1169 ศัตรูที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลกกับศาลสวรรค์

1169 ศัตรูที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลกกับศาลสวรรค์

เอี๋ยนอี้ซีตบไหล่ของเย่ฟ่าน จากนั้นทุกคนก็ออกเดินทางไปไกลหลายหมื่นลี้

“เราจะไปที่ไหนและจะทำอะไร?” หลี่เทียนถาม

“ข้าอยากผ่านความทุกข์ยาก” เย่ฟ่านกล่าว

“จะเลือกที่ไหน?” จักรพรรดิดำหัวเราะแห้งๆ

“ที่ตั้งของศาลสวรรค์ข้าจะฆ่าอเวจีและพิภพที่นั่น” เย่ฟ่านกล่าวอย่างจริงจัง

เขาผนึกวิญญาณส่วนหนึ่งไว้ในเตาหลอมเซียนของเอี๋ยนอี้ซี ทำให้เมฆแห่งภัยพิบัติถูกดึงออกไปชั่วคราว อย่างไรก็ตามเวลานั้นจะมาถึงในไม่ช้าต่อให้เขาจะต้องการหรือไม่ก็ตาม

“ขอข้าคิดดูอีกหน่อย เหตุการณ์มันผ่านมานานมากแล้วไม่รู้ว่ามันจะยังตั้งอยู่ตรงนั้นหรือไม่” สุนัขสีดำตัวใหญ่เกาหัว และเริ่มคิด..

ในระหว่างนี้พวกเขาก็เดินไปรอบๆ ภาคเหนือราวกับซากศพ ทุกคนรู้ว่าเย่ฟ่านกำลังระงับความหดหู่ด้วยการฆ่ามือสังหารทั้งหมดของศาลสวรรค์

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา พวกเขาพยายามหักเหหัวข้อและพูดคุยกันในหลายๆ เรื่องโดยพยายามทำให้เย่ฟ่านไม่คิดเรื่องของฉินเหยาอีกต่อไป

“ผู้แซ่หลี่อยู่ท่ามกลางดอกไม้นับพันดอกเสมอ จะเกิดอะไรขึ้นหากข้าไม่สามารถกลับไปที่ทุ่งดวงดาวโบราณจื่อเว่ยในอีกสิบสองปี บางทีหญิงสาวที่นั่นอาจฆ่าตัวตายบูชารักก็ได้!” หลี่เทียนทอดถอนใจ

“เจ้าไม่เก่งเรื่องนี้ เจ้าต้องเรียนรู้จากข้า จงตัดทุกสิ่งด้วยความอุตสาหะโดยสติปัญญาอันยิ่งใหญ่และความกล้าหาญ จากนั้นเจ้าก็ฝังความเจ็บปวดทั้งหมดไว้ในส่วนลึกของจิตใจ” จักรพรรดิดำกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

“สำหรับเจ้านี่เป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่ เพราะถ้าเจ้าทำสำเร็จมันจะทำให้เจ้าทะลวงเข้าสู่อาณาจักรเซียนเทียมขั้นสามได้ทันที”

“การตัดเต๋า?” เย่ฟ่านมองเข้าไปในระยะไกลแล้วกล่าวว่า “ไปกันเถอะ อเวจีและพิภพต้องตายโดยเร็วที่สุด!”

“เจ้าหนู เจ้าเคยคิดบ้างไหมว่าเต๋าของเจ้าอาจจะแข็งแกร่งจนไม่สามารถตัดทิ้งได้?” จักรพรรดิดำถามอย่างจริงจัง

เย่ฟ่านคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่มีทางตัดเต๋าของตัวเองทิ้ง หลังจากคิดอย่างจริงจังแล้วตัวข้ามีโซ่ตรวนมากเกินไป สิ่งที่ต้องทำลายคือตัวข้าต่างหาก”

“?... ?...”

จักรพรรดิดำ หลี่เทียน และเอี๋ยนอี้ซีต่างมองหน้ากันด้วยความสับสน

“พูดเล่นได้แต่ห้ามจริงจังเด็ดขาด ในโลกนี้ไม่มีใครบรรลุเต๋าโดยการฆ่าตัวตาย เจ้าไม่สามารถทำเช่นนี้ได้แม้ว่าเจ้าอยากจะทำก็ตาม” จักรพรรดิดำดุ

เย่ฟ่านกล่าวว่า “เราจะตัดเต๋าได้ก็ต่อเมื่อเราต้องการจะตัดมัน แต่สำหรับข้าไม่ได้มีความปรารถนาเช่นนั้นและนั่นเป็นเหตุผลที่ว่าไม่มีทางที่ข้าจะตัดเต๋าของตัวเองได้ ช่างเถอะมาจบปัญหาเรื่องศาลสวรรค์กันก่อน” เย่ฟ่านกล่าว

จักรพรรดิค้นหาสถานที่หลายแห่งตามความทรงจำจากยุคโบราณแต่ไม่พบเบาะแสใดๆ เลย ศาลสวรรค์ดูเหมือนจะย้ายที่ตั้งไปตั้งแต่เมื่อแสนปีก่อน

