1209 - กระบี่เต๋าจักรพรรดิ

1209 - กระบี่เต๋าจักรพรรดิ

นิ้วของเย่ฟ่านปกคลุมกงล้อสังสารวัฏแห่งหยวนกวง แสงศักดิ์สิทธิ์ที่ระเบิดออกมาจากนิ้วของเขาบดขยี้กงล้อสีดำสนิทให้แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

แต่ในขณะที่เขาพยายามจะลบล้างเศษเสี้ยวจิตสำนึกสุดท้ายของหยวนกู่ อักขระเต๋าที่ระเบิดออกมาจากกระบี่เต๋าจักรพรรดิก่อนหน้านี้ได้แทรกซึมเข้าสู่ฝ่ามือของเขาอย่างรวดเร็ว!

“อึก!”

ซากศพที่แตกสลายบนพื้นถูกห่อหุ้มด้วยแสงแวววาว เสียงคำรามของหยวนกู่ดังก้องสวรรค์พิภพ จากนั้นเขาก็รีบหอบหิ้วเลือดเนื้อของตัวเองหลบหนีด้วยความหวาดกลัว

กงล้อสังสารวัฏแห่งหยวนกวงก่อตัวเป็นสายโซ่ศักดิ์สิทธิ์ มันพยายามประกอบร่างกายของเขากลับคืนมาอีกครั้ง เพราะหากปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปฐานการบ่มเพาะของหยวนกู่อาจไม่สามารถทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเซียนได้

ในระยะไกล ผู้คนจากทะเลสาบหยวนหูสีหน้าเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง พวกเขาทั้งรู้สึกหวาดกลัวและเต็มไปด้วยความอัปยศ การต่อสู้ครั้งนี้หยวนกู่พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงแล้ว

หากไม่ใช่ว่ากระบี่จักรพรรดิพยายามขัดขวางการโจมตีของเย่ฟ่าน เขาคงถูกฆ่าตายไปแล้ว

พลังของร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณเกินจินตนาการของทุกคน เขาบังคับให้หยวนกู่ต้องใช้ทักษะลับเพื่อฟื้นจากความตายถึงสองครั้ง ซึ่งทำให้ราชวงศ์จากทะเลสาบหยวนหูเต็มไปด้วยความกังวล

“เฉียง”

ในเวลาเดียวกันอักขระที่ระเบิดออกมาจากกระบี่เต๋าได้ทำร้ายฝ่ามือของเย่ฟ่านอย่างรุนแรง มีเลือดไหลซึมออกมาจากซอกนิ้วของเขาและไม่ว่าเย่ฟ่านจะต่อต้านอย่างไรอักขระเต๋าเหล่านั้นยังคงกัดกร่อนเนื้อหนังของเขาอย่างต่อเนื่อง

เกิดอะไรขึ้น? ทุกคนตกตะลึง ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณซึ่งมีอำนาจเหนือกว่าอย่างชัดเจนดูเหมือนจะตกอยู่ในสถานการณ์ล่อแหลมที่พร้อมจะพ่ายแพ้ได้ตลอดเวลา

การเปลี่ยนแปลงที่น่ากลัวนี้เริ่มทำให้ผู้บ่มเพาะเผ่าพันธุ์มนุษย์หวาดกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะขอเพียงมีสายตาเล็กน้อยพวกเขาจะเห็นได้ว่าอักขระเต๋าเหล่านั้นมาจากเต๋าผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งเป็นพลังที่เหนือกว่าขอบเขตเซียนเทียมขั้นสาม

การกดขี่ของร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณนั้นชัดเจนสำหรับทุกคน แม้แต่ทายาทของจักรพรรดิโบราณยังไม่อาจเปรียบเทียบได้ แต่ตอนนี้เขากลับมีท่าทีว่าจะไม่สามารถต่อต้านการโจมตีของกระบี่เต๋าจักรพรรดิ!

ทุกคนอ้าปากค้าง “นี่คือทักษะลับต้องห้ามของจักรพรรดิหยวน มันเป็นการหยิบยืมพลังแห่งเต๋ามาใช้ชั่วคราว”

“เจ้าประเมินตัวเองสูงเกินไป!” เย่ฟ่านตะโกน พร้อมกับระเบิดพลังศักดิ์สิทธิ์สีทองให้ปะทุออกมาจากร่างกาย

อย่างไรก็ตามกระบี่เต๋าเล่มนี้กลับลื่นไหลเป็นอย่างมาก มันละลายเข้าไปในเนื้อหนังของเย่ฟ่านและยากที่จะกำจัดออกไปได้

ในเวลาต่อมาพลังกัดกร่อนนั้นรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ และทำให้มือข้างขวาของเย่ฟ่านละลายกลายเป็นเพียงฝุ่นผงที่กระจายไปทั่วท้องฟ้า ในขณะเดียวกันพลังแห่งการกัดกร่อนนั้นยังคงกัดกินแขนของเขาโดยไม่หยุดพัก

“เฉียง!”

