1019 - สายเลือดแห่งจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่
1019 - สายเลือดแห่งจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่
1019 - สายเลือดแห่งจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่
“ตามที่คาดไว้ อักขระโบราณเก้าตัวที่จักรพรรดิโบราณทิ้งไว้เป็นกุญแจจริงๆ!”
เย่ฟ่านปกป้องหัวใจเต๋าของเขา เขารวบรวมพลังศักดิ์สิทธิ์และสมาธิทั้งหมดเพื่อแกะสลักอักขระโบราณทั้งเก้าให้กลายเป็นเครื่องหมายเต๋าที่ลึกลับ
“บูม”
ดวงตาของทะเลเปิดกว้างและมหาสมุทรด้านบนดูเหมือนจะเทลงมา ในขณะนี้เย่ฟ่านเคลื่อนไหวโดยไม่ลังเลใดๆ เขาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ
เหวที่ไร้ก้นบึ้งเบื้องล่างกำลังถดถอยออกไปไกล เขาจมดิ่งลงสู่ทะเลสีดำในทันทีทันใด ฝ่าคลื่นน้ำพร้อมกับทักษะซิงจื่อและหลบหนีออกมาได้สำเร็จ
เย่ฟ่านพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับดวงอาทิตย์สีทอง เขายืนอยู่ท่ามกลางก้อนเมฆ ความเร็วของเขาน่าเหลือเชื่ออย่างยิ่ง
ทะเลเหนือสีดำกำลังพลุ่งพล่านราวกับมีอสูรยักษ์อาละวาด
อย่างไรก็ตาม ไม่นานมันก็สงบลงและทะเลก็กลับคืนสู่สภาพปกติในเวลารวดเร็ว
“พวกเจ้าเห็นสิ่งมีชีวิตที่เหมือนดวงอาทิตย์สีทองปรากฏออกมาจากทะเลเหนือหรือไม่”
“เป็นไปไม่ได้ดวงตาแห่งทะเลเหนือเป็นสถานที่ที่จักรพรรดิโบราณเนรเทศสิ่งมีชีวิตชั่วร้าย ไม่มีทางจะมีใครหลบหนีออกมาได้”
“ข้ามองไม่ผิดแน่นอน ข้าเห็นแสงสีทองสว่างวาบปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ลักษณะของเขาไม่แตกต่างจากคนที่หายตัวไปพร้อมกับถังกู่เมื่อสี่ปีก่อน”
ยังมีปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์มากมายปรากฏตัวอยู่ใกล้ๆถังกู่ ทุกคนต่างมีความปรารถนาต่อต้นชบาเซียน ดังนั้นพวกเขาจึงเฝ้าคิดหาวิธีมากมายเพื่อจะให้ได้รับต้นไม้อมตะ
“ถ้าคนๆ หนีออกมาได้จริงๆมันจะกลายเป็นหายนะครั้งใหญ่ของโลก”
“ไม่จำเป็นต้องเป็นอย่างนั้น เจ้าของวังไป๋จิงกลายเป็นยอดฝีมืออันดับ 1 ของโลกไปแล้ว ไม่มีใครสามารถต่อต้านเขาได้”
“เทพธิดาอี้ชิงอู่ไม่มีใครเทียบได้ ในช่วงสี่ปีที่ผ่านมาความแข็งแกร่งของนางได้ทะลวงเข้าสู่อาณาจักรแปดต้องห้ามได้สำเร็จ ต่อให้เด็กน้อยคนนี้เก่งแค่ไหนก็ไม่มีทางเอาชีวิตรอดได้!”