ยิ่งไปกว่านั้นแม้กระทั่งในยุคโบราณสถานที่ตั้งของศาลสวรรค์ก็ยังเป็นความลับอย่างยิ่ง หากพวกมันถูกเปิดเผยออกมารับรองว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลายแห่งจะต้องลงมือทำลายพวกมันอย่างแน่นอน

ในวันนี้ พวกเขามาถึงภูเขาแห้งแล้งนอกเมืองไคหยวนในภาคเหนือ

ทุกคนมาที่นี่เพราะหลี่เหอสุ่ยบอกว่าปู่ของเขาหลี่เหิงเสียชีวิตที่นี่ ดังนั้นพวกเขาจึงมาแสดงความเคารพต่อซากสังขารของอีกฝ่าย

“น่าจะเป็นหน้าผาหินนั่น”

ทวนหักติดอยู่บนหน้าผา คราบเลือดแห้งไปนานแล้ว มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ สีแดงเข้ม น่าตกใจ แม้ว่าซากศพจะหายสาบสูญไปแล้วแต่ทุกคนยังมีความรู้สึกคล้ายกับมองเห็นซากศพของโจรผู้ยิ่งใหญ่ถูกตอกตรึงไว้กลางหน้าผาเช่นเดิม

หลี่เหอสุ่ยกล่าวทั้งน้ำตาว่าปู่ของเขาเสียชีวิตจากการโจมตีของอเวจี ในตอนนั้นชายชราลงมืออย่างองอาจกล้าหาญเพื่อช่วยชีวิตลูกหลานของตัวเอง

เมื่อมองดูทวนที่แห้งกรังซึ่งปักอยู่กลางหน้าผา จิตใจเย่ฟ่านก็เต็มไปด้วยความแค้นเคืองอย่างถึงที่สุด

ครึ่งเดือนต่อมาจักรพรรดิดำได้นำพวกเขาไปยังทิศตะวันตกของภาคเหนือ มันจำได้ว่ามีสถานที่บางอย่างที่มีความเกี่ยวข้องกับอเวจี

เมื่อเดินเข้าไปในเทือกเขาโบราณ ไม่มีชีวิต ไม่มีหญ้าขึ้น และไม่มีอะไรเลย พวกเขาพบกับความผิดหวังโดยสิ้นเชิง ไม่มีอะไรที่นี่ ไม่มีแม้กระทั่งต้นไม้แห้งตาย?

“พบแล้ว!”

ทันใดนั้นจักรพรรดิดำก็ตะโกนอย่างตื่นเต้นจากนั้นก็ชี้ไปที่ร่องรอยที่เกือบจะเลือนลางไปหมดแล้ว โดยบอกว่ามันเป็นร่องรอยที่ซ่อนของอเวจี

“พวกมันต้องอยู่ในเทือกเขานี้ ระวังอย่าให้พวกมันค้นพบเราก่อน” ในที่สุดก็พบเบาะแสบางอย่าง พวกเขาก็ระมัดระวังอย่างยิ่ง

หลังจากซ่อนตัวอยู่ในความมืดมาหลายวัน พวกเขาก็เห็นชายชุดดำคนหนึ่งทำตัวลับๆ ล่อๆ และหายสาบสูญไปที่บริเวณหน้าผา

“ใช่ ข้าเข้าใจแล้ว มีโลกใบเล็กที่นี่ มันเป็นดินแดนลับของอเวจีนั่นเอง!” จักรพรรดิดำกล่าว

นอกเหนือจากพระราชวังโบราณที่ยิ่งใหญ่ซึ่งเป็นรากฐานของอเวจีแล้ว ยังมีนรกสิบแปดขุมที่เป็นโลกใบเล็กลักษณะคล้ายคลึงกับดินแดนลับของราชามังกร

นรกทั้งสิบแปดขุมมีความสำคัญอย่างยิ่ง มันเป็นโลกใบเล็กที่อยู่นอกเหนือจากโลกที่แท้จริงโดยสิ้นเชิง และการจะเข้าไปข้างในนั้นจำเป็นต้องได้รับอนุญาตก่อน

“โลกใบเล็กนี้จะต้องถูกสร้างขึ้นโดยเซียนผู้ยิ่งใหญ่ ไม่คิดว่ารากฐานของศาลสวรรค์จะทรงพลังถึงขนาดนี้ ข้าไม่มีเวลาแล้วข้าจะต้องข้ามผ่านภัยพิบัติที่นี่!” เย่ฟ่านกล่าว

เมื่อนึกถึงชีวิตและความตายของผังป๋อก็ยังไม่ชัดเจน หลิวคุนก็กลายเป็นเพียงเนื้อบด เลือดของตงฟางเย่ยังคงเปื้อนหน้าผาอินทรี ปู่ของหลี่เหอสุ่ยถูกตอกตรึงทั้งเป็น ความแค้นที่เย่ฟ่านมีต่อศาลสวรรค์นั้นไม่สามารถระงับได้อีกต่อไป!

“นับแต่นี้ศาลสวรรค์จะสูญเสียขุมนรกไปหนึ่งแห่ง ถือเป็นดอกเบี้ยที่ข้าเก็บไปก่อน!”

