974 - สู่ทุ่งดวงดาวจื่อเว่ย

974 - สู่ทุ่งดวงดาวจื่อเว่ย

ในจักรวาลอันมืดมิดเย่ฟ่านเริ่มทำสมาธิอีกครั้ง ด้วยวิธีนี้ หนึ่งเดือน สองเดือน... อีกหนึ่งปีผ่านไปในพริบตา

เย่ฟ่านเป็นเพียงคนตัวเล็กๆ แม้ว่าเขาจะยังห่างไกลจากความสมบูรณ์แบบ แต่เขาก็มีวิธีพิเศษในการเอาตัวรอดอย่างยาวนานโดยไม่ถูกความโดดเดี่ยวฆ่าไปก่อน

ในช่วงเวลานี้ เขายังคงขัดเกลาพลังศักดิ์สิทธิ์ของดวงอาทิตย์และความมืดมิดภายในจักรวาลเข้าสู่ร่างกายอย่างต่อเนื่อง

เย่ฟ่านมีสมาธิจดจ่อมาก วันแล้ววันเล่า เดือนแล้วเดือนเล่า ฝึกฝนอย่างเงียบๆ เขาต้องการพลังที่แข็งแกร่งและการรู้แจ้งอย่างต่อเนื่อง บางทีการเป็นผู้อมตะที่แท้จริงอาจทำให้เขาค้นพบเส้นทางกลับบ้านได้ง่ายขึ้น

“ไท่จี๋เคลื่อนไหวเพื่อสร้างหยาง การเคลื่อนไหวไปสู่ความสุดขั้วและสงบนิ่งเพื่อสร้างหยิน นิ่งเพื่อเคลื่อนไหว หนึ่งการเคลื่อนไหวและอีกหนึ่งความเงียบสงบเป็นรากเหง้าของกันและกัน”

เย่ฟ่านอยู่อย่างสันโดษนานกว่าสามปีในทุ่งดาวสีดำสนิทแห่งนี้ และในที่สุดเขาก็บรรลุความรู้แจ้งเบื้องต้นของคัมภีร์สุริยันจันทรา

แม้ว่าเวลานี้ค่อนข้างยาวนานแต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับน่าทึ่งมาก

เป็นเวลาเกือบเจ็ดปีแล้วที่เย่ฟ่านเข้าสู่จักรวาลที่อ้างว้าง ความแข็งแกร่งของเขามีความก้าวหน้าอย่างมาก และในที่สุดก็ประสบกับทัณฑ์สวรรค์ที่ทำให้ทุ่งดาวสั่นสะเทือน

ในภัยพิบัติสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง กลุ่มของสายฟ้าที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์เคลื่อนตัวลงมาจากด้านบน และจากนั้นก็ลงมือโจมตีเขาพร้อมกัน

ในท้ายที่สุด เย่ฟ่านก็ประสบความสำเร็จในการก้าวข้ามภัยพิบัติ เข้าสู่ขั้นตอนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของผู้บ่มเพาะ นั่นคือการกลายเป็นปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์!

สำหรับเย่ฟ่านนี่มีความสำคัญอย่างยิ่ง ในฐานะร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณเขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตระดับแปดต้องห้าม เมื่อเขากลายเป็นปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ จะไม่มีผู้ใดที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตความเป็นอมตะเอาชนะเขาได้

“ข้ามาถึงระดับนี้แล้ว ถ้าข้ากลับไปที่ทุ่งดวงดาวข้าจะสามารถต่อสู้กับเซียนได้หรือไม่!” อย่างไรก็ตาม เขาทำได้เพียงถอนหายใจและไม่สามารถกลับไปได้

…

ในดินแดนรกร้างทางตะวันออก ผังป๋อเต็มไปด้วยเลือด เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและกล่าวว่า

“เจ็ดปีแล้ว เย่น้อยเจ้ายังมีชีวิตอยู่ไหม เจ้ากลับไปที่บ้านเกิดของเราแล้วหรือยัง เจ้ารู้ไหมการต่อสู้ที่โหดร้ายที่นี่คือ …”

“แค่ก…” หลี่เหอซุยกระอักเลือดและกล่าวว่า “คราวนี้ข้าอาจจะตายด้วย ไม่รู้ว่าคนเถื่อนจะรอดหรือไม่”

ในอีกด้านหนึ่งจี้จื่อเยว่ก็กระอักเลือดออกมาคำใหญ่นางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและกล่าวว่า

“เจ้าอยู่ที่ไหนเย่ฟ่าน เจ้ากลับไปที่อีกฟากหนึ่งของท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวแล้วหรือยัง? เพื่อนเก่ากำลังตกที่นั่งลำบาก พี่ชายของข้าถูกลอบโจมตีและได้รับบาดเจ็บสาหัสไม่รู้ว่าเขาจะรอดชีวิตหรือไม่”

…

เย่ฟ่านนั่งสมาธิในความว่างเปล่า มองไปยังทุ่งดวงดาวในความมืดนิรันดร์ เจ็ดปีผ่านไป หลายสิ่งหลายอย่างควรจะเกิดขึ้นในโลกอำพรางสวรรค์ ไม่รู้ว่าสหายของเขาเป็นอย่างไรบ้าง?

