็มุ่งหน้าไปที่ชั้นสามสิบสี่ ทันทีที่เข้าไปข้างในสีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง นั่นก็เพราะสถานที่แห่งนี้คือดินแดนภูตผีโดยสมบูรณ์

“เกิดอะไรขึ้น นี่เป็นโลกปีศาจหรือไม่?”

ผังป๋อรู้สึกตกตะลึงในสิ่งที่เห็น ตงฟางเย่ก็รีบท่องคาถาที่ได้เรียนรู้มาอย่างรวดเร็ว ในเวลาเดียวกันต้วนเต๋อและจักรวรรดิดำก็เริ่มหยิบสิ่งของที่พวกเขาเตรียมไว้ออกมา

ทุกคนตกตะลึงและรู้สึกว่ามันไม่สมจริงแม้แต่น้อย สถานที่แห่งนี้มีภูตผีนับล้านตัว มันคล้ายกับสวรรค์แห่งภูตผีอย่างแท้จริง

ไม่ว่าจะมองไปในทิศทางใดก็จะได้ยินเสียงกรีดร้องของภูตผี พวกมันร่ำไห้โหยหวนภายในหมอกสีดำที่ปกคลุมทั่วทั้งชั้นสามสิบสี่อย่างแน่นหนา

“โลกนี้เต็มไปด้วยผี!”

มีผู้คนกรีดร้องและพยายามวิ่งหนี อย่างไรก็ตามทันทีที่สัมผัสกับหมอกสีดำชนิดนั้นร่างกายของพวกเขาก็แหลกละเอียดกลายเป็นฝุ่นผงอย่างง่ายดาย

“ให้ตายเถอะ มีผีอยู่เต็มไปหมด ดูตรงนั้นสิมีแม้กระทั่งผียักษ์ที่สูงกว่าสามวา!” ต้วนเต๋ออุทานด้วยความตกใจ

“โจรปล้นสุสาน เจ้ารออะไรอยู่ รีบคิดอุบายจัดการพวกมันเร็ว!” จักรพรรดิดำตะโกน มันไม่เชื่อว่าต้วนเต๋อจะจัดการกับภูตผีเหล่านี้ไม่ได้

ที่ด้านหน้าราชวงศ์เซี่ย ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงและกองกำลังอื่นๆ ล้วนประสบปัญหาเดียวกัน มีวิญญาณของภูตผีมากมายนับไม่ถ้วนโจมตีพวกเขา และทำให้ยอดฝีมือในกลุ่มล้มตายลงอย่างต่อเนื่อง

“ตัวผอมแห้ง ดวงตากลวงและทั้งตัวเป็นสีดำมีเล็บยาวเหมือนตะขอเหล็ก พวกนี้คือภูตผีที่ดุร้ายที่สุด” ต้วนเต๋อกล่าว

“เจ้าอ้วน ถึงเวลาที่เจ้าต้องแสดงฝีมือแล้ว!” ชายชราตาบอดก็ตะโกนเช่นกัน

“ให้ตายเถอะ ในชีวิตอันยาวนานของข้าต่อให้รวบรวมภูตผีทั้งหมดที่เคยเห็นเข้าด้วยกันก็ไม่อาจเทียบได้แม้กระทั่งหนึ่งในหมื่นของภูตผีที่นี่” ต้วนเต๋อสาปแช่ง

มือของเขาไม่ได้เกียจคร้าน เขาเริ่ม “ประสานอิน” และใช้ยันต์มากมายสังหารภูตผีที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง

แต่นี่ไม่มีประโยชน์อะไรเลย มีผีมากเกินไป แม้ว่าทุกการโจมตีของเขาจะสามารถสังหารภูตผีได้นับร้อยตัว แต่มันยังคงไม่สามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ได้

เย่ฟ่านปกป้องจี้จื่อเยว่ไว้ด้านหลังและกล่าวว่า “สิ่งเหล่านี้น่าขยะแขยงมาก จำนวนของพวกมันอาจมากกว่าภูตผีทุกตัวในโลกรวมกันเสียอีก”

