ตอนที6 ปัญหาของปีศาจตัวน้อย

หลังจากเปิดประตูอพาทเม้นของเขา อีวานโยนถุงพลาสติกใส่ขนมกับขวดน้ำโซดาไว้ใกล้ๆโซฟา แล้วจากนั้นก็เดินก้าวยาวๆไปตามทางเดินแล้วเข้ากลัวไป จินนี้กับสกายเลอร์ตามไปด้วย พวกเขาสังเกตเห็นกองเสื้อผ้า ห่อขนม กับกองขวดน้ำอัดลมอยู่ตรงมุมห้องนั่งเล่น

จินนี้เอือมกับนิสัยของอีวานแล้ว เธอหวังว่าเขาจะหยุดทำตัวรกๆหลังจากที่แต่งงานกันไป เธอไม่ได้อยากเป็นคนรับใช้ที่ต้องมาเก็บกว่าให้เขา มันก็ดีอย่างที่พวกเขาซื้อบ้านที่ใหญ่มากพอ มีห้องมากมายในบ้านไว้สำหรับเก็บของสะสมของเขา

เธอหยิบเสื้อผ้าที่สกปรกแล้วไปเข้าห้องซักผ้าเพื่อจัดข้าวจัดของ ในฐานะของหมอผ่าตัดเส้นประสาท จินนี้อาจจะไม่มีเวลามาทำอะไรแบบนี้ทุกวัน เธอได้แต่หวังว่าเขาจะรู้จักเก็บกว่าของๆตัวเองบ้าง เขาเกรียดเด็กแต่เขาก็ยังตัวเป็นเด็กซะเอง

สกายเลอร์มองไปรอบๆห้องด้วยความสงสัย ชายผู้อ้างตัวว่าเป็นลุงของเขา น้องชายของพ่อเขา นอกจากขยะที่มีอยู่เต็มห้องแล้ว เขาสังเกตเห็นตู้ที่ส่องแสงได้ทางซ้ายของห้อง ในนั้นมีโมเดลจากหนังและวีดีโอเกมชื่อดังมมากมาย และบนหัวของเขา เขาเห็นยานบินจากหนังเรื่องสตาร์วอร์แขวนอยู่บนเพดาน ลุงของเขาต้องเป็นเด็กตัวโตแน่ๆ ถึงมีของแบบนี้

อีวานกลับมาที่ห้องนั่งเล่น กางเกงเปื้นคราบของเขาถูกเปลี่ยนเป็นกางเกงออกกำลังกาย เขามองเด็กน้อยที่กำลังนั่งอยู่ปลายโซฟา ตาของเด็กกำลังจ้องมองของสะสมล้ำค่าที่อยู่ในตู้แก้วของเขา อีวานดูดเส้นหมี่จากบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่อยู่ในมือแล้วนั่งข้างๆเด็ก

“ลุงเป็นน้องของพ่อจริงๆเหรอครับ?”สกายเลอร์ถาม อีวานพยักหน้า

“น้องไม่แท้หน่ะ”

“น้องไม่แท้”

“ใช่แล้ว เรามีพ่อคนเดียวกันแต่คนละแม่กันหน่ะ”อีวานพยายามอธิบายไม่ให้เด็กชายงง แต่สกายเลอร์มองปริบๆพยายามจะเข้าใจในสิ่งที่ลุงเขาพูด พ่อเดียวกัน? มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ?

“แต่แม่เคยบอกว่า เรามีแม่กับพอได้แค่อย่างละคนต่อเด็กคนนึง”สกายพูดออกมา

อีวานแทบจะสำรักบะหมี่ออกมา เขาไอ มือขวาของเขาป้องปากไว้ ในขณะที่อีกข้างกำลังหาถึงพลาสติกที่ใส่ขวดน้ำอัดลม ไอ้เด็กนี้มันเอาจริงหรอ นี้ฉันไปลบหลู่เทพองค์ไหนรึเปล่าเนี่ย? ทำไมฉันถึงได้ดวงซวยจังวันนี้

ไม่ดิ ไม่ใช่ เขาปฏิเสธที่จะอธิบายกับเด็กอายุ4ขวบ เขาจะไม่เอาตัวเองลงไปอยู่ในระดับนั้น ถ้าพูดไปมีหวัง ริรินะเอาปืนเจ้าแม่มาฆ่าเขาแน่