“องค์ชายทั้งเก้าของเผ่าอีกาทองก็มีความกล้าหาญเช่นกัน และตอนนี้ลู่หยาก็อยู่ในระดับเดียวกันกับอี้ชิงอู่และเจ้าของวังโบราณไป๋จิงแล้ว”
“นักพรตซานเชวียก็เป็นอัจฉริยะจากสวรรค์ มีข่าวลือว่าหลังจากที่เขาได้รับคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ไปมันทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก”
สี่ปีนั้นไม่นานนัก แต่มันก็มีเหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้น
เย่ฟ่านเดินไปในพื้นที่ทะเลพบกับเผ่าพันธุ์อสูรและผู้บ่มเพาะมนุษย์มากมาย และเรียนรู้มากมายจากปากของพวกเขา
ในความเป็นจริงสี่ปีนี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นคลื่นปั่นป่วนซึ่งมีมหาอำนาจแตกดับและกำเนิดขึ้นใหม่มากมายแล้วไม่ถ้วน
“นิกายเทพสุริยันตกต่ำลงนับตั้งแต่ที่คัมภีร์โบราณสูญหายไป และคราวนี้ มันก็มาถึงจุดจบในที่สุด”
เย่ฟานผงะและตกตะลึงเล็กน้อยเมื่อได้ยินข่าวในทะเล
นิกายเทพสุริยัน ซึ่งเป็นนิกายที่เก่าแก่ที่สุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ได้เสื่อมถอยลงทุกวัน จนกระทั่งสุดท้ายมันก็แตกดับไปโดยไม่อาจกู้คืนได้
ต้องบอกว่าเป็นการเสียดสีอย่างรุนแรงยิ่ง ก่อนหน้านี้ไม่กี่ปีจักรพรรดิสุริยันได้ปรากฏตัวออกมา แต่นิกายเทพสุริยันซึ่งเป็นนิกายที่ผู้คนสร้างขึ้นเพื่อบูชาเขากลับต้องล่มสลายลง
“สิ่งที่เจ้ากล่าวเป็นความจริงหรือไม่?” เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าและถามผู้บ่มเพาะคนหนึ่ง
“แน่นอน เป็นเรื่องจริง น่าเสียดายที่นิกายเทพสุริยันต้องล่มสลายลงแบบนั้น ย้อนกลับไปในอดีตจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์มีทายาทเพียงคนเดียวก็คือเจ้านิกายเทพสุริยัน แต่ปัจจุบันนี้ไม่รู้ว่าสายเลือดของเขาจะยังเหลืออยู่หรือไม่”
“นี่เป็นความชั่วร้ายของเผ่าอีกาทอง พวกมันทำลายนิกายเทพสุริยันจนดับสูญ เรื่องนี้สร้างความโกรธแค้นให้กับเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมดในทุ่งดวงดาวโบราณจื่อเว่ย”
“เมื่อไม่มีสิ่งมีชีวิตอมตะให้ความคุ้มครอง มรดกของจักรพรรดิโบราณย่อมต้องตกไปสู่มือของผู้อื่น”
นิกายเทพสุริยันถูกทำลายไปแล้ว แน่นอนว่าเผ่าอีกาทองลงมืออย่างเงียบเชียบ เพราะนิกายเทพสุริยันถือเป็นศาสนาแรกของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ดังนั้นเรื่องนี้จึงรู้กันในหมู่ผู้ยิ่งใหญ่ของโลกเท่านั้น
“ทำไมเผ่าอีกาทองถึงทำเช่นนี้” เย่ฟ่านถาม
“เมื่อสี่ปีที่แล้ว พวกเขาประสบความสูญเสียครั้งใหญ่ในถังกู่ ดังนั้นเพื่อกู้คืนความเสียหายพวกเขาจึงลงมือทำลายนิกายเทพสุริยันเพื่อค้นหาคัมภีร์สุริยันฉบับสมบูรณ์”
พวกเขาพยายามทุกวิถีทางเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งและชดเชยความเสียหายของธงโบราณดังนั้นคัมภีร์สุริยันจึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด
“ข้าเดาว่าตระกูลอีกาทองก็ต้องการแก้แค้น ท้ายที่สุดจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นผู้ตัดศีรษะบรรพชนอีกาทองของพวกเขา ดังนั้นอสูรศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้จึงเก็บงำความแค้นได้เสมอ”
เมื่อเย่ฟ่านได้ยินเช่นนี้เขาก็โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก เชื้อสายสุดท้ายของจักรพรรดิสุริยันถูกทำลายจนสิ้น และผู้ที่ทำเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากลู่หยาและพี่น้อง
“น่าเสียดายที่เด็กคนนั้น ข้าไม่รู้ว่าเขาจะหนีไปได้หรือไม่ ว่ากันว่าเขาเป็นทายาทเพียงคนเดียวของจักรพรรดิสุริยัน”
“มีคนบอกว่าเขาหลบหนีเข้าสู่ทะเลเหนือ บางทีเขาอาจจะอยู่แถวนี้ก็ได้”
เมื่อเย่ฟานได้ยินคำพูดเช่นนั้น หัวใจของเขาก็หนักอึ้ง และเขาก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย
“ดูสิ คนๆ นั้นดูคุ้นๆ ไหม ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าเขาเหมือนกับคนที่สร้างความวุ่นวายเมื่อสี่ปีที่แล้ว”
“เจ้าหมายถึง เขาคือคนที่ตัดหัวองค์ชายเก้าแข่งเผ่าอีกาทองและทำลายน้องชายของเจ้าของวังไป๋จิง”
“เขาไม่ได้จมลงไปในทะเลพร้อมถังกู่แล้วหรือ? สถานที่แห่งนั้นแม้แต่สิ่งมีชีวิตอมตะยังหนีออกมาไม่ได้ เรื่องนี้ดูไม่สมเหตุสมผลเลย?”
