950 - แบกโลงศพเข้าสู่ตระกูลจี้ 1

950 - แบกโลงศพเข้าสู่ตระกูลจี้ 1

ในหลายๆ ที่ ผู้คนมีพฤติกรรมแตกต่างกัน พวกเขาทั้งหมดให้ความสนใจและรอให้เย่ฟ่านปรากฏตัว

เมื่อวันสุดท้ายมาถึงมีแขกผู้มีเกียรติมากมายในห้องโถงของตระกูลจี้ราวกับว่าพวกเขากำลังจะหมั้นกับตระกูลหวัง กองกำลังที่ทรงพลังมากมายมาเยี่ยมเยียนและมอบของขวัญล้ำค่า

“ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณกำลังจะมาหรือไม่ ไฉนยังไม่ปรากฏตัว”

บางคนกระซิบที่มุมและคนที่มาเยี่ยมส่วนใหญ่มาเพราะพายุ

ในอีกด้านหนึ่ง ด้วยรอยยิ้มที่ไม่แยแสบนใบหน้าหวังเฉิงคุนยังคงกล่าวถึงลูกชายของเขา กล่าวถึงเถิงเอ๋อเสมอ โดยเปรียบเทียบร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณเป็นเพียงเด็กบ้านนอกที่ไม่มีอะไรเท่านั้น

ในระยะไกลผังป๋อเย้ยหยันครั้งแล้วครั้งเล่าและกล่าวว่า

“บิดาสุนัขลูกชายจะกลายเป็นพยัคฆ์ได้อย่างไร?”

ลุงของหวังเถิงมองไปยังเขาพร้อมกับรูปลักษณ์ที่ไร้ความปรานีเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าในดวงตา แต่มันไม่ง่ายเลยที่จะเคลื่อนไหวในตระกูลที่ทรงพลังอย่างตระกูลจี้

ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณยังจะมาไหม ทำไมยังไม่มา? หลายคนเริ่มสงสัยและมีเหตุผลที่ควรจะปรากฏขึ้น

“เขาอาจขี้ขาดเกินกว่าจะมาได้” คนจากตระกูลหวังเย้ยหยัน

คนหนุ่มสาวบางคนจากตระกูลหวังเห็นด้วยทีละคน พวกเขาเริ่มส่งเสียงเย้ยหยันขึ้น

“ร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณคืออะไร? คิดจะแข่งขันกับพี่เถิงเป็นเพียงการรนหาที่ตายเท่านั้น!”

“บูม!”

ทันใดนั้นที่ปลายขอบฟ้ามีเสียงระเบิดดังกึกก้อง ทำให้พระราชวังโบราณภายในตระกูลจี้สั่นไหวชั่วขณะ

ผู้อาวุโสของตระกูลจี้รู้สึกประหลาดใจ หลายคนพุ่งออกไปด้านนอกด้วยความตกตะลึง

“มีใครบางคนกำลังมาที่นี่!”

“เย่ฟ่าน!”

ทันทีที่ทั้งสองคำนี้ออกมา หลายคนก็สั่นสะท้าน เย่ฟ่านมาถึงจริงๆ

“ข้ามาที่ตระกูลจี้เพื่อฆ่าหวังเถิง!”

เสียงของเย่ฟ่านสั่นสะเทือนทั้งสวรรค์พิภพ

เกิดความเงียบขึ้นชั่วครู่ จากนั้นก็เกิดความโกลาหลขึ้น

เย่ฟ่านมาจริงๆ! ยิ่งกว่านั้นพลังของเขาที่แสดงออกมานั้นสั่นไหวจิตใจของยอดฝีมือตระกูลจี้จนทำให้คนสั่นสะท้านไปด้วยความกลัว

ในตระกูลจี้มีเกาะลอยฟ้าหลายร้อยเกาะและภูเขาเซียนอันงดงาม ไม่ต้องกล่าวถึงวังต่างๆ เหมือนสวรรค์โบราณ

สมาชิกคนสำคัญของตระกูลจี้ยืนขึ้นและตัดสินใจที่จะดูตัวเอง คนอื่นๆ โดยอยากรู้ว่าเย่ฟ่านคิดจะพึ่งพาอะไร?