โจวอี้ หวังจื่อเหวิน หลินเจี๋ยและคนอื่นๆ ตอนนี้พวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ผังป๋อเพื่อนเก่าที่ร่วมชีวิตและความตายกำลังทำอะไรอยู่?

หลี่เหอซุย เจียงฮ่วยเหริน อู๋จงเทียนเจอตู้เฟยที่ถูกโยนเข้าไปในเป่ยหยวนแล้วหรือไม่?

เจ็ดปีผ่านไป เด็กหญิงตัวน้อยกับจักรพรรดิดำยังสบายดีหรือเปล่า?

จี้จื่อเยว่คงกลายเป็นสตรีที่งดงามที่สุดในโลกอำพรางสวรรค์แล้ว นางยังคงคิดถึงข้าอยู่หรือไม่?

จี้ฮ่าวเยว่เกิดมาพร้อมกับร่างกายที่อยู่ยงคงกระพัน ตอนนี้เขาได้กลายเป็นยอดฝีมืออันดับ 1 ของดินแดนรกร้างตะวันออกแล้วหรือยัง?

เมื่อนึกถึงเขา ร่างของเหยากวงก็ปรากฏขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ อัจฉริยะผู้นี้ซึ่งไม่สามารถมองผ่านความลึกล้ำได้ บางทีผู้ที่จะเขย่าโลกในภายภาคหน้าอาจเป็นเขาก็ได้

สตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก เหยาซี เอี๋ยนหรูอวี้ ราชาเผิงน้อยปีกทอง เซี่ยจิ่วโหยว หนานเหยา สิ่งมีชีวิตอมตะแห่งทะเลทรายตะวันตกพวกเขาปรากฏมีความเปลี่ยนแปลงอย่างไรบ้าง

ในดินแดนโบราณและต้องห้าม มังกรทั้งเก้าดึงโลงศพออกไปแล้ว มีบางอย่างเกิดขึ้นภายใต้เหวที่ไม่มีที่สิ้นสุดหรือไม่?

ในภูเขาอมตะมีหญ้าอเวจี เม็ดยาหินอ่อน ต้นชาแห่งการรู้แจ้งรวมทั้งทหารม้าหัวขาดยังอยู่ที่นั่นหรือเปล่า?

เหมืองโบราณต้นกำเนิดเต็มไปด้วยความลึกลับ ก่อนสมัยโบราณผู้คนมากมายต่างถูกฆ่าตายอยู่ที่นั่น ตอนนี้สิ่งมีชีวิตโบราณได้ปรากฏตัวขึ้นมาแล้วหรือไม่?

...

มากเกินไป มากเกินไป ความคิดมากมายแล่นเข้ามาในหัวของเย่ฟ่านจนทำให้เขาเกิดความคลุ้มคลั่ง เขาหลีกเลี่ยงที่จะคิดถึงเรื่องนี้เพราะทำให้ตัวเองไม่สามารถรักษาจิตใจที่สงบนิ่งไว้ได้

“ข้าอยากจะเสี่ยงชีวิตกลับไปบ้านเกิดของข้า แต่ข้าไม่คิดเลยว่าสุดท้ายข้ากลับต้องพลัดพรากจากทุกสิ่ง”

ในจักรวาลแห่งดวงดาวอันกว้างใหญ่นี้ มนุษย์มีจำนวนน้อยเกินไป และกำลังคนเพียงคนเดียวไม่สามารถเดินทางข้ามไปได้ ต่อให้เขาใช้เวลาเป็นล้านปีก็ตาม

“ข้าอาจจะล่องลอยไปตลอดกาลราวกับผงธุลี จนกว่าชีวิตจะหาไม่ และข้าจะไม่ได้พบใครอีกเลย” เย่ฟ่านถอนหายใจเบาๆ

“เจ็ดปีแล้ว ทำไมข้าถึงตัดสินใจแบบนั้น บิดามารดาของข้าเป็นอย่างไรบ้าง พวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่?”

