1009 - วิญญาณอาวุธ

1009 - วิญญาณอาวุธ

“ปัง…”

มีเสียงระเบิดดังขึ้นอย่างรุนแรง ครึ่งก้าวอาวุธเต๋าสุดขั้วทั้งสองทุบตีลงมาจากด้านบนและทำให้แขนของหลี่เทียนเกือบแตกเป็นเสี่ยงๆ

เขาอ้าปากเพื่อกระอักเลือดคำใหญ่ เอี๋ยนอี้ซีก็ส่งเสียงครวญครางอู้อี้ เสื้อผ้าสีขาวของเขาเปื้อนไปด้วยเลือด เตาหลอมเซียนเกือบพลิกคว่ำและทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บสาหัสพวกเ

ขาทั้งคู่ครอบครองครึ่งก้าวอาวุธเต๋าสุดขั้วก็จริงแต่ด้วยปริมาณที่น้อยกว่าฝ่ายตรงข้ามมันจึงเป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะเอาตัวรอดได้

“ปล่อยชิงอู่ออกมา”  หญิงงามวัยกลางคนแห่งวังกวงหานกล่าว

“ถ้าเราต้องการจากไปเจ้าห้ามเราไม่ได้”

หลี่เทียนเริ่มใช้พลังต้องห้ามในเตาหลอมเซียน และเปิดฝาเตาเพื่อแกะเรียกแท่นบูชาขนาดเล็กออกมาอีกครั้ง

ภายในเตาหลอมเซียนใบหน้าของ อี้ชิงอู่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“พลังแห่งความปรารถนาของมนุษย์!”

ด้านในของเตาหลอมเซียนเต็มไปด้วยหมอก และความปราถนาทั้งหกแห่งด่านเคราะห์ก็ปะทุออกมาอย่างรุนแรง ผสมผสานแสงหลากสี ท่วมเตา และพุ่งเข้าสู่วังกวงหานของนาง

ในขณะนั้นเสื้อผ้าของอี้ชิงอู่ถูกทำลายจากความปรารถนาทั้งหกแห่งด่านเคราะห์ ร่างที่งดงามขาวเนียนราวกับสลักเสลาจากหยกถูกเปิดเผยเบื้องหน้าเย่ฟ่าน

เมื่อเผชิญกับผลกระทบของความปราถนาทั้งหกแห่งด่านเคราะห์ อี้ชิงอู่ไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย แม้แต่เผชิญหน้ากับเย่ฟ่านด้วยสีหน้าสงบ

“ข้าจะส่งเจ้าไปตามทาง!”

หญิงงามอันดับหนึ่งของโลกกล่าวอย่างเย็นชา

นางกระตุ้นวังกวงหานโดยไม่คำนึงถึงการรุกรานของกฎภายในของเตาหลอมเซียนและตัดสินใจที่จะทำลายเย่ฟ่านก่อนเพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งเลวร้ายที่จะเกิดขึ้น

ปัง!

แสงสีแดงสว่างสดใสยิงเข้าหาเย่ฟ่านและอีกฟากหนึ่งของเตาหลอมเซียนและทำลายร่างของเขาให้แหลกสลายกลายเป็นฝุ่นผงทันที

“ฆ่าเขาก่อน” อี้ชิงอู่กล่าวกับตัวเอง

อย่างไรก็ตาม ใช้เวลาไม่นาน แสงสีเลือดก็สว่างวาบอยู่ไม่ไกล และร่างของเย่ฟ่านก็ก่อตัวขึ้นอีกครั้งพร้อมกับใบหน้าเย็นชา

“เจ้า…”

สีหน้าของอี้ชิงอู่เปลี่ยนสี ใบหน้าของนางงดงามไร้ที่ติ ช่วงขาที่เรียวยาวและเอวที่คลอดกิ่วนั้นดูหน้าลุ่มหลงเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตามในขณะนี้สีหน้าของนางซีดขาวโดยสิ้นเชิง

เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เส้นผมสีดำของเขาโบกสะบัด จากนั้นเขาก็เริ่มต่อสู้กับร่างที่เปลือยเปล่ากับอี้ชิงอู่โดยไม่มีความเมตตาแม้แต่น้อย

ในช่วงเวลานี้ เย่ฟ่านประสบกับความตายเป็นครั้งแรก ในขณะเดียวกันนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาใช้ยันต์ศักดิ์สิทธิ์เพื่อสร้างเลือดเนื้อขึ้นใหม่!

