1079 - จ้าวแห่งความมืด

1079 - จ้าวแห่งความมืด

โครม!

ป้อมปราการยักษ์ของตระกูลหวังถูกโจมตีอย่างหนักจนร่วงตกลงมาบนพื้น เหล่าคนเถื่อนนับแสนก็บุกเข้าสู่สุสานบรรพชนตระกูลหวังโดยต้องการจะทำลายดินแดนเหล่านี้ให้สิ้นซาก

แต่ในขณะนั้นมีเสียง “แกร่ก” ระเบิดขึ้นกลางสนามรบ คลื่นแห่งความผันผวนของสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังได้กวาดออกไปรอบทิศทางและทำให้คนเถื่อนนับแสนเงียบลงทันที

เสียงนี้ดังขึ้นจากต้นกำเนิดสวรรค์ขนาดใหญ่ที่ห่อหุ้มร่างของชายชราผู้สง่างามคนหนึ่ง ต้นกำเนิดสวรรค์ก้อนนั้นถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นละอองที่ทับถมกันมานานหลายปี

“จ้าวแห่งความมืด!”

สมาชิกของตระกูลหวังต่างก็โห่ร้องด้วยความตื่นเต้น หลายคนรีบคุกเข่าลงบนพื้นเพื่อสักการะต่อชายชราที่อยู่ตรงหน้า

ที่ด้านข้างกองทัพคนเถื่อนมีความเงียบงัน ไม่มีใครกล่าววาจาได้ คลื่นที่สะท้อนออกมาจากต้นกำเนิดสวรรค์เมื่อครู่นี้พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังของมันอย่างชัดเจน มันดูรุนแรงและน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด

จากนั้นรอยแตกมากมายนับไม่ถ้วนก็ลุกลามไปทั่วต้นกำเนิดสวรรค์ แม้ว่าชายชราผมขาวจะยังคงไร้ชีวิตชีวาแต่ก็ทำให้สนามรบเงียบงันลงทันที

“จ้าวแห่งความมืดจงเจริญ ฆ่าศัตรูให้หมด แสดงพลังของผู้อมตะที่แท้จริง!”

“บรรพชนได้โปรดลงมือเถิด ตระกูลของเรากำลังล่มสลาย มีเพียงบรรพชนผู้แข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะสามารถปกป้องตระกูลของเราได้!”

เสียงคำรามของผู้คนจากตระกูลหวังเดือดพล่าน ใช่แล้ว ทุกคนต่างตะโกน ตอนนี้ราชาผู้ยิ่งใหญ่ของพวกเขาถูกตัดศีรษะโดยราชาคนเถื่อน

และเย่ฟ่านก็นำทหารหลายหมื่นคนบุกเข้าสู่สุสานบรรพชนแห่งตระกูลหวังโดยต้องการจะนำซากศพที่ถูกฝังอยู่ด้านในออกมาทุกทีเพื่อเป็นการเหยียดหยามลูกหลานตระกูลหวังอย่างถึงที่สุด

คราวนี้ต้นกำเนิดสวรรค์หลายสิบชิ้นตกลงมาที่พื้น ชายชราเส้นผมสีขาวที่นั่งอยู่ข้างในก็ลืมตาตื่นขึ้น กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวกวาดเข้าสู่สนามรบและทำให้ร่างกายของคนเถื่อนที่บุกเข้าสู่สุสานสันสะท้านโดยไม่อาจควบคุมตัวเองได้

ดวงตาที่ว่างเปล่าเหล่านี้ไม่มีประกายแวววาวเหมือนหลุมดำสองหลุมที่สามารถกลืนกินจิตวิญญาณของมนุษย์ มันเย็นชาและโหดเหี้ยม มืดมนและปราศจากอารมณ์ของมนุษย์โดยสิ้นเชิง

“ใครรบกวนการหลับใหลของข้า ตระกูลมาถึงช่วงเวลาแห่งความเป็นและความตายแล้วหรือ? ท้ายที่สุดวันดังกล่าวยังคงต้องมาถึงอยู่ดี”

เสียงนั้นอ่อนแอแต่กลับสั่นสะเทือนจิตวิญญาณของผู้คนราวกับดังมาจากขุมนรก

“บรรพชนโปรดดำเนินการ นี่คือกลุ่มคนเถื่อนจากหนานหลิงที่กำลังโจมตีตระกูลของเรา ราชาผู้ยิ่งใหญ่แห่งตระกูลเสียชีวิตในการต่อสู้แล้ว” รักษาการประมุขตระกูลหวังคุกเข่าและร้องไห้คร่ำครวญ

“คนเถื่อนหนานหลิงมีเหตุผลอะไรจึงบุกรุกเข้าสู่ตระกูลหวังของเรา?”

