957-959

957 แผนการร้ายของตระกูลจี้

ในระยะไกล ผู้คนจำนวนมากกำลังกล่าวถึงการต่อสู้ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ทั้งคู่เชี่ยวชาญเก้าญาณวิเศษลึกลับ และทุกคนต่างรู้แล้วว่าเย่ฟ่านมีทักษะชนิดนี้อยู่ในครอบครอง

เมื่อหลายคนมองไปยังเย่ฟ่านสายตาของพวกเขาก็ปรากฏความกลัวเล็กน้อย หากเขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะได้ ศัตรูของเขาจะต้องตกสู่หายนะชั่วลูกชั่วหลานเป็นเวลานับหมื่นปี

หวาดผวาหมื่นปี!

แค่คิดถึงเรื่องนี้จิตใจของผู้คนก็เกิดความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุดแล้ว

การผงาดขึ้นของร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณจะไม่มีสิ่งใดขัดขวางได้ หากมหาอำนาจในโลกไม่นำอาวุธเต๋าสุดขั้วออกมาสังหารเขาด้วยตัวเอง เขาจะมีชีวิตคงอยู่ไปอีกหลายพันปีอย่างไม่ต้องสงสัย

“เขายังเด็กมาก บางทีเขาอาจจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะได้จริงๆ!”

“นิกายหยินหยางกำลังประสบปัญหาใหญ่แล้ว ในตอนนี้พวกเขายังนอนหลับได้สนิทหรือไม่?”

“ในอนาคตร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณจะทำให้ทะเลเลือดปรากฏขึ้นในโลกอำพรางสวรรค์ นี่เป็นชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง”

ข่าวแพร่กระจายทันที และทำให้ภาคใต้สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ผลของการต่อสู้ครั้งนี้แพร่กระจายอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง และมันเป็นเหมือนคลื่นลูกใหญ่ที่ซัดเข้าหาทั้งห้าภูมิภาค

“ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณผงาดขึ้นแล้ว นับแต่นี้ศัตรูของเขาจะพบเจอกับภัยพิบัติครั้งใหญ่อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง!”

นี่เป็นปฏิกิริยาแรกของทุกคนหลังจากได้รับข่าว การสังหารจักรพรรดิน้อยแดนเหนือทำให้ทุกคนเกิดความตกใจอย่างถึงที่สุด

ในห้องโถง จี้จื่อเยว่เป็นเหมือนเทพธิดาสวรรค์ รอยยิ้มที่สดใสฉาบอยู่บนใบหน้าของนาง ความงดงามของหญิงสาวคนนี้ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย

“เถิงเอ๋อตายอย่างอยุติธรรมเกินไป ไม่ต้องกังวลข้าจะล้างแค้นให้เจ้า!” หวังเฉิงคุนคำรามอยู่ในใจเงียบๆ

“เค้ง เค้ง เค้ง!”

ทันใดนั้นเสียงระฆังที่กระจ่างใสก็ดังก้องอยู่ภายในตระกูลจี้ ทันทีที่ได้ยินเสียงนี้ใบหน้าของราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ตระกูลจี้ก็เปลี่ยนสีไปโดยสิ้นเชิง

“ข้าขอตัวชั่วคราว”

เขากล่าวกับแขกผู้มีเกียรติทุกคนที่อยู่ในห้องก่อนจะบินออกจากห้องโถงด้วยท่าทางเร่งร้อน

ยอดฝีมือมากมายของตระกูลจี้ก็ติดตามเขาไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

คนอื่นๆ เกิดความงุนงงเป็นอย่างมาก พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

แต่เย่ฟ่านรับรู้ได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง เขากระชับโลงศพทองแดงให้ดึงเข้าหาตัวเอง เพราะเขาตระหนักได้ทันทีว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นนั้นย่อมเกี่ยวข้องกับกระจกแห่งความว่างเปล่าอย่างแน่นอน

“เป็นไปได้ไหมว่าท่านบรรพชนตายไปแล้ว”

จี้จื่อเยว่พึมพำ สีหน้าของนางเปลี่ยนไปเล็กน้อย

บรรพชนระดับสูงสุดของตระกูลจี้มีอายุกว่าสี่พันปี เขาเหลือเพียงลมหายใจรวยริน และถ้าไม่มีเรื่องสำคัญจริงๆมันไม่มีทางที่เขาจะสั่นระฆังอย่างแน่นอน

ผู้อาวุโสคนสำคัญของตระกูลจี้จากไปอย่างเร่งร้อน โดยทอดทิ้งไว้เพียงลูกหลานของตระกูลจี้ให้นั่งสนทนาเป็นเพื่อนแขกผู้มีเกียรติตามมารยาทเท่านั้น

เมื่อทุกอย่างสงบลง ก็เกิดแรงสั่นสะเทือนนอกห้องโถง ชายวัยกลางคนคู่หนึ่งถือกระบี่กระดูกและสวมชุดไว้ทุกข์บุกเข้ามาในห้องโถงพร้อมกับส่งเสียงคำรามว่า

“ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณวันนี้จะเป็นวันตายของเจ้า!”

