1075 - ความสิ้นหวังของตระกูลอมตะ

1075 - ความสิ้นหวังของตระกูลอมตะ

“เจ้าคือร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณ! นอกจากนี้ยังมีกลุ่มคนป่าเถื่อนในหนานหลิง พวกเจ้าทั้งหมดควรถูกฆ่า!”

ทุกคนในตระกูลหวังต่างโกรธแค้น ยอดฝีมือจำนวนมากบินขึ้นสู่ท้องฟ้า พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าเย่ฟ่านจะกล้าต่อสู้กับตระกูลอมตะโบราณอย่างหยิ่งผยองเช่นนี้ ทุกคนในตระกูลหวังล้วนเกลียดชังเขา

แต่ในวันนี้เย่ฟ่านกลับพาคนบุกมาถึงดินแดนบรรพชนแห่งตระกูลหวัง แน่นอนว่าเรื่องนี้ยิ่งทำให้ทุกคนโกรธแค้นมากกว่าเดิมหลายเท่า

แน่นอนว่าพวกเขาเกิดความหวาดกลัวเช่นกัน กลุ่มนักรบคนเถื่อนนี้มีพลังมากเกินไป ผู้คนนับหมื่นหลั่งไหลมาจากทุกเส้นทาง แค่พาหนะของพวกเขาที่ประกอบด้วยสัตว์ร้ายทุกชนิดก็มีอำนาจเพียงพอที่จะสั่นสะเทือนจิตใจของทุกคนแล้ว

กองทัพนับหมื่นตะโกนเสียงดัง พวกเขาถือทวน ง้าว ขวานยักษ์ แลกค้อนขนาดใหญ่อยู่ในมือ คนเหล่านี้เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและเห็นได้ชัดว่าไม่สนใจชีวิตของตัวเอง

“ฆ่า ฆ่า อรุณรุ่งวันพรุ่งนี้ตระกูลหวังจะถูกลบล้างออกไปจากโลก!” เย่ฟ่านตะโกน

“ฆ่า!”

เบื้องหลังเย่ฟ่านท่ามกลางกองทัพคนเถื่อนที่บุกเข้ามา พวกเขามีปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ไม่ต่ำกว่าร้อยคน และพวกที่เหลือหากไม่ใช่ยอดฝีมืออาณาจักรแปลงมังกรก็ต้องอยู่ในอาณาจักรสี่สุดขั้ว”

นี่คือการระดมกำลังคนเถื่อนออกมาจากหนานหลิงทั้งหมด เป้าหมายของพวกเขาชัดเจนอย่างยิ่ง นั่นคือลบล้างตระกูลหวังออกจากโลก

“ให้ตายเถอะ คนเถื่อนพวกนี้บ้าคลั่งจริงๆ ดูเหมือนพวกเขาจะไม่รู้จักความหวาดกลัวใดๆเลย”

หลี่เทียนรู้สึกว่าเลือดของเขากำลังพลุ่งพล่านไปกับทุกคน

ตระกูลหวังตอบสนองอย่างรวดเร็ว เหล่าปรมาจารย์ระดับครึ่งเซียนขั้นสูงสุดได้ปรากฏตัวขึ้นอย่างต่อเนื่อง คนเหล่านี้ควรจะตายไปตั้งแต่เมื่อหลายพันปีก่อน แต่พวกเขากลับยังมีชีวิตอยู่เพียงเพื่อปกป้องตระกูลเท่านั้น

“ตั้งแต่สมัยโบราณ ไม่มีใครกล้าโจมตีราชวงศ์ของข้าเช่นนี้ เจ้าต้องชดใช้ด้วยเลือด!”

เสียงที่แก่ชราอย่างน่าตกใจดังก้องออกมาจากส่วนลึกของตระกูลหวัง จากนั้นทหารม้าที่สวมชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์หนาเตอะนับแสนคนหลั่งไหลออกมาจากตระกูลหวังราวกับกระแสน้ำ

ไอสังหารของพวกเขาเปลี่ยนท้องฟ้าให้กลายเป็นสีแดงฉาน ในขณะนี้ทั้งสองฝ่ายเต็มไปด้วยความแค้นอย่างถึงที่สุด พวกเขาเพียงมองเห็นความชั่วร้ายของฝ่ายตรงข้าม โดยไม่รู้ว่าแท้ที่จริงแล้วตนเองก็กระทำในสิ่งเดียวกัน

เย่ฟ่านควบคุมเตาหลอมเซียนให้พุ่งเข้าไปในกลุ่มทหารม้าพร้อมกับตะโกนเสียงดังกึกก้อง

“ทุกคนในตระกูลหวังต้องตาย ข้าเย่ฟ่านจะฆ่าพวกเจ้าให้หมด!”

“ฆ่าข้า ฆ่าพวกมันทั้งหมด!”