ไม่ดิ นี้ไม่ใช่ความความผิดของเขา ไม่ใช่ทั้งของสกายกับริรินะด้วย นี้เป็นความผิดของอีไลล้วนๆ! โถ่ววเอ้ย ปีศาจส่งความสามารถในการทรมารให้กับเด็กคนนี้รึไง สกายเลอร์รู้ว่าทีจี้จุดเขาเป็นอย่างดี

มันต้องส่งต่อมาทางกรรมพันธ์แน่ๆ ดูซิว่าเกิดอะไรขึ้น เด็กเปรตนี้มันรู้วิธีพูดให้เขาอายไม่พอ แถมยังทรมารจิตใจเขาโดยไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรด้วยซ้ำ

เขาดื่มน้ำอัดลมหมดไปเกือบครึ่งขวดกว่าจะให้เขาหายไอได้

“เธอก็พูดถูกนะ เด็กหนึ่งคนมีพ่อกับแม่ได้แค่คนเดียว แต่พ่อกับแม่คนเก่าแยกกันอยู่แล้ว และเพราะอย่างงั้น ฉันถึงเกิดมาไง”อีวานอธิบาย

“งั้นหรอครับ พ่อของผมมีเด็กคนอื่นนอกจากผมรึเปล่า?”

อีวานส่ายหัว เท่าที่เขารู้ พี่ชายของเขาไม่ใช่พวกชอบยึดติดกับผู้หญิง ส่วนมากจะเห็นแต่ผู้หญิงเองที่โยนตัวเองเขาหาพี่ชายเขา แต่เขาไม่เคยได้เห็นเขาสนใจหรืออยากจริงจังกับใครเลย

ตอนที่เขารู้ว่าอีไลเป็นพ่อของเด็กคนนี้ เขาไม่รู้ว่าต้องคิดอะไร แน่นอนว่าเขาตกใจ อีไลไม่ใช่คนที่เอาใจใส่ครอบครัว ยิ่งเด็กแล้วยิ่งแล้วใหญ่ เขารู้สึกแย่แทนสกายเลอร์เลยที่มีพ่อแบบนี้

“นายเป็นคนเดียวละ สกาย ฉันไม่คิดว่าจะมีคนอื่นนะ”เขามองเด็ก สกายเลอร์ดูฉลาดมากในอายุแค่นี้ เขาไม่เคยเจอเด็กแบบเขามาก่อน เขาไม่เคยยอมรับกับทุกคนเลย แม้กระทั้งพี่ชายของเขาเองว่า เขาดีใจมากที่มีสกายเลอร์เป็นหลาน ใครบ้าจะไม่ชอบรอยยิ้มสดใสของเด็กบ้างละ ถึงแม้ว่ามันจะเหมือนพ่อของสกายไปหน่อยก็ตาม แต่ใครมันจะไปคิดว่าว่าพี่ชายเอาแต่ใจคนนั้นจะรักกับผู้หญิงคนนั้น

“แม่ของนายเคยเล่าอะไรเกี่ยวกับพ่อให้ฟังบ้างไหม?” เขาถาม แล้วสังเกตเห็นว่าเด็กชายดูเศร้า

“แม่บอกว่าเราไม่สามารถอยู่กับพ่อได้”สกายเลอร์เริ่ม“เพราะว่ามีคนไม่ดีมากมายอยากทำร้ายพ่อ เธอบอกว่าคนไม่ดีพวกนั้น อาจจะทำร้ายพ่อได้โดยใช้พวกเรา”

อีไลได้ยินดังนั้น เหตุผลของริรินะก็ดูฟังขึ้นดี ก็ถูกนะ อีไลเองก็มีศัตรูอยู่รอบตัว ถ้าพวกนั้นรู้เรื่องสกายเลอร์ เขาไม่แน่ใจว่าอีไลจะสามารถปกป้องเด็กได้ไหม ได้ซิ เขารู้ว่าอีไลเก่งกว่าเขามากในเรื่องการต่อสู้ประชิดตัวกับความสามารถในการวางแผน เขาต้องจัดการเก็บศัตรูของเขาเรียบแน่ๆ

แต่ถ้ากับสกายเลอร์ละ อีไลจะมองเขาว่าเป็นตัวถ่วง หรือเป็นจุดอ่อนของเขารึเปล่า หรือนี้อาจจะเป็นสาเหตุที่จินนี้ไม่ให้บอกอีไล แถมยังทำหน้าเหมือนกลัวด้วย อีวานมองไปที่ถ้วยบะหมี่ในมือ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นพี่น้องกันก็จริง แต่ความแค้นฝึกลึกที่มีต่อเขานั้นยากจะแก้ได้

ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงกระซิกข้างๆเขา เขาหันไปมอง เขาเห็นสกายเลอร์กำลังพยายามกลั้นน้ำตาตัวเองไว้ด้วยมือเล็กๆนั้น

“แต่แม่ .... แม่ต้องอยู่คนเดียวตลอด แล้วก็ยังทำงานหนักเพื่อพวกเรา บางทีเธอก็ไม่มีเวลาเล่นกับผม” แก้มน้อยๆถูกย้อมไปด้วยสีแดงก่ำเปื้อนไปด้วยน้ำตาที่สกายหยุดมันไม่ได้ “แม่ไม่รู้ว่าบางครั้งผมก็ได้ยินเธอร้องไห้ตอนที่วาดรูปตอนกลางคืน”

จินนี้เข้ามาในห้อง แล้วตกใจที่เห็นสกายเลอร์ร้องไห้ เธอมองอีวานด้วยสายตาตั้งคำถาม แต่เขาส่ายหัวปฏิเสธพยายามจะบอกว่าเขาไม่ใช่คนที่ทำเด็กร้องนะ

“ผมอยากเจอพ่อ แต่ผมก็ไม่อยากให้แม่เจ็บเหมือนกัน”เด็กน้อยกัดปากแล้วพยายามเช็ดน้ำตา

และด้วยอารมณ์ความรู้สึกทุกอย่างมันพุ่งออกมา เขารู้สึกอ่อนล้าและหลับไปข้างๆกับลุงของเขา เด็กน้อยหนุนหัวเล็กๆของเขาลงบนตักของอาจินนี้ในขณะที่เธอกำลังลูบผมเขา

“ฉันขอโทษนะที่รัก”จินนี้เริ่มที่จะโน้มหัวของเธอลงบนไหล่ของอีวาน “ฉันควรจะบอกคุณก่อนหน้านี้เรื่องสกาย”

“บอกความจริงมาเถอะ ริรินะไม่ได้เสียความทรงจำใช่ไหม?” หลังจากที่ได้ยินปัญหาของเด็กน้อย อีวานก็ช่วยไม่ได้นอกจากจะคิดย้อนกลับไปก่อนที่ริรินะจะหายไป “เรากำลังจะแต่งงานกันแล้วนะ ทำไมคุณต้องปิดบังอะไรผมด้วยละ? ผมจะปกป้องคุณได้ยังไงถ้าคุณไม่ยอมบอกอะไรผมแบบนี้?”

ความรู้สึกอับอายและรู้สึกผิดเข้ามา จินนี้ซุกหน้าของเธอลงบนอกของอีวาน

“ฉันรู้ ฉันขอโทษจริงๆ คุณพูดถูก เธอไม่ได้เสียความทรงจำจริงๆหรอก ตอนที่เธอตื่นขึ้นมาจากอาการโคม่า1อาทิตย์ เธอตกใจที่เห็นอีไลอยู่ข้างๆเตียงเหมือนกับว่าเขาเป็นคนไม่รู้จักกัน เธอกลัวว่าเขาจะรู้เกี่ยวกับลูก นี้เป็นครั้งแรกที่เห็นเธอกลัวได้ขนาดนั้นเพราะอีไล ฉันแน่ใจว่าเขาก็ตกใจที่เธอเปลี่ยนไปได้ขนาดนั้น ฉันก็ตกใจเหมือนกัน แต่ฉันไม่คิดว่านั้นจะช่วยให้ริรินะหลุดออกจากเขาได้”

อีวานไม่ตอบกลับ เขากำลังคิดว่าเขาจะปกป้องจินนี้ได้ยังไง แถมยังมีหลานที่พึ่งเจอกันของเขาด้วย ยอมรับมันซิ พวกเขาปิดความลับเรื่องสกายเลอร์จากอีไลไม่ได้ตลอดหรอก ยังไงซักวันเขาก็ต้องเจออยู่ดี อีวานหวังว่าถึงตอนนั้นเขาจะมีกำลังพอที่จะปกป้องจินนี้ ตอนที่อีไลกำลังโมโหจัดได้

บ้าจริง นั้นหมายความว่าเขาต้องเสียสละเวลาเล่นไปฝึกให้หนักขึ้นเหรอ? เขาไปขอพ่อให้ช่วยได้นะ แต่เขาควรจะบอกความลับกับเขาจะดีหรอ จากนิสัยของอีไลแล้ว เขาน่าจะไม่ฟังอะไรที่พ่อบอกแน่ๆ