1154 - ทำลายศัตรูหนึ่งพันด้วยความสูญเสียแปดร้อย

1154 - ทำลายศัตรูหนึ่งพันด้วยความสูญเสียแปดร้อย

ราชาสวรรค์กำลังสังหารทุกทิศทุกทางด้วยพลังทำลายล้างที่ไม่มีผู้ใดทัดเทียม สิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์โบราณทั้งหมดเต็มไปด้วยความหวาดกลัวจนร่างกายสั่นสะท้าน

ราชาบรรพชนหลายคนไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้ สิ่งที่พวกเขาทำได้มีเพียงการหลบหนีด้วยความสิ้นหวังเท่านั้น

“ผนึก!”

เสาโลหิตขนาดมหึมาสามเสาพุ่งลงมาจากท้องฟ้า พวกมันคือพลังศักดิ์สิทธิ์ของราชาสือเตี้ยน ไท่หมิง และฮ่าวหยาง เสาแต่ละต้นมีพลังที่แข็งแกร่งและผนึกราชาสวรรค์ไว้ภายในโดยไม่อนุญาตให้เขาลงมือต่อผู้ใดได้อีก

“ฆ่า!”

ราชาบรรพชนคนอื่นๆ เห็นโอกาสต่างก็เริ่มลงมือ อาวุธวิเศษของพวกเขาถูกนำออกมาใช้ พลังศักดิ์สิทธิ์ทุกประเภทถูกระดมยิงเข้าหาราชาสวรรค์ที่ถูกปิดผนึกอยู่ภายในเสาทั้งสามต้น

ในใจกลางสนามรบชุดสีขาวของราชาสวรรค์กำลังโบกสะบัดอย่างบ้าคลั่ง ภายใต้การควบคุมของสามราชาบรรพชนเลือดสีแดงสดไร้ซึมออกจากมุมปากของเขาเล็กน้อย

นี่คือราคาที่เขาต้องจ่ายจากการไล่ล่าสังหารราชาบรรพชนหลายคนเมื่อครู่นี้

การต่อสู้ระหว่างเซียนชีวิตและความตายสามารถกำหนดได้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เฉกเช่นราชาสวรรค์ เขาลงมือสังหารคู่ต่อสู้โดยยอมแลกเปลี่ยนกับอาการบาดเจ็บร้ายแรงซึ่งเป็นผลสะท้อนกลับจากการหยิบยืมพลังของเต๋าผู้ยิ่งใหญ่

ในระยะไกลผู้บ่มเพาะเผ่าพันธุ์มนุษย์เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ในขณะนี้ราชาสวรรค์ของพวกเขาถูกขังอยู่ภายในเสาโลหิตทั้งสามต้นและกำลังปัดป้องการโจมตีจากราชาสวรรค์นับสิบคนอย่างทุลักทุเล

เย่ฟ่านก็เต็มไปด้วยความกังวลเช่นกัน ทักษะการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเก้าญาณวิเศษลึกลับนั้นสามารถลอกเลียนทักษะการต่อสู้ทุกประเภท รวมทั้งอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้อย่างง่ายดาย

ถึงอย่างนั้นมันก็แลกมาด้วยการเผาผลาญพลังศักดิ์สิทธิ์ที่รวดเร็วอย่างถึงที่สุด และตอนนี้ดูเหมือนผลสะท้อนกลับของมันจะปรากฏต่อราชาสวรรค์เจียงไท่ซูแล้ว

“เจ้าไม่มีโอกาสอีกต่อไป!” ราชาบรรพชนไท่หมิงกล่าวอย่างเย็นชา

การสังหารราชาบรรพชนหลายคนก่อนหน้านี้ทำให้ราชาบรรพชนทั้งสามได้รับความอับอายอย่างถึงที่สุด

“ในการต่อสู้ครั้งนี้ ให้ข้าดูว่าเจ้าจะต่อต้านเจตจำนงแห่งสวรรค์ได้อย่างไร!”

แม้ว่าราชาสือเตี้ยนจะเป็นหญิงสาว แต่จิตสังหารของนางก็แผ่ซ่านไปทั่วโลก

ราชาฮ่าวหยางก็ก้าวไปข้างหน้า และปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามคนได้สอดประสานการโจมตีกับราชาบรรพชนคนอื่นๆ อย่างลงตัว

พลังศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาถูกถ่ายเทเข้าหาเสาโลหิตที่ทำหน้าที่ปิดผนึกราชาสวรรค์อยู่ตลอดเวลา โดยปล่อยให้ราชาบรรพชนคนอื่นๆ โจมตีจากรอบนอก

ราชาสวรรค์ล้มเลิกการดิ้นรนอย่างเปล่าประโยชน์ เขานั่งสมาธิลงบนพื้นและหยิบกู่ฉินออกมาเล่นอีกครั้ง

“หากพวกเจ้าทั้งสามคนต้องการฆ่าข้า อย่างน้อยต้องมีพวกเจ้าสองคนตายไปพร้อมกัน!”