เมื่อฝูงชนออกมา ทุกคนก็ตกตะลึง

เย่ฟ่านเดินมาพร้อมกับโลงศพทองแดงบนหลัง เขายืนอยู่หน้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ จ้องมองไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครมาทำลายได้เป็นเวลาหลายแสนปีด้วยท่าทางสงบนิ่ง

“โลงศพทองแดงนั่นคืออะไร?”

หลายคนพึมพำด้วยความกลัว โดยเฉพาะยอดฝีมือระดับผู้สูงสุดขึ้นไป

อย่างไรก็ตามมีสมาชิกรุ่นเยาว์หลายคนส่งเสียงหัวเราะออกมา เพราะพวกเขาไม่สามารถตระหนักได้ว่าโลงศพทองแดงนั้นมีความพิเศษอย่างไรกันแน่

ในเวลาเดียวกันผังป๋อก็อุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น

“เย่ฟ่านเจ้ามีความสามารถจริงๆ เจ้าถึงกับลากมันออกมาได้!”

ร่างกายของผังป๋อสูงใหญ่กว่าคนทั่วไปค่อนข้างมาก เขามีคิ้วหนาและตาโต ผิวทองแดง และตอนนี้ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น

อย่างไรก็ตามเขารีบระงับความตกใจของตัวเองอย่างรวดเร็ว หลังจากทำหน้าเคร่งขรึมเขาก็เดินเข้าหาเย่ฟ่านและกล่าวว่า

“แม้แต่เรื่องเช่นนี้เจ้ายังคิดออกมาได้ ขอข้าดูหน่อย”

เย่ฟ่านและผังป๋อมาที่โลกนี้เพราะโลงศพที่จิ่วหลง(เก้ามังกร)ดึงมา และแน่นอนว่าพวกเขาย่อมมีความผูกพันต่อโลงศพทองแดงนี้อย่างลึกซึ้ง

“เเจ้าอ้วนเจ้ากำลังคิดจะทำอะไร” ในระยะไกล มีใครบางคนตกตะลึงและตาของเขาแทบจะถลนออกมา

“ให้ตายเถอะ ใครว่าข้าอ้วน ตาของเจ้าบอดแล้วหรือไร!”

ผังป๋อกล่าวด้วยรอยยิ้มก่อนจะเริ่มใช้ฟันที่แหลมคมของเขากัดโลงศพทองแดงอย่างรุนแรง

“เมื่อกี้เขากัดโลงศพ!” คนอื่นๆ เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

“ยากจัง!” ผังป๋อพึมพำ

เย่ฟ่านพูดไม่ออกชั่วขณะหนึ่ง ผังป๋อทำตัวไร้สาระมากเกินไปแล้ว

“ให้ตายเถอะ ไม่รู้ว่าเป็นอะไรช่วงนี้ข้าถึงอยากแทะโลงศพอยู่ตลอดเวลา” ผังป๋อเองก็รู้สึกละอายใจเล็กน้อย

“ข้าจะไปหาไขกระดูกมังกรให้เจ้าในอนาคต!” เย่ฟ่านกล่าว

“ไม่เป็นไร ต้นชาโบราณเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์อันดับหนึ่งของโลก แม้ว่ามันจะถูกสร้างเป็นกระดานโลงศพ แต่ก็มีผลที่น่าอัศจรรย์ ก่อนหน้านี้ที่กลายเป็นผู้สูงสุดข้ายังถูกฟ้าผ่าเกือบตาย!”

ผังป๋อกล่าวอย่างดื้อรั้น

ในระยะไกล หลายคนพูดไม่ออก พวกเขาจ้องมองที่ผังป๋อซ้ายและขวา ตัวรู้สึกว่าชายหนุ่มร่างใหญ่โตคนนี้แปลกประหลาดอย่างแท้จริง

คนในตระกูลหวังบางคนหัวเราะ และชายวัยกลางคนเดินไปข้างหน้าโดยเอามือไพล่หลังแล้วกล่าวว่า

"แบกโลงศพเพื่อตัวเจ้าเองหรือ?