อย่างไรก็ตามเย่ฟ่านไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เขาเปิดประตูมิติเล็กๆ ขึ้นที่เบื้องหน้าของตัวเอง

จากนั้นเย่ฟ่านได้ยัดแขนข้างขวาเข้าไปข้างในและทำการปิดประตูมิติเพื่อตัดแขนตั้งแต่ข้อศอกให้ขาดหายออกไปจากร่างอย่างเด็ดขาด!

จากนั้นเขาก็ตะโกนคำว่า “เจ้อ” เพื่อกระตุ้นพลังแห่งการฟื้นฟูตัวเองอีกครั้ง

“พลังแห่งเต๋าช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง!”

เย่ฟ่านรู้สึกตกใจเล็กน้อย พลังของกระบี่เต๋านี้รุนแรงอย่างน่าเหลือเชื่อ

ในระยะไกลร่างกายของทุกคนเย็นชา แม้แต่สีหน้าของราชาจิ่วหวงและประมุขสันเขาเสิ่นคานที่เฝ้ามองการต่อสู้จากระยะไกลก็ยังมีความเปลี่ยนแปลงปรากฏขึ้นเล็กน้อย

พลังที่ชายหนุ่มทั้งสองคนแสดงออกมานั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหนือกว่าตอนที่พวกเขาอยู่ในวัยเดียวกันอย่างชัดเจน

ในอดีตทุกคนที่เคยเผชิญหน้ากับทักษะลับกระบวนท่าสุดท้ายของจักรพรรดิหยวนไม่มีโอกาสรอดชีวิตได้ ดังนั้นผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบันจึงไม่มีใครรู้ว่าทักษะนั้นคืออะไรกันแน่!

อย่างไรก็ตามร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณคนนี้กลับเอาตัวรอดจากพลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นด้วยสติปัญญาที่เหนือลำกว่าผู้คนทั่วไป

เขาสามารถทำลายทักษะของจักรพรรดิหยวนโดยการเปิดประตูมิติขึ้นกลางสนามรบและทำการตัดแขนของตัวเองโดยไม่มีความลังเล

แน่นอนว่าผู้ที่สามารถก้าวเข้าสู่ระดับผู้สูงสุดขึ้นไปนั้นล้วนมีความสามารถในการเปิดประตูมิติทั้งสิ้น อย่างไรก็ตามจะมีสักกี่คนที่สามารถตอบสนองได้อย่างสงบเหมือนที่เย่ฟ่านทำ

ในขณะนี้ใบหน้าของหยวนกู่ที่เพิ่งฟื้นฟูกลับคืนมาซีดเผือกไร้สีเลือดโดยสิ้นเชิง เขาจ่ายราคาอย่างหนักสำหรับการฟื้นคืนชีพเป็นครั้งที่สอง

“ข้ายอมรับว่าข้าประเมินเจ้าต่ำไป”

เขากล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา แต่จิตสังหารที่อัดแน่นอยู่ในคำพูดนี้ได้ระเบิดออกมาในครั้งเดียว

“เจิ้ง”

จากนั้นกระบี่เต๋าที่ถูกกำจัดออกไปก่อนหน้านี้ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง มันเคลื่อนไหวกลายเป็นรุ้งยาวที่พาดผ่านท้องฟ้าและปลดปล่อยรัศมีพลังที่แข็งแกร่งให้ครอบคลุมไปทั่วทั้งสนามรบ

กลิ่นอายของกระบี่เล่มนี้ทำให้สีหน้าของผู้คนที่เฝ้ามองการต่อสู้จากระยะไกลเต็มไปด้วยความหวาดผวา แสงแห่งเต๋าที่กระจายออกมาจากกระบี่ทำให้ผู้คนสัมผัสได้ถึงความเป็นอมตะของมัน

“แม้ว่าเจ้าจะเอาตัวรอดได้ชั่วคราวแต่ก็ไม่มีทางเอาตัวรอดได้ตลอดไป กระบี่เต๋าเล่มนี้คือกระบี่แห่งความเป็นอมตะ ตราบใดที่มันยังคงอยู่เจ้าจะไม่มีทางรอดชีวิต”

หยวนกู่เย้ยหยันก่อนจะฟาดฟันกระบี่เต๋าไปข้างหน้าอีกครั้ง

แก่นแท้ของกระบี่เต๋าจักรพรรดิคือโซ่เต๋าอันศักดิ์สิทธิ์ สิ่งที่ประกอบกันเป็นโซ่เส้นนี้คือเต๋าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามพันรูปแบบ มันคือกฎที่ควบคุมโลกใบนี้อย่างแท้จริง

