1131 - เทียนหวงจื่อปะทะองค์ชายศักดิ์สิทธิ์

1131 - เทียนหวงจื่อปะทะองค์ชายศักดิ์สิทธิ์

“ข้าจะบอกอะไรเจ้าบางอย่าง ในบรรดายอดฝีมือรุ่นเยาว์ของเผ่าพันธุ์โบราณทั้งหมด หยวนกู่เพียงอยู่ในอันดับสองเท่านั้น ยังมีใครบางคนที่แข็งแกร่งมากกว่าเขา!”

ต้วนเต๋อกระซิบเบาๆ จากนั้นก็เลิกสนใจเย่ฟ่านและรอคอยอย่างอดทน

ครึ่งวันต่อมา เสียงระฆังศักดิ์สิทธิ์ดังขึ้นอีกครั้ง และสิ่งมีชีวิตโบราณจากหุบเขาหงส์เพลิงร่วงหล่นก็มาถึง ชายหนุ่มผู้นำกลุ่มมีบุคลิกที่โดดเด่นการปรากฏตัวของเขาทำให้มีเสียงฮือฮาดังขึ้นไม่ขาดสาย

ในอีกสองวันต่อมา เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ตกอยู่ภายใต้ความอับอาย อย่างถึงที่สุด นั่นก็เพราะมีเพียงเทพสงครามคนเถื่อนเท่านั้นที่เป็นสิ่งมีชีวิตอมตะของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ในขณะที่เผ่าพันธุ์โบราณมีสิ่งมีชีวิตอมตะปรากฏตัวขึ้นในทะเลสาบหยกถึงสิบเจ็ดคน

นี่เป็นฉากที่ผิดธรรมชาติจริงๆ ระฆังศักดิ์สิทธิ์จะดังขึ้นทุกวันเพื่อเป็นการต้อนรับแขกผู้มีเกียรติอันยิ่งใหญ่ แต่สุดท้ายเผ่าพันธุ์มนุษย์กลับมีเพียงเทพสงครามคนเถื่อนผู้เดียว

สิ่งนี้ทำให้ผู้บ่มเพาะมนุษย์เกิดความสับสนเป็นอย่างมาก พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าในโลกอันกว้างใหญ่นี้จะมีสิ่งมีชีวิตอมตะเผ่าพันธุ์มนุษย์เพียงคนเดียวเท่านั้น!

เมื่อคิดถึงปัญหานี้ หลายคนรู้สึกอับอายเล็กน้อย โดยเฉพาะเมื่อได้ยินเสียงเย้ยหยันของสิ่งมีชีวิตจากเผ่าพันธุ์โบราณพวกเขายิ่งแทบไม่กล้าเงยหน้าขึ้น

“คงจะดีไม่น้อยหากจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อู่ซือปรากฏตัว แม้ว่าจะมีราชาบรรพชนโบราณมากมายเพียงใดพวกเขาก็เป็นได้แค่ตัวประกอบเท่านั้น!”

“ใช่ ต่อให้จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ไม่ปรากฏตัวแต่อย่างน้อยเซียนมนุษย์ก็ควรจะมาบ้าง”

ผู้บ่มเพาะเผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายถอนหายใจด้วยความเศร้าโศก พวกเขาไม่คิดเลยว่าในงานชุมนุมที่ทะเลสาบหยกพวกเขาจะต้องพบกับความอับอายแบบนี้

เย่ฟ่านและต้วนเต๋อเฝ้าสังเกตอย่างรอบคอบ ทำความเข้าใจกับเผ่าพันธุ์ต่างๆ เปรียบเทียบจุดแข็งและจุดอ่อนของคู่ต่อสู้เพื่อที่จะเอาชนะฝ่ายตรงข้ามในอนาคต

และเมื่อหลายวันผ่านไปสิ่งที่พวกเขาเห็นกลับสั่นสะเทือนจิตใจอย่างรุนแรง นั่นก็เพราะต่อให้เผ่าพันธุ์โบราณมีสิ่งมีชีวิตอมตะไม่กี่สิบตน แต่เผ่าพันธุ์ที่เข้าร่วมงานนี้กลับมีมากมายนับหมื่น