ชายชราผมขาวที่นั่งสมาธิอยู่ในต้นกำเนิดสวรรค์แค่นเสียงอย่างเย็นชา

“ตระกูลหวังของเจ้าต่างหากที่บุกรุกหนานหลิงสามครั้งเพื่อล้างเผ่าพันธุ์ของเราด้วยเลือด ตอนนี้เรากำลังทำในสิ่งเดียวกันเท่านั้น” หัวหน้าคนเถื่อนตะโกน

“โจมตีพร้อมกัน เจ้าแก่นี่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตอมตะ ไม่ว่ามันจะแข็งแกร่งเพียงใดมันก็ไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้นาน!”

นักรบคนเถื่อนคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง สภาพของชายชราที่นั่งอยู่ในต้นกำเนิดสวรรค์นั้นชัดเจนอย่างยิ่งว่าเขากำลังรักษาแก่นแท้สุดท้ายในชีวิตของตัวเอง และสิ่งมีชีวิตอมตะจะไม่ทำแบบนี้อย่างแน่นอน

“ที่แท้ก็เป็นทายาทของเทพสงครามผู้ทรงพลัง ไม่ว่ากองทัพคนเถื่อนจะก้าวไปที่ใดศัตรูจะแตกภายทันที ตำนานคือความจริงสินะ”

จ้าวแห่งความมืดกล่าว ในขณะเดียวกันหมอกสีดำลึกลับก็เริ่มไหลทะลักออกมาจากต้นกำเนิดสวรรค์ของเขา

“อย่างไรก็ตามเจ้าคิดว่าจะทำลายตระกูลอมตะโบราณอย่างเราได้หรือ!”

นักรบคนเถื่อนหลายคนทนแรงกดดันของชายชราไม่ไหว ร่างของพวกเขาคุกเข่าลงกับพื้นและกระอักเลือดออกมาอย่างไม่สิ้นสุด

“ปัง”

ราชาคนเถื่อนปรากฏตัวในสุสานโบราณและทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

เทือกเขาที่อยู่ห่างไกลก็พังทลายลง ร่างของยอดฝีมือหลายคนของตระกูลหวังแหลกละเอียดกลายเป็นหมอกเลือด การปรากฏตัวของราชาคนเถื่อนผู้ยิ่งใหญ่ไม่ใช่สิ่งที่สิ่งมีชีวิตสูงสุดทั่วไปจะทนได้

“จ้าวแห่งความมืดยิ่งใหญ่นักหรือ?”

ราชาคนเถื่อนนั้นผอมแห้งแต่มีร่างกายใหญ่โตราวเทพโลกบาล เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ และเตรียมจะต่อสู้กับจ้าวแห่งความมืดเพื่อเป็นการจบสงครามครั้งนี้

ร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดเป็นร่างศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ มันอยู่ในระดับเดียวกันกับร่างราชันศักดิ์สิทธิ์ที่จักรพรรดิอมตะนิรันดร์กาลผู้ยิ่งใหญ่ครอบครอง

ร่างศักดิ์สิทธิ์ชนิดนี้แม้ว่าจะอ่อนแอกว่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณอย่างแน่นอน แต่ในโลกใบนี้ยังไม่เคยมีร่างศักดิ์สิทธิ์เทียนโบราณคนใดกลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้แม้แต่คนเดียว

ดังนั้นร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดและร่างศักดิ์สิทธิ์ราชันศักดิ์สิทธิ์จึงคือได้ว่ามีระดับสูงสุดในบรรดาร่างศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด

“ราชาคนเถื่อนในตำนาน แต่เจ้าก็หยิ่งผยองเกินไป ในตอนที่ข้ากลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งแห่งโลกอำพรางสวรรค์นั้นเจ้ายังไม่ถือกำเนิดขึ้นมาด้วยซ้ำ”

เสียงที่เย็นชานั้นเต็มไปด้วยจิตสังหารอันลึกลับ พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวกวาดเข้าหาราชาคนเถื่อนด้วยพลังทำลายล้างที่ไม่สิ้นสุด

“จ้าวแห่งความมืดหากเจ้าเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะจริงๆ ข้าคงทำได้เพียงหอบหิ้วลูกหลานหลบหนีเท่านั้น แต่เจ้าไม่ใช่ เจ้าเป็นเพียงชายชราที่นั่งอยู่ในต้นกำเนิดสวรรค์เพื่อยื้อชีวิตอันไร้ค่าของตัวเองเท่านั้น”

เย่ฟ่านประหลาดใจอย่างยิ่งต่อคำพูดนี้ ดูเหมือนว่าจ้าวแห่งความมืดจะไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่เขาจินตนาการไว้ตั้งแต่แรก แท้ที่จริงแล้วชายชราคนนี้เป็นเพียงผู้ยิ่งใหญ่จากยุคหลังเท่านั้น

จ้าวแห่งความมืดมีอายุมากกว่าห้าพันห้าร้อยปี แน่นอนว่านี่ไม่ใช่อายุขัยที่แท้จริงของเขา

ในความเป็นจริงเมื่อเขามีอายุมากกว่าสี่พันปี เขาไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ต่อไปได้แล้ว ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะปิดผนึกตัวเองด้วยของเหลวต้นกำเนิดสวรรค์เพื่อรอโอกาสต่อไป

“ความเป็นอมตะหรือ?”