จากนั้นยอดฝีมือของตระกูลที่ที่สวมชุดไว้ทุกข์นับร้อยก็ปรากฏตัวขึ้น

เมื่อพิจารณาจากเครื่องแต่งกาย พวกเขาทั้งหมดมาจากตระกูลจี้และพวกเขาล้วนเป็นทายาทสายตรงที่มีตัวตนที่ไม่ธรรมดา

ในขณะนั้นสีหน้าของจี้จื่อเยว่เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง นางหันไปมองเย่ฟ่านได้กล่าวว่า

“เสี่ยวเย่รีบหนี”

จากนั้นนางก็เดินไปข้างหน้าด้วยท่าทางสง่างามและกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ท่านกำลังทำอะไรท่านอา?”

“จื่อเยว่ไปให้พ้น ข้าจะลงโทษเจ้าเด็กชั่วร้ายคนนี้เพื่อธำรงไว้ซึ่งความชอบธรรมของโลก!” ชายวัยกลางคนมีสีหน้ามืดมนเป็นอย่างมาก

เขาคือบุตรชายคนโตของราชันศักดิ์สิทธิ์ตระกูลจี้และคนที่อยู่เบื้องหลังของเขาก็คือเหล่าทายาทสายตรงของตระกูล

ยิ่งตระกูลที่ทรงพลังและเก่าแก่มากเท่าไหร่การแย่งชิงอำนาจก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น และตระกูลจี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น

แม้แต่จี้จื่อเยว่เองก็เกือบจะถูกฆ่าโดยคนในตระกูลนางและผู้บงการก็คือจี้ปี้เยว่ลูกพี่ลูกน้องของนาง

“นี่ไม่ใช่การตัดสินใจของท่านประมุข ท่านกล้าละเมิดกฎของตระกูลอย่างนั้นหรือ” จี้จื่อเยว่ตะโกนด้วยความโกรธ

“จื่อเยว่เจ้าผิดแล้ว นี่คือความประสงค์ของตระกูลจี้ วันนี้ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณต้องตาย!” ชายวัยกลางดูน่ากลัวอย่างถึงที่สุด

“ปัด”

ทันใดนั้นลำแสงสีทองก็ยิงเข้ามาในห้องโถงด้วยความเร็ววันหน้าเหลือเชื่อ มันเป็นการโจมตีของกระจกแห่งความว่างเปล่าโดยหมายจะสังหารเย่ฟ่านในครั้งเดียว

บรรยากาศภายในห้องโถงตกอยู่ในความเงียบกัน เหล่าผู้อาวุโสจากตระกูลจี้พากันหลั่งไหลออกไป เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการที่จะปัดความรับผิดชอบในการสังหารเย่ฟ่านออกจากตัวเอง

และการที่ใครบางคนสามารถหยิบกระจกแห่งความว่างเปล่าออกมาใช้งานได้ นั่นย่อมแสดงให้เห็นว่าเขาได้รับอนุญาตจากผู้อาวุโสของตระกูลจี้แล้ว!

“นี่... ตระกูลจี้เลือกที่จะฆ่าร่างศักดิ์สิทธิ์จริงๆ!”

“มันกะทันหันเกินไป!”

ผู้คนอยู่ในความโกลาหล เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น เหนือความคาดหมายของทุกคน

“ข้าไม่เชื่อ มันเป็นการตัดสินใจของเจ้าเอง เจ้าไม่กลัวหรือว่าท่านประมุขจะลงโทษเจ้าหรือ!”