“นี่สำหรับผู้คนตระกูลหวังต่างหาก” หลี่เหอซุยส่งเสียงท่ามกลางฝูงชน

ผังป๋อส่ายหน้าและกล่าวว่า “ผิดแล้ว พวกเขาไม่คู่ควรกับโลงศพทองแดงนี้ ต่อให้บรรพบุรุษของพวกเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาก็ยังไม่คู่ควร”

ในโลงศพทองแดง มีตัวตนที่หยั่งลึกฝังอยู่ในนั้น ไม่ต้องกล่าวถึงพวกเขา ต่อให้เป็นจักรพรรดิ์โบราณผู้ยิ่งใหญ่ก็ไม่คู่ควรกับโลงศพนี้

“ฮ่าฮ่า …”

ในอีกด้านหนึ่ง ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้หัวเราะ แต่เขาไม่ได้กล่าวอะไร ทัศนคติของเขาชัดเจน ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าขันที่เย่ฟ่านประเมินค่าสูงเกินไป

เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับโลงศพทองแดงที่อยู่บนหลังโดยทิ้งรอยเท้าไว้ในความว่างเปล่าทุกย่างก้าว ทำให้หลายคนหน้าเปลี่ยนสี ร่างกายถูกกดขี่ข่มเหง เกิดความหวั่นไหวอย่างถึงที่สุด

เย่ฟ่านกำลังดิ้นรนอย่างหนักในฐานะร่างศักดิ์สิทธิ์เซียนโบราณ แต่หลังจากออกจากดินแดนต้องห้ามโบราณ โชคดีที่พลังปราณของเขาสามารถดึงดูดกลับมาฟื้นตัวเองได้ตลอดเวลาดังนั้นเขาจึงไม่เหน็ดเหนื่อยมากเกินไป

“ในเมื่อเจ้ามาที่นี่เพื่อเยี่ยมตระกูลจี้ของข้า ถ้าอย่างนั้นก็เข้ามาสิ”

สมาชิกอาวุโสของตระกูลจี้กล่าว เขาเป็นคนรู้จักเก่ากับลุงของหวังเถิงและใบหน้าของเขาก็ไร้ความรู้สึก

“เข้ามาเถอะแขกผู้มีเกียรติของข้า” ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้กล่าวด้วยรอยยิ้มที่ไม่แยแสบนใบหน้าของเขา

ในตระกูลจี้มีกระจกโบราณแห่งความว่างเปล่าซึ่งเพียงพอที่จะทำลายโลกทั้งใบได้ นับประสาอะไรกับโลงศพทองแดงเล็กๆเท่านั้น!

คำเชิญของผู้อาวุโสคนที่แปดของตระกูลจี้ไม่ได้มาจากความกรุณา แต่ด้วยความเย็นชาซึ่งเทียบเท่ากับการเชิญราชาเข้าสู่โกศโดยไม่มีความหวังดีแต่อย่างใด

“ห้ามเข้าไปข้างในอย่างเด็ดขาด!”

ในระยะไกลหลี่เหอซุยส่งเสียงเตือนให้เขานึกถึงความน่ากลัวของกระจกแห่งความว่างเปล่า

“ในเมื่อมาถึงตระกูลจี้แล้วข้าก็ควรเข้าไปสักการะจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งความว่างเปล่าสักครั้ง”

เย่ฟ่านก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับโลงศพทองแดงโบราณที่อยู่บนหลังของเขา

ทุกคนตกตะลึง พวกเขาคิดว่าการต่อสู้จะเกิดขึ้นที่ด้านนอกของตระกูลจี้ แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าเย่ฟ่านจะกล้าเข้าไปข้างในจริงๆ

ปรมาจารย์ลำดับที่แปดของตระกูลจี้ตัวแข็ง เดิมทีเขาต้องการเยาะเย้ยเย่ฟ่านอีกสักครั้ง แต่ตอนนี้เขากลับเริ่มเกิดความประหวั่นพรั่นพรึงเล็กน้อย

“โปรดเข้ามาข้างใน”

ชายชราจากตระกูลจี้เป็นผู้นำทาง จากนั้นทุกคนก็เดินไปที่ส่วนลึกของตระกูลโบราณนี้ ถนนนั้นบีบคั้นมากและทุกคนที่มาล้วนเป็นยอดฝีมือจากสำนักของตัวเอง