ในระยะไกลกลุ่มนักรบคนเถื่อนดวงตาแดงก่ำ พวกเขาพุ่งเข้าหากองทหารม้าแห่งตระกูลหวังด้วยความดุร้ายป่าเถื่อน

กองทัพของทั้งสองฝ่ายโจมตีศัตรูด้วยทุกสิ่งที่ตัวเองมี กองทัพของคนเถื่อนจากหนานหลิงไม่มีทางถอยแล้ว พวกเขายกกำลังมาที่นี่ทั้งหมด หากทำลายตระกูลหวังไม่ได้พวกเขาย่อมต้องถูกกวาดล้างออกไปโดยสมบูรณ์

ตระกูลหวังก็ไม่มีทางออกเช่นกัน อีกฝ่ายบุกมาถึงดินแดนบรรพชนของพวกเขาแล้ว หากพวกเขาเลือกที่จะหลบหนีรับรองได้ว่าแม้แต่ซากศพของบรรพชนที่อยู่ในภูเขาย่อมต้องถูกคนเถื่อนเหล่านี้ขุดขึ้นมาเหยียบย่ำ ดังนั้นพวกเขาจึงพร้อมที่จะตายไปด้วยกันกับคู่ต่อสู้

ในขณะนี้ชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีแขนเสื้อค่อนข้างยาวพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านด้วยความเร็ว มือทั้งสองข้างของเขาเคลื่อนไหวราวกับงูและมุ่งมั่นโจมตีเข้าสู่จุดตายเย่ฟ่านทุกครั้ง

นี่คือหนึ่งในบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดของหวัง ในตอนที่เขามีอายุไม่กี่ร้อยปีเขาก็บ่มเพาะไปจนถึงระดับสูงสุดของอาณาจักรเซียนเทียมขั้นสองได้แล้ว

อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะผ่านมาถึงสามพันปีแล้วเขาก็ยังไม่ประสบความสำเร็จในการเป็นเซียนเทียมขั้นสามซึ่งเป็นขอบเขตเก้าต้องห้ามได้

สุดท้ายเมื่ออายุของเขาเลยวัยที่จะพัฒนาได้ แล้วเขาจึงเลือกที่จะนอนรอความตายอยู่ในโลงศพอย่าเงียบเหงา

ตัวละครเหล่านี้ล้วนมีความแข็งแกร่งเป็นรองราชาผู้ยิ่งใหญ่ในทุ่งดวงดาวโบราณจื่อเว่ยเพียงเล็กน้อย

ขอเพียงพวกเขาสามารถผลักดันตัวเองไปข้างหน้าอีกก้าวคนเหล่านี้จะมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับร่างศักดิ์สิทธิ์ที่บรรลุความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ทันที

ทุกการเคลื่อนไหวของชายชราคนนี้เต็มไปด้วยความแปลกประหลาด ทุกๆ การโจมตีนั้นเรียบง่าย แต่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง หากไม่นับราชาอีกาทอง นี่คือศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เย่ฟ่านเคยเจอ

และด้วยความแข็งแกร่งในระดับเจ็ดต้องห้ามร่างกายของชายชราคนนี้จึงแข็งแกร่งไม่แตกต่างอะไรจากสมบัติศักดิ์สิทธิ์ มิหนำซ้ำทุกการโจมตีอย่างไร้ร่องรอยยากจะค้นหาต้นตอพบ

“ปัง”

เย่ฟ่านตกใจเป็นอย่างมาก ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งถึงขนาดนี้คู่ควรกับการเป็นผู้นำสูงสุดแห่งตระกูลอมตะแล้ว อย่างไรก็ตามสถานะของอีกฝ่ายเห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงหนึ่งในผู้อาวุโสสูงสุดเท่านั้น

ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือดและยากที่คนอื่นๆ จะสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวได้ ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจการต่อสู้ของพวกเขาก็ดำเนินไปถึงหนึ่งพันกระบวนท่า

ชายชราโบกสะบัดแขนเสื้ออย่างวุ่นวาย ใบหน้าของเขาเหี่ยวย่นราวกับเปลือกไม้แห้ง อย่างไรก็ตามดวงตาของเขายังคงเปล่งประกายสดใส

“น้องเก้าให้ข้าช่วยเจ้าดีกว่า!”

ยอดฝีมือรุ่นอาวุโสอีกคนของตระกูลหวังกระโดดเข้ามาร่วมวง แต่เขาก็ถูกขัดขวางจากผู้อาวุโสคนเถื่อนทันที

หลังจากที่ไม่มีใครเข้ามายุ่งเกี่ยวผลการต่อสู้ระหว่างเย่ฟ่านและชายชราผู้น่าสะพรึงกลัวก็ได้รับการตัดสิน เมื่อการต่อสู้ผ่านไปหนึ่งพันแปดร้อยกระบวนท่าก็มีคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดขึ้นใจกลางสนามรบ

“ปัง!”

แขนขวาของชายชราถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด ร่างของเขาปลิวกระเด็นลงมาจากท้องฟ้าและกระแทกกับพื้นดินอย่างรุนแรง

“บูม…”

ฝ่าเท้าของเย่ฟ่านกระทืบลงมาจากท้องฟ้าและบดขยี้ศรีษะของชายชราไปพร้อมกับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขาทันที

“ผู้อาวุโสเก้า!”

ในขณะนี้เสียงร่ำไห้คร่ำครวญดังขึ้นจากกองทัพของตระกูลหวัง พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าหนึ่งในบรรพชนผู้ยิ่งใหญ่จะถูกเย่ฟ่านฆ่าตายแบบนี้

“ฆ่า!”

ยอดฝีมือแห่งตระกูลหวังหลายสิบคนระเบิดพลังศักดิ์สิทธิ์ออกมา แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถช่วยเหลือผู้อาวุโสเก้าได้ แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ต้องการลากเย่ฟ่านให้ตายไปด้วย

“ปีศาจเฒ่าข้าจะเล่นเป็นเพื่อนกับเจ้าเอง!”

หลี่เทียนที่ไม่ทราบว่าไปเก็บเตาหลอมเซียนกลับมาตั้งแต่เมื่อใด ตอนนี้พุ่งเข้าหากลุ่มชายชราของตระกูลหวังโดยไม่มีความหวั่นเกรงแม้แต่น้อย

ในขณะนี้แม้แต่เอี๋ยนอี้ซีผู้ที่เต็มไปด้วยความเรียบร้อยและสง่างามก็ยังบ้าคลั่งโดยสมบูรณ์ ร่างกายของเขาอาบไปด้วยเลือดสีแดงสด ดวงตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นแดงก่ำเช่นกัน

“ใครจะเข้ามารับความตายอีก!” เย่ฟ่านเย้ยหยัน

เขาคือร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณที่เกือบจะบรรลุความสำเร็จอันยิ่งใหญ่แล้ว ในโลกนี้มีเพียงราชาผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่ในระดับครึ่งก้าวผู้อมตะเท่านั้นจึงเพียงพอที่จะต่อสู้กับเขาได้

ที่ประตูทิศตะวันตกของตระกูลหวังมีซากศพนับหมื่นกระจัดกระจายอยู่ทุกที่ เลือดสีแดงฉานจากซากศพเหล่านั้นแทบจะเปลี่ยนสถานที่แห่งนี้กลายเป็นทะเลเลือดไปแล้ว

เย่ฟ่านสูดลมหายใจอย่างลึกล้ำ ในเวลาต่อมาเขาก็เปล่งเสียงพี่เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์ให้ดังก้องไปทั้งสวรรค์พิภพ

“โอม!”

นี่คือทักษะที่เขาพัฒนาจากมนต์หกอักขระของนิกายพุทธอย่างลับๆ ภายใต้เสียงตะโกนนี้แม้แต่ท้องฟ้าเบื้องบนก็ยังพังทลายลงมาทันที

“อา…”

ผู้คนนับร้อยนับพันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของพวกเขาพังทลายจากคลื่นเสียงอันน่าสะพรึงกลัวที่กวาดออกไปรอบทิศทาง

เมื่อประตูฝั่งตะวันตกและยอดฝีมือทั้งหมดในฝั่งนี้ถูกสังหารจนหมดสิ้น คนเถื่อนก็หลั่งไหลเข้าสู่ดินแดนบรรพชนของตระกูลหวังโดยที่ไม่มีผู้ใดสามารถต้านทานได้

ในขณะนี้คนป่าเถื่อนนับหมื่นควบคุมสัตว์อสูรที่เป็นพาหนะของพวกเขาบุกตะลุยเข้าสู่ภูเขาขนาดใหญ่ ในระหว่างทางลูกหลานของตระกูลหวังที่อาศัยอยู่ในบริเวณโดยรอบถูกสังหารจนหมดสิ้น

การลงมือของพวกเขาโหดร้ายราวกับไม่ใช่มนุษย์ นี่เป็นภาพที่น่าหวาดวันอย่างถึงที่สุด ภายใต้อุ้งเท้าของสัตว์อสูรนับหมื่น บ้านเรือนของผู้คนถูกบดขยี้จนกลายเป็นเศษซากปรักหักพังอย่างง่ายดาย

บนท้องฟ้า ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ร่วงตกลงมาที่พื้นทำให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว กลุ่มยอดฝีมืออาวุโสของตระกูลหวังล้มตายราวกับใบไม้ร่วง อย่างไรก็ตามทุกคนยังคงกัดฟันและยืนหยัดเพื่อปกป้องตระกูลเป็นครั้งสุดท้าย

……..