จี้จื่อเยว่กล่าวอย่างเฉียบขาด เสียงของนางราวกับไข่มุกเม็ดใหญ่ที่ตกลงบนจานหยก

“นี่คือเจตจำนงของตระกูลจี้หลีกทาง!” ชายวัยกลางคนดูเย็นชามากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อมีการต่อสู้ภายในห้องโถงตระกูลจี้ แขกผู้มีเกียรติจำนวนมากตามถอยกลับด้วยความกลัวและไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับภัยพิบัติครั้งนี้

“ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณไม่มีอะไรเลยหากเราฆ่าเขาก่อนที่จะเติบโตกลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ!”

ผู้อาวุโสที่มีอำนาจของตระกูลจี้กล่าว น้ำเสียงของเขาเย็นชาและดังก้องมาจากเบื้องบน

จากนั้น ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้ก็เดินเข้ามาในห้องโถงและมองเย่ฟ่านด้วยรอยยิ้ม

“ฆ่าลูกหลานของข้า เล่นตลกในตระกูลจี้ของเรา วันนี้เจ้าอย่าคิดว่าจะหนีไปที่ไหนได้!”

“ต่อให้พวกเจ้ามีกระจกแห่งความว่างเปล่าแล้วอย่างไร ข้าก็แค่ไม่ต้องการเป็นศัตรูกับเจ้าเท่านั้น!”

เย่ฟ่านถอนหายใจและวางโลงศพทองแดงไว้ข้างหน้า

มันไม่มีประโยชน์ที่จะกล่าวอะไรตอนนี้ การแตกหักระหว่างเขาและตระกูลจี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

“เจ้าหนูแปด ที่แท้ตระกูลจี้ของเจ้าก็ไร้ยางอายแบบนี้นี่เอง!” นักพรตมังกรแดงแค่นเสียงอย่างเย็นชา

“บูม”

กระบองขนาดใหญ่ของวานรศักดิ์สิทธิ์กระแทกพื้นอย่างรุนแรง

“ตระกูลจี้เจ้าคิดว่าพวกเจ้าเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของโลกหรือจึงคิดว่าจะรังแกใครก็ได้?”

โจรผู้ยิ่งใหญ่ลำดับที่ห้าตู้เทียนถอนหายใจและกล่าวว่า

“พวกเจ้าควรรู้ว่าไม่ใช่แค่ตระกูลจี้เท่านั้นที่มีอาวุธเต๋าสุดขั้วอยู่ในมือ หรือเจ้าต้องการให้เกิดการต่อสู้ระหว่างอาวุธเต๋าสุดขั้วขึ้นจริงๆ”

“การสังหารร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณของตระกูลจี้ของข้าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้า ไสหัวออกไปจากบ้านข้าเดี๋ยวนี้”

“เจ้าอยากฆ่าข้าขนาดนั้นเลยหรือ”

เย่ฟ่านสงบมาก แม้จะเผชิญหน้ากับกระจกแห่งความว่างเปล่าเขาก็ยังมีสีหน้าเรียบเฉย

“เจ้าแน่ใจหรือว่าจะฆ่าข้าได้?” เย่ฟ่านกล่าวอย่างใจเย็น

“ต่อหน้าอาวุธเต๋าสุดขั้วเจ้าก็เป็นเพียงหมดปลวกตัวเล็กๆเท่านั้น!” ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้เต็มไปด้วยความมั่นใจ

958 - เปิดโลงศพทองแดง

“ผู้อาวุโสแปดเจ้าทำเกินไปแล้ว บนถนนสายนี้ไม่ต้องกล่าวถึงผู้อาวุโสสูงสุด แม้แต่ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็ยังไม่มีความสามารถในการพิจารณาเรื่องนี้” จี้จือเยว่กล่าว

“สาวน้อยเจ้ายังเด็กเกินไป ความเข้มแข็งของตระกูลเราไม่ได้ขึ้นอยู่กับคนนอก แล้วถ้าร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณกลายเป็นเซียนขึ้นมาพวกเราที่เป็นลูกหลานของจักรพรรดิจะไม่ตกสู่หายนะหรือ”

ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้กล่าว ครั้งนี้เป็นการส่งสัญญาณเสียง

“ผู้อาวุโสแปดเจ้าต้องการล้างแค้นป้าจี้ฮุ่ยจากความต้องการส่วนตัว นี่เป็นข้อห้ามใหญ่และผู้อาวุโสคนอื่นๆ จะไม่เห็นด้วย” จี้จื่อเยว่ตะโกนด้วยความโกรธ

“จื่อเยว่เจ้าคิดผิดแล้ว”

ในขณะนี้มีร่างสองร่างปรากฏขึ้นและผู้อาวุโสทั้งสองของตระกูลจี้ก็ออกมาและยืนอยู่ด้านหลังผู้อาวุโสแปด