“ไม่เป็นไร ข้าไม่กลัว แค่อยู่กับเจ้าก็พอแล้ว” จี้จื่อเยว่กล่าวเบาๆ

เย่ฟ่านไม่เข้าใจว่าทำไมถึงมีศพมากมายขนาดนี้ ภูเขาสีดำที่อยู่ตรงหน้าเป็นเหมือนปล่องภูเขาไฟ เมื่อพวกมันพ่นหมอกสีดำออกมาภูตผีก็จะถูกซัดออกมาจากปากปล่องนั้นเช่นกัน

ต้วนเต๋อตะโกน “ข้ารู้แล้ว ที่แท้ราชวงศ์อวี้หัวล่มสลายเพราะรนหาที่ด้วยตัวเอง ภูเขาผีสีดำนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกับเส้นเลือดมังกรที่ใหญ่ที่สุดในภาคกลาง กองทัพผีเหล่านี้เดิมทีมีจำนวนประมาณสิบล้านคน พวกเขาถูกส่งเข้าไปสำรวจเส้นเลือดมังกรขนาดใหญ่และหายสาบสูญไปโดยไม่ทราบสาเหตุ บางทีนี่อาจจะเป็นเส้นทางเชื่อมต่อกับนรกก็ได้”

“ให้ตายเถอะ ตอนนั้นพวกเขาคงพยายามควบคุมเส้นเลือดมังกรที่ยิ่งใหญ่ในจงโจว แต่สุดท้ายมันกลับเป็นการเปิดขุมนรกนี้ขึ้นและทำให้ราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกต้องล่มสลายลง!” ต้วนเต๋อสาปแช่ง

แม้จะรู้ได้เช่นนั้นแต่ทุกคนก็ไม่สามารถทำอะไรได้ พวกเขาทำได้เพียงสังหารภูตผีไปเรื่อยๆ เพื่อเปิดเส้นทางในการเข้าสู่ชั้นที่สามสิบห้า

ต้วนเต๋อพ่นเลือดใส่ฝ่ามือจากนั้นเขาก็เริ่มขีดเขียนบางอย่างลงไปพร้อมกับปลดปล่อยมังกรสีเลือดให้พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

มังกรสีเลือดของเขากวาดล้างภูตผีตามเส้นทางอย่างรุนแรงและไม่มีภูตผีตัวใดสามารถต้านทานการโจมตีของมันได้ ทั้งกลุ่มของเย่ฟ่านรีบติดตามเส้นทางที่มังกรสร้างขึ้นอย่างรวดเร็ว

“โฮก!!...”

โลกชั้นที่สามสิบสี่ของวิหารสั่นสะท้านด้วยเสียงร้องโหยหวนภูตผีขนาดมึงมา ท้องฟ้าและผืนดินคำรามพร้อมกัน

ราชาผีตัวหนึ่งปีนขึ้นมาจากปากปล่องที่ตั้งอยู่ใจกลางภูเขาสีดำ เส้นผมของมันยุ่งเหยิง และดวงตาทั้งสองข้างก็มีขนาดใหญ่ราวกับลูกไฟสีเขียวลึกลับ

มันสูงหลายร้อยวาซึ่งไม่มีทางที่ภูตผีตัวอื่นๆ จะเปรียบเทียบได้

“นี่คือราชาผีผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าต้องระวัง!” เสียงอุทานดังมาจากด้านหน้า

ราชาผีผู้ยิ่งใหญ่ตัวนี้ยังมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ถืออยู่ในมือด้วย มันเป็นกระบองกระดูกที่มีสภาพขาดวิ่น อย่างไรก็ตามนี่เป็นอาวุธที่ทรงพลังอย่างแน่นอน

ภูตผีนับหมื่นถูกฟาดไปทั่วภูเขาและที่ราบ อย่างไรก็ตามผู้บงเพราะเผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่าพันธุ์โบราณก็ได้รับความสูญเสียอย่างหนัก