คำพูดธรรมดาๆ เหล่านี้ทำให้สถานการณ์ที่กำลังร้อนระอุสงบนิ่งลงทันที แม้แต่ราชาบรรพชนสิบกว่าคนที่กำลังลงมือโจมตีอยู่รอบข้างก็ยังหยุดความเคลื่อนไหวไปชั่วขณะ

“เจ้าทำไม่ได้หรอก!” ราชาบรรพชนฮ่าวหยางกล่าวอย่างเย็นชา

ในขณะนี้ราชาบรรพชนผู้ยิ่งใหญ่สามคนได้ลงมือปิดผนึกราชาสวรรค์ไว้ในเสาโลหิตอย่างแน่นหนา ตราบใดที่ราชาสวรรค์แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์หลบหนีออกมาไม่ได้ เขาจะตกเป็นเป้านิ่งให้ราชาบรรพชนคนอื่นๆ เชือดเฉือนตามอำเภอใจ

ในดินแดนอันบริสุทธิ์และเต็มไปด้วยความเงียบสงบนี้ มีน้ำพุโลหิตผุดขึ้นมาจากพื้น และเมฆสีแดงก่อตัวขึ้นบนท้องฟ้า นี่เป็นปรากฏการณ์ที่สวรรค์กำลังแสดงความเสียใจต่อการตายของสิ่งมีชีวิตอมตะ

ราชาสวรรค์ดึงสายกู่ฉินด้วยมือทั้งสองข้าง เขากำลังเล่นบทเพลงศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่สมบูรณ์แบบนั้นอีกครั้ง

ฉากนี้เต็มไปด้วยความสง่างามอย่างยิ่ง ราชาสวรรค์ที่สวมชุดสีขาวราวกับหิมะกำลังนั่งดีดกู่ฉินราวกับเซียนผู้ยิ่งใหญ่ที่หลุดพ้นจากความวุ่นวายของโลกภายนอก

เสียงกู่ฉินของเขาดังก้องกังวาลไปทั้งสวรรค์พิภพ เสียงที่สะท้อนออกมานั้นอัดแน่นไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์อันแข็งแกร่ง

ท่ามกลางความสนใจของผู้คนมากมาย ทันใดนั้นกระบี่ยักษ์เล่มหนึ่งได้พุ่งออกมาจากเสาโลหิตด้วยความเร็วไม่แตกต่างจากสายฟ้า

ชัวะ!

“เจ้า…”

หว่างคิ้วของราชาบรรพชนฮ่าวหยางมีรอยเลือดสีแดงปรากฏขึ้น ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงโดยไม่คิดว่าตัวเองจะไม่สามารถหลบการโจมตีครั้งนี้ได้

ในเวลาต่อมาร่างกายของเขาก็แยกออกจากกันเป็นสองซีกและล้มไปคนละทิศละทาง ในระหว่างกระบวนการนี้วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขากลายเป็นฝุ่นผงไปตั้งแต่แรกแล้ว

“ถ้าเจ้าต้องการฆ่าข้าเจ้าก็ต้องจ่ายในราคาที่เหมาะสมเช่นกัน”

ราชาสวรรค์กระอักเลือดออกมาเล็กน้อย แต่มือทั้งสองข้างของเขายังคงดีดกู่ฉินด้วยท่าทางสงบ

โลกตกสู่ความเงียบงันอีกครั้ง ทุกคนตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าราชาสวรรค์แห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้รับบาดเจ็บแล้ว เพียงแต่อาการบาดเจ็บนี้จะรุนแรงแค่ไหน? และเขายังจะสามารถฆ่าคนได้อีกหรือไม่?

ราชาบรรพชนฮ่าวหยางร่วงหล่นแล้ว นี่คือราชาบรรพชนที่แข็งแกร่งที่สุด แต่เขากลับตายโดยไม่มีโอกาสดิ้นรนด้วยซ้ำ!

ราชาเซียนเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ทรงพลังเช่นนี้แม้แต่ในยุคโบราณก็ยังมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น หากปล่อยให้คนเช่นนี้เติบโตขึ้นไปในอนาคต พวกเขาจะกลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย

ภายใต้เสียงกู่ฉินที่ดังขึ้นนั้นมันแฝงไปด้วยกระบี่สวรรค์อันน่าสะพรึงกลัว ความเร็วในการโจมตีของกระบี่สวรรค์ไม่มีสิ่งใดทัดเทียมได้ และแม้แต่ราชาบรรพชนผู้ยิ่งใหญ่ก็ยังถูกฆ่าตายในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

ราชาสือเตี้ยนและไท่หมิงถอยกลับไปทางด้านหลังอย่างต่อเนื่อง ในขณะเดียวกันพวกเขาก็สลายเสาโลหิตที่ปิดผนึกราชาสวรรค์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ในทันที

ราชาบรรพชนคนอื่นๆ ต่างก็สูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ การโจมตีเมื่อครู่นี้รวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ และแม้แต่พวกเขาที่เป็นถึงราชาบรรพชนก็ยังไม่มีโอกาสมองเห็นการโจมตีของกระบี่สวรรค์ด้วยซ้ำ

หากไม่ใช่ว่าราชาบรรพชนฮ่าวหยางล้มลงกับพื้นพวกเขาอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวจากราชาสวรรค์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ปรากฏขึ้นเมื่อครู่?