สองวันต่อมา เกิดความโกลาหลด้านนอกทะเลสาบหยกแม้ว่าเสียงที่เกิดขึ้นจะไม่ดังมากนักแต่ก็ทำให้ผู้คนมากมายให้ความสนใจในเรื่องนี้

“เป็นหยวนกู่หรือไม่?” ต้วนเต๋อสับสน

“ไปดูสิ!” เย่ฟ่านกล่าว

ด้านนอกทะเลสาบหยกมีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างสงบ ฝีเท้าของเขาสอดคล้องกับเต๋าผู้ยิ่งใหญ่และเต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง

บุรุษผู้นี้งดงามมาก รูปลักษณ์ภายนอกเพียงพอที่จะทำให้สตรีทุกคนเกิดความอิจฉา เขามีความงดงามไม่มีใครเทียบได้ ร่างกายของเขาแวววาวและโปร่งแสง และรอบตัวเขาได้รับการปกป้องโดยทาสชราเผ่าพันธุ์โบราณหลายสิบคน

เย่ฟ่านไม่เคยเห็นใครที่หล่อเหลาเหมือนฮั่วอวิ๋นเฟยอีกแล้ว คนผู้นี้แทบจะเรียกว่าไร้ที่ติเลยก็ได้

เทียนหวงจื่อ!(องค์ชายสวรรค์)

ยอดฝีมือเผ่าพันธุ์โบราณระดับต่ำมากมายต่างคุกเข่าลงกับพื้น บิดาของคนผู้นี้คือจักรพรรดิอมตะซึ่งเป็นเทพของเผ่าพันธุ์โบราณ แน่นอนว่าเขาย่อมได้รับการบูชาไปด้วย

ดวงตาของเย่ฟ่านมีประกายของความเย็นชา นี่ก็คือหนึ่งในคนที่ไล่ล่าสหายของเขา เมื่อมีโอกาสเย่ฟ่านตั้งใจจะสังหารอีกฝ่ายอย่างแน่นอน

เทียนหวงจื่อถูกปกคลุมไปด้วยแหวนศักดิ์สิทธิ์ห้าสีราวกับบุตรแห่งเทพที่ก้าวเข้ามาในโลก แม้แต่ผมของเขาก็ยังดูสดใส มันเปล่งประกายแวววาวในขณะที่เขาก้าวเดินไปข้างหน้า

ดวงตาของเขาทอประกายลึกล้ำ คล้ายกับมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของโลกผ่านสายน้ำแห่งกาลเวลาอันยาวไกล

เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่เคยคิดเลยว่ามรดกที่จักรพรรดิอมตะตกทอดให้กับบุตรชายของตัวเองจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

เทียนหวงจื่อจ้องมองไปยังเย่ฟ่านและต้วนเต๋ออย่างรวดเร็ว จากนั้นดวงตาของเขาก็ทอประกายสดใส ในเวลาเดียวกันชายชราคนหนึ่งซึ่งเป็นข้าทาสของเขาก็ก้าวออกมาข้างหน้าและคำรามเสียงดังก้อง

“เจ้าก็อยู่ที่นี่เช่นกัน ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณในที่สุดเจ้าก็ตกอยู่ในมือข้า มาดูกันว่าเจ้าจะหนีไปที่ไหนได้อีก!” ชายชราหัวเราะอย่างเย็นชาด้วยเจตนาฆ่าที่ไร้ขอบเขต

โฮก…!!

ทันใดนั้น เสียงคำรามยาวก็ดังมาจากจากระยะไกลและใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว พร้อมกันนั้นแสงสีทองที่สว่างไสวได้พุ่งเข้าหาเทียนหวงจื่อราวกับอุกาบาตลูกใหญ่

“เจ้าพูดไม่ผิด มาดูกันว่าครั้งนี้เจ้าจะหนีรอดไปได้อย่างไร!” ร่างสีทองนั้นโจมตีด้วยความเร็วไม่แตกต่างจากสายฟ้า

“บังอาจ!”