แน่นอนว่าสิ่งที่เรียกว่าความเป็นอมตะก็มีกำหนดเวลาเช่นกัน สิ่งที่ผนึกเขาไว้ไม่ใช่ต้นกำเนิดสวรรค์ดั้งเดิมที่ใช้ปิดผนึกสิ่งมีชีวิตอมตะจากยุคโบราณ

มันเป็นต้นกำเนิดสวรรค์ที่ห่อหุ้มร่างกายของทายาทสิ่งมีชีวิตอมตะมานานนับล้านปีแล้ว แน่นอนว่าแก่นแท้ของต้นกำเนิดสวรรค์นี้ย่อมหายสาบสูญไปพอสมควร

และเมื่อเขาเอาต้นกำเนิดสวรรค์มาละลายเป็นของเหลวเพื่อแช่แข็งตัวเอง มันก็เป็นได้เพียงต้นกำเนิดสวรรค์ปลอมๆ ที่เหลือพลังไม่ถึงหนึ่งในสิบของพลังดั้งเดิม

แน่นอนว่าเขามีอายุห้าพันห้าร้อยปีจริงๆ แต่ระดับการบ่มเพาะของเขาอยู่ในขั้นสี่พันปีเท่านั้น และด้วยการที่เขาไม่สามารถมีชีวิตที่สองได้ ความแข็งแกร่งดั้งเดิมของเขาย่อมอ่อนโทรมลงอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

ถึงอย่างนั้นด้วยการบำเพ็ญถึงสี่พันปีพลังของเขาเพียงพอที่จะสั่นสะเทือนทั้งสวรรค์พิภพแน่นอน

และในโลกใบนี้ผู้ที่มีระดับการบำเพ็ญสูงกว่าเขาก็ดูเหมือนจะมีเพียงราชาสวรรค์เจียงไท่ซูและชายชราผู้บ้าคลั่งสองคนเท่านั้น!

“จริงหรือ? ให้ข้าดูซิว่าสิ่งที่เรียกว่าราชาคนเถื่อนนั้นมีความสามารถอะไร!” จ้าวแห่งความมืดกล่าวอย่างเคร่งขรึม

“เจ้าต่างหากที่จะสู้ได้อีกกี่หมัด ต่อให้ปล่อยเจ้านั่งอยู่เฉยๆ ข้าก็ไม่คิดว่าเจ้าจะมีโอกาสได้เห็นวันปีใหม่แล้ว!”

ราชาคนเถื่อนกล่าวเหยียดหยามก่อนจะทุบกระดูกสีขาวเข้าหาจ้าวแห่งความมืดทันที

“เข้ามาเถอะหนูน้อยข้าจะเล่นเป็นเพื่อนเจ้าสัตว์สองพันกระบวนท่า วันนี้ต่อให้ต้องแลกด้วยกายเนื้อที่แก่ชรานี้ข้าก็ต้องทำลายคนเถื่อนทั้งหมดให้ได้!”

จ้าวแห่งความมืดคำรามและปลดปล่อยหมอกควันสีดำให้เผชิญหน้ากับราชาคนเถื่อน

จ้าวแห่งความมืดเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่มานานกว่าราชาสวรรค์เจียงไท่ซูด้วยซ้ำ แน่นอนว่าหากเขาไม่มั่นใจว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะได้สำเร็จเขาคงไม่มีทางฝังตัวเองไว้ในต้นกำเนิดสวรรค์เพื่อรอยุคใหม่อย่างแน่นอน

ในขณะนี้ หมอกสีดำพลุ่งพล่านพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า เมฆหมอกทั้งหมดถูกปิดกั้นด้วยความมืด

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เร่งรีบออกจากต้นกำเนิดสวรรค์เพราะเขาไม่ต้องการทุ่มเททุกอย่างและเสียชีวิตไปพร้อมกับคู่ต่อสู้

เขาเชื่อมั่นว่าตัวเองจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะในสักวันหนึ่ง ดังนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาก็ต้องรักษารากฐานให้มั่นคงอยู่เสมอ