“เจ้า…” จี้จื่อเยว่หน้าเปลี่ยนสี

นักพรตมังกรแดงพุ่งเข้าหาเย่ฟ่านพร้อมกับค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดเล็กโดยต้องการส่งเย่ฟ่านออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

อย่างไรก็ตาม ดินแดนแห่งนี้ได้ถูกควบคุมโดยค่ายกลพิทักษ์ตระกูลจี้และมันไม่อนุญาตให้ผู้ใดข้ามความว่างเปล่าได้

“บูม”

วานรศักดิ์สิทธิ์กระแทกกระบองลงพื้นด้วยความโกรธ ดวงตาของเขาลุกโชน และแสงสีทองสองดวงพุ่งออกมาจากดวงตาของมัน ทะลุผ่านความว่างเปล่าโดยพยายามประตูแห่งความว่างเปล่าให้ได้

อย่างไรก็ตาม วิหารโบราณที่ทำจากทองบริสุทธิ์สั่นสะเทือนชั่วขณะ และสงบลงอีกครั้ง ผังป๋อตะโกนเสียงดัง

“เจ้ากำลังพยายามสร้างศัตรูกับเผ่าพันธุ์อสูรของเราหรือไม่”

“วืด”

ในขณะเดียวกัน จี้จื่อเยว่ก็หายตัวไปจากอากาศและถูกแสงจากกระจกโบราณนั้นพัดหายไป ในใจกลางของห้องโถงจึงมีเพียงเย่ฟ่านคนเดียวที่เหลืออยู่

จากนั้นห้องโถงขนาดใหญ่ก็ถูกเกิดความเปลี่ยนแปลง เย่ฟ่านถูกเคลื่อนย้ายเข้าสู่เวทีที่มีขนาดใหญ่โตกว่าพันวา ทุกคนรู้ดีว่านี่คืออานุภาพที่เกิดขึ้นจากพลังแห่งความว่างเปล่าของตระกูลจี้

“เจ้าเด็กแซ่เย่ เจ้าอยากให้ข้าสังหารเจ้าโดยกระจกแห่งความว่างเปล่าในครั้งเดียว หรือว่าจะให้ข้าค่อยๆ ฆ่าเจ้าทีละนิด”

ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้มองลงมาจากที่สูงด้วยสีหน้าเย็นชา

“ในเมื่อเจ้ารนหาที่ตายด้วยตัวเอง เรื่องนี้เจ้าไม่อาจโทษใครได้!” เสียงเย่ฟ่านเย็นชาและทรงพลัง

“จริงหรือ?”

ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้เยาะเย้ย จากนั้นกระจกโบราณในมือของเขาก็ลอยขึ้นไปในความว่างเปล่า และลำแสงสีทองสว่างสดใสก็กระจายไปทั่วท้องฟ้า

“บูม”

ทุกคนหวาดกลัว แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้อยู่ในพื้นที่พิเศษนั้น แต่พวกเขาทุกคนก็รู้สึกถึงภัยคุกคามแห่งความตาย

จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อยู่ยงคงกระพันและไม่อาจต้านทานได้ แสงสลัวตกลงมาและยังคงมีระยะห่างที่ไม่มีที่สิ้นสุดระหว่างพวกเขา

เย่ฟ่านเกือบจะหายใจไม่ออกร่างกายของเขากำลังจะระเบิด เขารีบใช้โลงศพทองแดงปิดกั้นการโจมตีจากด้านบนอย่างรวดเร็ว

“ปัง”

ความว่างเปล่าสั่นสะท้าน รัศมีศักดิ์สิทธิ์ร่วงหล่นลงมา และระลอกคลื่นปรากฏขึ้นบนโลงศพทองแดง และรูปสลักบนโลงศพยังคงผันผวน ระลอกคลื่นขึ้นเพื่อต่อต้านพลังอันชั่วร้าย

สิ่งที่น่าตกตะลึงเกิดขึ้น เศษเสี้ยวพลังของจักรพรรดิไหลเข้าไปในโลงศพทองแดงเหมือนคลื่นน้ำและไม่ได้ทะลุทะลวงเข้าไป

“สวรรค์ เกิดอะไรขึ้น มัน...ปิดกั้นอาวุธของจักรพรรดิ!

“หยุดได้?!”

“อาวุธจักรพรรดิ อาวุธของจักรพรรดิแห่งความว่างเปล่าถูกปิดกั้นโดยโลงทองแดงนั่นจริงๆ!”