ทาสชราที่อยู่ด้านหลังเทียนหวงจื่อก้าวไปข้างหน้าเพื่อสกัดกั้นกระบองสีดำขนาดใหญ่ที่กระแทกลงมาจากด้านบน

“ปัง!”

ทาสชราถูกทุบจนกลายเป็นเนื้อบดจากการลงมือเพียงครั้งเดียว แน่นอนว่าเจ้าของกระบองสีทองนี้จะเป็นของใครไปไม่ได้นอกจากวานรศักดิ์สิทธิ์

วานรศักดิ์สิทธิ์ยืนอยู่ต่อหน้าเทียนหวงจื่อด้วยความหยิ่งผยอง ทั้งร่างของเขาเปล่งประกายด้วยแสงสีทอง เพียงคลื่นพลังที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของเขาก็ทำให้ทุกคนเกิดความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุดแล้ว

เย่ฟ่านดีใจมากที่วานรศักดิ์สิทธิ์ยังมีชีวิตอยู่ ก่อนหน้านี้เขาได้ยินว่าวานรศักดิ์สิทธิ์ถูกสิ่งมีชีวิตโบราณตามล่าจนไม่รู้ชะตากรรมว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร ไม่คิดว่าวานรศักดิ์สิทธิ์จะปรากฏตัวที่นี่ได้

ทุกคนต่างตกตะลึง บุตรชายเพียงคนเดียวของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ปรากฏตัวแล้ว สถานะของเขาในเผ่าพันธุ์โบราณไม่มีผู้ใดเทียบได้ และวันนี้เขามาเพื่อฆ่าเทียนหวงจื่อ

วานรศักดิ์สิทธิ์หายตัวไปจากโลกหลายเดือน และเมื่อปรากฏตัวอีกครั้งร่างกายของเขาก็เปล่งประกายด้วยแสงสีทองสดใส เห็นได้ชัดว่าฐานการบ่มเพาะของเขาพัฒนาขึ้นอีกระดับ

ในการโจมตีเมื่อครู่นี้เขาสังหารหนึ่งสี่ในองครักษ์ของเทียนหวงจื่ออย่างง่ายดาย พลังการโจมตีของเขาทำให้สีหน้าของทุกคนที่อยู่ในบริเวณนี้บิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว

การปรากฏตัวขององค์ชายศักดิ์สิทธิ์และการเผชิญหน้าของเขากับเทียนหวงจื่อได้กระตุ้นความสนใจของผู้คนมากมาย

“เจ้ากำลังทำอะไร?”

เส้นผมสีดำของเทียนหวงจื่อโบกสะบัด วงแหวนห้าสีที่โอบล้อมร่างกายของเขาอย่างแน่นหนานั้นกำลังหมุนวนไปมาเพื่อปกป้องตัวเขาจากการลอบโจมตีของวานรศักดิ์สิทธิ์

วานรศักดิ์สิทธิ์หยิ่งผยองอย่างมาก เขากระแทกกระบองลงไปบนพื้นและกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา

“ข้าไม่มีเจตนาอื่นใด ข้าแค่อยากจะฆ่าเจ้า!”

ผู้คนจากทุกทิศทุกทางดูตื่นตระหนกอย่างมาก บิดาของวานรศักดิ์สิทธิ์คือจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ จักรพรรดิผู้ปกครองเผ่าพันธุ์โบราณทั้งปวง

องค์ชายศักดิ์สิทธิ์ปะทะเทียนหวงจื่อ นี่คือการต่อสู้ที่จะสั่นสะเทือนสวรรค์พิภพอย่างไม่ต้องสงสัย!