การปรากฏตัวของราชาภูตผีสร้างปัญหาครั้งใหญ่ให้กับพวกเขา และมีผู้คนนับร้อยที่ต้องถูกกระบองกระดูกนั้นทุบตีจนตาย

แม้ว่าในท้ายที่สุดราชาภูตผีจะถูกฆ่าตายได้สำเร็จ แต่ในเวลาไม่กี่ลมหายใจต่อมาก็มีราชาภูตผีหลายสิบตนโผล่ขึ้นมาจากปากปล่องสีดำสนิทนั้น

ในช่วงเวลาแห่งความสิ้นหวังนี้ในที่สุดมหาอำนาจหลายแห่งก็เริ่มโจมตีด้วยอาวุธเต๋าสุดขั้วโดยไม่ลังเล อาวุธเต๋าสุดขั้วนั้นทรงพลังมากจนสามารถ “ทำลายความว่างเปล่า” และแยกภูเขาสีดำสนิทให้ขาดออกเป็นสองท่อน

ทันทีที่กระบี่ไท่หวงซึ่งเป็นอาวุธเต๋าสุดขั้วชิ้นแรกโจมตี หลังจากนั้นอาวุธเต๋าสุดขั้วมากมายก็ถูกนำออกมาใช้โดยไม่มีความลังเลอีกต่อไป

ภายใต้เสียงระเบิดที่ดังก้องอย่างต่อเนื่อง ภูตผีจำนวนมากถูกกว่าออกไปจากชั้นที่สามสิบสี่ ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจจำนวนของพวกมันก็ลดลงไปมากกว่าครึ่งแล้ว

หลังจากนั้นไม่นานภายใต้การโจมตีของอาวุธเต๋าสุดขั้วเก้าชิ้นพูดผิดทั้งหมดก็แทบจะถูกกวาดล้างออกจากโลกใบนี้และเผยให้เห็นเส้นทางที่ทอดยาวไปสู่วิหารโบราณชั้นที่สามสิบห้า

เมื่อทุกคนมองเข้าไปในเส้นทางนั้นหนังศีรษะของพวกเขาก็เริ่มชาด้านและเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด

มีซากศพของทหารนับสิบล้านคนกระจัดกระจายอยู่ทั่วโลกอันกว้างใหญ่ของชั้นที่สามสิบห้า ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาตายอย่างไร แต่นี่ล้วนเป็นซากศพที่ถูกทิ้งไว้นานหลายแสนปี และไม่มีใครเต็มใจที่จะเป็นคนแรกในการก้าวเข้าไปสำรวจมัน

เมื่อเห็นท่าทางของทุกคนเป็นเช่นนั้นชายชราผู้ควบคุมกระบี่ไท่หวงก็ก้าวไปข้างหน้าแล้วกล่าวว่า

“ในเมื่อไม่มีสหายคนใดกล้าหาญเพียงพอ พวกเราราชวงศ์เซี่ยจะจัดการเรื่องนี้เอง”

พูดจบกลุ่มคนของราชวงศ์เซี่ยก็เปิดประตูให้กว้างและเคลื่อนตัวเข้าไปภายในวิหารชั้นที่สามสิบห้าด้วยความระมัดระวัง

“โฮก!!!”

มีเสียงคำรามดังก้องสวรรค์พิภพดังมาจากข้างหน้า แต่สุดท้ายผู้คนจากราชวงศ์เซี่ยยังคงเดินหน้าต่อไปด้วยความมุ่งมั่น

“ไปเถอะ หม้ออสูรกลืนสวรรค์ของเรามีความแข็งแกร่งไม่เป็นรองกระบี่ไท่หวงเช่นกัน” ฉีลั่วกล่าว

“ระวังตัวด้วย ศัตรูที่แข็งแกร่งจะต้องซ่อนอยู่ในบริเวณใกล้เคียง เทียนหวงจื่อ ฮั่วอวิ๋นเฟย หลี่เสี่ยวม่าน และคนอื่นๆ จะต้องจัดการเจ้าในชั้นที่สามสิบห้านี้อย่างแน่นอน!” วานรศักดิ์สิทธิ์กล่าว

………..