ถ้าเขาไม่ได้ครอบครองยันต์แห่งจักรพรรดิโกลาหลเขาคงตกอยู่ในอันตราย เป็นไปได้มากว่าเขาจะประสบกับหายนะ ทันทีที่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเขาก็พุ่งเข้าหาอี้ชิงอู่เหมือนสายฟ้า

ภายใต้เสียงคำรามแห่งความโกรธ ลำแสงที่น่าสะพรึงกลัวสองลำพุ่งออกมาจากดวงตาของเขา พวกมันเลี้ยวโค้งเป็นรูปมังกร

ลำหนึ่งกำลังเปลี่ยนพลังศักดิ์สิทธิ์ของจันทราให้เป็นสีดำเหมือนหมึก และอีกเส้นเปลี่ยนพลังศักดิ์สิทธิ์ของดวงอาทิตย์ที่สว่างไสว มือซ้ายและมือขวาของเขาคือจุดตัดของหยินหยางอย่างแท้จริง

นอกจากนี้รัศมีของร่างกายของเขายังพร่างพรายและวงกลมของหมอกหนาทึบเหมือนแสงสว่างของเทพได้กดทับลงมาจากท้องฟ้า ร่างกายของเย่ฟ่านกลายเป็นไท่เก๊กโดยสมบูรณ์

สีหน้าของอี้ชิงอู่เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง จากนั้นนางพยายามสงบใจและรับมือด้วยความระมัดระวัง

ตอนนี้นางใช้อาวุธของเซียนโบราณจนหมดพลังศักดิ์สิทธิ์ไปมากมายดังนั้นนางจึงไม่สามารถเหวี่ยงวังกวงหานออกไปโจมตีได้ทันที

“กงล้อสมบัติแปดประการ”

เสียงตะโกนที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ดังขึ้น จากนั้นกงล้อสีขาวก็ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า ลำแสงแปดดวงกลายเป็นแปดร่างของปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ 8 คนพุ่งไปข้างหน้า

มือซ้ายของเย่ฟ่านสั่นสะเทือน พลังศักดิ์สิทธิ์ของไท่หยินไหลเวียนไม่รู้จบ จากนั้นลำแสงสีดำของเขาก็กวาดเข้าหาปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์สองคนทันที

“บูม”

ในเวลานี้พลังศักดิ์สิทธิ์ของดวงอาทิตย์กำลังไหลเวียน ปลาหยางก็กลายเป็นมังกรพุ่งเข้าหาปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์อีกสองคน

อี้ชิงอู่ตกใจ “ร่างศักดิ์สิทธิ์” ของเย่ฟ่านนั้นลึกลับและทรงพลังเกินไป ซึ่งทำให้สีหน้าของนางตกใจเป็นอย่างมาก มีเพียงเจ้าของวังปาจิงเท่านั้นที่พอจะเปรียบเทียบกับเขาได้บ้าง

ความเร็วของเย่ฟ่านนั้นเร็วเกินไป เขาหลบหลีกการโจมตีจากปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์สี่ร่างที่เหลือ และทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า

“ตาย”

วงกลมไทเก็กสีทองชนกับกงล้อแปดสมบัติ มีเสียง “คลิก” และเศษยันต์แปดชนิดบนกงล้อสมบัติจางลงเล็กน้อย และมีรอยแตกอีกสองรอยปรากฏขึ้น

“แย่แล้ว!”

อี้ชิงอู่ตกใจ กงล้อแปดสมบัติของนางเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่แทบจะเทียบได้กับครึ่งก้าวอาวุธเต๋าสุดขั้ว แม้ว่าพวกมันจะเคยพังทลายมาก่อน แต่สถานการณ์ของมันไม่เคยเลวร้ายถึงขนาดนี้

แปดต้องห้าม!

มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว มิฉะนั้นกงล้อสมบัติของนางไม่มีวันพ่ายแพ้ให้กับศัตรู

นางถอยกลับอย่างรวดเร็ว และพยายามฟื้นฟูพลังศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองกลับมาเพื่อเปิดใช้งานวังกวงหานอีกครั้ง นางไม่เชื่อว่าพลังการฟื้นตัวของเย่ฟ่านจะใช้ได้อีก

“ฮัม”

ในขณะนั้นวงกลมของดวงจันทร์ศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า การปรากฏตัวของเขาทำให้หัวใจของเย่ฟ่านสั่นสะท้าน

มันเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของสิ่งมีชีวิตที่สิงสถิตอยู่ในวังกวงหาน นี่คือครึ่งก้าวผู้อมตะที่มีพลังไม่เป็นรองราชาสวรรค์ไท่ซูเมื่อครั้งอดีต

วิญญาณของวังกวงหานนี้ไม่ต่างจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ มีความสง่างาม และความแข็งแกร่งเกือบเทียบเท่าเซียนโบราณ ผู้ใดจะต่อต้านได้

เขาตระหนักว่าเซียนนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด นั่นคือจักรวาลอันไร้ขอบเขต มหาสมุทรอันไร้ขอบเขตแห่งพลังศักดิ์สิทธิ์ และก้นบึ้งของเวลาและมิติที่มุ่งหน้าสู่การทำลายล้าง!

“ข้าได้ยินมาว่าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณไม่มีใครเทียบได้ ดังนั้นเจ้าก็ลองต่อสู้กับอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของข้าดู!”

ดวงตาที่เหมือนอัญมณีสีดำของอี้ชิงอู่เปล่งประกายด้วยแสงเย็นเยียบ ผมสีดำของนางโบกสะบัด เรียวขาที่งดงามนั้นเปล่งประกายสดใส

การโจมตีที่รุนแรงปรากฏขึ้นอีกครั้ง วิญญาณอาวุธพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านด้วยการโจมตีที่ดุร้าย

ครั้งนี้เย่ฟ่านยังคงดูสงบเพราะบนไหล่ของเขามีทองเหลืองสีเขียวสองชิ้นลอยอยู่นิ่งๆ

ไม่นานมานี้ ร่างกายของเขาถูกผ่าออกโดยครึ่งก้าวอาวุธเต๋าสุดขั้ว และทองเหลืองเก่าสองชิ้นในทะเลแห่งความทุกข์ก็หลุดออกมา ซึ่งตอนนี้พวกมันทั้งสองกำลังลอยอยู่เหนือศีรษะของเย่ฟ่าน

“บูม”

เมื่อวิญญาณอาวุธบินเข้ามาคลื่นพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวก็ครอบคลุมจักรวาล

เย่ฟ่านลงมือ พลังของเขาควบคุมทองเหลืองเก่าสองชิ้นให้พุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับปลดปล่อยแสงสีเขียวเกิดจ้าสาดส่องเข้าหาวิญญาณอาวุธนั้น

วิญญาณอาวุธตระหนักถึงวิกฤตการณ์ที่ร้ายแรง ร่างของนางพยายามเลี้ยวโค้งกลางอากาศ อย่างไรก็ตามสภาพของนางในตอนนี้ไม่แตกต่างอะไรจากแมงเม่าที่พยายามบินเข้ากองไฟ

“อา…”

นางกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายมีรูมากมายปรากฏขึ้น วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของวังกวงหานพยายามหลบหนีด้วยความกลัวทันที

ด้านหลังอี้ชิงอู่ตกตะลึง รูม่านตาของนางหดตัวลงอย่างรุนแรง ใบหน้าที่ที่งดงามนั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด

นี่คืออาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ตกทอดมาจากรุ่นสู่รุ่น แม้ว่าวังของนางจะถูกสร้างขึ้นเลียนแบบ แต่มันก็สามารถใช้พลังการโจมตีได้ถึงหนึ่งในสิบส่วนของวังกวงหานอย่างแท้จริง

แต่แล้ววิญญาณของจักรพรรดินีสวรรค์ของนางกลับถูกบดขยี้อย่างเด็ดขาด วิญญาณอาวุธพยายามหนีตายกลับเข้าสู่วังกวงกานอีกครั้ง

“ทองเหลืองหักสองชิ้น…”

อี้ชิงอู่ก้าวถอยหลัง ร่างกายของนางขาวใสไร้ร่องรอยใดๆ ร่างของนางเพรียวบาง ส่วนโค้งของนางเป็นลูกคลื่น มีเสน่ห์เพียงพอที่จะทำให้สิ่งมีชีวิตทุกคนลุ่มหลงจนตาย

………