1207 - คืนชีพจากเถ้าถ่าน

1207 - คืนชีพจากเถ้าถ่าน

คลื่นที่เกิดจากการปะทะกันของทั้งสองคนกวาดออกไปรอบทิศทางและทำให้ผู้คนเกิดความหวาดหวั่นเป็นอย่างมาก มีผู้คนไม่น้อยถอยกลับด้วยความหวาดกลัวและพยายามถอยห่างจากรัศมีของสนามรบให้ไกลที่สุด

สวรรค์และพิภพกำลังสว่างไสวด้วยแสงที่ระเบิดออกมา ร่างกายสูงโปร่งของคนทั้งสองปะทะกันกลางอากาศซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยความเร็วที่น่าทึ่งอย่างถึงที่สุด

ภายใต้แสงที่ส่องสว่างนี้ผู้ที่มีฐานการบ่มเพาะต่ำต้อยจะไม่สามารถมองเห็นการต่อสู้ของพวกเขาได้

“บูม”

ทั้งสองปะทะกันคนละหมัดและร่างของพวกเขาก็กระเด็นถอยกลับไปทางด้านหลังเล็กน้อย

ความสุกใสหายไป ความชัดเจนกลับคืนสู่สวรรค์พิภพ ที่ราบพังทลายลง กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ที่มีรัศมีความกว้างหลายพันวา

มีแต่ความเงียบงันไปทุกทิศทุกทาง โดยเฉพาะในหมู่ยอดฝีมือรุ่นเยาว์ ร่างกายของพวกเขาหนาวเหน็บตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าช่องว่างระหว่างคนทั้งสองและตัวของพวกเขาจะกว้างใหญ่ถึงขนาดนี้

ความแข็งแกร่งที่ทั้งสองคนแสดงออกมาคนอื่นที่ต้องการก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่จะแข่งขันได้อย่างไร?

ต่อให้พวกเขาทุกคนมีฐานการบ่มเพาะระดับเดียวกันก็คงต้องถูกชายหนุ่มทั้งสองคนที่อยู่เบื้องหน้าสังหารในบัดเดียวเท่านั้น นี่คือยอดฝีมือรุ่นเยาว์ซึ่งยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกอย่างแท้จริง

“ได้ขยับกล้ามเนื้อนิดหน่อยมันทำให้ร่างกายของข้าได้รับการผ่อนคลายไปบ้าง” หยวนกู่กล่าว

ใบหน้าของผู้คนมากมายเปลี่ยนสีทันที นี่ยังไม่ใช่การดวลจริงๆ หรือ? มันเป็นเพียงการอุ่นเครื่องเท่านั้น และถ้าพวกเขาเอาจริงพลังของทั้งสองคนจะน่าสะพรึงกลัวมากเพียงใด

“ตอนนี้พร้อมแล้วหรือยัง เช่นนั้นมาต่อกันอีกสักยก”

เย่ฟ่านคำรามและเป็นผู้นำในการโจมตี ร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยชั้นแห่งความรุ่งโรจน์ศักดิ์สิทธิ์ ภายใต้เส้นผมสีดำที่โบกสะบัดอย่างรวดเร็ว กำปั้นที่แข็งแกร่งเย่ฟ่านทุบลงมาจากท้องฟ้าด้วยพลังทำลายล้างที่ไม่มีสิ่งใดเทียบได้

“เข้ามา…”

หยวนกู่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าและคำรามเสียงดังราวกับอสูรโบราณที่ตื่นขึ้นจากการหลับไหล เส้นผมสีดำสนิทของเขาสยายออกในขณะที่กระแทกกำปั้นสวนขึ้นไป

“บูม”

การปะทะกันของคนทั้งสองทำให้ความว่างเปล่าพังทลายลง ร่างของพวกเขาเหมือนถูกเผาไหม้ด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์อันร้อนแรง ในขณะเดียวกันทั้งสองฝ่ายไม่มีการปิดกั้นการโจมตีของฝ่ายตรงข้าม และเลือกที่จะทุบทำลายคู่ต่อสู้ให้ตายในหมัดเดียว

“พวกเขาจะไม่มีการป้องกันตัวเลยหรือ พวกเขาต้องการจบการต่อสู้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว?”