ก่อนหน้านี้ราชาสวรรค์เจียงไท่ซูได้ประกาศแล้วว่าหากต้องการฆ่าเขา อย่างน้อยราชาบรรพชนผู้ยิ่งใหญ่สองในสามคนจะต้องถูกฆ่าตายไปด้วย

ตอนนี้คำพูดของเขาเป็นจริงแล้วครึ่งหนึ่ง ดังนั้นสองราชาบรรพชนผู้ยิ่งใหญ่จึงรีบถอยหลังกลับเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ตัวเองกลายเป็นเป้าหมายในกระบวนท่าต่อไป

เสียงของกู่ฉินล่องลอยไปทั่วท้องฟ้า ในสายตาของผู้บ่มเพาะที่ต่ำกว่าระดับเซียนพวกเขาไม่สามารถมองเห็นอะไรได้ และทำได้เพียงฟังคลื่นเสียงที่เกิดขึ้นจากแรงสั่นสะเทือนเท่านั้น

อย่างไรก็ตามคลื่นเสียงสีทองเจ็ดชั้นที่แผ่กระจายออกมาจากกู่ฉินนั้นไม่อาจหลีกเลี่ยงสายตาของบรรพชนโบราณทั้งหลายได้

คลื่นเสียงเหล่านั้นเคลื่อนไหวด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง แม้ว่าพวกเขาจะมองเห็นมันแต่ก็ใช่ว่าจะหลบหลีกจากการไล่ล่าของคลื่นเสียงได้

ดังนั้นหลังจากที่ราชาบรรพชนฮ่าวหยางตายไป สถานการณ์ทั้งหมดจึงหยุดชะงักลงชั่วคราว และทำให้การฆ่าฟันที่เต็มไปด้วยความดุร้ายหยุดลงชั่วขณะ

“แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการสะท้อนกลับของบทเพลงศักดิ์สิทธิ์ แต่ข้าคิดว่าอย่างน้อยเขาน่าจะรีดเร้นพลังเพื่อจู่โจมสังหารเราได้อีกสักครั้ง!”

เสียงของราชาสือเตี้ยนเต็มไปด้วยความเย็นชา นางกำทวนมังกรในมือไว้อย่างแน่นหนาและเตรียมที่จะจู่โจมราชาสวรรค์เผ่าพันธุ์มนุษย์อีกสักครั้ง

นางรู้อยู่แล้วว่าในการต่อสู้หลังจากนี้จะเต็มไปด้วยอันตรายร้ายแรงถึงชีวิต แต่ในฐานะผู้นำของสิ่งมีชีวิตโบราณทั้งมวลนางไม่สามารถถอยกลับด้วยความหวาดกลัวได้

“เขากำลังทำร้ายต้นกำเนิดเซียนของตัวเอง หากเขาต้องการฆ่าใครสักคนเขาก็ต้องจ่ายออกไปในราคาที่ทัดเทียมกัน” ราชาไท่หมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงลึกล้ำ

ราชาบรรพชนสิบกว่าคนไม่มีทางเลือกอื่น ภายใต้การชักนำของราชาบรรพชนสือเตี้ยนพวกเขาทำได้แค่ปิดล้อมราชาสวรรค์เผ่าพันธุ์มนุษย์เข้ามาอีกครั้ง

“ฆ่ามันให้หมด ความตายของพวกเราก็คืออาการบาดเจ็บสาหัสของเขา มันไม่มีทางที่เขาจะทนความเจ็บปวดนี้ก่อนที่เราจะตายหมดสิ้นได้”

ราชาบรรพชนผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งคำรามด้วยความสิ้นหวังก่อนจะพุ่งเข้าหาราชาสวรรค์เป็นคนแรก

“ติ๊ง”

เสียงกู่ฉินดังขึ้นดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับใบมีดสีเงินที่ฟาดฟันไปข้างหน้า

“ปุ๊บ”

ดอกไม้สีเลือดเบ่งบานอย่างงดงาม และศีรษะของราชาบรรพชนคนนั้นก็ถูกหั่นออกเป็นชิ้นๆ อย่างง่ายดาย

“ฆ่า!”

คนอื่นๆ ไม่คิดจะเสียเวลาอีกต่อไป พวกเขาโจมตีด้วยความบ้าคลั่งและพยายามสังหารเจียงไท่ซู่ให้ได้

หากกระโดดเข้าไปเพียงลำพังพวกเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน แต่หากทุกคนโจมตีพร้อมกันราชาสวรรค์เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็คงทำได้เพียงโจมตีแบบสุ่มเท่านั้น

แม้ว่าวิธีนี้จะเต็มไปด้วยอันตรายเช่นกัน แต่มันก็ยังทำให้พวกเขามีโอกาสรอดชีวิตเพิ่มมากขึ้นเล็กน้อย

……