เสียงของเย่ฟ่านเย็นชาและโหดเหี้ยม เสียงคำรามของเขาดังก้องไปทั้งขุนเขาโดยไม่มีการปิดบังแต่อย่างใด จากนั้นเขาก็เรียกหม้อปราณปฐพีต้นกำเนิดออกมา

ในตอนแรก จักรพรรดิดำ หลี่เทียน และเอี๋ยนอี้ซีกังวลเล็กน้อยแต่สุดท้ายทุกคนก็รีบถอยออกจากที่นี่ด้วยความหวาดกลัว

“ทัณฑ์สายฟ้าแห่งสวรรค์งั้นทรงพลังมากแต่มันจะเพียงพอในการทำลายโลกใบเล็กเหล่านี้หรือ!” หลี่เทียนไม่เคยเห็นภัยพิบัติร้ายแรงเช่นนี้มาก่อน

“เราถอยดีกว่า ไม่มีใครรับประกันได้ว่าภัยพิบัติสายฟ้าจะกว้างใหญ่มากเพียงใด หากเราหนีไม่ทันเราจะพบกับโชคร้ายอย่างที่ไม่อาจจินตนาการได้!” จักรพรรดิดำแยกเขี้ยวก่อนจะรีบวิ่งด้วยความหวาดกลัว

พวกเขาถอยกลับไปอย่างเด็ดขาดและหยุดเมื่ออยู่ห่างจากเย่ฟ่านหลายร้อยลี้

ปัง!

“อา?...”

ภายใต้สายฟ้าที่โหมกระหน่ำลงมาอย่างบางครั้ง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น โลกใบเล็กซึ่งเป็นนรกชั้นแรกไม่อาจต้านทานภัยพิบัติสายฟ้าทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดแสดงตัวออกมาทันที

นี่คือฉากโศกนาฏกรรมของมนุษยชาติ หลังจากการล่มสลายของโลกใบเล็กนี้ผู้คนนับพันซึ่งเป็นลูกศิษย์ของศาลสวรรค์ถูกสังหารสิ้น ไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว

เมื่อภัยพิบัติแห่งสวรรค์เริ่มต้นขึ้นหากผู้ใดไม่สามารถไม่สามารถหลบหนีออกจากรัศมีสายฟ้าได้มันจะเป็นการยืนยันว่าพวกเขาต้องการต่อต้านทัณฑ์สายฟ้าแห่งสวรรค์ไปพร้อมกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เย่ฟ่านที่ฝึกฝนทักษะซิงจื่อเขาเคลื่อนไหวด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อและไล่ล่าสังหารยอดฝีมือทั้งหมดที่อยู่ในบริเวณ

“มีราชาซ่อนตัวอยู่จริงๆ!”

“มีราชาผู้ทรงพลังอยู่ที่นี่!”

จักรพรรดิดำและหลี่เทียนโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น

“เป็นราชานักฆ่าที่ลอบสังหารเย่ฟ่านครั้งที่แล้ว นี่คือร่างกายที่แท้จริงของเขาข้าจดจำกลิ่นอายนั้นได้!” จักรพรรดิดำกล่าว

“อา?...”

มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นตลอดเวลา ผู้คนมากมายถูกสายฟ้าบดขยี้กลายเป็นเถ้าถ่าน ทะเลสายฟ้าสีม่วงโหมกระหน่ำไปข้างหน้าราวกับคลื่นมหาสมุทร ผู้คนที่ตายอยู่ที่นี่มากมายสุดคณานับ

นี่ไม่ใช่การต่อสู้แต่เป็นการฆ่าฟันกันเพียงฝ่ายเดียว หลังจากที่เย่ฟ่านเรียกทะเลสายฟ้าให้ตกลงมาสิ่งมีชีวิตทั้งหมดก็ถูกทำลายจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

ผู้คนทั้งหมดและอาคารหลายหลังถูกทำลายจนสิ้นซาก โลกใบเล็กนี้ได้รับความเสียหายจนไม่อาจกู้คืน และกลายเป็นซากปรักหักพังโดยสิ้นเชิง

เมื่อข่าวนี้แพร่กระจายไปทั่วตงหวงทุกคนก็ตกตะลึงเป็นอย่างมาก หนึ่งในสิบแปดขุมนรกถูกทำลายไปหนึ่งแล้ว!

เย่ฟ่านประกาศกร้าวเสียงดังก้อง เขาจะทำลายศาลสวรรค์ให้สิ้นซาก หลังจากนี้ขอให้ยอดฝีมือของศาลสวรรค์เตรียมตัวรับไว้ให้ดี

ในเวลาเดียวกันเย่ฟ่านก็ตั้งค่าหัวพิภพและอเวจีด้วยต้นกำเนิดสวรรค์ในจำนวนที่ทำให้ดวงตาของทุกคนลุกวาว รางวัลนี้เพียงพอที่จะกระตุ้นให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เข้าร่วมการล่าค่าหัวนี้อย่างเต็มใจ

โลกกำลังจะตกสู่ความวุ่นวาย ชายคนเดียวจะสามารถเอาชนะศาลสวรรค์ได้จริงหรือ?

………….