ข้างนอกกำลังเดือดพล่าน และทุกคนไม่สามารถไม่อยากเชื่อว่าโลงศพทองแดงนี้จะสามารถปิดกั้นการโจมตีของอาวุธเต๋าสุดขั้วได้

“นี่คืออะไร?”

ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้ไม่อยากจะเชื่อ เขารู้สึกว่าการฆ่าเย่ฟ่านที่นี่นั้นง่ายดาย ด้วยการใช้กระจกโบราณแห่งความว่างเปล่า เขาสามารถฆ่าเย่ฟ่านโดยไม่ลำบากยากเย็นอะไร

“โลงศพทองแดงนี้แปลกเกินไป!” ผู้อาวุโสอีกคนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้ม

“ข้าไม่เชื่อว่ามันจะปิดกั้นกระจกแห่งความว่างเปล่าาได้จริงๆ”

ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้ตะโกนแล้วกระตุ้นอย่างแรง ครั้งนี้ไม่ใช่แค่รังสีแห่งอำนาจของจักรพรรดิเท่านั้น แต่ยังมีพลังที่รุนแรงมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว

นี่คือการบีบบังคับที่ยิ่งใหญ่ ราวกับดวงดาวหลายพันล้านดวงในจักรวาลรวมตัวกันกลายเป็นลำแสงแห่งการทำลายล้าง อยู่ยงคงกระพัน ทะลุทะลวงท้องฟ้าและพิภพโดยตรง

ความผันผวนในลักษณะนี้ทำให้เมฆทั้งสิบทิศพังทลายและบิดเบือนความว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์

เย่ฟ่านซ่อนตัวอยู่ใต้โลงศพทองแดง ใช้มันต้านท้องฟ้า ลำแสงตกลงมากระทบโลงทองแดง แต่ก็ยังไม่ทะลุทะลวง และโลงศพเล็กก็ดูดกลืนอย่างรวดเร็วราวกับปลาวาฬดื่มน้ำ

ในขณะนี้ ไม่มีเสียงใดๆ และทุกคนก็กลั้นหายใจ ไม่นานนัก จนกระทั่งแสงศักดิ์สิทธิ์หายไปในท้องฟ้า พวกเขาทั้งหมดก็ตกตะลึงโดยสมบูรณ์

“อาวุธเต๋าสุดขั้ว!”

“นี่คืออาวุธสุดขั้ว!

“สวรรค์ ไม่น่าเชื่อ นั่นเป็นอาวุธเต๋าสุดขั้วของจักรพรรดิคนใด มันต้านทานแสงของกระจกแห่งความว่างเปล่าได้!”

ทั้งหมดนี้มันบ้ามากจนทำให้ผู้คนอยากจะหายใจไม่ออก โลงศพทองแดงที่เย่ฟ่านถือไว้มีพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว

“พี่ใหญ่เจ้ารู้ไหมว่ามันคืออะไร”

ฉีฝูซุยถาม นางเคยได้ยินหนานเหยาเอ่ยถึงมังกรเก้าตัวดึงโลงศพเมื่อนานมาแล้ว

หนานเหยาดูสง่างามและกล่าวว่า “สิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่โลงศพทองแดง แต่เป็นสิ่งที่อยู่ข้างใน!”

“มันเป็นศพหรืออย่างอื่น?”

“ข้าไม่รู้”

“บูม”

กระจกโบราณปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่ามีความสมจริงมากยิ่งขึ้น พลังทำลายล้างของมันกวาดออกไปรอบทิศทาง และเตรียมจะทำลายเย่ฟ่านด้วยพลังสูงสุด

“กระจกแห่งความว่างเปล่ายังไม่ฟื้นคืนชีพโดยสมบูรณ์!”

เย่ฟ่านกล่าวกับตัวเอง มิฉะนั้น มันจะเทียบเท่ากับการโจมตีจากจักรพรรดิโบราณ ซึ่งต่อให้เขามีโลงศพทองแดงอยู่ในมือก็ยากที่จะปิดกั้น

“ซ่า”

ด้วยพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวที่ยิงลงมาจากด้านบน  เย่ฟ่านไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเข้าไปยืนในหม้อปราณปฐพีต้นกำเนิด

จากนั้นเขาก็ย่อขนาดของหม้อเพื่อหลบซ่อนอยู่ด้านหลังโลงศพทองแดงอีกชั้นหนึ่ง

อะไรอยู่ในโลงศพทองแดง? นี่คือสิ่งที่ทุกคนรู้เป็นอย่างแรก มันสามารถต่อกรกับอาวุธของจักรวรรดิที่ฟื้นขึ้นมาได้จริงหรือ?