“เมื่อเดือนที่แล้วไม่มีข่าวหรือว่ามีสายฟ้าสีทองพุ่งออกมาจากดวงตาแห่งทะเล ดังนั้นจึงยากที่จะรับประกันได้ว่าไม่ใช่เขา!”
“สวรรค์ ถ้าเขาหนีออกมาได้จริงๆมันจะกลายเป็นหายนะครั้งใหญ่ของโลกอย่างแน่นอน”
...
ทะเลเหนือนั้นใหญ่เกินไปจริงๆ และไม่มีใครรู้ว่ามันกว้างใหญ่กว่าดินแดนไร้ขอบเขตกี่เท่า เย่ฟานออกค้นหาทั่วทะเลนานนับเดือนแต่ก็ไม่มีข่าวคราวของเด็กน้อยคนนั้น
โชคดีที่เขาจำเส้นทางได้ดังนั้นเขาจึงสามารถกลับถึงฝั่งได้สำเร็จ แม้จะใช้เวลาไปกว่าครึ่งเดือนก็ตาม
ในช่วงเวลานี้ เขายังคงสอบถามและได้รับข่าวที่ไม่ถูกต้องว่าสายเลือดเดียวของนิกายเทพสุริยันโบราณที่รอดชีวิตจากภัยพิบัติได้หนีลงทะเลภายใต้การคุ้มครองของข้ารับใช้ชรา
ทะเลเหนือวุ่นวายมาก ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์มากมายตามไล่ล่าเด็กน้อยคนนั้นเพื่อนำไปต่อรองกับเผ่าอีกาทอง
“อีกาทอง!”
ในมหาสมุทรสีดำ แสงในดวงตาของเย่ฟ่านกะพริบ และเขาเห็นอีกาทองระดับปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์หลายสิบคนกำลังบินข้ามทะเล
เย่ฟ่านบินขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อความกั้นยอดฝีมืออีกาทองและตะโกนเสียงดัง
“ชาวเผ่าอีกาทอง เจ้ากำลังมองหาอะไร”
คำพูดนี้ดังก้องไปทั่วมหาสมุทรและทำให้ยอดฝีมือมากมายหันเหความสนใจมาในทิศทางนี้อย่างรวดเร็ว
“ทำไมคนๆ นี้ดูคุ้นๆ ข้าเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อน”
“เขาคือ... คนเมื่อสี่ปีก่อน! เป็นไปได้อย่างไร เขาหนีออกจาก ดวงตาแห่งทะเลเหนือ!”
“ถูกต้อง นั่นคือเขา ปีนั้นเขาเป็นคนตัดหัวองค์ชายเก้า”
...
บนท้องฟ้า ขนนกเทวะสีทองนับพันพุ่งลงมา และคนเหล่านี้ล้วนมีสายตาเย็นชา ในอีกด้านหนึ่งอีกาสีทองสองสามตัวพยายามหลบหนีเพื่อไปรายงานข่าว
“ตาย!”
“พั่บ”
“พั่บ…”
เพียงเสียงคำรามครั้งเดียวของเย่ฟ่าน อีกาทองลาย 10 ตัวนั้นร่างกายแหลกสลายดับสูญทั้งวิญญาณโดยไม่มีโอกาสต่อต้านแม้จะน้อย
ผู้คนมากมายที่เห็นเหตุการณ์นี้เกิดความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก เพียงตะโกนคำเดียวก็สามารถสังหารปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์หลายสิบคน อย่าบอกนะว่าชายคนนั้นกลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะไปแล้ว?