จักรพรรดิอมตะมีตำนานมากมายนับไม่ถ้วน เขาเป็นผู้ดำรงอยู่ที่ไม่มีใครเทียบได้ สถานะของเขาแม้แต่สิ่งมีชีวิตอมตะก็ยังเคารพนับถือเป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เป็นจักรพรรดิคนสุดท้ายจากยุคโบราณ นิสัยของเขาโหดเหี้ยมอย่างที่ไม่มีผู้ใดเทียบได้ ทุกครั้งที่เขาลงมือต่อสู้ อีกฝ่ายจะต้องถูกฆ่าตายด้วยวิธีการที่โหดร้ายมากที่สุด

เมื่อทายาทของผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองเผชิญหน้ากันย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เผ่าพันธุ์โบราณทั้งหมดจะให้ความสนใจในเรื่องนี้

“องค์ชายศักดิ์สิทธิ์เจ้าสังหารคนของข้าในที่สาธารณะ เจ้าคิดว่าเราผู้เป็นองค์ชายสามารถรังแกได้ง่ายๆ หรือ?”

เทียนหวงจื่อก้าวไปข้างหน้าอย่างสง่างาม ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์ราวกับจักรพรรดิอมตะได้ฟื้นคืนชีพกลับคืนมาอีกครั้ง

“ข้ามาที่นี่เพื่อฆ่าเจ้า เมื่อไม่กี่เดือนก่อนเจ้ายังส่งผู้คนมากมายออกไล่ล่าข้า การกระทำของเจ้าในตอนนั้นเคยคิดหรือไม่ว่ามันจะนำพาความตายมาสู่เจ้าในวันนี้!”

วานรศักดิ์สิทธิ์คำรามเสียงดังก้อง กระบองสีดำในมือของเขาฟาดไปข้างหน้าโดยไม่คิดจะโต้เถียงให้เสียเวลา

“ปัง!”

ทาสชราที่ทำหน้าที่ปกป้องเทียนหวงจื่อล้วงตะเกียงโบราณออกมา จากนั้นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นเพื่อปิดกั้นการโจมตีของวานรศักดิ์สิทธิ์

“แคร็ก!”

ตะเกียงโบราณแตกละเอียดเป็นชิ้นๆ โดยไม่อาจต้านทานกระบองสีดำได้แม้เพียงเศษเสี้ยวของลมหายใจ

“ปุ๊บ”

ในเวลาต่อมาศีรษะของทาสชราก็ถูกทุบจนแหลกละเอียดราวกับผลแตงโม วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขาไม่มีโอกาสส่งเสียงกรีดร้องด้วยซ้ำ

“เขากลายเป็นราชาแล้ว!”

ทาสชราอีกสองคนรีบกระโดดไปข้างหน้าเพื่อป้องกันไม่ให้กระบองศักดิ์สิทธิ์หวดเข้าศีรษะของเทียนหวงจื่อ

“โฮก!!”

ภายใต้เสียงคำรามดังก้อง ทาสชราคนนั้นเปลี่ยนตัวเองกลายเป็นมังกรสองปีกพุ่งเข้าหาวานรศักดิ์สิทธิ์ด้วยความโกรธเกี้ยวอย่างถึงที่สุด

จากนั้นการประลองระหว่างเซียนเทียมขั้นสามก็เริ่มต้นขึ้น!

(ก่อนหน้านี้ผมแปลผิดนะครับ ต้นฉบับอังกฤษที่ผมใช้แปลค่อนข้างสับสนเพราะเขาแปลจากจีนด้วย Google มันเลยเรียงคำมั่วซั่วไปหมด หยวนกู่ไม่ใช่ลูกจักรพรรดิอมตะแต่เป็นลูกจักรพรรดิอะไรสักอย่าง ในต้นฉบับของผมบอกว่าถูกผ่าออกมาจากหินแตงโมโดยเย่ฟ่านซึ่งผมก็งงอยู่ว่าผ่าออกมาตอนไหน หลังจากนี้เลยถูกต้วนเต๋อเรียกว่าเจ้าแตงโม ส่วนหวงเทียนจื่อถูกเรียกว่าเจ้าไข่)

……….