ในจักรวาลอันมืดมิดเย่ฟ่านถอนหายใจเบาๆ ทำอะไรไม่ถูก ตอนนี้เขากลายเป็นปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว แต่แม้ว่าเขาจะมีพลังเหนือธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ ก็ไม่สามารถช่วยชีวิตตัวเองได้

เป็นเวลาเจ็ดปีที่เขาล่องลอยอยู่เพียงลำพังในจักรวาลที่ไร้ชีวิต

เมื่อเทียบกับอดีต ความเร็วในการฝึกฝนของเขาในช่วงเจ็ดปีที่ผ่านมาไม่เร็วนัก แต่รากฐานของเขากลับมีความมั่นคงมากยิ่งขึ้น สาเหตุก็เป็นเพราะเขาไม่มีเวลาทำอย่างอื่นนอกจากการฝึกฝนเท่านั้น

ทันใดนั้น หัวใจของเย่ฟ่านก็ตกตะลึง ชายชราในชุดสีเขียวดูเหมือนจะฟื้นคืนสติ ดวงตาที่หมองคล้ำของเขาก็สว่างขึ้นราวกับดาวสองดวงที่ระเบิด

ในสายตาของเขา แท่นบูชาห้าสีที่ไม่สมบูรณ์กำลังลอยไปในทิศทางที่มีพลังชีวิตปรากฏออกมาอย่างแผ่วเบา

“นี่คือ…” เย่ฟ่านผงะ

ทั้งหมดนี้เกินความคาดหมาย เขาเกิดความแปลกใจเป็นอย่างมาก

“ส่งข้ากลับไปที่ทุ่งดาวโบราณจือเว่ย หากเจ้าไม่ทำเจ้าจะต้องถูกสาปแช่งตลอดไป”

ชายชราดูตกใจ และพ่นคำสองสามคำเหล่านี้ด้วยเสียงต่ำ จากนั้นร่างของเขาก็ปะทุขึ้นด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ถ่ายเทลงภายในแท่นบูชาห้าสี

ในท้ายที่สุด เขาเป็นเพียงวิญญาณที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงเท่านั้น เมื่อทำเช่นนี้ร่างกายของเขาก็สูญเสียสีสันไปในพริบตา

“ปัง!”

ชายชราไม่สนใจความเป็นความตายของตัวเอง เขากระตุ้นโลงศพโบราณด้วยพลังทั้งหมดเพื่อถ่ายเทลงไปในแท่นบูชาห้าสี

“ติง”

ในขณะนั้นเจดีย์มีขนาดเล็กเท่านิ้วก้อยได้ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าและตกลงบนแท่นบูชาห้าสี

เจดีย์ที่มีขนาดเล็กนี้แม้ว่าจะเป็นเหมือนของเล่นเด็ก แต่ความผันผวนที่ปรากฏออกมากลับทำให้สีหน้าของเย่ฟ่านเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

เย่ฟ่านรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก เขาไม่เข้าใจว่าชายชราเรียกของสิ่งนี้ให้ปรากฏขึ้นในจักรวาลอันมืดมิดได้อย่างไร หรือว่ามันจะมาจากทุ่งดวงดาวจื่อเว่ยจริงๆ?

เขารอเป็นเวลานานแต่ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในแท่นบูชาห้าสีแต่ทันทีที่ชายชราตื่นขึ้นเขากลับสร้างการเชื่อมต่อที่แปลกประหลาดซึ่งทำให้เย่ฟ่านเกิดความหวังขึ้นภายในใจทันที

จากนั้นไม่นานแท่นบูชาห้าสีก็ปลดปล่อยแสงที่สว่างสดใส เห็นได้ชัดว่ามันกำลังจะเปิดประตูมิติขึ้นอีกครั้ง

“บูม”

แท่นบูชาห้าสีขีดความว่างเปล่าออกจากกัน จากนั้นแท่นบูชาขนาดใหญ่ก็เคลื่อนตัวเข้าไปในความว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว

“ดาวจักรพรรดิโบราณจื่อเว่ย!”

ภายในประตูมิติที่กว้างใหญ่ไพศาลเย่ฟ่านมองเห็นสิ่งที่อยู่ด้านหน้าของเขาคือดวงดาวมากมายที่เต็มไปด้วยสีม่วง ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือทุ่งดวงดาวจื่อเว่ยนั่นเอง

นั่นคือดาวหลักของจื่อเว่ย ในตำนานและตำนานจีนโบราณหรือไม่?

เย่ฟ่านรู้สึกตื่นเต้นมาก ในตำนานของจีนโบราณนั้นมีเรื่องราวเกี่ยวกับทุ่งดวงดาวแห่งนี้มากเกินไป ว่ากันว่ามันเป็นสถานที่อยู่อาศัยของไท่ซ่างเหล่าจวิน! (เทพสูงสุดของลัทธิเต๋า)