“ไร้สาระ! สิ่งที่พวกเขาทำตอนนี้เป็นเพียงแค่การแสดงความแข็งแกร่งทางร่างกายของตัวเองให้อีกฝ่ายเห็นเท่านั้น”

มีผู้คนมากมายที่มีสายตาแหลมคม พวกเขาเข้าใจเจตนาของทั้งสองคนเป็นอย่างดี

หมัดของเย่ฟ่านดูเหมือนจะเจาะทะลุสวรรค์ อักขระเต๋ามากมายนับไม่ถ้วนกระจายไปทั่วความว่างเปล่า เสียงกำปั้นของเขาที่ปะทะกับหน้าอกหยวนกู่เหมือนเสียงกระทบกันของอุกกาบาตที่พุ่งชนโลก

หยวนกู่ดุร้ายไม่แพ้กัน กำปั้นของเขาซัดเข้าไปกลางลำตัวของเย่ฟ่าน แม้ว่าสีหน้าเย่ฟ่านจะยังคงเรียบเฉยไม่มีปฏิกิริยาใดๆ แต่พื้นดินที่เขายืนอยู่กลับมีรอยแตกขนาดใหญ่ลุกลามออกไปไกลหลายสิบลี้

ทั้งสองฝ่ายต่างไม่คิดจะหลบหลีกการโจมตีของฝ่ายตรงข้าม พวกเขากระแทกกำปั้นเข้าหาคู่ต่อสู้ราวกับอันธพาลขี้เมาที่ต่อยตีกันในซอยเล็กๆ

หยวนกู่ทุบกำปั้นเข้าหาหน้าอกของเย่ฟ่านอีกครั้งและทำให้เลือดสีทองของความสาดกระจายไปทุกทิศทาง

เลือดทุกหยดและหมัดทุกหมัดนั้นน่าสะพรึงกลัว มันเพียงพอที่จะบดขยี้สวรรค์พิภพได้อย่างเด็ดขาด

หยวนกู่มีความดุร้ายและดุดันอย่างถึงที่สุด เขาฉีกหน้าอกของเย่ฟ่านครึ่งหนึ่งออกเป็นชิ้นๆ สายเลือดของจักรพรรดิโบราณนั้นไม่มีใครเทียบได้ในโลกและหยวนกู่ก็นับได้ว่ามีพรสวรรค์สูงล้ำเทียบได้กับจักรพรรดิหยวนเมื่อตอนที่ยังเป็นหนุ่ม

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าพวกเขาจะต่อสู้กันในระยะประชิด หยวนกู่มีทักษะเต๋าที่เหนือกว่าเย่ฟ่าน อย่างไรก็ตามเขากับเลือกที่จะปะทะกันด้วยความแข็งแกร่งทางร่างกายเพียงเพราะต้องการพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเขาเหนือกว่าเย่ฟ่านในทุกๆ ด้าน

นี่คือการแข่งขันระหว่างร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในโลกและสายเลือดจักรพรรดิหยวนผู้ยิ่งใหญ่ ความแข็งแกร่งของพวกเขาฝ่ายใดจะเหนือกว่ากำลังจะถูกเปิดเผยในอีกไม่กี่ลมหายใจข้างหน้านี้

แคว้ก!

ในขณะที่หยวนกู่กำลังจะฉีกแขนขวาเย่ฟ่านออกจากร่าง ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดผวา

เพราะในเวลาต่อมามือที่แข็งแกร่งทั้งสองข้างของเย่ฟ่านกลับทะลวงเข้าไปในหน้าอกของเขา จากนั้นเมื่อเย่ฟ่านออกแรงร่างของทายาทจักรพรรดิหยวนผู้ทรงพลังกลับถูกฉีกกระชากเป็นสองท่อนทันที

ในขณะนั้นอวัยวะภายในของหยวนกู่ถูกบดขยี้เป็นชิ้นๆ เลือดสีแดงสดของเขากระจัดกระจายไปทั่วท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้คนมากมาย

เป็นไปได้อย่างไร นี่คือร่างกายของทายาทจักรพรรดิโบราณ มิหนำซ้ำหยวนกู่ยังเป็นราชาผู้ยิ่งใหญ่ในขอบเขตเซียนเทียมขั้นสาม เขาจะพ่ายแพ้ให้กับร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณที่เป็นเซียนเทียมขั้นสองได้อย่างไร?

“หยวนกู่ถูกฉีกร่างเป็นสองส่วน!”

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์โบราณหรือผู้บ่มเพาะเผ่าพันธุ์มนุษย์พวกเขาล้วนตื่นตระหนกต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้

จักรพรรดิโบราณสามารถปราบปรามสวรรค์ได้ด้วยมือเดียว ต่อให้ทายาทของเขาไม่ได้มีความแข็งแกร่งทางร่างกายถึงขนาดนั้น แต่เซียนเทียมขั้นสามอย่างหยวนกู่กลับพ่ายแพ้ให้กับเย่ฟ่านอย่างหมดรูปเช่นนี้มันทำให้ทุกคนยากที่จะทำใจยอมรับได้จริงๆ

สาเหตุที่ผู้คนเกิดความสับสนอย่างหนักนั่นก็เป็นเพราะพวกเขายังไม่เข้าใจในพลังของร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณ นี่คือร่างศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังที่สุดในเผ่าพันธุ์มนุษย์

ว่ากันว่าเมื่อเขาบรรลุขอบเขตเซียนเทียมขั้นสามเขาจะมีพลังไม่เป็นรองสิ่งมีชีวิตระดับเซียนอย่างแน่นอน

ในเมืองซีเซี่ยเกิดความสับสนวุ่นวายครั้งใหญ่ ทุกเผ่าพันธุ์เกิดความตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก การลงมือของเย่ฟ่านเต็มไปด้วยความดุร้าย แม้กระทั่งสิ่งมีชีวิตจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ยังสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ?