แน่นอนว่าในระดับปัจจุบันของเย่ฟ่านเขาไม่มีทางต่อต้านมันได้ เมื่อกระบี่เต๋าพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเขาจะพยายามต่อต้านอย่างสุดกำลังแต่ร่างกายของเขายังคงถูกหั่นครึ่งในทันที

การโจมตีที่รุนแรงทำให้เกิดหมอกสีดำปกคลุมไปทั่วทั้งซีเซี่ย คลื่นพลังที่ล้นหลามออกมาจากกระบี่เต๋าจักรพรรดิทำให้ความว่างเปล่าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ร่างที่ถูกหั่นครึ่งของเย่ฟ่านพยายามกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง อย่างไรก็ตามกระบี่เต๋าได้ไล่ล่าเขาไปด้วยความเร็วอันน่าทึ่งและพยายามหั่นร่างกายของเขาให้เป็นชิ้นๆ

“ข้าคือทายาทของจักรพรรดิโบราณผู้ทรงพลังแห่งยุค ถึงอย่างนั้นเจ้าก็ยังทำให้ข้าได้รับความอับอาย วันนี้เจ้าจะต้องตายด้วยความเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด”

น้ำเสียงของหยวนกู่เต็มไปด้วยความเย็นชา จากนั้นแสงที่สว่างสดใสถูกยิงออกมาจากหน้าผากของเขาหลายพันเส้น พวกมันคือพลังที่เขาเติมให้กับกระบี่เต๋าจักรพรรดิ์ที่กำลังไล่ล่าเย่ฟ่านอย่างบ้าคลั่ง

“เย่จื่อน้อย!” ในระยะไกลจี้จื่อเยว่ร้องไห้เสียงดัง

หลี่เหอสุ่ย หลี่เทียน ผังป๋อ ตงฟางเย่และคนอื่นๆ มีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ทักษะที่หยวนกู่แสดงออกมาในครั้งนี้พวกเขารู้สึกสิ้นหวังอย่างแท้จริง

ใบหน้าของสตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก จงหวง เอี๋ยนหรูอวี้ และคนอื่นๆ ก็เต็มไปด้วยความตกใจเช่นกัน

ในที่สุดผู้คนก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดทักษะของจักรพรรดิหยวนจึงไม่มีผู้ใดหลบเลี่ยงได้ นี่คือทักษะแห่งการฆ่าที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เคยมีมาในสวรรค์และพิภพนี้

“ชัวะ!”

กระบี่เต๋าจักรพรรดิหั่นร่างกายของเย่ฟ่านขอเป็นชิ้นส่วนเล็กๆน้อยๆ ในขณะเดียวกันเย่ฟ่านได้กระตุ้นโซ่อมตะให้ฟื้นฟูตัวเองอย่างเต็มกำลังเช่นกัน

อย่างไรก็ตามเขากำลังประสบกับความสูญเสียอย่างหนัก ความเร็วในการฟื้นตัวของเขาไม่มีทางไล่ตามความเร็วในการโจมตีของกระบี่เต๋าจักรพรรดิได้

ในขณะนี้ร่างกายของเย่ฟ่านถูกหั่นออกเป็นเก้าชิ้น หากสถานการณ์ยังคงดำเนินไปในทิศทางนี้พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาจะต้องหมดลงอย่างแน่นอน

“ช่างเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบากเหลือเกิน…” เย่ฟ่านรำพึงกับตัวเอง ในอดีตไม่เคยมีใครทำร้ายเขาได้มากถึงขนาดนี้มาก่อน

“เฉียง”

“เฉียง…”

ในท้ายที่สุด เย่ฟ่านยังคงใช้กลยุทธ์เดิม เขาเลือกที่จะดึงเศษเสี้ยวร่างกายของตัวเองเข้าไปในรอยแยกมิติเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของกระบี่เต๋าจักรพรรดิจากนั้นร่างกายของเขาก็ปรากฏตัวออกมาข้างนอกอีกครั้ง

“มันเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง แม้แต่ราชาผู้ยิ่งใหญ่ยังไม่สามารถสัมผัสกับเต๋าได้ แต่ทักษะประเภทนี้สามารถหยิบยืมพลังแห่งเต๋ามาเป็นของตัวเองได้ชั่วคราว!”

พลังของกระบี่เต๋าจักรพรรดินั้นทำให้ผู้บ่มเพาะทั้งสองฝ่ายสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ

ในตอนนี้หยวนกูเป็นเพียงราชาผู้ยิ่งใหญ่ในขอบเขตเซียนเทียมขั้นสามเท่านั้น หากเขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตอาณาจักรปราชญ์พลังการโจมตีของเขาจะน่าสะพรึงกลัวมากเพียงใด

……..