เย่ฟ่านรู้สึกราวกับว่าร่างของเขากำลังจะแตกออก เนื้อหนังของเขาเจ็บปวดอย่างรุนแรง เขาพยายามยื่นมือเพื่อเปิดฝาโลงศพออกด้วยพลังทั้งหมดที่มี

“หึ่งๆ”

ในขณะนั้นมีเสียงสวดมนต์ดังกึกก้องไปทั่วสวรรค์พิภพ จากนั้นลูกแก้วแสงหลากสีสันก็ถูกยิงออกมาจากโลงศพ

หลายคนยืดคอของพวกเขาและเฝ้าดูจากระยะไกล สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและงุนงง

อย่างไรก็ตามคลื่นพลังที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากลูกแก้วแสง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นกลิ่นอายของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน

“บูม”

กระจกแห่งความว่างเปล่ามีความสมจริงมากยิ่งขึ้น และวิญญาณที่นอนหลับอยู่ด้านในก็แทบจะตื่นขึ้นมาแล้ว

ฉากนี้สร้างความหวาดหวั่นให้กับผู้คนเป็นอย่างมาก แสงสีขาวที่กระจายออกมาจากกระจกแห่งความว่างเปล่าบิดเบือนพื้นที่ทั้งหมดให้เข้าสู่แห่งความว่างเปล่าลึกลับ

สมบัติโบราณทั้งสองชิ้นล้วนแสดงนิมิตของตัวเอง ผู้คนตกใจจนตัวสั่น และไม่มีใครกล้าอยู่ที่นี่อีกแล้ว ทุกคนต่างหันหลังและแตกฮือหลบหนีไปคนละทิศคนละทาง

959 - เปิดโลงศพทองแดง 2

“เจ้าเห็นอะไรในโลงศพทองแดงหรือไม่” มีคนถาม

“มีความโกลาหล ราวกับว่าโลกกำลังถูกเปิดออก และเป็นไปไม่ได้ที่จะมองผ่านเข้าไป!” มีคนอุทานด้วยความประหลาดใจ

“เป็นไปได้อย่างไร จักรพรรดิคนไหนที่ทิ้งสมบัติชิ้นนี้ไว้ในโลก”

ผู้คนต่างประหลาดใจที่พบว่าอาวุธทั้งสองนั้นน่ากลัวอย่างยิ่งไม่ว่าจะอยู่ไกลกันแค่ไหนก็ทำไมผู้คนเกิดความหวาดกลัวจนใจสั่น

กระจกแห่งความว่างเปล่าเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์ แต่โลงศพที่เต็มไปด้วยความโกลาหลก็น่าสะพรึงกลัวไม่แพ้กัน

เย่ฟ่านใช้สมบัติเซียนที่พบในรังมังกรแห่งความโกลาหลห่อหุ้มตัวเองไว้ในขณะที่ร่างของเขายังคงนั่งอยู่ภายในหม้อปราณปฐพีต้นกำเนิด

ในขั้นตอนนี้เย่ฟ่านไม่สามารถปิดฝาหม้อได้ เกาะมือทั้งสองข้างของเขายังคงต้องดันโลงศพทองแดงขึ้นเหนือศีรษะเพื่อดึงดูดพลังทำลายล้างของกระจกแห่งความว่างเปล่า

“ไอ้หนู มาดูกันว่าเจ้าจะอยู่ได้นานแค่ไหน!”

ผู้อาวุโสแปดของตระกูลจี้แค่นเสียงบนท้องฟ้า เขาและผู้อาวุโสทั้งสองควบคุมกระจกแห่งความว่างเปล่าเพื่อสังหารเย่ฟ่านด้วยสีหน้าโกรธแค้น

หัวใจของเย่ฟ่านหนักหน่วง กระจกโบราณบนท้องฟ้ากำลังฟื้นตัว พลังของมันน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ และเขาไม่รู้ว่าจะสามารถรอดชีวิตจากการโจมตีครั้งนี้ได้หรือไม่

“ตึง”

เย่ฟ่านและยกฝาโลงศพทองแดงอย่างแรง และทำให้พลังแห่งความโกลาหลที่อยู่ภายในระเบิดออกมาอีกครั้ง!