“ปัง”

แต่ก่อนที่มนุษย์ทุกคนจะได้เฉลิมฉลอง ทันใดนั้นเปลวเพลิงสีทองเข้มข้นได้ปะทุออกมาจากร่างกายทั้งสองท่อนของหยวนกู่

เพลิงศักดิ์สิทธิ์อันร้อนแรงนี้ครอบคลุมเข้าหาร่างกายของเย่ฟ่านและทำลายร่างศักดิ์สิทธิ์ซึ่งมีความแข็งแกร่งไม่เป็นรองอาวุธระดับเซียนของเขาจนกลายเป็นเถ้าถ่านท่ามกลางสายตาของสักขีพยานนับแสนคน

ในขณะเดียวกันภายใต้การโจมตีอย่างสุดกำลังครั้งนี้ร่างกายของหยวนกู่ก็เสื่อมสลายและกลายเป็นเพียงกองทรายที่กระจัดกระจายไปทั่วสนามรบ

หลี่เหอสุ่ย ตงฟางเย่ หลี่เทียน และคนอื่นๆ อุทานด้วยความหวาดกลัว ร่างกายของเย่ฟ่านที่แข็งแกร่งอย่างที่ไม่มีอะไรเทียบได้กลับถูกเพลิงแปลกประหลาดเผาผลาญจนตายโดยไม่มีโอกาสส่งเสียงกรีดร้องด้วยซ้ำ

“ญาณวิเศษของจักรพรรดิโบราณนั้นไม่มีใครเทียบได้อย่างแน่นอน มันสามารถบดขยี้ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้าด้วยซ้ำ” จักรพรรดิดำกล่าวกับตัวเอง

“เสี่ยวเย่…”

จี้จื่อเยว่อุทาน ดวงตากลมโตของนางเต็มไปด้วยน้ำตา ก่อนการต่อสู้ครั้งนี้แม้ว่านางจะหวั่นใจอยู่บ้าง แต่เย่ฟ่านไม่เคยพ่ายแพ้แม้แต่ครั้งเดียว นางเชื่อมั่นว่าเขาจะต้องเอาชนะศัตรูทุกคนได้อย่างแน่นอน

แต่สุดท้ายเมื่อการต่อสู้เริ่มต้นขึ้นจิตใจของจี้จื่อเยว่ก็มีความกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายสิ่งที่นางกลัวก็เกิดขึ้นจริงๆ เย่ฟ่านถูกฆ่าตายโดยไม่หลงเหลือแม้แต่เศษเสี้ยววิญญาณ

“กงล้อสังสารวัฏแห่งหยวนกวงส่องแสงบนร่างอมตะของข้า!”

บนที่ราบซีเซี่ยมีเสียงคำรามต่ำดังก้องสวรรค์พิภพ มันเหมือนเสียงคำรามของวิญญาณชั่วร้ายที่ดังมาจากส่วนลึกของนรก

จากนั้นกงล้อที่เปล่งประกายด้วยแสงสีขาวใสสะอาดปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้า ในเวลาต่อมากองทรายซึ่งเคยเป็นเศษเสี้ยวที่หลงเหลืออยู่จากซากศพของหยวนกู่ก็เริ่มส่องแสงขึ้นอีกครั้ง

ภายใต้การหมุนวนของกงล้อสังสารวัฏแห่งหยวนกวงร่างของหยวนกู่ได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็วในอัตราที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

ในเวลาไม่ถึงสิบลมหายใจร่างกายที่สง่างามของหยวนกู่ได้ปรากฏขึ้นกลางสนามรบอีกครั้ง!

ผู้คนต่างอ้าปากค้าง ด้วยทักษะที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ผู้ใดจะเป็นคู่ต่อสู้ให้กับเขาได้

แต่ในขณะเดียวกันโซ่ศักดิ์สิทธิ์สีแดงฉานได้พาดผ่านท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นอักขระเต๋านับร้อยตัวได้ถูกปลดปล่อยออกมาจากโซ่เส้นนั้นเพื่อรวบรวมเศษขี้เถ้าของเย่ฟ่านซึ่งกระจายไปทั่วสนามรบให้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง

“บูม”

แสงศักดิ์สิทธิ์สีทองกระจายไปทั่วท้องฟ้าก่อนที่จะดึงดูดเข้าหากันอย่างรวดเร็ว ในเวลาต่อมาร่างของเย่ฟ่านก็ถูกประกอบขึ้นใหม่อีกครั้ง!

….