ภายใต้แสงที่สว่างไสว ความโกลาหลครั้งใหม่ปรากฏขึ้น และจักรวาลโบราณก็ก่อตัวเป็นรูปร่าง พร้อมกับการปรากฏขึ้นของดอกบัวสีขาวที่ปกคลุมทั่วทั้งท้องฟ้า

นี่เป็นฉากที่น่ากลัวและน่าขนลุกโลงศพทองแดงถูกเปิดออกครึ่งหนึ่ง แสงและเสียงทุกชนิดระเบิดก็ออกมาพร้อมกัน

“บูม”

เสียงที่เหมือนกองทัพม้านับพันที่ควบตะบึง พายุแห่งความโกลาหลกวาดออกจากโลงศพโบราณราวกับคลื่นมหาสมุทร

“มันปิดกั้นกระจกแห่งความว่างเปล่าได้จริงๆ นี่คือการดวลของอาวุธเต๋าสุดขั้ว!”

โลงศพทองแดงดูดซับแสงของกระจกแห่งความว่างเปล่าและรวมมันไว้ภายในอย่างต่อเนื่องเหมือนกับเหวที่ไม่มีจุดสิ้นสุด

เย่ฟ่านอยู่ใกล้ที่สุด ดังนั้นเขาจึงอยากเห็นสิ่งที่อยู่ในโลงศพ แต่สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาเหมือนกับถูกเข็มทิ่มแทง มันไม่มีทางที่เขาจะสำรวจสิ่งที่อยู่ภายในได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะกระจกแห่งความว่างเปล่าในอากาศรั้งโลงศพทองแดงไว้ เพียงพลังแห่งความโกลาหลที่ระเบิดออกมาก็สามารถบดขยี้ร่างกายของเขาให้เป็นหมอกเลือดได้แล้ว

“ไม่ ข้าต้องมองเห็นให้ชัดเจน!”

เย่ฟ่านรวบรวมสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาและบังคับสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาให้ผ่านโลงศพโบราณและมองเข้าไปในโลงศพสิบทองแดงอย่างใกล้ชิด

“อา…”

เขากรีดร้อง ดวงตาของเขามีเลือดไหล แต่ในที่สุดเขาก็เห็นโครงร่างที่คลุมเครือ และมีศพอยู่ในนั้น!

“เป็นไปไม่ได้!”

เย่ฟ่านเต็มไปด้วยความตกใจ ร่างนั้นเย็นมาก นอนนิ่งๆ อยู่ใจกลางจักรวาลโบราณ เต็มไปด้วยพลังแห่งความโกลาหลอย่างถึงที่สุด

“นั่นมันซากศพของข้า!”

เย่ฟ่านอุทานด้วยความตกใจ เรื่องนี้เป็นไปได้อย่างไร?

“อา...”

ชั่วพริบตา วานรศักดิ์สิทธิ์ก็ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด

“บิดา เป็นไปได้อย่างไร เขา!”

เขาเห็นลิงแก่ตัวหนึ่งมีขนสีทองทั้งตัว แม้ว่ามันจะกลายเป็นซากศพที่เย็นชาไปแล้ว แต่รัศมีจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ก็ยิ่งใหญ่อย่างไม่มีใครเทียบได้

ในเวลาเดียวกันโลหิตสีแดงก็หลั่งไหลออกจากดวงตาของหนานเฉา ไม่รู้ว่าเขาเห็นอะไรอยู่ภายใน แต่ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด

“จะเป็นเขาได้อย่างไร!” หนานเหยากรีดร้อง

“รีบถอนสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองออกมา!”

นักพรตมังกรแดงคำรามด้วยเสียงต่ำ ในฐานะครึ่งเซียนระดับสูงสุดประสบการณ์ของเขาไม่มีผู้ใดเทียบได้

มังกรแดงสองตัวถูกยิงออกมาจากดวงตาของเขา จากนั้นพวกมันก็จมลงไปในโลงศพโบราณ

เขาอยากจะดูว่าเกิดอะไรขึ้น แม้จะเป็นผู้ที่ทรงพลังระดับเขาแต่โลหิตสีแดงก่ำยังคงไหลหลั่งออกมาอย่างต่อเนื่อง

“จักรพรรดิอสูร!”

นักพรตมังกรแดงตกตะลึง แสดงสีหน้านึกไม่ถึง เขาเห็นจักรพรรดิสูงสุดของเผ่าพันธุ์อสูรในชุดสีเขียวที่นอนอยู่ในโลงศพโบราณ

ทุกคนตกตะลึง สิ่งที่อยู่ในโลงศพโบราณแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ใครเป็นผู้ค้นพบความจริง?

“อัญเชิญวิญญาณของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่!”

ในขณะนี้เสียงผู้อาวุโสแปดของตระกูลจี้ก็ดังขึ้น จากนั้นกระจกโบราณก็เริ่มปลดปล่อยแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิมออกมา

เมื่อกระจกโบราณแห่งความว่างเปล่าฟื้นคืนชีพ จะมีพลังทำลายล้างที่ไม่มีสิ้นสุด ตอนนี้มันเพิ่งอยู่ในระยะเริ่มต้นของการกู้คืนความแข็งแกร่งแต่ก็สามารถปลดปล่อยแรงกดดันของจักรพรรดิแห่งความว่างเปล่าออกมาได้แล้ว

“จักรพรรดิแห่งความว่างเปล่านั่นคือจักรพรรดิแห่งความว่างเปล่า!”

มีคนอุทานในระยะไกล ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดนั้น และพวกเขาก็จ้องมองไปบนท้องฟ้า

นี่คือเงาที่สะท้อนออกมาโดยกระจกที่จักรพรรดิโบราณทิ้งไว้ แม้ว่ามันจะไม่ใช่ร่างจริง แต่ก็มีพลังที่จะท้าทายท้องฟ้าและส่งพลังอย่างไม่มีผู้ใดเทียบได้

“อาวุธเต๋าสุดขั้วนั้นน่าทึ่งจริงๆ หากกระจกโบราณฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ มันจะเปรียบเหมือนการโจมตีของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน!”

เงาของเขายังคงสร้างความประหลาดใจ ทำลายพื้นที่โดยรอบทั้งหมด

ในระยะไกล ใบหน้าของทุกคนซีดเผือด การระเบิดครั้งนี้เพียงพอที่จะทำลายปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด แม้ว่าพวกเขาจะร่วมมือต่อต้านก็ไม่อาจทำอะไรได้

“อะไร?”

ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้ตะโกนด้วยความประหลาดใจ

เพราะในขณะที่กลิ่นอายของจักรพรรดิแห่งความว่างเปล่าปรากฏขึ้น โลงศพทองแดงก็ฉายภาพขึ้นไปบนท้องฟ้าแสดงให้เห็นถึงซากศพขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่อย่างโดดเดี่ยวภายในจักรวาลอันมืดมิด

“จักรพรรดิแห่งความว่างเปล่า!”

ผู้ขนของตระกูลจี้มีสีหน้าบิดเบี้ยวอย่างยิ่ง แม้ว่าพวกเขาจะเกิดไม่ทันยุคสมัยของจักรพรรดิแห่งความว่างเปล่า แต่ในฐานะชนรุ่นหลังพวกเขาย่อมมีสมบัติบางอย่างที่เผยให้เห็นเรื่องจริงของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้

“นี่คือโลงศพโบราณของบรรพชนผู้ยิ่งใหญ่”

ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้รู้สึกตกตะลึง เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขากำลังโจมตีโลงศพของจักรพรรดิแห่งความว่างเปล่าด้วยอาวุธของท่านเอง?

“นี่เป็นโลงศพของท่านบรรพชนจริงๆ?” ผู้อาวุโสอีกสองคนก็สูญเสียคำพูดไปเช่นกัน

“วืด”

ภาพธรรมของจักรพรรดิแห่งความว่างเปล่าถูกดึงดูดเข้าสู่โรงศพทองแดงและหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย

โลงศพทองแดงสั่นสะเทือนอยู่ชั่วขณะก่อนจะมีเสียงดนตรีที่ไพเราะดังขึ้นหลังจากนั้น

ในขณะที่ผู้อาวุโสแปดของตระกูลจี้สูญเสียความคิดของเขาไปชั่วขณะ ฝ่าเท้าสีทองของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า

“ปัง!”

เย่ฟ่านพร้อมด้วยหม้อปราณปฐพีต้นกำเนิดพุ่งออกมาจากด้านหลังของโลงศพและฝ่าเท้าของเขาก็เหยียบย่ำเข้าที่ศีรษะของผู้อาวุโสแปดของตระกูลจี้โดยตรง

“แย่แล้ว!”

“โป๊ะ”

ฝ่าเท้าของเย่ฟ่านเหยียบศีรษะของผู้อาวุโสแปดตระกูลจี้ลงกับพื้นในทันที